W skrócie
Mirdametinib to inhibitor kinazy stosowany w leczeniu nerwiakowłókniaków splotowatych (PN), łagodnych guzów rosnących wzdłuż nerwów, u osób z neurofibromatozą typu 1 (NF1). Jest dopuszczony do obrotu jako lek w UE i USA dla pacjentów w wieku od 2 lat, a jedno badanie fazy 1 sprawdza go obecnie u niemowląt i małych dzieci poniżej 24. miesiąca życia. Do badania zostanie włączonych 8 uczestników; skupia się ono na bezpieczeństwie, tolerancji i tym, jak organizm przetwarza lek.
Najważniejsze informacje
- Mirdametinib to inhibitor MEK, który blokuje białko napędzające wzrost guza w NF1.
- Jest dopuszczony do obrotu w UE jako Ezmekly i w USA jako Gomekli w leczeniu nerwiakowłókniaków splotowatych związanych z NF1.
- Wskazanie w UE obejmuje dorosłych i dzieci w wieku od 2 lat z objawowymi, nieoperacyjnymi nerwiakowłókniakami splotowatymi.
- Jedno badanie fazy 1 testuje mirdametinib u 8 niemowląt i małych dzieci poniżej 24. miesiąca życia z NF1-PN.
- Badanie ocenia bezpieczeństwo, tolerancję i farmakokinetykę, w tym Cmin, Cmax i AUC.
- Mirdametinib podaje się doustnie dwa razy na dobę w cyklu 3 tygodnie z lekiem, 1 tydzień przerwy.
Czym jest mirdametinib?
Mirdametinib to drobnocząsteczkowy inhibitor kinazy, rodzaj terapii celowanej, która blokuje określone enzymy zaangażowane we wzrost komórek. Jest substancją czynną dwóch dopuszczonych do obrotu leków: Ezmekly w Unii Europejskiej i Gomekli w Stanach Zjednoczonych. Substancja ta jest związkiem syntetyzowanym chemicznie i jest klasyfikowana jako lek sierocy, co oznacza, że została opracowana z myślą o rzadkiej chorobie. W UE Ezmekly otrzymał oznaczenie leku sierocego 25 lipca 2019 r. Mirdametinib jest również dostępny w postaci pediatrycznej, dzięki czemu nadaje się do stosowania u dzieci.
Jak działa mirdametinib?
Mirdametinib działa poprzez blokowanie białka o nazwie MEK, a dokładniej MEK1 i MEK2. MEK jest częścią szlaku sygnałowego wewnątrz komórek, który kontroluje wzrost i przeżycie. U osób z neurofibromatozą typu 1 szlak ten jest nadmiernie aktywny z powodu mutacji w genie NF1, który normalnie wytwarza białko zwane neurofibrominą, utrzymujące ten szlak pod kontrolą. Gdy MEK jest nadmiernie aktywny, komórki rosną w sposób niekontrolowany i tworzą nerwiakowłókniaki splotowate wzdłuż nerwów. Hamując MEK, mirdametinib pomaga spowolnić ten wzrost i zmniejszyć guzy. W badaniach laboratoryjnych mirdametinib zmniejszał objętość guza i proliferację komórek w mysim modelu NF1.
W jakich schorzeniach jest stosowany lub badany?
- Neurofibromatoza typu 1 (NF1) — rzadka choroba genetyczna, która powoduje wzrost łagodnych guzów na nerwach w całym ciele.
- Nerwiakowłókniaki splotowate (PN) — guzy rosnące wzdłuż osłonki nerwów obwodowych u osób z NF1, powodujące ból, osłabienie, zniekształcenie i upośledzenie czynnościowe.
- Nerwiakowłókniaki splotowate związane z NF1 u niemowląt i małych dzieci — trwające badanie fazy 1 obejmuje dzieci poniżej 24. miesiąca życia, u których występują objawowe PN lub bezobjawowe PN w lokalizacjach wysokiego ryzyka.
Jak podaje się mirdametinib?
Mirdametinib przyjmuje się doustnie. Dopuszczone do obrotu leki są dostępne w postaci kapsułek oraz tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, które można połykać w całości lub rozpuścić w wodzie. Zwykły schemat podawania według informacji o produkcie to dwa razy na dobę, co 12 godzin, przez 3 tygodnie, po czym następuje 1 tydzień bez leku; cykle te się powtarzają. W trwającym badaniu fazy 1 u niemowląt i małych dzieci mirdametinib podaje się w postaci 8 mg tabletki ulegającej rozpadowi w jamie ustnej, do stosowania doustnego.
Co wykazują badania kliniczne?
Jedno badanie fazy 1 mirdametinibu jest obecnie dopuszczone w UE. Badanie to, o numerze EU CT 2025-522000-24-00, obejmie 8 niemowląt i małych dzieci poniżej 24. miesiąca życia z nerwiakowłókniakami splotowatymi związanymi z NF1, u których choroba jest objawowa lub występuje w lokalizacji wysokiego ryzyka. Głównym celem jest ocena bezpieczeństwa, tolerancji i farmakokinetyki — czyli tego, jak lek jest wchłaniany, rozprowadzany i usuwany z organizmu. Do kluczowych miar bezpieczeństwa należą częstość występowania zdarzeń niepożądanych pojawiających się w trakcie leczenia (TEAE), zmiany w wynikach badań laboratoryjnych, parametrach życiowych, badaniu przedmiotowym, elektrokardiogramach (EKG), echokardiogramach (ECHO) i badaniach okulistycznych. Zdarzenia niepożądane będą oceniane według Common Terminology Criteria for Adverse Events National Cancer Institute (NCI CTCAE) w wersji 5.0. Mierzone parametry farmakokinetyczne obejmują Cmin (najniższe stężenie leku we krwi), Cmax (najwyższe stężenie) i AUC (całkowitą ekspozycję na lek w czasie). Wcześniejsze badania kliniczne obejmują badanie fazy 2b ReNeu, do którego włączono 58 dorosłych i 56 dzieci w wieku od 2 lat z NF1-PN. W tym badaniu obiektywny odsetek odpowiedzi (ORR) — odsetek uczestników, u których guzy zmniejszyły się o z góry określoną wielkość — wyniósł 41% u dorosłych i 52% u dzieci.
Jakie działania niepożądane są znane?
MedlinePlus wymienia działania niepożądane mirdametinibu, zaznaczając, że pacjenci powinni informować lekarza o swoim samopoczuciu podczas leczenia, ponieważ może być konieczne dostosowanie dawki. W przeglądzie EMA stwierdzono, że leczenie kontynuuje się do czasu pogorszenia choroby lub wystąpienia nieakceptowalnych działań niepożądanych. Zatwierdzenie przez FDA opierało się na badaniu fazy 2b wykazującym możliwy do opanowania profil bezpieczeństwa, choć w dostarczonych źródłach nie podano szczegółowych częstości występowania poszczególnych działań niepożądanych.