Leczenie pełnoskalowych uszkodzeń chrząstki kolana sferoidami autologicznych chondrocytów i autologicznymi hodowanymi chondrocytami u dorosłych – badanie kliniczne

Badanie dotyczy osób z pełno‑grubościowymi ubytkami chrząstki w kolanie. Porównuje się dwa zabiegi chirurgiczne: technikę polegającą na wprowadzeniu drobno posiekanej własnej chrząstki, określaną jako autologous minced cartilage implantation (AMCI), oraz metodę, w której pobrane z pacjenta komórki chrząstki są hodowane w laboratorium i następnie wprowadzane w postaci specjalnej matrycy, nazwaną matrix‑associated autologous chondrocyte implantation (M ACI). W pierwszej metodzie chirurg wykorzystuje małe fragmenty własnej chrząstki pacjenta, a w drugiej pobiera się próbkę chrząstki, z której w laboratorium uzyskuje się autologous cultured chondrocytes, które są podawane jako zawiesina spheroids of human autologous matrix‑associated chondrocytes na powierzchnię stawu.

Celem badania jest sprawdzenie, czy technika AMCI przynosi co najmniej taką samą poprawę funkcji kolana po 24 miesiącach, co metoda M ACI, przy użyciu wyniku w kwestionariuszu KOOS. Uczestnicy są losowo przydzielani do jednej z metod, a następnie odbywają regularne wizyty kontrolne, podczas których wypełniają dodatkowe ankiety, takie jak IKDC, Lysholm i SF-12, które oceniają ból, zdolność do codziennych czynności oraz ogólną jakość życia. Badanie trwa około dwóch lat po zabiegu, a w tym czasie monitorowane są także ewentualne konieczności kolejnych operacji.