Zapalenie wsierdzia to rzadka, ale potencjalnie śmiertelna infekcja wewnętrznej wyściółki serca, która najczęściej jest wywoływana przez bakterie dostające się do krwioobiegu. Bez leczenia może prowadzić do poważnych powikłań, ale szybka diagnoza i odpowiednia terapia antybiotykami znacznie poprawiają szanse na przeżycie.
Czym jest zapalenie wsierdzia?
Zapalenie wsierdzia to stan zapalny wewnętrznej wyściółki komór serca i zastawek sercowych, zwanej wsierdzie (endocardium). Chociaż jest to rzadka choroba, bez odpowiedniego leczenia może być śmiertelna. Najbardziej powszechną przyczyną zapalenia wsierdzia jest infekcja bakteryjna.
Gdy drobnoustroje przedostaną się do krwioobiegu, mogą dotrzeć do serca i przyczepiać się do uszkodzonych obszarów wsierdzia. W miejscu infekcji powstają charakterystyczne narośla zwane wegetacjami, które składają się z bakterii lub grzybów, białka zwanego fibryną oraz małych fragmentów komórek krwi zwanych płytkami krwi. W miarę postępu zapalenia wegetacje te niszczą otaczającą tkankę sercową, co może prowadzić do poważnego uszkodzenia zastawek serca.
Chociaż serce jest zazwyczaj dobrze chronione przed infekcjami, u niektórych osób bakteriom łatwiej jest ominąć układ odpornościowy. Zapalenie wsierdzia występuje w Stanach Zjednoczonych z częstością około 5 do 7,9 przypadków na 100 000 osób rocznie. Częściej dotyka mężczyzn niż kobiety – dwukrotnie więcej mężczyzn jest dotkniętych tą chorobą.
Rodzaje zapalenia wsierdzia
Istnieją dwa główne typy zapalenia wsierdzia: infekcyjne i nieinfekcyjne.
Zapalenie wsierdzia infekcyjne występuje, gdy drobnoustroje chorobotwórcze, zwykle bakterie, przyczepiają się do uszkodzonej tkanki serca. Jest to najczęstszy typ zapalenia wsierdzia. Lekarze mogą również nazywać tę chorobę bakteryjnym zapaleniem wsierdzia. Podczas gdy w latach 60. XX wieku najczęściej identyfikowanym patogenem był paciorkowiec zieleniący, obecnie epidemiologia uległa zmianie i najczęściej wykrywaną bakterią jest gronkowiec złocisty (Staphylococcus aureus).
Zapalenie wsierdzia nieinfekcyjne jest znacznie rzadsze. Wiąże się z powstawaniem wegetacji we wsierdziu, które nie są spowodowane infekcją – nazywa się je jałowymi wegetacjami. Ten typ zapalenia wsierdzia jest związany ze schorzeniami, które powodują zbyt łatwe krzepnięcie krwi, takimi jak zespół antyfosfolipidowy czy toczeń.
Przyczyny i czynniki ryzyka
Większość przypadków zapalenia wsierdzia jest spowodowana przez infekcje bakteryjne. Normalnie wiele bakterii żyje w jamie ustnej, na skórze lub w innych częściach ciała. Czasami bakterie mogą dostać się do krwioobiegu przez urazy, takie jak skaleczenia lub zadrapania. Również zabiegi stomatologiczne i niektóre operacje mogą umożliwić niewielkim ilościom bakterii przedostanie się do krwioobiegu.
W niektórych przypadkach infekcje grzybicze powodują zapalenie wsierdzia. Infekcje grzybicze zwykle występują u osób z osłabionym układem odpornościowym, który nie może powstrzymać wzrostu grzybów. Dotyczy to między innymi osób z HIV.
Ogólnie rzecz biorąc, zapalenie wsierdzia jest rzadkie, a u zdrowych osób układ odpornościowy zazwyczaj niszczy drobnoustroje w krwioobiegu, zanim zdążą one wyrządzić szkody. Jednak ryzyko rozwoju zapalenia wsierdzia może być wyższe niż u większości ludzi w następujących sytuacjach:
Obecność sztucznej zastawki sercowej – operacje wymiany zastawki są coraz częściej wykonywane u osób z zwężeniem zastawki sercowej
Strukturalne lub wrodzone wady serca
Kardiomiopatia przerostowa – stan, w którym komórki mięśnia sercowego się powiększyły, a ściany komór serca pogrubiały
Uszkodzone zastawki sercowe w wyniku infekcji lub choroby serca
Wcześniejsze przebyte zapalenie wsierdzia
Stosowanie rozrusznika serca lub wszczepialnego kardiowertera-defibrylatora
Dożylne zażywanie narkotyków
Niedawno przebyte procedury inwazyjne
Ryzyko zwiększa się również wraz z wiekiem z powodu zmian w zastawkach sercowych związanych ze starzeniem się. Inne czynniki ryzyka obejmują hemodializę, zwyrodnieniową chorobę zastawkową oraz reumatyczną chorobę serca.
Objawy zapalenia wsierdzia
Początkowe objawy zapalenia wsierdzia są podobne do grypy. Objawy mogą pojawić się szybko, w ciągu kilku dni od infekcji. W innych przypadkach mogą rozwijać się wolniej. Objawy będą się nasilać w miarę wzrostu liczby bakterii lub grzybów w sercu.
Objawy zapalenia wsierdzia mogą obejmować:
Wysoka temperatura ciała
Dreszcze
Bóle głowy
Bóle stawów i mięśni
Utrata wagi
Kaszel
Duszność
Nocne poty
Zmęczenie
Szybkie bicie serca
Ból w klatce piersiowej
Szmer serca
Krew pod paznokciami lub drobne purpurowe i czerwone plamki pod skórą
Jeśli masz objawy takie jak te, które nie ustępują, szczególnie jeśli jesteś narażony na ryzyko zapalenia wsierdzia, powinieneś skontaktować się z lekarzem. Bez leczenia infekcja uszkadza zastawki sercowe i zakłóca prawidłowy przepływ krwi przez serce.
Powikłania choroby
Jeśli zapalenie wsierdzia nie zostanie wkrótce wyleczone, może prowadzić do poważniejszych problemów. Nieleczone zapalenie wsierdzia może wywołać szereg zagrażających życiu powikłań:
Niewydolność serca – stan, w którym serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi, aby prawidłowo zaspokoić potrzeby organizmu
Udar – zakłócenie dopływu krwi do mózgu
Ropień w sercu
Problemy z rytmem serca
Zawał serca
Infekcje w innych narządach, takich jak płuca, mózg czy nerki
Zatory – fragmenty wegetacji mogą oderwać się i zatrzymać przepływ krwi w różnych częściach ciała
Strukturalna i czynnościowa integralność zastawek może być negatywnie dotknięta w zapaleniu wsierdzia.
Jak rozpoznaje się zapalenie wsierdzia?
Diagnoza zapalenia wsierdzia opiera się na kilku metodach. Po pierwsze, lekarz zapyta o historię medyczną pacjenta oraz objawy. Następnie wykona badanie fizykalne, aby sprawdzić, czy nie ma oznak infekcji, takich jak szmer serca, powiększona śledziona czy krwawienie pod paznokciami.
Lekarz może również zlecić następujące badania:
Posiewy krwi – te badania wykrywają obecność bakterii w krwioobiegu. Przed przepisaniem antybiotyków lekarz zazwyczaj pobiera próbkę krwi, aby upewnić się, że pacjent otrzyma najskuteczniejsze leczenie
Echokardiografia – badanie wykonywane w celu sprawdzenia serca pod kątem problemów, takich jak obszary objęte infekcją lub wady zastawek serca
Elektrokardiogram (EKG lub ECG) – badanie sprawdzające problemy z rytmem serca
Prześwietlenie klatki piersiowej – aby sprawdzić, czy serce jest powiększone lub czy występują oznaki niewydolności serca
Rezonans magnetyczny (MRI) lub tomografia komputerowa (CT) – mogą być wykonane jako dodatkowe badania w celu sprawdzenia serca pod kątem problemów
Rozpoznanie zapalenia wsierdzia dokonuje się przy użyciu kryteriów Duke, które obejmują kliniczne, laboratoryjne i echokardiograficzne ustalenia.
Leczenie zapalenia wsierdzia
Zapalenie wsierdzia jest zwykle leczone antybiotykami. Pacjent będzie prawdopodobnie potrzebował kilku tygodni leczenia. Antybiotyki muszą być podawane wystarczająco długo i w odpowiednio silnej dawce, aby zniszczyć wszystkie bakterie.
Na początku pacjent będzie leczony w szpitalu, aby antybiotyki mogły być podawane dożylnie. Po ustąpieniu gorączki i ustabilizowaniu się stanu pacjent może kontynuować otrzymywanie antybiotyków w domu przez kroplówkę. Jeśli objawy są ciężkie, lekarz może przepisać mieszankę różnych antybiotyków przed otrzymaniem wyniku posiewu krwi – jest to środek zapobiegawczy, aby zapobiec pogorszeniu się objawów.
Jeśli posiew krwi wykaże, że przyczyną infekcji są grzyby, pacjentowi zostanie przepisany lek przeciwgrzybiczy. Leczenie antybiotykami w zapaleniu wsierdzia zależy od tego, czy dotknięta zastawka jest naturalna czy sztuczna, a także od drobnoustroju wywołującego chorobę i jego wrażliwości na antybiotyki.
W czasie pobytu w szpitalu regularnie pobierane będą próbki krwi, aby sprawdzić, jak dobrze działa leczenie. Jeśli pacjent otrzymuje antybiotyki w domu, powinien mieć regularne wizyty u pielęgniarki i lekarza rodzinnego, aby sprawdzić, czy leczenie działa i czy nie występują żadne działania niepożądane.
Leczenie chirurgiczne
Zapalenie wsierdzia może spowodować poważne uszkodzenia serca. Pacjent może zostać skierowany do kardiologa, specjalisty zajmującego się chorobami serca i naczyń krwionośnych, aby serce mogło być dokładniej zbadane.
Operacja może być konieczna w celu naprawy uszkodzeń serca. Zazwyczaj zaleca się operację, jeśli:
Objawy lub wyniki badań wskazują na wystąpienie niewydolności serca
Pacjent nadal ma wysoką temperaturę pomimo leczenia antybiotykami lub lekami przeciwgrzybiczymi
Zapalenie wsierdzia jest spowodowane przez szczególnie agresywne grzyby lub bakterie oporne na leki
Pacjent doświadcza jednego lub więcej zakrzepów krwi pomimo leczenia
Ma sztuczną zastawkę sercową
Wyniki echokardiografii sugerują, że w mięśniu sercowym rozwinął się zbiorek ropy (ropień) lub nieprawidłowy kanał (przetoka)
Trzy główne procedury chirurgiczne stosowane w leczeniu zapalenia wsierdzia to:
Naprawa uszkodzonej zastawki sercowej
Wymiana uszkodzonych zastawek sercowych na sztuczne podczas operacji wymiany zastawki aortalnej
Drenaż wszelkich ropni i naprawa przetok, które mogły rozwinąć się w mięśniu sercowym
Konsultacja chirurgiczna jest wskazana u pacjentów z agresywnymi lub uporczywymi infekcjami, zatorami oraz zagrożeniem lub pęknięciem zastawek.
Zapobieganie i profilaktyka
Po pomyślnym leczeniu zapalenia wsierdzia pacjenci są narażeni na ryzyko ponownego wystąpienia infekcji. Ważne jest, aby wszyscy lekarze pacjenta wiedzieli, że przebył on bakteryjne zapalenie wsierdzia. Dentysta również powinien być o tym poinformowany.
Po zakończeniu terapii antybiotykami pacjenci powinni być edukowani na temat znaczenia codziennej higieny jamy ustnej, regularnych wizyt u dentysty oraz potrzeby profilaktyki antybiotykowej przed niektórymi zabiegami. Pacjenci, którzy byli w przeszłości skutecznie leczeni z powodu zapalenia wsierdzia, wymagają profilaktyki antybiotykowej przed niektórymi zabiegami stomatologicznymi i innymi procedurami.
W przyszłości pacjent może musieć przyjmować antybiotyki przed niektórymi zabiegami medycznymi, stomatologicznymi lub chirurgicznymi. Lekarz może wydać pacjentowi kartę do noszenia w portfelu, która informuje, że potrzebuje profilaktycznych antybiotyków przed określonymi procedurami.
Ważne jest praktykowanie dobrej higieny jamy ustnej poprzez codzienne szczotkowanie i używanie nici dentystycznej oraz odwiedzanie dentysty dwa razy w roku. Dentysta musi wiedzieć, że pacjent przebył zapalenie wsierdzia.
Życie z zapaleniem wsierdzia
Zapalenie wsierdzia nie jest chorobą zakaźną. Jeśli masz zapalenie wsierdzia, nie musisz unikać kontaktu z ludźmi. Możesz używać naczyń domowych, zabawek czy ubrań tak samo jak każdy członek rodziny.
Należy pamiętać, że leczenie antybiotykami jest bardzo ważne. Musisz ukończyć całe leczenie, bez względu na to, jak długo trwa, ponieważ ryzyko powrotu infekcji zwiększa się, jeśli leczenie jest niekompletne. Leki mogą mieć pewne działania niepożądane, w zależności od tego, jaki antybiotyk przepisał lekarz.
Ryzyko kolejnej infekcji zależy od czynników ryzyka pacjenta. Po zakończeniu leczenia konieczne będą kontrolne badania krwi i echokardiografia, aby upewnić się, że infekcja została usunięta z krwioobiegu i sprawdzić funkcję zastawek sercowych.
Po wyleczeniu infekcji i jeśli echokardiografia wykaże dobre wyniki, pacjent może wrócić do normalnego życia. Zapalenie wsierdzia jest poważną chorobą, zwłaszcza gdy rozwiną się powikłania. Wczesna diagnoza i leczenie są kluczowe dla poprawy rokowania. Przy szybkim i agresywnym leczeniu wiele osób przeżywa. Bez leczenia zapalenie wsierdzia może być śmiertelne.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.