W skrócie
Zespół małego rzutu serca to stan, w którym serce nie pompuje wystarczającej ilości krwi, aby zaspokoić potrzeby organizmu. Obecnie prowadzone są 2 badania kliniczne testujące nowe metody zapobiegania i leczenia tego schorzenia u pacjentów po operacjach serca oraz po zawale mięśnia sercowego.
Badanie dotyczące stosowania chlorowodorku landiololu i chlorku sodu u pacjentów poddawanych operacji zastawki mitralnej w celu zapobiegania zespołowi małego rzutu serca
Badanie prowadzone w: Włochy
To badanie kliniczne koncentruje się na ocenie działania leku zwanego chlorowodorkiem landiololu u pacjentów poddawanych operacji zastawki mitralnej, czyli jednej z zastawek w sercu. Celem badania jest sprawdzenie, czy ten lek może pomóc zmniejszyć ryzyko wystąpienia zespołu małego rzutu serca po operacji.
Kryteria włączenia do badania:
- Wiek powyżej 18 lat
- Planowana operacja naprawy lub wymiany zastawki mitralnej
- Operacja z użyciem krążenia pozaustrojowego (maszyna, która przejmuje funkcje serca i płuc podczas zabiegu)
- Określony sposób dostępu chirurgicznego (przez środek mostka lub małe nacięcie w klatce piersiowej)
- Specyficzne pomiary serca przed operacją: wymiar końcowoskurczowy lewej komory większy niż 40 mm, wymiar końcoworozkurczowy lewej komory większy niż 60 mm, frakcja wyrzutowa lewej komory mniejsza niż 60 procent
- Podpisana świadoma zgoda na udział w badaniu
Główne kryteria wykluczenia:
Badanie wyklucza pacjentów z populacji szczególnie wrażliwych oraz tych, którzy nie spełniają wymienionych kryteriów włączenia.
Cel badania:
Badanie ma na celu określenie, czy chlorowodorek landiololu może skutecznie zmniejszyć występowanie zespołu małego rzutu serca po operacji zastawki mitralnej. Uczestnicy będą losowo przydzielani do grupy otrzymującej lek (Landiobloc) lub placebo podczas operacji. Jest to badanie podwójnie ślepe, co oznacza, że ani uczestnicy, ani badacze nie będą wiedzieć, kto otrzymuje prawdziwy lek, a kto placebo.
Badany lek:
Landiolol to lek z grupy beta-blokerów, który pomaga spowolnić pracę serca i zmniejszyć jego obciążenie. Jest podawany dożylnie podczas zabiegu operacyjnego jako wspomagające środek ochrony serca. Badanie ocenia, czy może on zapobiec sytuacji, w której serce po operacji nie pompuje wystarczającej ilości krwi, aby zaspokoić potrzeby organizmu.
Badanie dotyczące działania CDR132L u pacjentów z obniżoną funkcją serca po zawale serca
Badanie prowadzone w: Węgry, Holandia, Hiszpania, Grecja, Niemcy, Czechy, Polska
To badanie kliniczne ocenia działanie nowego leku o nazwie CDR132L u pacjentów, którzy przeszli zawał serca i u których lewa komora serca nie pompuje krwi tak dobrze, jak powinna. Stan ten nazywany jest obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory.
Kryteria włączenia do badania:
- Wiek od 30 do 80 lat
- Przebyty spontaniczny ostry zawał mięśnia sercowego, z włączeniem do badania w ciągu 14 dni od diagnozy
- Frakcja wyrzutowa lewej komory wynosząca 45 procent lub mniej, zmierzona echokardiografią po zawale
- Masa ciała nie przekraczająca 120 kg
- Poziom NT-proBNP (marker funkcji serca) między 125 a 8000 pg/ml podczas badania przesiewowego
- Przebyta procedura przezskórnej interwencji wieńcowej (zabieg otwierający zablokowane tętnice wieńcowe) w związku z zawałem typu STEMI lub NSTEMI
Główne kryteria wykluczenia:
- Niedawny zawał serca lub ostra niewydolność lewokomorowa w momencie kwalifikacji
- Brak stosowania standardowego leczenia
- Przynależność do populacji szczególnie wrażliwej
Cel badania:
Badanie ma na celu ocenę bezpieczeństwa i skuteczności CDR132L w poprawie funkcji serca u pacjentów po zawale. Uczestnicy zostaną losowo przydzieleni do jednej z trzech grup: jedna otrzyma niższą dawkę CDR132L, druga wyższą dawkę, a trzecia placebo. Lek podawany jest dożylnie w trzech dawkach, każda w odstępie 28 dni. Przez cały czas trwania badania pacjenci będą poddawani różnym badaniom, w tym obrazowaniu serca i badaniom krwi, aby śledzić zmiany w funkcji serca i ogólnym stanie zdrowia.
Badany lek:
CDR132L to eksperymentalny lek opracowany, aby pomóc pacjentom z osłabioną funkcją serca po zawale. Jest podawany bezpośrednio do krwioobiegu poprzez infuzję dożylną. Celem CDR132L jest poprawa zdolności serca do pompowania krwi poprzez działanie na określone cząsteczki w organizmie, które wpływają na funkcję serca. Lek ten jest badany jako potencjalne uzupełnienie standardowych metod leczenia stosowanych u pacjentów z problemami sercowymi.
Podsumowanie
Obecnie prowadzone są dwa badania kliniczne dotyczące zespołu małego rzutu serca, koncentrujące się na dwóch różnych grupach pacjentów i różnych podejściach terapeutycznych.
Pierwsze badanie, prowadzone we Włoszech, ocenia lek landiolol u pacjentów poddawanych planowej operacji zastawki mitralnej. Koncentruje się na zapobieganiu wystąpieniu zespołu małego rzutu serca bezpośrednio po zabiegu chirurgicznym.
Drugie badanie ma znacznie szerszy zasięg geograficzny, obejmując siedem krajów europejskich, w tym Polskę. Dotyczy ono pacjentów po zawale serca z obniżoną funkcją lewej komory i testuje nowy eksperymentalny lek CDR132L.
Warto zauważyć, że oba badania stosują różne strategie terapeutyczne – jedno koncentruje się na zapobieganiu problemu podczas operacji serca, drugie na poprawie funkcji serca po zawale. Oba podejścia mają na celu poprawę rokowania pacjentów z problemami kardiologicznymi, choć w różnych sytuacjach klinicznych.
