W skrócie
Ten artykuł opisuje badania kliniczne oceniające APL-101 u osób z zaawansowanymi guzami litymi i niedrobnokomórkowym rakiem płuca z zaburzeniami MET. Badania sprawdzają przede wszystkim bezpieczeństwo, skuteczność i dobór najlepszej dawki. Obejmują także wybrane nowotwory ośrodkowego układu nerwowego i inne grupy pacjentów z określonymi zmianami w guzie.
Najważniejsze informacje
- APL-101 jest badany w jednym głównym badaniu klinicznym u osób z zaawansowanymi guzami litymi i niedrobnokomórkowym rakiem płuca z zaburzeniami MET. Badanie obejmuje też wybrane nowotwory ośrodkowego układu nerwowego oraz inne guzy z określonymi zmianami MET. W fazie 1 sprawdzano bezpieczeństwo, tolerancję i najlepszą dawkę, a także wstępne oznaki skuteczności. W fazie 2 oceniana jest skuteczność leczenia, w tym odsetek odpowiedzi obiektywnej. Badanie jest prowadzone jako badanie interwencyjne i ma status Authorised.
Zakres badań i kogo dotyczą
Badanie NCT03175224 oceniało APL-101 u osób z zaawansowanymi guzami litymi oraz z niedrobnokomórkowym rakiem płuca związanym z zaburzeniami MET. W opisie badania zaznaczono też udział pacjentów z pierwotnymi guzami ośrodkowego układu nerwowego oraz innych nowotworów z określonymi zmianami MET.
To badanie miało charakter interwencyjny, czyli pacjenci otrzymywali badaną terapię i obserwowano jej wpływ na nowotwór oraz bezpieczeństwo. Status badania podano jako Authorised.
Projekt badania i fazy kliniczne
Badanie było prowadzone w fazie 1, a jego plan obejmował także ocenę fazy 2. Faza 1 służyła głównie sprawdzeniu bezpieczeństwa, tolerancji i znalezieniu odpowiedniej dawki, a faza 2 miała ocenić skuteczność leczenia u wybranych grup pacjentów.
W części fazy 1 badacze chcieli określić maksymalną dawkę tolerowaną, czyli najwyższą dawkę, którą pacjenci mogą przyjmować bez zbyt dużych działań niepożądanych. Szukano też zalecanej dawki do dalszych badań (RP2D), czyli dawki wybranej do kolejnych etapów rozwoju leczenia.
W badaniu oceniano APL-101 podawany doustnie, czyli w formie przyjmowanej przez usta. Liczba uczestników wynosiła 497.
Kto mógł uczestniczyć
Do badania kwalifikowano osoby z nowotworami, w których stwierdzono określone zaburzenia MET. W opisie badania wymieniono kilka grup: pacjentów z NSCLC z mutacją MET exon 14 skipping, z amplifikacją MET, z guzami litymi z amplifikacją MET, z guzami litymi z fuzją MET oraz z pierwotnymi guzami OUN z zaburzeniami MET.
W badaniu oceniano także pacjentów z nowotworami z wild-type MET i nadekspresją HGF oraz MET. Oznacza to grupę chorych, u których MET nie miał opisanego typu zmiany, ale guz wykazywał zwiększoną aktywność związaną z tym szlakiem.
W jednej z części badania sprawdzano APL-101 jako leczenie dodane do inhibitora EGFR u osób z NSCLC, które miały mutacje aktywujące EGFR, rozwinęły wtórną oporność z amplifikacją MET i miały progresję choroby po wcześniejszej odpowiedzi na leczenie pierwszej linii. Progresja choroby oznacza, że nowotwór zaczął ponownie rosnąć lub szerzyć się mimo leczenia.
Jakie wyniki były mierzone
W fazie 1 głównymi punktami końcowymi były: maksymalna dawka tolerowana, liczba działań niepożądanych ograniczających dawkę oraz inne działania niepożądane, takie jak opóźnione toksyczności, redukcje dawki i przerwy w leczeniu. Badacze oceniali też utrzymujące się działania niepożądane stopnia 2.
W fazie 1 analizowano również parametry farmakokinetyczne, czyli to, jak organizm wchłania i przetwarza lek podany doustnie. Dodatkowo szukano wstępnych sygnałów skuteczności u pacjentów z zaawansowanymi nowotworami i NSCLC z zaburzeniami MET.
W fazie 2 głównym punktem końcowym był odsetek odpowiedzi obiektywnej (ORR), czyli liczba pacjentów z całkowitą odpowiedzią lub częściową odpowiedzią na leczenie. Ocenę prowadzono według różnych kryteriów, zależnie od typu nowotworu: RECIST v1.1 dla wielu guzów litych, RANO dla guzów OUN lub innych odpowiednich kryteriów dla danego typu nowotworu.
Jakie grupy nowotworów były oceniane
W badaniu wyróżniono kilka ważnych grup pacjentów, ponieważ nie wszystkie nowotwory z MET są takie same. Dzięki temu badacze mogli sprawdzić, czy APL-101 działa w różnych sytuacjach klinicznych, a nie tylko w jednym typie raka.
- NSCLC z mutacją MET exon 14 skipping – była to jedna z głównych grup ocenianych w fazie 2.
- NSCLC z amplifikacją MET – sprawdzano skuteczność APL-101 u pacjentów z tym typem zmian genetycznych.
- Guzy lite z amplifikacją MET – obejmowały różne nowotwory poza płucem, jeśli miały ten sam typ zaburzenia.
- Guzy lite z fuzją MET – była to kolejna grupa z odmiennym typem zmiany w MET.
- Pierwotne guzy OUN z zaburzeniami MET – oceniano nowotwory mózgu i rdzenia kręgowego z takimi zmianami.
- NSCLC z mutacjami EGFR i wtórną opornością – badano APL-101 jako leczenie dodane do inhibitora EGFR po pojawieniu się amplifikacji MET i progresji choroby.
Najważniejsze informacje dla pacjenta
To badanie koncentrowało się na pacjentach z nowotworami, w których występowały określone zmiany MET, a nie na wszystkich chorych onkologicznych. Najpierw sprawdzano bezpieczeństwo i dawkę, a dopiero potem skuteczność leczenia w wybranych grupach.
Wyniki badania miały pomóc zrozumieć, czy APL-101 może być użyteczny w różnych nowotworach z MET, w tym w raku płuca i guzach OUN. W części badania oceniano też zastosowanie APL-101 jako leczenia dodanego, a nie tylko jako samodzielnej terapii.