W skrócie
Poliovirus type 1 (inactivated) to składnik inaktywowanych szczepionek przeciw poliomyelitis, znanemu również jako polio. Występuje w zakończonym badaniu fazy 3 z udziałem 99 zdrowych dorosłych jako szczepionka porównawcza w badaniu kolonizacji krztuśca. Od 2026 roku inaktywowana szczepionka przeciw polio jest jedyną szczepionką przeciw polio dostępną komercyjnie w Stanach Zjednoczonych.
Najważniejsze informacje
- Poliovirus type 1 (inactivated) to jeden z trzech inaktywowanych szczepów poliowirusa w szczepionkach IPV stosowanych w zapobieganiu polio.
- W badaniu KIM szczepionka służyła jako komparator w badaniu fazy 3 z udziałem 99 zdrowych dorosłych.
- Badanie sprawdzało, czy szczepionka przypominająca przeciw krztuścowi zmniejsza kolonizację Bordetella pertussis po kontrolowanym zakażeniu u ludzi.
- Szczepionka jest podawana jako zawiesina do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce 0,5 ml.
- Produkt REVAXIS jest dopuszczony do obrotu jako lek w Holandii, a jego posiadaczem jest Sanofi Pasteur Europe.
- Inaktywowane szczepionki przeciw polio są zalecane dla niemowląt, dzieci i niektórych dorosłych w celu budowy odporności przeciwko wszystkim trzem typom poliowirusa.
Czym jest poliovirus type 1 (inactivated)?
Poliovirus type 1 (inactivated) to jeden z trzech inaktywowanych szczepów poliowirusa stosowanych w inaktywowanych szczepionkach przeciw poliomyelitis (IPV). Pozostałe dwa szczepy to poliovirus type 2 (inactivated) i poliovirus type 3 (inactivated). Razem te trzy szczepy tworzą szczepionkę IPV, która jest sterylną zawiesiną wysoce oczyszczonego, inaktywowanego poliowirusa o zwiększonej sile działania. Szczep typu 1 to szczep Mahoney, hodowany w komórkach vero, ciągłej linii komórek nerki małpy hodowanych na mikronośnikach. W brytyjskiej przeglądarce dm+d składnik ten występuje pod nazwą „Human poliovirus type 1 inactivated”. Szczepionka jest klasyfikowana jako szczepionka i służy do stymulowania czynnej odporności przeciwko poliowirusowi. W unijnym rejestrze badań klinicznych substancja ta występuje jako część skojarzonej szczepionki REVAXIS, która zawiera toksoid błoniczy, toksoid tężcowy i wszystkie trzy inaktywowane typy poliowirusa, i jest dopuszczona do obrotu jako lek w Holandii.
Jak działa poliovirus type 1 (inactivated)?
Poliovirus type 1 (inactivated) działa poprzez stymulowanie układu odpornościowego organizmu do wytwarzania przeciwciał przeciwko poliowirusowi typu 1. Ponieważ wirus jest inaktywowany, nie może wywołać polio, ale nadal wyzwala czynną odporność. Szczepionka IPV zawiera wszystkie trzy typy poliowirusa, dzięki czemu odporność rozwija się przeciwko każdemu z nich. Proces inaktywacji i oczyszczania pozwala uzyskać szczepionkę o większej sile działania i bardziej powtarzalną niż wcześniejsze inaktywowane szczepionki przeciw polio dostępne w USA przed 1988 rokiem. Pełna inaktywowana szczepionka przeciw polio może również pomóc zapobiegać rzadkim, przetrwałym przypadkom zakażenia poliowirusem pochodzenia poszczepiennego, które mogłyby zapoczątkować nowe ogniska epidemii.
W jakich chorobach jest stosowany lub badany?
- Poliomyelitis (polio) — IPV jest stosowana w zapobieganiu poliomyelitis wywoływanemu przez poliowirusy typu 1, 2 i 3 u niemowląt i dzieci w wieku od 6 tygodni do 17 lat oraz u niektórych dorosłych.
- Krztusiec — W badaniu KIM szczepionka skojarzona zawierająca poliovirus type 1 (inactivated) służyła jako komparator do zbadania, czy szczepionka przypominająca przeciw krztuścowi zmniejsza kolonizację Bordetella pertussis.
Jak podaje się poliovirus type 1 (inactivated)?
Poliovirus type 1 (inactivated) jest podawany jako zawiesina do wstrzykiwań. W unijnym rejestrze produkt REVAXIS jest zawiesiną do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce, a dawka 0,5 ml jest podawana we wstrzyknięciu. W Wielkiej Brytanii składnik ten jest dostępny w kilku szczepionkach skojarzonych, w tym w szczepionce przeciw błonicy, tężcowi i poliomyelitis (inaktywowanej) jako zawiesina do wstrzykiwań w ampułkostrzykawkach 0,5 ml. W USA IPV jest dostępna jako samodzielna szczepionka oraz w szczepionkach skojarzonych zawierających antygeny błonicy, tężca, krztuśca i poliowirusa, między innymi.
Co wykazują badania kliniczne?
Jedno zakończone badanie fazy 3, badanie KIM, obejmowało poliovirus type 1 (inactivated) jako część szczepionki porównawczej. Do badania włączono 99 zdrowych dorosłych i sprawdzano, czy szczepienie przypominające Tdap-IPV zmniejsza kolonizację Bordetella pertussis po donosowym zakażeniu kontrolowanym w porównaniu z grupą kontrolną otrzymującą Td-IPV. Mierzonym pierwszorzędowym punktem końcowym był wskaźnik kolonizacji Bordetella pertussis w grupach szczepionych, zdefiniowany jako jakikolwiek dodatni posiew z próbek popłuczyn nosowych pobranych między 3. a 28. dniem po zakażeniu. Rolą szczepionki zawierającej polio w tym badaniu była rola komparatora, co oznacza, że była stosowana do porównania, a nie była główną badaną substancją.
Jakie działania niepożądane są znane?
Dostarczone źródła nie wymieniają konkretnych działań niepożądanych dla poliovirus type 1 (inactivated) w dostępnym tekście. Raport WHO zauważa, że zakażenia poliowirusem związane ze szczepionką wykazują tendencję spadkową oraz że pełna inaktywowana szczepionka przeciw polio może zapobiegać rzadkim, przetrwałym przypadkom, które mogłyby zapoczątkować ogniska epidemii. Etykieta DailyMed dla preparatu IPOL opisuje szczepionkę jako sterylną zawiesinę wysoce oczyszczonego, inaktywowanego poliowirusa, ale dostarczony fragment nie zawiera sekcji dotyczącej działań niepożądanych.