W skrócie
Anoksja noworodka to poważny stan, w którym mózg dziecka nie otrzymuje wystarczającej ilości tlenu przed, w trakcie lub bezpośrednio po porodzie. Ten stan może prowadzić do trwałych uszkodzeń mózgu i innych narządów, wpływając na całe życie dziecka i jego rodziny.
Czym jest anoksja i hipoksja noworodka
Anoksja oznacza całkowity brak tlenu docierającego do ważnych narządów i tkanek w organizmie. Hipoksja natomiast odnosi się do zmniejszonej ilości tlenu. Oba te stany dotyczą deprywacji tlenowej występującej w okresie około porodowym.
Podobnie jak inne narządy, mózg potrzebuje tlenu do prawidłowego funkcjonowania. Pozbawienie mózgu tlenu może prowadzić do uszkodzenia mózgu w ciągu zaledwie kilku minut.
Perinatalna asfiksja to brak przepływu krwi lub wymiany gazowej do lub od płodu w okresie bezpośrednio przed, podczas lub po porodzie. Gdy wymiana gazowa przez łożysko (przed urodzeniem) lub płuca (bezpośrednio po urodzeniu) jest ograniczona lub całkowicie ustaje, dochodzi do częściowego lub całkowitego braku tlenu w kluczowych narządach.
Stan ten prowadzi do postępującego niedotlenienia i nadmiaru dwutlenku węgla we krwi. Jeśli niedotlenienie jest wystarczająco poważne, tkanki i życiowo ważne narządy rozwijają niedobór tlenu. Następuje beztlenowa glikoliza i kwasica mleczanowa.
Noworodkowa encefalopatia niedokrwienno-niedotlenieniowa (HIE) odnosi się szczególnie do neurologicznych następstw perinatnej asfiksji. Jest to rodzaj uszkodzenia mózgu spowodowany brakiem tlenu i przepływu krwi do mózgu dziecka przed, podczas lub bezpośrednio po porodzie.
perinatalna asfiksja, asfiksja porodowa, encefalopatia niedokrwienno-niedotlenieniowa, HIE, ostra encefalopatia noworodkowa
- mózg
- serce
- płuca
- nerki
Przyczyny niedoboru tlenu podczas porodu
Gdy dziecko jest jeszcze w macicy, pępowina dostarcza mu tlen z łożyska. Przejście dziecka od otrzymywania tlenu w macicy do samodzielnego oddychania jest kluczowym etapem procesu porodu. Gdy podczas tego przejścia występują problemy, mózg dziecka może zostać pozbawiony tlenu.
Anoksja lub hipoksja mogą wystąpić z powodu niedokrwienia (zamknięcia) lub pęknięcia naczyń krwionośnych płodu lub matki. Może to być spowodowane komplikacjami związanymi z pępowiną. Może również wynikać z nieprawidłowego funkcjonowania zastawek serca lub nieprawidłowej czynności płuc.
Główną przyczyną uszkodzenia mózgu w okresie okołoporodowym jest asfiksja porodowa - klinicznie znana jako krytycznie upośledzona wymiana gazowa w okresie śródporodowym (czas od rozpoczęcia porodu do urodzenia łożyska). Podstawową przyczyną tego jest cierpienie płodu, które może być spowodowane wieloma czynnikami.
Anoksja mózgu podczas porodu może być spowodowana:
- przedłużonym porodem
- opóźnionym cięciem cesarskim
- położeniem dziecka w pozycji miednicowej
- zbyt dużą głową dziecka w stosunku do miednicy matki
- użyciem kleszczy lub próżnociągu
- problemami z pępowiną, w tym wypadaniem pępowiny, oplotem pępowiny wokół szyi, węzłami na pępowinie lub zwężeniem pępowiny
- problemami z łożyskiem, w tym oddzieleniem łożyska
- pęknięciem macicy
- opóźnioną intubacją lub błędami podczas resuscytacji
- cukrzycą ciążową
- dystocją barkową
- stanem przedrzucawkowym i innymi problemami z ciśnieniem krwi
- niewłaściwym stosowaniem leków wywołujących poród
- infekcjami
Objawy i rozpoznanie
Objawy anoksji noworodka mogą się różnić, ale często obejmują trudności w oddychaniu, nieprawidłowe tętno, a w ciężkich przypadkach drgawki. Po zdarzeniu niemowlęta mogą wykazywać opóźnienia rozwojowe, upośledzenie funkcji poznawczych lub porażenie mózgowe.
Rozpoznanie anoksji noworodka zazwyczaj obejmuje połączenie ocen klinicznych i badań diagnostycznych. Lekarze mogą ocenić stan fizyczny dziecka, monitorować parametry życiowe i przeprowadzać badania obrazowe, takie jak rezonans magnetyczny lub tomografia komputerowa, aby ocenić potencjalne uszkodzenie mózgu.
Jeśli lekarze i pielęgniarki postępują właściwie, będą mieli potencjalne cierpienie płodu starannie monitorowane za pomocą elektronicznego urządzenia do monitorowania płodu. Zapisy monitorowania płodu pokażą reakcje tętna dziecka, jeśli cierpi ono na hipoksję lub anoksję.
Konsekwencje dla zdrowia dziecka
Zakres szkód zależy od tego, jak długo dziecko nie otrzymuje wystarczającej ilości tlenu i jak szybko otrzyma właściwe leczenie.
Wiele dzieci, które cierpią na hipoksję lub anoksję w fazie okołoporodowej (krótko przed i po urodzeniu), rozwija HIE lub encefalopatię niedokrwienno-niedotlenieniową, która występuje, gdy przepływ krwi do mózgu jest zmniejszony lub zawartość tlenu we krwi jest wyjątkowo niska.
Powszechną konsekwencją hipoksji i anoksji podczas porodu i porodu lub krótko po porodzie jest porażenie mózgowe. Jako główna przyczyna porażenia mózgowego została rozpoznana hipoksja lub anoksja jako uraz porodowy.
Dzieci z łagodną lub umiarkowaną HIE mogą w pełni wyzdrowieć. Jeśli komórki nie otrzymywały tlenu przez dłuższy czas, dziecko może mieć trwałe uszkodzenie. Może to wpłynąć na ich mózg, serce, płuca, nerki lub inne narządy. W najcięższych przypadkach asfiksja może prowadzić do niewydolności narządów i śmierci.
Dwa etapy uszkodzenia mogą wystąpić przy HIE. Pierwszy etap następuje w ciągu kilku minut, jeśli przepływ krwi jest niski, a komórki nie otrzymują wystarczającej ilości tlenu. Drugi etap może nastąpić w ciągu godzin lub dni po urodzeniu.
Leczenie i postępowanie
Po początkowej resuscytacji i stabilizacji, leczenie HIE obejmuje terapię hipotermiczną dla umiarkowanej do ciężkiej encefalopatii, a także środki wspomagające skupiające się na odpowiednim natlenowaniu, wentylacji i perfuzji, ostrożnym zarządzaniu płynami, unikaniu hipoglikemii i hiperglikemii oraz leczeniu drgawek.
Terapia hipotermiczna (chłodzenie całego ciała) jest wskazana dla niemowląt z umiarkowaną do ciężkiej encefalopatią niedokrwienno-niedotlenieniową. Jest to obecnie jedyne leczenie, które może poprawić wyniki u dzieci urodzonych po 35 tygodniu ciąży, które mają umiarkowaną lub ciężką HIE.
Postępowanie wspomagające jest również kluczowe dla zapobiegania dalszym urazom wynikającym z aktywności drgawkowej, słabej perfuzji, zaburzeń elektrolitowych i nieprawidłowej kontroli glikemii. Strategie interwencyjne mają na celu uniknięcie dalszych uszkodzeń mózgu u tych niemowląt.
Rokowanie i powrót do zdrowia
Dzieci z łagodną lub umiarkowaną HIE mogą w pełni wyzdrowieć. Jeśli komórki nie otrzymywały wystarczającej ilości tlenu przez dłuższy czas, dziecko może mieć trwałe uszkodzenie. Może to wpłynąć na ich mózg, serce, płuca, nerki lub inne narządy.
W najcięższych przypadkach asfiksja może prowadzić do niewydolności narządów i śmierci. W tym czasie chłodzenie całego ciała (hipotermia terapeutyczna) jest jedynym leczeniem, które może poprawić wyniki u dzieci urodzonych po 35 tygodniu ciąży, które mają umiarkowaną lub ciężką HIE.
Długoterminowe konsekwencje mogą obejmować opóźnienia rozwojowe, upośledzenie funkcji poznawczych lub porażenie mózgowe, w zależności od stopnia i czasu trwania niedoboru tlenu.
