Dysforia płciowa to poczucie niepokoju lub dyskomfortu związane z niedopasowaniem między biologiczną płcią a tożsamością płciową. To doświadczenie może prowadzić do poważnych trudności w codziennym życiu, ale odpowiednie wsparcie i leczenie pomagają wielu osobom żyć w zgodzie ze swoją tożsamością.
Czym jest dysforia płciowa
Dysforia płciowa to określenie opisujące poczucie niepokoju lub niezadowolenia, które osoba może odczuwać z powodu niedopasowania między jej biologiczną płcią a tożsamością płciową (czyli wewnętrznym poczuciem, kim jest i jak się postrzega). To poczucie dyskomfortu może być tak intensywne, że prowadzi do depresji i lęku oraz ma szkodliwy wpływ na codzienne życie.
Większość ludzi identyfikuje się jako "mężczyzna" lub "kobieta" – są to czasami nazywane tożsamościami "binarnymi". Jednak niektóre osoby czują, że ich tożsamość płciowa różni się od ich biologicznej płci. Na przykład, niektóre osoby mogą mieć męskie narządy płciowe i zarost na twarzy, ale nie identyfikują się jako mężczyźni ani nie czują się męsko. Inne mogą mieć żeńskie narządy płciowe i piersi, ale nie identyfikują się jako kobiety ani nie czują się kobieco.
Niektóre osoby nie definiują się jako posiadające tożsamość "binarną". Dla nich pojęcie płci nie ma znaczenia dla ich tożsamości. Mogą używać różnych określeń, takich jak agender, różnorodność płciowa czy niezgodność płciowa, aby opisać swoją tożsamość. Jako grupa są one często nazywane "niebinarnymi".
Ważne jest zrozumienie, że dysforia płciowa nie jest chorobą psychiczną, chociaż niektóre osoby mogą rozwijać problemy ze zdrowiem psychicznym z powodu dysforii płciowej. Według Podręcznika Diagnostycznego i Statystycznego Zaburzeń Psychicznych (DSM), dysforia płciowa definiowana jest jako "wyraźna niezgodność między doświadczaną lub wyrażaną płcią a płcią przypisaną przy urodzeniu".
Objawy i oznaki dysforii płciowej
Osoby z dysforią płciową mogą doświadczać różnych objawów i odczuć. Mogą mieć zmieniony wygląd, zachowanie lub zainteresowania. Wiele osób z dysforią płciową ma silne, trwałe pragnienie, aby żyć życiem, które "pasuje" lub wyraża ich tożsamość płciową. Robią to, zmieniając sposób, w jaki wyglądają i zachowują się.
Objawy dysforii płciowej mogą obejmować uczucie:
Dyskomfortu lub niepokoju związanego z częściami ciała, które nie pasują do tożsamości płciowej
Lęku lub depresji
Stresu
Osoby z dysforią płciową mogą również wykazywać oznaki dyskomfortu lub cierpienia, w tym:
Niską samoocenę
Wycofywanie się lub izolację społeczną
Depresję lub lęk
Podejmowanie niepotrzebnego ryzyka
Zaniedbywanie siebie
Niektóre osoby mogą odczuwać dodatkowy stres z powodu dyskryminacji w swojej społeczności. Odrzucenie, uprzedzenia i strach mogą powodować długotrwały stres. To doświadczenie niepokoju może prowadzić do trudności w relacjach z rodziną, rówieśnikami i przyjaciółmi oraz prowadzić do konfliktów interpersonalnych, odrzucenia przez społeczeństwo, objawów depresji i lęku, uzależnień, negatywnego poczucia dobrostanu i niskiej samooceny oraz zwiększonego ryzyka samookaleczenia i myśli samobójczych.
Jak rozpoznawana jest dysforia płciowa
Dysforia płciowa może zostać zdiagnozowana, gdy rozmawiasz ze swoim lekarzem o uczuciu niepokoju lub cierpienia, że twoja tożsamość płciowa nie jest taka sama jak płeć przypisana ci przy urodzeniu.
Według DSM-5, kryteria diagnozy dysforii płciowej obejmują doświadczanie co najmniej dwóch z następujących objawów konsekwentnie przez co najmniej sześć miesięcy:
Znacząca różnica między wyrażaniem/doświadczaniem płci a biologiczną płcią
Silne pragnienie, aby nie mieć pierwotnych i/lub wtórnych cech płciowych płci przypisanej przy urodzeniu
Silne pragnienie bycia inną płcią
Silne pragnienie bycia traktowanym jako ta inna płeć
Silne przekonanie, że masz uczucia i reakcje, które są stereotypowo związane z inną płcią
Dysforia płciowa u dzieci i młodzieży
Dzieci mogą wykazywać zainteresowanie ubraniami lub zabawkami, które społeczeństwo zwykle kojarzy z płcią przeciwną. Mogą być niezadowolone ze swoich fizycznych cech płciowych. Jednak tego typu zachowanie jest dość powszechne w dzieciństwie i jest częścią dorastania. Nie oznacza to, że wszystkie dzieci zachowujące się w ten sposób mają dysforię płciową lub inne problemy z tożsamością płciową.
Niewielka liczba dzieci może odczuwać trwały i poważny niepokój, który pogarsza się wraz z wiekiem. Często dzieje się to w okresie dojrzewania, kiedy młodzi ludzie mogą czuć, że ich wygląd fizyczny nie pasuje do ich tożsamości płciowej. To uczucie może utrzymywać się w dorosłości, a niektóre osoby mają silne pragnienie zmiany części swojego wyglądu fizycznego.
Dzieci z dysforią płciową mogą mieć podobne uczucia jak dorośli, w tym uczucie niepokoju związane z częściami ciała, które nie pasują do ich tożsamości płciowej.
Możliwości leczenia
Leczenie dysforii płciowej ma na celu pomoc ludziom w życiu w sposób, w jaki chcą, w preferowanej przez nich tożsamości płciowej lub jako osoby niebinarne. To, co to oznacza, będzie się różnić w zależności od osoby i jest inne dla dzieci, młodzieży i dorosłych.
Zwykle dysforia płciowa jest leczona poprzez pomoc osobie w potwierdzeniu jej tożsamości płciowej poprzez znalezienie sposobów jej wyrażania. Rodzaje rzeczy, które pomagają komuś wyrazić swoją płeć, mogą się różnić w zależności od osoby.
Opcje niemedyczne
Niemedyczne opcje wyrażania tożsamości płciowej mogą obejmować:
Ubrania, fryzury lub makijaż
Terapię głosu lub coaching
Usuwanie włosów
Wiązanie lub dopełnianie piersi
Chowanie lub wypełnianie penisa
Korekty imienia i oznaczenia płci w oficjalnych dokumentach
Poradnictwo
Opcje medyczne
Opcje medyczne mogą obejmować:
Hormony potwierdzające płeć
Leki blokujące dojrzewanie
Operacje potwierdzające płeć
Dla młodych ludzi, którzy spełniają określone kryteria kliniczne, od około 16 roku życia mogą być podawane hormony potwierdzające płeć wraz ze wsparciem psychospołecznym i psychologicznym. Hormony te powodują pewne nieodwracalne zmiany, takie jak rozwój piersi (spowodowany przyjmowaniem estrogenu) lub łamanie lub pogłębienie głosu (spowodowane przyjmowaniem testosteronu).
Długoterminowe stosowanie hormonów potwierdzających płeć może powodować czasową, a nawet trwałą niepłodność.
Leczenie u dzieci i młodzieży
Większość zabiegów oferowanych na tym etapie ma charakter raczej psychologiczny niż medyczny. Dzieje się tak, ponieważ w wielu przypadkach zachowania lub uczucia związane z różnorodnością płciową znikają, gdy dzieci osiągają wiek dojrzewania.
W zależności od wyników oceny, opcje dla dzieci i młodzieży obejmują:
Terapię rodzinną
Indywidualną psychoterapię dziecka
Wsparcie lub poradnictwo dla rodziców
Pracę grupową dla młodych ludzi i ich rodziców
Regularne przeglądy w celu monitorowania rozwoju tożsamości płciowej
Skierowanie do lokalnych służb zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży w przypadku poważniejszych problemów emocjonalnych
Jak wspierać osobę z dysforią płciową
Jeśli ktoś, na kim ci zależy, ma dysforię płciową, są sposoby, w jakie możesz pomóc:
Okaż bezwarunkową miłość i wsparcie. Dysforia płciowa może powodować wielkie cierpienie. Poczucie bycia kochanym, wspieranym i akceptowanym może pomóc.
Szanuj wybory danej osoby. Zapytaj, jakich zaimków osoba preferuje ("on/jego", "ona/jej", "oni/ich"). Następnie używaj tych zaimków. Jeśli osoba zmienia swoje imię, zawsze używaj nowego imienia, gdy rozmawiasz z nią lub o niej. Jeśli popełnisz błąd i użyjesz niewłaściwego zaimka lub imienia, nie rób z tego wielkiej sprawy. Po prostu się popraw i idź dalej.
Bądź rzecznikiem. Wtrącaj się i poprawiaj innych, którzy używają niewłaściwych zaimków lub imienia.
Jeśli masz dysforię płciową, wiedz, że nie jesteś sam. Wiele osób przeszło przez to, przez co teraz przechodzisz. Może być pocieszające i pomocne rozmawiać z tymi osobami. Możesz znaleźć je poprzez lokalne lub internetowe grupy.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.