W skrócie
Nowotwór zgięcia esiczo-odbytniczego rozwija się w miejscu połączenia jelita esiczego z odbytnicą i stanowi szczególny rodzaj raka jelita grubego. Wczesne wykrycie dzięki badaniom przesiewowym oraz nowoczesne metody leczenia znacząco zwiększają szanse na wyzdrowienie.
Czym jest nowotwór zgięcia esiczo-odbytniczego
Nowotwór zgięcia esiczo-odbytniczego to rodzaj raka jelita grubego, który rozwija się w miejscu, gdzie jelito esicze (ostatni odcinek jelita grubego) łączy się z odbytnicą (końcowym fragmentem układu pokarmowego). Odbytnica stanowi część układu trawiennego organizmu, który pobiera składniki odżywcze z pożywienia i pomaga w wydalaniu resztek pokarmowych z ciała.
Układ trawienny składa się z przełyku, żołądka oraz jelit cienkiego i grubego. Jelito grube (zwane też okrężnicą) stanowi główną część jelita grubego i ma długość około 5 stóp. Razem odbytnica i kanał odbytu tworzą ostatni odcinek jelita grubego o długości od 6 do 8 cali. Kanał odbytu kończy się odbytem, czyli otworem łączącym jelito grube z zewnętrzem.
Rak kolorektalny jest chorobą, w której komórki w jelicie grubym lub odbytnicy zaczynają niekontrolowanie się rozmnażać. Czasami w jelicie grubym lub odbytnicy pojawiają się nieprawidłowe narośla zwane polipami. Z czasem niektóre polipy mogą przekształcić się w raka. Badania przesiewowe mogą wykryć polipy, dzięki czemu można je usunąć, zanim staną się nowotworowe.
Nowotwór jelita grubego rozwija się z pewnych polipów lub narośli w wewnętrznej wyściółce jelita. Ściana jelita składa się z warstw błony śluzowej, tkanki i mięśni. Rak jelita grubego zaczyna się w błonie śluzowej, najbardziej wewnętrznej wyściółce jelita. Składa się ona z komórek, które wytwarzają i wydzielają śluz oraz inne płyny. Jeśli te komórki ulegną mutacji lub zmianie, mogą utworzyć polipa jelita grubego.
Z czasem polipy jelita grubego mogą stać się nowotworowe. Zazwyczaj mija około 10 lat, zanim polip jelita grubego przekształci się w raka. Jeśli nie zostanie wykryty i leczony, nowotwór przedostaje się przez warstwę tkanki, mięśni i zewnętrzną warstwę jelita. Rak jelita grubego może również rozprzestrzenić się do innych części ciała przez węzły chłonne lub naczynia krwionośne.
Objawy choroby
Rak odbytnicy przez wiele lat może rozwijać się bez widocznych zmian w organizmie. W wielu przypadkach nowotwory odbytnicy w ogóle nie powodują objawów. Jednak niektórzy pacjenci mogą zauważyć pewne sygnały ostrzegawcze. Objawy raka odbytnicy mogą obejmować krwawienie z odbytnicy, biegunkę, zaparcia, nagłą zmianę w sposobie i częstotliwości wypróżnień, stolce, które wyglądają na nitkowate lub cienkie jak ołówek, uczucie zmęczenia, osłabienie, ból brzucha oraz niewyjaśnioną utratę wagi.
Badania przesiewowe pomagają również wykryć raka jelita grubego na wczesnym etapie, kiedy leczenie działa najlepiej. Jeśli masz 45 lat lub więcej, powinieneś porozmawiać z lekarzem o badaniach przesiewowych. Jeśli uważasz, że możesz mieć zwiększone ryzyko raka jelita grubego, skonsultuj się z lekarzem na temat tego, kiedy rozpocząć badania, które badanie jest dla ciebie odpowiednie i jak często je wykonywać.
Badania diagnostyczne
Do rozpoznania raka odbytnicy stosuje się testy, które badają odbytnicę i jelito grube. Po zdiagnozowaniu raka odbytnicy wykonuje się badania obrazowe, aby dowiedzieć się, czy komórki rakowe rozprzestrzeniły się w obrębie odbytnicy lub do innych części ciała.
Kolonoskopia to procedura, podczas której wkłada się rurkę przez odbyt, aby obejrzeć wnętrze jelita grubego i pomóc w diagnozowaniu lub leczeniu niektórych schorzeń medycznych. Kolonoskopie często wykrywają polipy, które mogą stać się rakiem. Regularne badania przesiewowe w celu wykrycia i usunięcia polipów zmniejszają ryzyko rozwoju raka jelita grubego.
Inne badania diagnostyczne mogą obejmować tomografię komputerową (CT), która tworzy trójwymiarowy obraz ciała, oraz biopsję, która pomaga lekarzowi postawić diagnozę medyczną poprzez pobranie i zbadanie próbki tkanki.
Metody leczenia
Główne metody leczenia raka odbytnicy to chirurgia, radioterapia, chemioterapia oraz chemioradioterapia (połączenie chemioterapii i radioterapii). Zespół lekarzy i innych specjalistów omawia najlepsze opcje leczenia i opieki dla każdego pacjenta.
Rodzaj operacji zależy od położenia i stadium nowotworu. Chirurgia polegająca na usunięciu małych guzów nowotworowych może wyleczyć chorobę. W przypadku niektórych nowotworów odbytnicy leczenie może obejmować chemioterapię samodzielnie lub w połączeniu z radioterapią.
Radioterapia wykorzystuje wysokoenergetyczne fale podobne do promieni rentgenowskich, aby zabić komórki rakowe. Jest to metoda leczenia stosowana w raku odbytnicy. Chemioradioterapia, czyli leczenie łączące chemioterapię z radioterapią, może być stosowana w przypadku raka odbytnicy.
Do leczenia raka odbytnicy stosuje się leki chemioterapeutyczne, takie jak fluorouracyl, kapecytabina, oksaliplatyna i irynotekan. Niektórzy pacjenci decydują się na zasięgnięcie drugiej opinii po postawieniu diagnozy.
Profilaktyka i badania przesiewowe
Oprócz badań przesiewowych w kierunku raka jelita grubego lekarze zalecają wprowadzenie prostych zmian w stylu życia, które mogą pomóc zmniejszyć ryzyko rozwoju tej choroby. Palenie tytoniu może zwiększać ryzyko raka jelita grubego, dlatego lekarze zdecydowanie zachęcają palaczy do rzucenia palenia.
Nadmierne spożywanie alkoholu może zwiększać ryzyko rozwoju raka jelita grubego. Lekarze zalecają ograniczenie spożycia alkoholu. Ważne jest również utrzymywanie zdrowej diety, regularne ćwiczenia fizyczne oraz utrzymywanie prawidłowej wagi ciała.
Jeśli masz 45 lat lub więcej, porozmawiaj z lekarzem o badaniach przesiewowych. Badania przesiewowe mogą wykryć polipy, zanim przekształcą się w raka. Badania te pomagają również wykryć raka jelita grubego na wczesnym etapie, gdy leczenie jest najbardziej skuteczne.
Życie po leczeniu
Dla wielu osób z diagnozą raka jelita grubego zakończenie leczenia jest ważnym kamieniem milowym. Chociaż przynosi ulgę, może również wiązać się z niepewnością co do przyszłości i obawami o możliwość nawrotu choroby. Niektórzy pacjenci mogą zarządzać rakiem jako chorobą przewlekłą, wymagającą ciągłego leczenia.
Plan opieki w okresie remisji jest ważnym narzędziem w życiu po leczeniu. Współpraca z lekarzem w celu opracowania planu powinna obejmować harmonogram wizyt kontrolnych i badań, świadomość potencjalnych długoterminowych skutków ubocznych i momentu, kiedy należy zgłosić się do lekarza, zalecenia dotyczące utrzymania ogólnego zdrowia, takie jak odżywianie i ćwiczenia fizyczne, oraz wytyczne dotyczące badań przesiewowych w kierunku raka i opieki profilaktycznej.
Rak wpływa na całe życie, w tym na to, co jesz i pijesz, funkcje seksualne oraz planowanie rodziny. W miarę przechodzenia przez życie z rakiem, zarówno podczas, jak i po leczeniu, ważne jest, aby uzyskać wiarygodne informacje na tematy związane ze zdrowiem. Badania pokazują, że pacjenci, którzy stosują zdrowe podejście do stylu życia, takie jak odżywianie się wartościowymi pokarmami lub ćwiczenia fizyczne, nie tylko cieszą się lepszą jakością życia, ale mogą również zauważyć poprawę w wynikach leczenia.
Aktywne uczestnictwo w opiece kontrolnej może pomóc poczuć większą kontrolę nad sytuacją. Zrozumienie diagnozy, planu leczenia oraz tego, czego można się spodziewać, jest częścią radzenia sobie z rakiem odbytnicy.
