W skrócie
Ten artykuł opisuje badania kliniczne, w których oceniany jest lisaftoclax. Badania sprawdzają głównie skuteczność i bezpieczeństwo leku u osób z nowo rozpoznaną lub wcześniej leczoną białaczką i chłoniakiem, w tym AML, CLL/SLL oraz MDS.
Najważniejsze informacje
- Lisaftoclax jest badany w kilku chorobach krwi, głównie w ostrej białaczce szpikowej, przewlekłej białaczce limfocytowej / małoczkowatym chłoniaku limfatycznym oraz w zespole mielodysplastycznym wysokiego ryzyka. W danych są badania fazy 1, fazy 3 oraz fazy 1b/2, więc program badań obejmuje zarówno wczesną ocenę bezpieczeństwa, jak i większe porównania skuteczności. Część badań dotyczy osób nowo zdiagnozowanych, a część pacjentów wcześniej leczonych lub z nawrotem choroby. W kilku projektach lisaftoclax jest badany razem z innymi lekami, na przykład azacytydyną, akalabrutynibem lub rytuksymabem. Najczęściej mierzone wyniki to przeżycie całkowite, przeżycie bez progresji, odpowiedź na leczenie oraz bezpieczeństwo.
Przegląd badań klinicznych
Lisaftoclax jest badany w kilku badaniach klinicznych jako leczenie różnych nowotworów krwi. W dostępnych danych wszystkie opisane projekty są oznaczone jako Authorised, czyli zatwierdzone do prowadzenia.
Badania obejmują osoby z nowo rozpoznaną chorobą, osoby wcześniej leczone oraz pacjentów z nawrotem lub opornością na leczenie. W zależności od badania lisaftoclax jest oceniany sam lub w połączeniu z innymi lekami stosowanymi w chorobach krwi.
Nowo rozpoznana ostra białaczka szpikowa
Badanie NCT06389292 dotyczy osób z nowo rozpoznaną ostrą białaczką szpikową (AML). Jest to badanie fazy 3 z planowaną liczbą 354 uczestników.
Celem badania jest porównanie lisaftoclax z azacytydyną oraz placebo z azacytydyną u osób starszych lub u osób, które nie kwalifikują się do standardowej chemioterapii indukcyjnej z cytarabiną i antracyklinami. To ważne, ponieważ badanie sprawdza, czy nowe leczenie może pomóc pacjentom, dla których typowa intensywna chemioterapia nie jest odpowiednia.
Głównym wynikiem jest overall survival (OS), czyli czas od losowego przydziału do śmierci z dowolnej przyczyny. W praktyce badacze chcą sprawdzić, czy leczenie pomaga pacjentom żyć dłużej.
W badaniu stosowana jest azacytydyna podawana dożylnie lub podskórnie, a lisaftoclax podawany doustnie. W opisie widnieje też placebo, czyli lek pozorny używany do porównania wyników.
Nowo rozpoznana CLL/SLL
Badanie NCT06319456 ocenia lisaftoclax u osób z nowo rozpoznaną przewlekłą białaczką limfocytową / małoczkowatym chłoniakiem limfatycznym (CLL/SLL). Jest to globalne badanie fazy 3 z planowaną liczbą 244 uczestników.
Badacze porównują lisaftoclax w skojarzeniu z akalabrutynibem z immunochemioterapią, czyli leczeniem łączącym leki działające na układ odpornościowy i chemioterapię. Celem jest ocena, czy takie leczenie lepiej opóźnia pogorszenie choroby niż leczenie porównawcze.
Głównym wynikiem jest progression-free survival (PFS), czyli czas od randomizacji do progresji choroby albo zgonu. Wynik ten pokazuje, jak długo choroba pozostaje pod kontrolą.
W badaniu oceniane są też terapie porównawcze, takie jak chlorambucyl, fludarabina, rytuksymab i cyklofosfamid, ale główny nacisk badania dotyczy lisaftoclax z akalabrutynibem.
Wcześniej leczona lub nawrotowa CLL/SLL
Badanie NCT06104566 obejmuje osoby z CLL/SLL, które były już wcześniej leczone. Jest to randomizowane badanie rejestracyjne fazy 3 z planowaną liczbą 455 uczestników.
W tym badaniu lisaftoclax jest oceniany razem z BTKi, czyli inhibitorem kinazy Brutona, w porównaniu z samym BTKi. Wśród wymienionych leków porównawczych są między innymi Brukinsa, Calquence i Imbruvica.
Głównym wynikiem jest PFS oceniane przez niezależny zespół ekspertów, czyli IRC. W opisie badania podano, że progresja lub nawrót choroby są oceniane według wytycznych iwCLL, a wyniki mają pokazać, czy dodanie lisaftoclax poprawia kontrolę choroby.
To badanie jest ważne dla osób, które już wcześniej otrzymywały leczenie, ponieważ sprawdza, czy nowa kombinacja może działać lepiej niż samo leczenie standardowe z grupy BTKi.
Nowo rozpoznany zespół mielodysplastyczny wysokiego ryzyka
Badanie NCT06641414 dotyczy osób z nowo rozpoznanym zespołem mielodysplastycznym wysokiego ryzyka (Higher Risk-MDS). Jest to badanie fazy 3 z planowaną liczbą 508 uczestników.
W badaniu porównuje się lisaftoclax plus azacytydyna z placebo plus azacytydyna. Taki układ pomaga sprawdzić, czy dodanie lisaftoclax daje lepszy efekt niż samo leczenie podstawowe z azacytydyną.
W źródle nie podano pełnych nazw głównych punktów końcowych, ale wprost zaznaczono, że celem jest ocena skuteczności. To oznacza, że badacze chcą sprawdzić, czy leczenie pomaga lepiej kontrolować chorobę u osób z wysokim ryzykiem.
Jakie wyniki są oceniane w badaniach
W badaniach z lisaftoclax najczęściej oceniane są wyniki związane z przeżyciem i kontrolą choroby.
- Overall survival (OS) oznacza, jak długo pacjenci żyją od początku badania do zgonu z jakiejkolwiek przyczyny.
- Progression-free survival (PFS) pokazuje, jak długo choroba nie pogarsza się i nie dochodzi do zgonu.
- Safety and tolerability to ocena bezpieczeństwa i tego, jak dobrze pacjenci znoszą leczenie.
- Maximum tolerated dose (MTD) to najwyższa dawka, którą pacjenci mogą przyjąć bez zbyt dużych działań niepożądanych w badaniu.
- Recommended phase 2 dose (RP2D) to dawka wybrana do dalszych badań po ocenie bezpieczeństwa.
- Objective response rate (ORR), complete response (CR), partial response (PR), duration of response (DOR) i minimal residual disease (MRD) są używane w badaniu fazy 1/2, aby ocenić, jak silna i jak trwała jest odpowiedź na leczenie.
W badaniu fazy 1/2 u osób z relapsowaną lub oporną CLL/SLL oceniane są także bezpieczeństwo, tolerancja oraz dawki lisaftoclax podawanego samodzielnie lub z innymi lekami, takimi jak rytuksymab, akalabrutynib, ibrutynib i zanubrutynib. To badanie obejmuje także osoby z chorobą leczoną wcześniej i osoby, które mogą jeszcze nie otrzymały leczenia.