Badanie skuteczności i bezpieczeństwa stosowania przeciwciała monoklonalnego AZD5148 w zapobieganiu nawrotom zakażenia bakterią Clostridioides difficile u osób dorosłych
Zakażenie Clostridium difficile to poważna infekcja bakteryjna, która dotyka prawie pół miliona Amerykanów rocznie i może prowadzić do groźnych powikłań, a nawet śmierci. Choroba najczęściej rozwija się podczas przyjmowania antybiotyków lub krótko po zakończeniu ich kuracji.
Czym jest zakażenie Clostridium difficile?
Clostridioides difficile, wcześniej znana jako Clostridium difficile i często nazywana po prostu C. diff, to bakteria powodująca biegunkę i zapalenie jelita grubego (stan zapalny okrężnicy). Ta bakteria może występować w dwóch formach: jako uśpiona spora z wytrzymałą białkową powłoką, która utrzymuje się przez długi czas na powierzchniach, oraz jako forma wegetatywna, która powstaje z kiełkującej spory.
C. diff jest bakterią beztlenową wytwarzającą spory. Kiedy bakteria kiełkuje w swojej wegetatywnej formie, uwalnia toksyny odpowiedzialne za objawy chorobowe, takie jak dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Bakteria ta uszkadza komórki wyściółki jelitowej, powodując stan zapalny w wyściółce jelit i okrężnicy.
Szacuje się, że C. diff powoduje prawie pół miliona zakażeń rocznie w Stanach Zjednoczonych. Zakażenie C. diff jest globalnym problemem zdrowotnym. W Stanach Zjednoczonych 500 000 zakażeń powoduje 15 000 zgonów rocznie.
Jelito grube (okrężnica)
Układ pokarmowy
Objawy zakażenia
Najczęstszym objawem zakażenia C. diff, który zazwyczaj pojawia się jako pierwszy, jest wodnista biegunka. Łagodne zakażenie powoduje biegunkę przynajmniej trzy razy dziennie, często z pewnym skurczem brzucha.
W miarę jak zakażenie C. diff staje się bardziej poważne, biegunka nasila się. Może występować nawet od 10 do 15 razy dziennie. Do głównych objawów należą:
Biegunka
Gorączka
Bolesność lub ból brzucha
Utrata apetytu
Nudności
Te objawy wymieniają źródła medyczne jako typowe oznaki zakażenia.
Średni okres inkubacji od zakażenia do pojawienia się objawów wynosi od 3 do 7 dni, ale objawy mogą pojawić się nawet do 3 miesięcy po ekspozycji. Po rozpoczęciu leczenia antybiotykami większość osób jest w stanie pozbyć się zakażenia w ciągu 1 do 2 tygodni.
Jak dochodzi do zakażenia?
Bakterie C. diff są powszechnie obecne w środowisku, ale ludzie zazwyczaj zarażają się C. diff tylko wtedy, gdy przyjmują antybiotyki. Dzieje się tak dlatego, że antybiotyki nie tylko niszczą złe zarazki, ale także zabijają dobre bakterie, które chronią organizm przed zakażeniami. Skutek działania antybiotyków może utrzymywać się nawet przez kilka miesięcy.
Zakażenie C. diff rozwija się w wyniku zaburzenia normalnej flory bakteryjnej okrężnicy, kolonizacji przez C. diff oraz uwalniania toksyn, które powodują uszkodzenie i stan zapalny błony śluzowej. Terapia antybiotykowa jest kluczowym czynnikiem, który zmienia florę okrężnicy.
C. diff rozprzestrzenia się, gdy ludzie dotykają jedzenia, powierzchni lub przedmiotów skażonych kałem osoby zakażonej C. diff. Bakteria C. diff jest przenoszona przez praktycznie każdego - na naszej skórze, a nawet na podeszwach butów. Kiedy bakterie C. diff znajdują się poza organizmem, są nieaktywnymi sporami. Mają szansę stać się aktywne tylko wtedy, gdy zostaną połknięte i dotrą do jelit.
Kto jest najbardziej narażony?
Chociaż zakażenie C. diff może dotknąć każdego, większość przypadków występuje, gdy przyjmujesz antybiotyki lub wkrótce po zakończeniu przyjmowania antybiotyków. Ludzie są nawet 10 razy bardziej narażeni na zakażenie C. diff podczas przyjmowania antybiotyku lub w ciągu trzech miesięcy po jego zakończeniu, przy czym dłuższe kuracje mogą potencjalnie podwoić ich ryzyko.
Jesteś bardziej narażony na zakażenie C. diff, jeśli:
Przyjmujesz antybiotyki, szczególnie przez dłużej niż tydzień
Masz 65 lat lub więcej
Niedawno przebywałeś w szpitalu lub domu opieki
Masz osłabiony układ odpornościowy, na przykład pacjenci po przeszczepie narządów przyjmujący leki immunosupresyjne lub osoby z HIV/AIDS lub rakiem
Przyjmujesz inhibitor pompy protonowej (PPI), taki jak omeprazol, lub inne leki zmniejszające kwasowość żołądka
Miałeś wcześniej zakażenie C. diff lub byłeś narażony na te zarazki
Zakażenie występuje głównie u pacjentów hospitalizowanych, ale także coraz częściej jest diagnozowane w warunkach ambulatoryjnych.
Powikłania zakażenia
Zakażenie C. diff może prowadzić do różnych powikłań, od łagodnych do zagrażających życiu. Częste powikłania obejmują:
Odwodnienie jest częstym powikłaniem. Poważna biegunka powoduje utratę dużej ilości płynów, co może narazić na ryzyko odwodnienia.
Zapalenie okrężnicy, znane jako colitis, to stan zapalny okrężnicy.
Do rzadszych, ale poważniejszych powikłań należą:
Poważny stan jelitowy, taki jak toksyczne rozdęcie okrężnicy (toxic megacolon) - rzadkie, ale zagrażające życiu powikłanie
Sepsa - skrajna odpowiedź organizmu na infekcję
Śmierć
W rzadkich przypadkach pacjenci z zakażeniem C. diff mogą wymagać kolektomii - usunięcia okrężnicy. Ciężkie zakażenie może prowadzić do posocznicy i śmierci.
Jak rozpoznaje się zakażenie?
Jeśli niedawno przyjmowałeś antybiotyki i masz objawy zakażenia C. diff, powinieneś skontaktować się z lekarzem. Jeśli lekarz podejrzewa zakażenie C. diff, może poprosić o próbkę kału do badania.
Diagnoza opiera się na obrazie klinicznym i jest potwierdzana za pomocą badania kału. Badanie próbki kału może wykryć obecność bakterii C. diff lub jej toksyn.
Po zakończeniu leczenia nie należy ponownie wykonywać badania, aby upewnić się, że jesteś wyleczony. Test pokazałby tylko, że zarazki nadal tam są, ale nie to, czy prawdopodobnie znów zachorujesz. Dzieje się tak dlatego, że po wyzdrowieniu z zakażenia C. diff nadal możesz być nosicielem zarazków.
Metody leczenia
Zakażenie można czasami leczyć w domu lub może być konieczne udanie się do szpitala. Dzieje się tak dlatego, że zakażenia C. diff mogą czasami prowadzić do poważniejszych problemów, takich jak sepsa.
Zakażenia C. diff są leczone poprzez:
Zaprzestanie przyjmowania antybiotyków, które już stosujesz, jeśli to możliwe
Przyjmowanie nowego 10-dniowego kursu innego antybiotyku, który może leczyć zakażenie C. diff
Otrzymasz również porady dotyczące tego, jak uniknąć odwodnienia, takie jak upewnienie się, że pijesz dużo wody.
Zaktualizowane wytyczne ISDA/SHEA z 2021 roku dotyczące leczenia zakażenia C. diff zalecają podawanie fidaksomycyny w przypadku początkowych i nawracających zakażeń, przy czym wankomycyna doustna jest alternatywą. Fidaksomycyna jest obecnie terapią pierwszej linii w przypadku pierwszego i drugiego epizodu C. diff (bez pełnoobjawowego zakażenia).
Twoje objawy powinny poprawić się kilka dni po rozpoczęciu nowego kursu antybiotyków. Jednak całkowite wyczyszczenie zakażenia może potrwać od 1 do 2 tygodni.
Nawroty zakażenia
Około 1 na 9 osób, które zachorują na zakażenie C. diff, zachoruje ponownie w ciągu kolejnych 2-8 tygodni. Może to być nawrót pierwotnego zakażenia lub może się zdarzyć, gdy ponownie wejdą w kontakt z C. diff.
Jeśli objawy powrócą lub staniesz się bardzo chory, leczenie może wymagać powtórzenia lub możesz potrzebować leczenia w szpitalu. Jeśli zakażenie C. diff powraca 2 lub więcej razy, możesz otrzymać przeszczep mikrobioty kałowej.
Przeszczep mikrobioty kałowej może być również dodany po leczeniu drugiego nawrotu. Ta procedura polega na przeniesieniu zdrowych bakterii z kału dawcy do jelit pacjenta, aby pomóc przywrócić naturalną równowagę bakterii jelitowych.
Powinieneś wrócić do lekarza, jeśli objawy się pogorszą, poczujesz się bardzo źle po rozpoczęciu antybiotyków lub jeśli objawy powrócą później.
Jak zapobiegać zakażeniu?
Najlepszym sposobem na upewnienie się, że nie zarazisz się ponownie C. diff, jest współpraca z pracownikiem służby zdrowia w celu unikania przyjmowania niepotrzebnych antybiotyków. W każdej chwili, gdy stosowane są antybiotyki, mogą powodować skutki uboczne, w tym zakażenie C. diff. Przyjmuj antybiotyki tylko wtedy, gdy ich potrzebujesz, i porozmawiaj z pracownikiem służby zdrowia o najlepszym leczeniu swojej choroby.
Mycie rąk mydłem i wodą jest najlepszym sposobem zapobiegania rozprzestrzenianiu się C. diff z osoby na osobę. Myj ręce mydłem i wodą za każdym razem, gdy korzystasz z łazienki i przed jedzeniem. Przypomnij krewnym i przyjaciołom opiekującym się tobą, aby robili to samo.
Zarazki C. diff są tak małe w stosunku do naszego rozmiaru, że gdybyś był wielkości stanu Kalifornia, zarazek byłby wielkości planszy bazy w baseballu. Nie ma sposobu, abyś zobaczył zarazki C. diff na swoich rękach, ale to nie znaczy, że ich tam nie ma.
Czyszczenie i dezynfekcja powierzchni oraz prania, szczególnie jeśli ktoś w twoim domu jest już chory, może zmniejszyć ryzyko zakażenia C. diff. Jeśli masz zakażenie C. diff, spróbuj użyć oddzielnej łazienki, jeśli masz biegunkę. Jeśli nie możesz, upewnij się, że często dotykane powierzchnie w łazience są czyszczone, zanim inni z niej skorzystają.
Branie pryszniców i mycie się mydłem w celu usunięcia C. diff ze skóry może zmniejszyć szansę jego rozprzestrzeniania się. Bakterie C. diff mogą żyć na skórze ludzi. Osoby, które dotykają skóry osoby zakażonej, mogą przenieść zarazki na swoje ręce.
Powinieneś powrócić do pracy lub szkoły dopiero wtedy, gdy twoje objawy ustąpią. Poinformuj wszystkich pracowników służby zdrowia (w tym lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, gabinet dentystyczny i innych), jeśli miałeś zakażenie C. diff.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.