Badanie skuteczności belantamabu mafodotyny z lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów z nowo zdiagnozowanym szpiczakiem mnogim niekwalifikujących się do przeszczepu

To badanie dotyczy szpiczaka plazmocytowego, który jest rodzajem nowotworu krwi rozwijającego się w szpiku kostnym. Szpiczak plazmocytowy powstaje, gdy określone komórki odpornościowe zwane plazmocytami stają się nowotworowe i zaczynają niekontrolowanie się rozmnażać. W badaniu będą porównywane dwa różne schematy leczenia u osób z nowo rozpoznanym szpiczakiem plazmocytowym, które nie kwalifikują się do przeszczepienia własnych komórek macierzystych. Pierwszy schemat składa się z kombinacji trzech leków: belantamab mafodotin, lenalidomid i deksametazon. Drugi schemat łączy daratumumab, lenalidomid i deksametazon.

Celem tego badania jest porównanie skuteczności i bezpieczeństwa dwóch różnych kombinacji lekowych w leczeniu nowo rozpoznanego szpiczaka plazmocytowego. Uczestnicy badania zostaną losowo przydzieleni do jednej z dwóch grup leczenia. Wszyscy uczestnicy będą wiedzieli, które leczenie otrzymują, ponieważ jest to badanie otwarte. Podczas badania lekarze będą regularnie monitorować stan zdrowia uczestników, sprawdzać odpowiedź na leczenie oraz obserwować wszelkie działania niepożądane. Szczególną uwagę zwróci się na problemy okulistyczne, ponieważ jeden z badanych leków może wpływać na wzrok.

W trakcie badania będą przeprowadzane regularne badania krwi, badania obrazowe oraz ocena jakości życia uczestników. Lekarze będą śledzić, jak długo choroba pozostaje pod kontrolą, jak dobrze pacjenci reagują na leczenie oraz czy występują jakiekolwiek problemy zdrowotne związane z przyjmowanymi lekami. Uczestnicy będą otrzymywać leczenie przez określony czas, a następnie będą obserwowani, aby sprawdzić długoterminowe efekty terapii.