Badanie gadobutrolu w obrazowaniu MRI u dorosłych z zaburzeniami płynu mózgowo-rdzeniowego, w tym z wodogłowiem i guzami mózgu
Badanie prowadzone w: Norwegia
To badanie kliniczne koncentruje się na kilku schorzeniach związanych z mózgiem i płynem mózgowo-rdzeniowym, w tym na wodogłowiu przewodzącym, pierwotnych złośliwych guzach mózgu, torbielach wewnątrzczaszkowych, malformacji Chiariego, idiopatycznej hipotensji wewnątrzczaszkowej, idiopatycznym nadciśnieniu wewnątrzczaszkowym oraz stanach po krwotoku podpajęczynówkowym.
Kryteria włączenia: Do badania mogą być zakwalifikowane osoby z jednym z następujących schorzeń: wodogłowie przewodzące, idiopatyczne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe (stan, w którym występuje wysokie ciśnienie wewnątrz czaszki bez znanej przyczyny), idiopatyczna hipotensja wewnątrzczaszkowa (stan, w którym występuje niskie ciśnienie wewnątrz czaszki bez znanej przyczyny), torbiele wewnątrzczaszkowe (worki wypełnione płynem wewnątrz czaszki), pierwotny złośliwy guz mózgu (nowotwór złośliwy w mózgu, który tam powstał) lub stan po krwotoku podpajęczynówkowym. W badaniu mogą uczestniczyć zarówno mężczyźni, jak i kobiety w różnym wieku, od dzieci po dorosłych.
Kryteria wykluczenia: Z badania wykluczeni są pacjenci z określonymi schorzeniami neurologicznymi wymienionymi powyżej, gdy stanowią one przeciwwskazanie do procedury.
Cel badania: Badanie wykorzystuje specjalny środek kontrastowy MRI (rezonansu magnetycznego) zwany gadobutrolem, który jest środkiem kontrastowym opartym na gadolinie. Substancja ta jest podawana do kanału kręgowego, aby pomóc w wizualizacji przepływu i usuwania płynów w mózgu. Celem badania jest lepsze zrozumienie, jak środek kontrastowy przemieszcza się w obrębie mózgu. Pomaga to w ocenie, gdzie mogą występować blokady w przepływie płynu mózgowo-rdzeniowego i jak szybko substancje są usuwane z mózgu.
Lek badany: W badaniu stosowany jest środek kontrastowy podawany dokanałowo, który wzmacnia obrazowanie MRI. Jest wstrzykiwany w przestrzeń wokół rdzenia kręgowego, aby pomóc lekarzom zobaczyć, czy występują jakiekolwiek blokady w przepływie płynów w mózgu i jak szybko substancje są usuwane z mózgu i płynu mózgowo-rdzeniowego.
Badanie semaglutidu i diety niskokalorycznej w redukcji masy ciała u pacjentów z nowo rozpoznanym idiopatycznym nadciśnieniem wewnątrzczaszkowym
Badanie prowadzone w: Dania
To badanie kliniczne koncentruje się na idiopatycznym nadciśnieniu wewnątrzczaszkowym, czyli schorzeniu charakteryzującym się zwiększonym ciśnieniem wokół mózgu bez wyraźnej przyczyny. Badanie analizuje wpływ leku o nazwie semaglutid oraz diety bardzo niskokalorycznej na masę ciała i ciśnienie wewnątrzczaszkowe u pacjentów z nowo rozpoznaną chorobą.
Kryteria włączenia: Do badania mogą być zakwalifikowane kobiety w wieku od 18 do 65 lat z nową diagnozą idiopatycznego nadciśnienia wewnątrzczaszkowego z obrzękiem tarczy nerwu wzrokowego (zwanym obrzękiem brodawki nerwu wzrokowego) i ciśnieniem otwarcia lędźwiowego wynoszącym 25 cm lub więcej płynu mózgowo-rdzeniowego. Uczestniczki muszą mieć wskaźnik masy ciała (BMI) wynoszący 27 lub wyższy. BMI to miara tkanki tłuszczowej w organizmie oparta na wzroście i wadze. Wymagana jest pisemna świadoma zgoda na udział w badaniu. Pacjentki muszą obecnie stosować lub zgodzić się na rozpoczęcie stosowania metod antykoncepcyjnych o wskaźniku niepowodzeń poniżej 1% podczas badania, co obejmuje metody takie jak antykoncepcja hormonalna (pigułki, plastry, pierścienie dopochwowe lub zastrzygi), wkładki wewnątrzmaciczne, posiadanie partnera, który jest trwale sterylizowany, lub wiarygodna abstynencja seksualna ze względów religijnych lub kulturowych. Antykoncepcję należy kontynuować przez co najmniej 2 miesiące po zakończeniu stosowania badanego leku.
Kryteria wykluczenia: Z badania wykluczeni są mężczyźni, osoby poza określonym przedziałem wiekowym, pacjenci z innymi schorzeniami niż idiopatyczne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe oraz osoby z grup wrażliwych.
Cel badania: Celem badania jest zbadanie, jak semaglutid i zmiany dietetyczne mogą pomóc w kontrolowaniu masy ciała i zmniejszaniu ciśnienia wewnątrzczaszkowego u osób z tym schorzeniem. Uczestnicy będą otrzymywać lek lub placebo wraz z poradami dietetycznymi. Badanie będzie trwało kilka miesięcy, podczas których uczestnicy będą mieli regularne kontrole w celu monitorowania zmian w ich stanie, w tym masy ciała i ciśnienia wewnątrzczaszkowego. Badanie oceni także stopień obrzęku nerwu wzrokowego, przeprowadzi testy pola widzenia, obrazowanie oka oraz ocenę częstotliwości i nasilenia bólów głowy. Monitorowana będzie również ogólna jakość życia i wszelkie działania niepożądane.
Lek badany: Semaglutid to lek, który pomaga w utracie masy ciała poprzez naśladowanie hormonu w organizmie, który reguluje apetyt. Powoduje uczucie sytości, dzięki czemu osoba je mniej i traci na wadze. W tym badaniu jest stosowany w celu zmniejszenia masy ciała i obniżenia ciśnienia wewnątrz czaszki. Lek podawany jest w postaci zastrzyku podskórnego, zazwyczaj raz w tygodniu. Działa na poziomie molekularnym poprzez naśladowanie hormonu zwanego GLP-1, który pomaga regulować apetyt i poziom insuliny, prowadząc do utraty masy ciała.
Podsumowanie
Obecnie prowadzone są dwa badania kliniczne dotyczące idiopatycznego nadciśnienia wewnątrzczaszkowego, z których każde koncentruje się na innym aspekcie choroby. Pierwsze badanie, prowadzone w Norwegii, skupia się na zaawansowanych technikach diagnostycznych z wykorzystaniem środka kontrastowego w obrazowaniu MRI, co może pomóc w lepszym zrozumieniu przepływu płynów mózgowych i mechanizmów leżących u podstaw różnych schorzeń neurologicznych, w tym idiopatycznego nadciśnienia wewnątrzczaszkowego.
Drugie badanie, realizowane w Danii, koncentruje się na terapeutycznym podejściu do leczenia, badając skuteczność semaglutidu w połączeniu z dietą niskokaloryczną w redukcji masy ciała i obniżaniu ciśnienia wewnątrzczaszkowego. To badanie jest skierowane wyłącznie do kobiet z nowo rozpoznanym schorzeniem, co odzwierciedla fakt, że idiopatyczne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe występuje znacznie częściej u kobiet, szczególnie z nadwagą.
Oba badania reprezentują różne, ale uzupełniające się podejścia – jedno diagnostyczne, drugie terapeutyczne – które mogą przyczynić się do poprawy opieki nad pacjentami z tym schorzeniem.