Badanie wpływu wczesnego i późnego wznowienia leczenia przeciwzakrzepowego (edoksaban, apiksaban, warfaryna) u pacjentów z przewlekłym krwiakiem podtwardówkowym i migotaniem przedsionków
Krwiak podtwardówkowy to groźny stan, w którym krew gromadzi się między warstwami tkanek chroniących mózg. Może wystąpić po urazie głowy, ale czasem objawy pojawiają się dopiero po tygodniach lub miesiącach. Wymaga pilnej pomocy medycznej, ponieważ stanowi bezpośrednie zagrożenie dla życia.
Czym jest krwiak podtwardówkowy
Krwiak podtwardówkowy to rodzaj krwawienia wewnątrz głowy. Powstaje, gdy krew gromadzi się pod oponą twardą – jedną z warstw tkanki chroniącej mózg. Najczęściej występuje po urazie głowy i może prowadzić do śmierci.
Opona twarda to jeden z trzech błon ochronnych otaczających mózg i rdzeń kręgowy, zwanych łącznie oponami mózgowo-rdzeniowymi. Od zewnątrz, najbliżej czaszki, znajduje się opona twarda. Środkową warstwę stanowi opona pajęcza, a najbliżej tkanki mózgowej znajduje się opona miękka.
Krwiak podtwardówkowy powstaje w wyniku uszkodzenia naczynia krwionośnego. Krew wycieka z uszkodzonego naczynia do przestrzeni między oponą twardą a oponą pajęczą. Aktywne krwawienie do tej przestrzeni nazywane jest krwotokiem podtwardówkowym, natomiast nagromadzenie krwi to krwiak podtwardówkowy.
Mózg znajduje się wewnątrz kostnej czaszki, a nad nim rozciągają się trzy warstwy opon mózgowych. Najbardziej zewnętrzna warstwa tuż pod czaszką to mocna, włóknista opona twarda. Płyn mózgowo-rdzeniowy wypełnia przestrzeń wewnątrz opon i również pomaga chronić mózg.
Rodzaje krwiaka podtwardówkowego
Lekarze dzielą krwiaki podtwardówkowe według tego, jak szybko się rozwijają, ile występuje krwawienia i jak duże szkody powoduje krwawienie.
Ostry krwiak podtwardówkowy to najbardziej niebezpieczny typ. Objawy są ciężkie i pojawiają się zaraz po urazie głowy, często w ciągu kilku minut do godzin. Ciśnienie w mózgu szybko wzrasta, ponieważ krew napływa do ograniczonej przestrzeni między oponą twardą a mózgiem.
Przewlekły krwiak podtwardówkowy występuje częściej u osób starszych. Ten rodzaj krwiaka może być wynikiem utrzymującej się krwi po ostrym urazie lub następstwem powolnego przeciekania krwi. Może powstać po niewielkim urazie głowy i pozostawać niezauważony przez wiele dni. Objawy mogą być subtelne i postępować stopniowo, co utrudnia wczesną diagnozę.
Przewlekłe krwiaki podtwardówkowe występują często u osób starszych. Zamiast się rozsąsać, krew tworzy błony i małe naczynia krwionośne wewnątrz tych błon, które przyciągają wodę i sączą się. To powoduje, że krew rozszerza się i tworzy substancję podobną do galaretki, która nie zanika samoistnie.
Przyczyny i czynniki ryzyka
Krwiak podtwardówkowy najczęściej wynika z poważnego urazu głowy. Ten rodzaj krwiaka jest jednym z najgroźniejszych spośród wszystkich urazów głowy. Krwawienie bardzo szybko wypełnia okolicę mózgu, uciskając tkankę mózgową. Często prowadzi to do uszkodzenia mózgu i może doprowadzić do śmierci.
Przy każdym krwiaku podtwardówkowym małe żyły między powierzchnią mózgu a jego zewnętrzną osłoną rozciągają się i rwą, pozwalając na gromadzenie się krwi. U osób starszych żyły są często już rozciągnięte z powodu zanikania mózgu (kurczenia się mózgu) i łatwiej ulegają uszkodzeniu.
Przewlekły krwiak podtwardówkowy może powstać po niewielkim urazie głowy, a nawet czasami bez wyraźnej przyczyny.
Leki rozrzedzające krew (takie jak warfaryna lub aspiryna)
Długotrwałe nadużywanie alkoholu
Schorzenia powodujące słabe krzepnięcie krwi
Powtarzające się urazy głowy, na przykład w wyniku upadków
Bardzo młody lub bardzo podeszły wiek
U niemowląt i małych dzieci krwiak podtwardówkowy może wystąpić po przemocy wobec dziecka i często jest obserwowany w stanie zwanym zespołem dziecka potrząsanego.
Objawy krwiaka podtwardówkowego
Krwiak podtwardówkowy może wystąpić po urazie głowy. Objawy mogą pojawić się natychmiast lub rozwijać stopniowo w ciągu kilku tygodni.
W zależności od rozmiaru krwiaka i miejsca, w którym uciska mózg, mogą wystąpić następujące objawy:
Silny ból głowy, który nie ustępuje po zażyciu leków przeciwbólowych
Senność, splątanie lub śpiączka
Problemy z pamięcią
Trudności z mówieniem lub połykaniem
Problemy z równowagą lub chodzeniem
Ból głowy
Napady padaczkowe lub utrata przytomności
Nudności i wymioty
Osłabienie lub drętwienie rąk lub nóg
Problemy ze wzrokiem, takie jak niewyraźne lub podwójne widzenie
Zmiany zachowania lub osobowości, takie jak bycie niezwykle agresywnym
Utrata przytomności – osoba dotknięta chorobą może nie reagować, gdy się do niej mówi lub jej dotyka; może to trwać tylko kilka chwil lub znacznie dłużej
U niemowląt objawy mogą obejmować:
Wybrzuszenie ciemiączek (miękkich miejsc w czaszce dziecka)
Rozdzielone szwy (miejsca, w których rosnące kości czaszki łączą się)
Problemy z karmieniem
Napady padaczkowe
Wysoki, przenikliwy płacz, drażliwość
Objawy mogą pojawić się natychmiast po urazie głowy lub rozwijać się w czasie. Niektóre osoby nie doświadczają żadnych objawów przez kilka tygodni. Często u pacjentów z przewlekłym krwiakiem podtwardówkowym mogą nie pamiętać żadnego urazu głowy.
Diagnostyka
Jeśli miało się poważny uraz głowy, może być potrzebne badanie obrazowe mózgu, takie jak tomografia komputerowa (TK) lub rezonans magnetyczny (MR), aby sprawdzić, czy występuje krwiak podtwardówkowy.
Tomografia komputerowa jest zazwyczaj pierwszym badaniem wykonywanym w celu diagnozowania krwiaka podtwardówkowego. Obrazy TK pozwalają lekarzom zobaczyć wyraźne obrazy mózgu i określić lokalizację oraz rozmiar krwiaka.
Lekarz może również przeprowadzić badanie w celu sprawdzenia ciśnienia wewnątrz czaszki. Krwawienie wewnątrz czaszki może pogorszyć się z czasem. Dlatego bardzo ważne jest zwracanie uwagi na objawy i konieczne jest regularne wizyty u lekarza w celu kontrolnych badań.
Leczenie
Jeśli występuje niewielki krwiak, który powoduje tylko łagodne objawy, może być możliwe leczenie bez operacji. W takim przypadku pacjent jest hospitalizowany, gdzie wielodyscyplinarny zespół opieki będzie obserwował krwiak, aby upewnić się, że nie pogarsza się z czasem i aby pacjent mógł wrócić do sprawności. Ten rodzaj krwiaka podtwardówkowego zazwyczaj zanika samoistnie w ciągu kilku tygodni.
W przypadku większych krwiaków lekarz zastosuje leczenie operacyjne w celu usunięcia krwi. To zmniejszy ciśnienie na mózg. Może być potrzebna dodatkowa operacja w celu usunięcia wszelkich skrzepów krwi.
W przypadkach wymagających natychmiastowego leczenia pacjenci przechodzą tradycyjną operację, w której usuwa się część czaszki, otwiera się oponę twardą i usuwa ostry krwiak podtwardówkowy.
Operacja przez niewielkie otwory w czaszce stała się najczęściej stosowaną metodą chirurgiczną od lat 80. XX wieku. Zamknięty system drenażu po wykonaniu otworu w czaszce to obecnie najczęściej stosowana metoda chirurgiczna.
Jeśli przyjmuje się aspirynę lub inny lek rozrzedzający krew, może być konieczne zaprzestanie jego przyjmowania. Lekarz może przepisać leczenie w celu zniesienia działania leku rozrzedzającego krew. Może to pomóc zapobiec dalszemu krwawieniu w czaszce.
Pacjenci często wymagają intensywnej opieki po operacji w przypadku oddychania wspomaganego respiratorem, ścisłej kontroli ciśnienia krwi i leczenia nadciśnienia wewnątrzczaszkowego (zwiększonego ciśnienia w czaszce).
Rokowanie
Krwiaki podtwardówkowe mogą być zagrożeniem dla życia i wymagają natychmiastowej opieki medycznej. Bardzo ważne jest, aby zgłosić się do lekarza zawsze po urazie głowy.
Pomimo szybkiego chirurgicznego usunięcia krwiaka pacjenci z ostrym krwiakiem podtwardówkowym często mają złe rokowanie z powodu związanego z tym podstawowego uszkodzenia mózgu.
Przewlekłe krwiaki podtwardówkowe mają lepsze rokowanie, jeśli są prawidłowo leczone. Kluczowe znaczenie ma opieka następcza. Należy upewnić się, że uczestniczy się we wszystkich wizytach kontrolnych.
Dla ostrego krwiaka należy postępować zgodnie z instrukcjami lekarza. Lekarz powie, czy potrzebna jest osoba, która będzie uważnie obserwowała pacjenta przez następne 24 godziny lub dłużej.
Dla przewlekłego krwiaka należy dużo spać w nocy i wziąć to spokojnie w ciągu dnia. Odpoczynek to najlepszy sposób na powrót do zdrowia. Należy unikać aktywności fizycznych lub umysłowych do czasu, gdy lekarz powie, że jest to bezpieczne.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.