Nowotwór tarczycy przerzutowy Badania w chorobie

Badanie digoksyny i jodku sodu (123 I) u pacjentów z zaawansowanym nierdzeniakowym rakiem tarczycy

Badanie prowadzone w: Holandia

To badanie kliniczne koncentruje się na sprawdzeniu działania leku digoksyna u pacjentów z nierdzeniakowym rakiem tarczycy, który może być miejscowo zaawansowany lub rozsiany do innych części organizmu. Głównym celem badania jest ustalenie, czy digoksyna może pomóc tym pacjentom poprzez poprawę wychwytu leczenia zwanego promieniotwórczym jodem, który czasami nie jest dobrze wchłaniany przez komórki nowotworowe.

Kryteria włączenia do badania:

• Rozpoznanie nierdzeniakowego raka tarczycy
• Wiek co najmniej 18 lat
• Przebyta całkowita tyroidektomia (chirurgiczne usunięcie tarczycy) oraz co najmniej jedno leczenie promieniotwórczym jodem
• Obecność miejscowej lub przerzutowej choroby potwierdzonej badaniami obrazowymi, z co najmniej jedną zmianą docelową o minimalnym rozmiarze 1,0 cm dla tkanek miękkich i 1,5 cm dla węzłów chłonnych
• Choroba oporna na promieniotwórczy jod, co oznacza, że co najmniej jedna zmiana docelowa nie wykazuje znaczącego wychwytu jodu w poprzednich badaniach scintigraficznych
• Zmiana docelowa nie kwalifikuje się do miejscowego leczenia, takiego jak radioterapia czy ablacja za pomocą fal radiowych

Kryteria wykluczenia z badania:

• Inne typy raka tarczycy niż nierdzeniakowy rak tarczycy
• Niemożność przyjmowania leku badanego (digoksyny)
• Znana uczulenie na digoksynę lub którykolwiek z jej składników
• Poważna choroba serca, która sprawia, że przyjmowanie digoksyny jest niebezpieczne
• Ciąża lub karmienie piersią
• Jednoczesny udział w innym badaniu klinicznym
• Stan zdrowia, który zdaniem badaczy sprawia, że udział w badaniu byłby niebezpieczny

Przebieg badania:

Uczestnicy badania otrzymują digoksynę w formie tabletek (Lanoxin 125) w dawce 0,125 mg, która jest przyjmowana doustnie. Dodatkowo podawany jest jodek sodu (I123) w formie wstrzyknięcia dożylnego. Badanie porównuje efekty digoksyny z placebo, aby ustalić, czy pomaga ona zwiększyć wchłanianie promieniotwórczego jodu przez komórki nowotworowe.

W trakcie badania prowadzone są regularne badania kontrolne w celu oceny ponownego pojawienia się wychwytu promieniotwórczego jodu w zmianach docelowych. Wykorzystuje się do tego scyntygrafię z promieniotwórczym jodem, czyli specjalistyczne badanie obrazowe. Po sześciu miesiącach oceniana jest odpowiedź na leczenie promieniotwórczym jodem.

Wykonywane są również badania bezpieczeństwa w celu monitorowania potencjalnych działań niepożądanych oraz ocena jakości życia pacjentów przy użyciu standaryzowanej ankiety EORTC QLQ-C30, aby zrozumieć wpływ leczenia na codzienne funkcjonowanie.

Testowany lek:

Digoksyna to lek tradycyjnie stosowany w leczeniu schorzeń serca. W tym badaniu jest badana pod kątem jej potencjalnych korzyści u pacjentów z nierdzeniakowym rakiem tarczycy. Głównym celem stosowania digoksyny w tym badaniu jest sprawdzenie, czy może ona pomóc organizmowi zwiększyć wychwyt promieniotwórczego jodu, który jest często używany w leczeniu tego typu nowotworu. Poprzez zwiększenie wychwytu promieniotwórczego jodu digoksyna może pomóc w uczynieniu leczenia bardziej skutecznym dla pacjentów, którzy nie reagują dobrze na standardową terapię. Na poziomie molekularnym digoksyna działa poprzez hamowanie enzymu zwanego Na+/K+ ATPazą, co prowadzi do zwiększenia stężenia wapnia wewnątrz komórek, co może wpływać na zachowanie komórek nowotworowych.

Podsumowanie

Obecnie dla pacjentów z przerzutowym nierdzeniakowym rakiem tarczycy dostępne jest jedno badanie kliniczne prowadzone w Holandii. Badanie to koncentruje się na nowatorskim podejściu wykorzystującym digoksynę – lek znany przede wszystkim z kardiologii – do poprawy skuteczności terapii promieniotwórczym jodem u pacjentów z chorobą oporną na standardowe leczenie.

Warto zauważyć, że badanie kierowane jest do bardzo specyficznej grupy pacjentów – osób, u których nowotwór nie reaguje na promieniotwórczy jod, co stanowi istotne wyzwanie terapeutyczne. Wykorzystanie digoksyny w tym kontekście stanowi przykład tzw. repozycjonowania leków, czyli poszukiwania nowych zastosowań dla znanych już substancji farmaceutycznych.

Pacjenci zainteresowani uczestnictwem w tym badaniu powinni skonsultować się ze swoim lekarzem prowadzącym w celu ustalenia, czy spełniają kryteria włączenia i czy udział w badaniu jest dla nich odpowiedni.