Wrodzona łamliwość kości Badania w chorobie

Badanie nad losartanem i hydrochlorotiazydem w leczeniu wrodzonej łamliwości kości u pacjentów w wieku 16 lat i powyżej

Badanie prowadzone w: Włochy

To badanie skupia się na zastosowaniu losartanu – leku powszechnie stosowanego w leczeniu nadciśnienia tętniczego – u osób z wrodzoną łamliwością kości w wieku 16 lat i starszych. Celem jest znalezienie najbardziej skutecznej dawki losartanu, która może pomóc w zmniejszeniu kruchości kości.

Kryteria włączenia: Do badania mogą przystąpić osoby, które mają co najmniej 16 lat i zdiagnozowaną wrodzoną łamliwość kości dowolnego typu. Pacjenci mogą wcześniej otrzymywać leczenie bisfosfonianami doustnymi przez ponad 6 tygodni lub pojedynczą infuzję bisfosfonianów dożylnych, pod warunkiem że minęło co najmniej 10 lat od zakończenia terapii. Podobnie, pacjenci mogący otrzymać więcej niż jedną dawkę denosumabu są akceptowani, jeśli minął co najmniej rok od ostatniej dawki. Kobiety w wieku rozrodczym muszą zgodzić się na stosowanie skutecznej metody antykoncepcji.

Kryteria wykluczenia: Z badania wykluczeni są pacjenci poniżej 16 roku życia, kobiety w ciąży lub karmiące piersią, osoby z poważnymi problemami z nerkami lub wątrobą, a także ci, którzy niedawno przeszli zawał serca lub udar. Wykluczeni są również pacjenci przyjmujący niektóre leki, które mogą interferować z losartanem, osoby z historią reakcji alergicznych na podobne leki oraz ci, którzy nie mogą stosować się do procedur badania.

Cel badania: Badanie trwa 6 miesięcy, podczas których naukowcy monitorują zmiany w specyficznym markerze zdrowia kości zwanym CTX (karboksyterminalna usieciowana telopeptyd kolagenu typu I). Oceniana jest również jakość życia i funkcje fizyczne pacjentów.

Badany lek: Losartan jest lekiem z grupy blokerów receptora angiotensyny II (ARB), który działa poprzez blokowanie substancji w organizmie zwanej angiotensyną II. To działanie może wpływać nie tylko na rozluźnienie naczyń krwionośnych, ale potencjalnie także na metabolizm kości, co jest przedmiotem tego badania.

Badanie porównujące setrusumab i bisfosfoniany u dzieci z wrodzoną łamliwością kości

Badanie prowadzone w: Niemcy, Holandia, Bułgaria, Francja, Włochy

To badanie porównuje skuteczność dwóch rodzajów leczenia u dzieci z wrodzoną łamliwością kości: nowego leku zwanego setrusumabem oraz standardowych bisfosfonianów.

Kryteria włączenia: Dzieci w wieku od 2 do poniżej 7 lat z kliniczną diagnozą wrodzonej łamliwości kości typu I, III lub IV, potwierdzoną mutacją genetyczną w genach COL1A1 lub COL1A2. Dzieci muszą mieć historię co najmniej 1 złamania w ciągu ostatnich 12 miesięcy, co najmniej 2 złamania w ciągu ostatnich 24 miesięcy, lub co najmniej 1 złamanie kości udowej, piszczelowej lub ramiennej w ciągu ostatnich 24 miesięcy. Wymagane jest wcześniejsze lub obecne leczenie bisfosfonianami dożylnymi. Poziom witaminy D musi wynosić co najmniej 20 ng/ml (w razie potrzeby można go podnieść suplementacją).

Kryteria wykluczenia: Wykluczeni są pacjenci z innymi schorzeniami niż wrodzona łamliwość kości, osoby spoza określonego przedziału wiekowego, pacjenci niemogący lub niechcący stosować się do procedur badania, osoby z innymi chorobami mogącymi zakłócić badanie, pacjenci uczestniczący obecnie w innych badaniach klinicznych, osoby po niedawnych poważnych operacjach lub planujące operację, kobiety w ciąży lub karmiące piersią, osoby uczulone na badane leki oraz pacjenci z historią nadużywania narkotyków lub alkoholu.

Cel badania: Badanie ma na celu określenie, czy setrusumab jest skuteczniejszy niż bisfosfoniany w zmniejszaniu liczby złamań u dzieci z wrodzoną łamliwością kości, w tym złamań kręgosłupa. Setrusumab działa poprzez targetowanie specyficznego szlaku w organizmie, który wpływa na wytrzymałość kości.

Badane leki: Setrusumab to przeciwciało monoklonalne podawane dożylnie lub podskórnie, które ma wzmacniać kości poprzez hamowanie białka wpływającego na ich siłę. Bisfosfoniany to grupa leków podawanych dożylnie, które spowalniają proces rozkładu tkanki kostnej, pomagając utrzymać wytrzymałość kości.

Badanie nad setrusumabem u pacjentów z wrodzoną łamliwością kości

Badanie prowadzone w: Niemcy, Portugalia, Włochy, Francja, Holandia, Polska

To kompleksowe badanie ocenia bezpieczeństwo i skuteczność setrusumabu u pacjentów w wieku od 5 do 25 lat z wrodzoną łamliwością kości. Badanie składa się z dwóch faz.

Kryteria włączenia: Pacjenci w wieku 5-25 lat z diagnozą wrodzonej łamliwości kości typu I, III lub IV, potwierdzoną zmianami w genach COL1A1 lub COL1A2 (w przypadku niejasnych wyników genetycznych diagnoza może być potwierdzona klinicznie). Wymagana jest historia co najmniej jednego złamania w ciągu ostatniego roku, dwóch złamań w ciągu ostatnich dwóch lat, lub co najmniej jednego złamania piszczeli, kości udowej lub ramiennej w ciągu ostatnich dwóch lat. Poziom witaminy D musi wynosić co najmniej 20 ng/ml. Pacjenci muszą zgodzić się nie przyjmować bisfosfonianów podczas badania. Kobiety i mężczyźni w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję od momentu wyrażenia zgody do 60 dni po ostatniej dawce leku.

Kryteria wykluczenia: Wykluczeni są pacjenci z innymi schorzeniami niż wrodzona łamliwość kości, osoby spoza określonego przedziału wiekowego oraz osoby należące do grup szczególnie wrażliwych wymagających specjalnej opieki.

Cel badania: W fazie II oceniane są różne dawki setrusumabu w celu znalezienia najskuteczniejszej strategii. Monitorowane są zmiany w markerach krwi związanych ze zdrowiem kości po miesiącu. W fazie III pacjenci są losowo przydzielani do grupy otrzymującej setrusumab lub placebo w taki sposób, że ani pacjent, ani personel nie wiedzą, które leczenie jest podawane. Głównym celem jest zmniejszenie częstości złamań (z wyłączeniem złamań palców rąk, palców nóg, twarzy i czaszki).

Badany lek: Setrusumab to przeciwciało monoklonalne podawane dożylnie, które działa poprzez hamowanie białka wpływającego na tworzenie i wytrzymałość kości, potencjalnie zwiększając gęstość kości i zmniejszając liczbę złamań.

Badanie nad bezpieczeństwem i skutecznością komórek BOOST w leczeniu ciężkiej wrodzonej łamliwości kości u dzieci przed i po urodzeniu

Badanie prowadzone w: Szwecja, Holandia

To innowacyjne badanie bada terapię komórkową wykorzystującą komórki BOOST – mezenchymalne komórki macierzyste pochodzenia płodowego – u dzieci z ciężkimi postaciami wrodzonej łamliwości kości.

Kryteria włączenia: Dzieci poniżej 18 miesięcy życia (licząc od przewidywanej daty porodu w 40. tygodniu ciąży) z kliniczną diagnozą wrodzonej łamliwości kości typu III lub ciężkiego typu IV, potwierdzoną molekularnie przez zmiany w genach COL1A1 lub COL1A2. Rodzic lub opiekun prawny musi podpisać formularz zgody i mieć ukończone 18 lat.

Kryteria wykluczenia: Wykluczeni są pacjenci z innymi postaciami wrodzonej łamliwości kości niż typ III lub ciężki typ IV, osoby spoza określonego przedziału wiekowego, pacjenci niemogący otrzymać leczenia dożylnego, osoby z innymi schorzeniami mogącymi zakłócić badanie lub uczynić je niebezpiecznym, pacjenci niezdolni do przestrzegania procedur badania, osoby w ciąży lub planujące ciążę (chyba że badanie obejmuje leczenie prenatalne), osoby uczestniczące niedawno w innych badaniach oraz pacjenci z alergiami na składniki terapii.

Cel badania: Badanie ocenia bezpieczeństwo i tolerancję podawania mezenchymalnych komórek macierzystych pochodzących z wątroby płodu ludzkiego. Dzieci otrzymują cztery dawki komórek BOOST, podawane dożylnie po urodzeniu lub zarówno przed, jak i po urodzeniu. Monitorowane są działania niepożądane, liczba złamań, czas do pierwszego złamania po ostatniej dawce, zmiany w gęstości mineralnej kości, wzrost oraz ogólny stan kliniczny.

Badana terapia: Komórki BOOST to allogeniczne ekspandowane mezenchymalne komórki macierzyste pochodzenia płodowego, stanowiące terapię komórkową z zakresu medycyny regeneracyjnej. Celem jest wspomaganie wytrzymałości i naprawy kości.

Badanie nad leczeniem wrodzonej łamliwości kości przy użyciu teryparatydu i kwasu zoledronowego

Badanie prowadzone w: Holandia, Dania, Francja, Irlandia

To badanie bada sekwencyjne stosowanie dwóch leków: teryparatydu a następnie kwasu zoledronowego u dorosłych pacjentów z wrodzoną łamliwością kości.

Kryteria włączenia: Dorośli w wieku 18 lat i starsi z kliniczną diagnozą wrodzonej łamliwości kości, którzy są chętni i zdolni do wyrażenia zgody na udział w badaniu oraz przestrzegania wytycznych badania.

Kryteria wykluczenia: Wykluczeni są pacjenci bez potwierdzonej diagnozy wrodzonej łamliwości kości, osoby spoza określonego przedziału wiekowego, pacjenci niechętni do stosowania się do procedur badania lub przyjmowania leków, osoby z innymi schorzeniami mogącymi zakłócić badanie lub uczynić udział niebezpiecznym, pacjenci przyjmujący leki interferujące z badanymi preparatami, kobiety w ciąży lub planujące ciążę, osoby z historią reakcji alergicznych na badane leki lub podobne preparaty, oraz pacjenci uczestniczący niedawno w innych badaniach klinicznych.

Cel badania: Pacjenci najpierw przez dwa lata otrzymują teryparatyd w postaci codziennych zastrzyków podskórnych (20 mikrogramów). Następnie przechodzą na kwas zoledronowy podawany dożylnie raz w roku (5 mg na 100 ml roztworu). Badanie sprawdza, czy ta kombinacja może skutecznie zmniejszyć liczbę złamań. Monitorowane są również ból kości, jakość życia i stan czynnościowy – oceniane po 12 i 24 miesiącach oraz na końcu badania (około 62 miesiące).

Badane leki: Teryparatyd to syntetyczna forma hormonu przytarczyc, która stymuluje komórki budujące kość (osteoblasty), zwiększając gęstość kości. Jest klasyfikowany jako lek anaboliczny (budujący kość). Kwas zoledronowy to bisfosfonian, który zapobiega utracie kości poprzez hamowanie komórek rozkładających kość (osteoklastów). Jest klasyfikowany jako lek przeciwresorpcyjny.

Podsumowanie

Pięć opisanych badań klinicznych przedstawia różnorodne podejścia terapeutyczne do wrodzonej łamliwości kości, obejmujące różne grupy wiekowe – od leczenia prenatalnego i niemowląt po dorosłych pacjentów. Szczególnie zauważalna jest koncentracja badań w krajach europejskich, zwłaszcza we Włoszech, Holandii, Francji i Niemczech, co wskazuje na silne zaangażowanie tych krajów w poszukiwanie nowych terapii dla tej rzadkiej choroby genetycznej.

Badania testują różne mechanizmy działania: od repozycjonowania istniejących leków (losartan), przez nowe przeciwciała monoklonalne (setrusumab), innowacyjną terapię komórkową (komórki BOOST), aż po sekwencyjne stosowanie leków anabolicznych i przeciwresorpcyjnych (teryparatyd i kwas zoledronowy). Szczególnie interesujące jest badanie nad setrusumabem, które jest prowadzone w Polsce wśród sześciu krajów europejskich, oferując polskim pacjentom dostęp do potencjalnie przełomowej terapii.

Wszystkie badania koncentrują się na wspólnym celu – zmniejszeniu liczby złamań i poprawie jakości życia pacjentów z wrodzoną łamliwością kości, choć stosują różne strategie terapeutyczne dostosowane do różnych grup wiekowych i stopnia zaawansowania choroby.