W skrócie
Ten artykuł opisuje badania kliniczne z udziałem savolitinib. Sprawdzają one skuteczność i bezpieczeństwo leczenia w określonych grupach pacjentów, głównie z niedrobnokomórkowym rakiem płuca oraz brodawkowatym rakiem nerkowokomórkowym. Badania oceniają też, jakie wyniki leczenia są mierzone i kto może do nich dołączyć.
Najważniejsze informacje
- Savolitinib jest badany głównie w zaawansowanym niedrobnokomórkowym raku płuca oraz w brodawkowatym raku nerkowokomórkowym. W danych są badania fazy 2 i fazy 3, więc obejmują zarówno wcześniejsze sprawdzanie skuteczności, jak i większe porównania z innymi metodami leczenia. Część badań dotyczy pacjentów z określonymi zmianami biologicznymi, takimi jak EGFR i MET, a część osób, u których choroba pogorszyła się po wcześniejszym leczeniu. Mierzone były między innymi odpowiedź na leczenie, przeżycie wolne od progresji oraz kontrola choroby. W zestawie są zarówno badania zakończone, jak i zatwierdzone do prowadzenia.
Przegląd badań
W dostarczonych danych savolitinib był badany w kilku badaniach interwencyjnych, czyli takich, w których pacjenci otrzymywali zaplanowane leczenie i porównywano jego efekty.
Badania dotyczyły głównie niedrobnokomórkowego raka płuca oraz brodawkowatego raka nerkowokomórkowego.
W części badań savolitinib był łączony z innymi lekami, a celem było sprawdzenie, czy takie połączenie działa lepiej niż samo leczenie porównawcze.
Badania w niedrobnokomórkowym raku płuca
W dwóch badaniach fazy 2 i jednym badaniu fazy 3 oceniano savolitinib u osób z zaawansowanym NSCLC, u których choroba postępowała po wcześniejszym leczeniu osimertinibem.
W jednym badaniu fazy 2 sprawdzano połączenie savolitinib z osimertinibem u pacjentów z EGFRm+ i MET+ miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym NSCLC, którzy pogorszyli się po wcześniejszym leczeniu osimertinibem.
To badanie miało ocenić odsetek odpowiedzi na leczenie według oceny badacza i kryteriów RECIST 1.1, czyli sprawdzało, ilu pacjentów miało zmniejszenie się guza w badaniach obrazowych.
W drugim badaniu fazy 2 również badano savolitinib z osimertinibem, ale opis grupy pacjentów był bardziej szczegółowy i obejmował osoby z EGFRm+ oraz z nadekspresją lub amplifikacją MET.
W tym badaniu oceniano podobny cel, czyli skuteczność leczenia u chorych z miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym NSCLC po progresji choroby podczas leczenia osimertinibem.
W badaniu fazy 3 porównywano savolitinib plus osimertinib z chemioterapią związaną z platyną, czyli z leczeniem standardowym opartym na lekach takich jak pemetreksed, cisplatyna lub karboplatyna.
Głównym celem było sprawdzenie PFS, czyli czasu do pogorszenia choroby lub zgonu, ocenianego przez niezależny przegląd obrazów medycznych.
To badanie obejmowało pacjentów z EGFR-mutowanym, MET-nadekspresyjnym i/lub amplifikowanym, miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym NSCLC, u których choroba postępowała po leczeniu osimertinibem.
Badanie w brodawkowatym raku nerkowokomórkowym
Jedno badanie fazy 3 dotyczyło brodawkowatego raka nerkowokomórkowego w postaci MET-driven, czyli takiej, w której cechy biologiczne MET miały znaczenie dla doboru leczenia.
W tym badaniu porównywano savolitinib plus durvalumab z sunitinibem, a celem było wykazanie przewagi pod względem przeżycia wolnego od progresji.
Badanie obejmowało osoby z chorobą nieresekcyjną, miejscowo zaawansowaną lub przerzutową, czyli taką, której nie można było usunąć operacyjnie albo która rozprzestrzeniła się poza pierwotne miejsce.
Wynik PFS był oceniany od randomizacji do progresji choroby według RECIST 1.1 lub zgonu z dowolnej przyczyny.
Fazy badań i liczba uczestników
W danych znajdują się badania fazy 2 i fazy 3.
Badania fazy 2 obejmowały 259, 360 i 130 uczestników, a badania fazy 3 obejmowały 327 i 144 uczestników.
Statusy badań były różne: część miała status Authorised, a jedno badanie miało status Completed, czyli zakończone.
Jakie wyniki oceniano
W badaniach oceniano kilka ważnych wyników, które pomagają zrozumieć, czy leczenie działa.
- ORR, czyli odsetek odpowiedzi na leczenie, pokazuje, ilu pacjentów miało wyraźne zmniejszenie guza.
- PFS oznacza czas bez progresji choroby, czyli czas do pogorszenia nowotworu lub zgonu.
- DCR, czyli odsetek kontroli choroby, był głównym wynikiem w badaniu u chorych z opornością na leczenie immunoterapią.
W badaniu PIONeeR oceniano kontrolę choroby po 12 tygodniach w różnych grupach leczenia, aby zobaczyć, która strategia lepiej hamuje rozwój nowotworu.
W badaniach używano też kryteriów RECIST 1.1, czyli standardu do mierzenia zmian w wielkości guza na obrazowaniu.
Kto mógł brać udział
Do badań kwalifikowano pacjentów z określonym typem nowotworu i konkretnymi cechami biologicznymi, takimi jak zmiany EGFR lub MET.
W przypadku NSCLC często wymagano, aby choroba była miejscowo zaawansowana lub przerzutowa oraz aby wcześniej doszło do progresji po leczeniu osimertinibem.
W badaniu w raku nerki uczestnicy musieli mieć MET-driven, nieresekcyjny, miejscowo zaawansowany lub przerzutowy brodawkowaty rak nerkowokomórkowy.