Dysfunkcja lewej komory

Czym jest dysfunkcja lewej komory

Dysfunkcja lewej komory występuje, gdy lewa strona serca przestaje funkcjonować prawidłowo. Serce składa się z dwóch stron, które działają w różny sposób, aby pompować krew1.

Lewa strona serca odbiera bogatą w tlen krew z płuc i dostarcza ją do reszty organizmu. Tlen pomaga narządom, mięśniom i innym tkankom wykonywać ich pracę. Prawa strona natomiast odbiera ubogą w tlen krew z organizmu i dostarcza ją do płuc. Tam wydychany jest dwutlenek węgla, a organizm przyjmuje więcej tlenu1.

Dysfunkcja lewej komory występuje, gdy główna komora pompująca serca nie może skutecznie wysyłać krwi bogatej w tlen do wszystkich części ciała, co stwarza poważną sytuację medyczną2. Ten stan najczęściej dotyka mężczyzn w wieku 50-70 lat2.

Rodzaje dysfunkcji lewej komory

Istnieją dwa główne rodzaje dysfunkcji lewej komory1:

Skurczowa niewydolność serca występuje, gdy dolna komora pompująca serca, zwana lewą komorą, jest zbyt słaba, aby wypompować krew do organizmu. Jest to również znane jako niewydolność serca z obniżoną frakcją wyrzutową. W tym przypadku frakcja wyrzutowa wynosi mniej niż 40 procent13.

Rozkurczowa niewydolność serca ma miejsce wtedy, gdy lewa komora jest sztywna i nie może się odpowiednio rozluźnić, co utrudnia napełnianie się krwią. Ten stan jest również znany jako niewydolność serca z zachowaną frakcją wyrzutową. W tym typie frakcja wyrzutowa przekracza 50 procent13.

Istnieje również niewydolność serca z pośrednią frakcją wyrzutową, gdy frakcja wyrzutowa wynosi między 41 a 49 procent3.

Objawy

Rozpoznanie objawów dysfunkcji lewej komory jest kluczowe dla wczesnego leczenia. Pacjenci, którzy otrzymują leczenie we wczesnych stadiach, żyją dłużej i zdrowiej niż ci zdiagnozowani później2.

Serce nie jest w stanie skutecznie pompować krwi, co powoduje gromadzenie się płynu w płucach i innych częściach ciała. To prowadzi do różnych objawów, które mogą wpływać na codzienne życie pacjenta4.

Przyczyny i czynniki ryzyka

Dysfunkcja lewej komory może wystąpić u osób z różnymi schorzeniami serca1:

• Choroba wieńcowa
• Zawał serca
• Wysokie ciśnienie krwi
• Choroba zastawkowa serca
• Nieprawidłowe rytmy serca
• Choroby naciekowe, takie jak amyloidoza i sarkoidoza

Wysokie ciśnienie krwi może również powodować przerost lewej komory, który pogrubia ścianę komory i może prowadzić do niewydolności serca2.

Inne czynniki ryzyka dysfunkcji lewej komory obejmują1:

• Niektóre leczenia chemioterapią raka, które powodują kardiotoksyczność
• Cukrzyca
• Otyłość
• Bezdech senny
• Starszy wiek
• Palenie papierosów
• Toksyny dla serca, takie jak niektóre leki i napoje energetyczne

Główne przyczyny to choroba wieńcowa, wysokie ciśnienie krwi i wcześniejsze zawały serca, które uszkadzają tkankę mięśnia sercowego2.

Diagnostyka

Wczesna diagnoza odgrywa kluczową rolę w wynikach leczenia pacjentów2. Lekarze wykorzystują różne metody do oceny pracy serca i ustalenia rozpoznania dysfunkcji lewej komory.

Proces diagnostyczny może obejmować badania obrazowe, które pozwalają zobaczyć strukturę i funkcję serca, oraz badania laboratoryjne oceniające stan ogólny organizmu. Badanie lekarskie i szczegółowy wywiad medyczny również są ważnymi elementami diagnozy.

Leczenie

U większości osób niewydolność serca jest stanem przewlekłym, którego nie można wyleczyć. Jednak leczenie może pomóc utrzymać objawy pod kontrolą, być może przez wiele lat5.

Główne metody leczenia obejmują5:

• Zmiany w stylu życia prowadzące do zdrowszych nawyków
• Leki
• Urządzenia wszczepialne w klatce piersiowej do kontroli rytmu serca
• Operacje chirurgiczne

W wielu przypadkach wymagane jest połączenie różnych metod leczenia. Leczenie zazwyczaj musi być kontynuowane przez resztę życia5.

Leki stosowane w niewydolności serca to główna forma leczenia. Często pacjenci muszą przyjmować 2 lub 3 różne leki. Może być konieczne wypróbowanie kilku różnych leków, zanim znajdzie się kombinację, która kontroluje objawy, ale nie powoduje nieprzyjemnych skutków ubocznych5.

Główne grupy leków stosowanych w niewydolności serca obejmują5:

• Inhibitory ACE
• Blokery receptora angiotensyny-2 (ARB)
• Leki beta-adrenolityczne
• Antagoniści receptora mineralokortykoidowego
• Leki moczopędne
• Iwabradyna
• Sakubitryl walsartan
• Hydralazyna z azotanami
• Digoksyna
• Inhibitory SGLT2

Pacjenci z niewydolnością serca powinni otrzymać plan opieki. Plan ten powinien zawierać szczegóły dotyczące zarządzania niewydolnością serca, w tym opieki następczej, rehabilitacji i dostępu do opieki społecznej, objawów, na które należy zwracać uwagę w przypadku pogorszenia stanu, oraz informacji, jak skontaktować się z zespołem opiekującym się pacjentem5.

Życie z dysfunkcją lewej komory

Życie z niewydolnością serca wymaga właściwej dbałości o własne zdrowie i dobre samopoczucie, przy wsparciu osób zaangażowanych w opiekę6.

Zdrowa dieta jest bardzo ważna. Zbilansowana dieta może pomóc poprawić objawy i ogólny stan zdrowia. Dieta powinna zawierać dużo owoców i warzyw - należy dążyć do spożywania co najmniej 5 porcji dziennie, posiłki oparte na produktach skrobiowych, takich jak ziemniaki, chleb, ryż lub makaron, produkty mleczne lub ich zamienniki, trochę fasoli lub roślin strączkowych, ryb, jaj, mięsa i innych źródeł białka, oraz niski poziom tłuszczów nasyconych, soli i cukru6.

Regularna aktywność fizyczna może również pomóc poprawić objawy i ogólny stan zdrowia. Osoby z niewydolnością serca powinny otrzymać program rehabilitacji kardiologicznej oparty na ćwiczeniach. Przed rozpoczęciem należy przejść ocenę, aby ustalić, ile ćwiczeń można bezpiecznie wykonać6.

Zaprzestanie palenia jest kluczowe, jeśli pacjent pali. Rzucenie palenia może poprawić ogólny stan zdrowia i zmniejszyć ryzyko wielu innych problemów zdrowotnych6.

Ograniczenie spożycia alkoholu - zazwyczaj można nadal pić alkohol, jeśli ma się niewydolność serca, ale zaleca się nieprzekraczanie zalecanych limitów, czyli więcej niż 14 jednostek alkoholu tygodniowo. Jeśli niewydolność serca jest bezpośrednio związana z piciem alkoholu, pacjent może zostać poproszony o całkowite zaprzestanie6.

Szczepienia są ważne, ponieważ niewydolność serca może znacznie obciążyć organizm i sprawić, że pacjent będzie bardziej podatny na infekcje. Każda osoba z niewydolnością serca powinna otrzymać coroczne szczepienie przeciwko grypie i jednorazowe szczepienie przeciwko pneumokokom6.

Dokonując zmian w stylu życia, pacjenci mogą odgrywać aktywną rolę w leczeniu niewydolności serca, jednocześnie prowadząc produktywne życie7. Można wrócić do regularnych zajęć, gdy poczuje się lepiej, ale należy postępować zgodnie z wytycznymi lekarza. Należy zwiększać aktywności powoli i zawsze słuchać swojego ciała, aby wiedzieć, kiedy nadszedł czas na przerwę na odpoczynek7.