Goethe University Frankfurt
Zweryfikowany ośrodek
Frankfurt, Niemcy
Choroby rzadkie
Badane cząsteczki
Lokalizacje
Prostym językiem: po co jest to badanie, jak jest zaplanowane i co robią uczestnicy
Badanie dotyczy pacjentów z nowo zdiagnozowanym szpiczakiem mnogim, którzy kwalifikują się do przeszczepu komórek macierzystych. W ramach badania porównywane są dwa sposoby podawania leku izatuksymab - dożylny i podskórny, w połączeniu ze standardowym schematem leczenia składającym się z leków lenalidomid, bortezomib i deksametazon. Celem badania jest sprawdzenie, czy podawanie izatuksymabu podskórnie jest równie skuteczne jak podawanie dożylne.
Leczenie będzie prowadzone przez okres do 18 miesięcy. Izatuksymab podawany jest w formie wstrzyknięcia podskórnego lub wlewu dożylnego. Lenalidomid przyjmowany jest w formie kapsułek doustnie, bortezomib podawany jest podskórnie, a deksametazon może być podawany doustnie lub dożylnie. Wszystkie leki stosowane są w określonych dawkach i schematach ustalonych przez lekarza prowadzącego.
Podczas badania pacjenci będą regularnie poddawani ocenie skuteczności leczenia poprzez badania krwi i szpiku kostnego. Oceniana będzie również jakość życia pacjentów i ich zadowolenie ze stosowanej terapii. Szczególna uwaga zostanie zwrócona na porównanie komfortu stosowania różnych form podawania izatuksymabu.
To badanie ma 4 kroki – od badania przesiewowego po obserwację po zakończeniu terapii. Przy każdym opisujemy, co się dzieje i co sprawdza zespół.
10 kryteriów
Mierzalna choroba szpiczaka według kryteriów IMWG, potwierdzona przynajmniej jednym z następujących pomiarów:
11 kryteriów
Poważne choroby układu krążenia, w tym:
Poważne zaburzenia czynności:
Opowiedz nam o swoim schorzeniu – przeszukamy wszystkie badania w Europie i skontaktujemy Cię z właściwym ośrodkiem.
Zwykle odpowiadamy w ciągu kilku dni
Wszystkie ośrodki z potwierdzonymi danymi kontaktowymi. Status rekrutacji bywa niedostępny – wtedy zapytaj bezpośrednio w ośrodku
Frankfurt, Niemcy
Stuttgart, Niemcy
Ratyzbona, Niemcy
Gdzie możesz dołączyć do tego badania
Kolor kraju pokazuje status rekrutacji. Kliknij kraj, w którym trwa rekrutacja, żeby zapytać o udział właśnie tam.
Nie rekrutujeDołączenie do badania klinicznego może przytłaczać. Prowadzimy Cię krok po kroku – wiesz, czego się spodziewać i w czym Ci pomożemy.
to lek stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego. Działa poprzez wzmacnianie układu odpornościowego i hamowanie wzrostu komórek nowotworowych. Jest przyjmowany doustnie jako część terapii skojarzonej.
to lek należący do grupy inhibitorów proteasomu, który pomaga zwalczać komórki szpiczaka. Działa poprzez blokowanie mechanizmów, które komórki nowotworowe wykorzystują do przetrwania.
to lek z grupy kortykosteroidów, który pomaga zmniejszyć stan zapalny i wspomaga działanie innych leków przeciwnowotworowych. Jest często stosowany w terapii skojarzonej szpiczaka mnogiego.
to przeciwciało monoklonalne, które działa bezpośrednio na komórki szpiczaka mnogiego. W tym badaniu jest podawany na dwa sposoby: dożylnie lub podskórnie. Lek ten pomaga układowi odpornościowemu rozpoznawać i niszczyć komórki nowotworowe.
Lek immunomodulujący podawany doustnie, stosowany głównie w leczeniu szpiczaka mnogiego. Jest to pochodna talidomidu o zmodyfikowanej strukturze, która działa poprzez hamowanie wzrostu komórek nowotworowych i stymulację układu odpornościowego. W połączeniu z deksametazonem stanowi podstawowy schemat terapeutyczny w leczeniu szpiczaka mnogiego, szczególnie u pacjentów nowo zdiagnozowanych.
Lek z grupy inhibitorów proteasomów, podawany dożylnie lub podskórnie, stosowany w terapii szpiczaka mnogiego. Działa poprzez blokowanie kompleksu enzymatycznego odpowiedzialnego za rozkład białek w komórkach nowotworowych, co prowadzi do ich śmierci. Jest często stosowany w schematach wielolekowych, szczególnie u pacjentów kwalifikujących się do przeszczepu.
Syntetyczny glikokortykosteroid podawany doustnie lub dożylnie, wykorzystywany w leczeniu szpiczaka mnogiego jako część terapii skojarzonej. Wykazuje silne działanie przeciwzapalne i immunosupresyjne, hamując wzrost komórek nowotworowych i zmniejszając stan zapalny. Jest standardowym składnikiem wielu schematów leczenia szpiczaka mnogiego.
Przeciwciało monoklonalne podawane dożylnie lub podskórnie, ukierunkowane na białko CD38 obecne na powierzchni komórek szpiczaka mnogiego. Lek działa poprzez bezpośrednie niszczenie komórek nowotworowych oraz aktywację odpowiedzi immunologicznej organizmu. Jest stosowany w terapii skojarzonej u pacjentów ze świeżo zdiagnozowanym szpiczakiem mnogim, szczególnie u osób kwalifikujących się do przeszczepu.
źródło: unijny rejestr badań klinicznych (EU Clinical Trials Register) i weryfikacja ośrodków
Chcesz dowiedzieć się więcej o tym badaniu albo sprawdzić, czy możesz wziąć w nim udział?
Opowiedz nam o swoim schorzeniu – przeszukamy wszystkie badania w Europie i skontaktujemy Cię z właściwym ośrodkiem.