Badanie wpływu psylocybiny na depresję oporną na leczenie u pacjentów

Przyjęcie do badania

Po spełnieniu kryteriów włączenia do badania, pacjent zostaje przyjęty do udziału w badaniu klinicznym. Kryteria te obejmują m.in. diagnozę umiarkowanego lub ciężkiego epizodu depresyjnego bez cech psychotycznych, potwierdzoną wywiadem klinicznym oraz wywiadem MINI i skalą QIDS.

Pacjent musi mieć ukończone 25 lat, ale nie więcej niż 60 lat, oraz być dostępny do obserwacji przez 6 miesięcy.

Podanie leku

Pacjent otrzymuje psylocybinę w formie kapsułki do stosowania doustnego. Psylocybina jest substancją aktywną, której działanie jest badane w kontekście depresji opornej na leczenie.

Podanie leku odbywa się w kontrolowanych warunkach, a pacjent jest monitorowany przez zespół badawczy.

Ocena aktywności mózgu

Przed i po podaniu psylocybiny, aktywność mózgu pacjenta jest mierzona za pomocą funkcjonalnego rezonansu magnetycznego (fMRI). Badanie to koncentruje się na obszarach mózgu związanych z oceną wysiłku, takich jak ciało migdałowate, grzbietowa przednia kora zakrętu obręczy, brzuszne jądro podstawne, brzuszne prążkowie oraz brzuszny obszar nakrywki.

Ocena wyników leczenia

Zmiany w objawach depresji są oceniane za pomocą skali QIDS przed leczeniem oraz po 4 dniach, 1 miesiącu i 3 miesiącach od podania leku.

Dodatkowo, ocenie podlega zmiana wyników w skali Aktywacji Behawioralnej dla Depresji (BADS) oraz skali Przyjemności Snaitha-Hamiltona (SHAPS).

Ocena doświadczeń pacjenta

Pacjent ocenia sesje podawania terapii pod kątem satysfakcji, liczby i nasilenia działań niepożądanych oraz problemów z tolerancją.

Wyniki kwestionariusza 5 wymiarów odmiennych stanów świadomości są również analizowane.