Choroba zastawki aortalnej to stan, w którym zastawka aortalna serca nie działa prawidłowo, mogąc prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych. Wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie mogą uratować życie.
Czym jest choroba zastawki aortalnej
Serce ma cztery zastawki, które pełnią bardzo ważną rolę – zapewniają, że krew płynie we właściwym kierunku przez serce i dalej do całego organizmu. Te zastawki działają jak drzwi, które muszą być prawidłowo ukształtowane, powinny otwierać się w pełni, aby odpowiednia ilość krwi mogła przez nie przepłynąć, i muszą zamykać się szczelnie, aby krew nie cofała się przez zastawkę.
Choroba zastawki aortalnej to termin ogólny obejmujący różne stany wpływające na zastawkę aortalną – strukturę znajdującą się po lewej stronie serca, która działa jak bramka między lewą komorą (największą komorą serca) a aortą (największą tętnicą w organizmie). Zastawka aortalna znajduje się w miejscu połączenia lewej komory z aortą, dużą tętnicą, która przenosi krew z serca do tkanek i narządów w całym ciele.
Zastawka aortalna normalnie ma trzy płatki (zwane również płatkami lub fałdami), które otwierają się i zamykają, aby regulować przepływ krwi. W prawidłowych warunkach zastawka aortalna pozwala krwi płynąć tylko w jednym kierunku – z serca do aorty. Ta zastawka ma za zadanie otwierać się i zamykać całkowicie, aby pomóc sercu pracować normalnie. Jeśli ma problemy z jednym lub obiema tymi funkcjami, rozwija się choroba.
Choroba zastawki aortalnej jest najczęstszą formą choroby zastawek serca w krajach rozwiniętych. Jest również najbardziej niebezpieczna, powodując więcej zgonów niż jakikolwiek inny rodzaj choroby zastawkowej w Stanach Zjednoczonych.
Rodzaje choroby zastawki aortalnej
Istnieją dwa główne typy choroby zastawki aortalnej:
Zwężenie zastawki aortalnej to stan, w którym ujście zastawki jest zwężone lub zablokowane. W rezultacie mniej krwi może przez nie przepłynąć. Serce musi pracować ciężej niż zwykle, aby przepompować krew przez mniejszy otwór, a mniej krwi niż normalnie dociera do aorty i reszty organizmu. Stan ten może prowadzić do niewydolności serca, nieregularnego rytmu serca i innych problemów z sercem.
Niedomykalność zastawki aortalnej (zwana również niedomykalnością) rozwija się, gdy zastawka nie jest w stanie zamknąć się prawidłowo. To oznacza, że część krwi cofa się w niewłaściwym kierunku przy każdym uderzeniu serca. Zastawka nie zamyka się szczelnie i jest "nieszczelna".
Możliwe jest również wystąpienie mieszanej choroby zastawki aortalnej. Oznacza to, że zastawka aortalna jest zarówno zwężona, jak i nieszczelna.
Przyczyny i czynniki ryzyka
Najczęstszą przyczyną choroby zastawki aortalnej jest zużycie wynikające ze starzenia się. Chorobę zastawki aortalnej dotyka wielu ludzi w różnym wieku, z których niektórzy mogą nie wiedzieć, że mają problem z zastawką. Zwężenie zastawki aortalnej jest powszechne u osób powyżej 65 roku życia, ale wiele osób nie wie, że je ma, dopóki nie pojawią się objawy lub nie zostanie wykryte podczas badania przesiewowego lub diagnostycznego.
Patologia choroby obejmuje procesy podobne do tych występujących w miażdżycy, w tym gromadzenie się lipidów, stan zapalny i zwapnienie. Rozwój znacznego zwężenia zastawki aortalnej ma tendencję do występowania wcześniej u osób z wrodzoną dwupłatkową zastawką aortalną oraz u osób z zaburzeniami metabolizmu wapnia, jak na przykład w niewydolności nerek.
Kilka chorób może również powodować rozwój choroby w średnim wieku. W rzadkich przypadkach dzieci mogą mieć wrodzoną (obecną od urodzenia) wadę, która powoduje zwężenie zastawki aortalnej.
Objawy choroby
Na początku możesz nie mieć żadnych objawów. W miarę postępu choroby zastawki aortalnej mogą wystąpić następujące dolegliwości:
Ból lub dyskomfort w klatce piersiowej
Zawroty głowy
Omdlenia
Zmęczenie
Kołatanie serca
Duszność podczas wysiłku, w pozycji leżącej lub podczas snu
Obrzęk stóp i kostek
Objawy zwężenia zastawki aortalnej (przechodząc od mniej ciężkich do bardziej ciężkich) obejmują zmęczenie, duszność podczas wysiłku, a następnie w spoczynku, ból w klatce piersiowej, zawroty głowy i omdlenia.
Chociaż wskaźnik przeżycia u pacjentów bezobjawowych jest porównywalny z tym u pacjentów kontrolnych dobranych pod względem wieku i płci, gwałtownie się zmniejsza po pojawieniu się objawów. W okresie bezobjawowym przerost lewej komory (pogrubienie ścian głównej komory pompującej serca) i wzmocnienie napływu krwi przed jej wypompowaniem kompensują zwiększone obciążenie następcze spowodowane zwężeniem zastawki aortalnej. W miarę pogorszenia się choroby te mechanizmy kompensacyjne stają się niewystarczające, prowadząc do objawów niewydolności serca, dławicy piersiowej (bólu w klatce piersiowej) lub omdleń.
Diagnostyka i badania
Wczesne rozpoznanie i leczenie mogą uratować życie. Pacjenci powinni być edukowani o znaczeniu niezwłocznego zgłaszania objawów swoim lekarzom.
Głównym narzędziem diagnostycznym jest echokardiografia dopplerowska, badanie obrazowe wykorzystujące fale ultradźwiękowe do oceny pracy zastawek. U pacjentów bezobjawowych zaleca się wykonywanie serii badań echokardiograficznych: co sześć do dwunastu miesięcy w przypadku ciężkiego zwężenia zastawki aortalnej, co jeden do dwóch lat w przypadku umiarkowanego stopnia choroby i co trzy do pięciu lat w przypadku łagodnego stopnia.
Zaleca się konsultację kardiologiczną dla wszystkich pacjentów z objawowym umiarkowanym i ciężkim zwężeniem zastawki aortalnej, dla osób z ciężkim zwężeniem zastawki aortalnej bez wyraźnych objawów oraz dla osób z dysfunkcją skurczową lewej komory (osłabieniem zdolności głównej komory do pompowania krwi).
Metody leczenia
Wymiana zastawki aortalnej jest zalecana dla większości pacjentów z objawami i dowodami znacznego zwężenia zastawki aortalnej w badaniu echokardiograficznym. Czujne oczekiwanie jest zalecane dla większości pacjentów bezobjawowych. Jednak wybrani pacjenci mogą również odnieść korzyści z wymiany zastawki aortalnej przed pojawieniem się objawów.
Wymiana zastawki aortalnej jest najważniejszą metodą leczenia. Jest generalnie wskazana u pacjentów z objawową chorobą zastawki aortalnej lub ciężką chorobą, zgodnie ze wskazaniami American Heart Association.
Chirurgiczna wymiana zastawki jest standardem opieki dla pacjentów z niskim do umiarkowanego ryzykiem operacyjnym. Przezskórna wymiana zastawki aortalnej (TAVR) może być rozważana u pacjentów z wysokim lub niedopuszczalnym ryzykiem chirurgicznym. TAVR to minimalnie inwazyjna metoda leczenia, która wszczepia urządzenie, aby przejąć funkcję chorej zastawki aortalnej bez otwartej operacji.
Zarówno TAVR, jak i chirurgiczna wymiana zastawki aortalnej (SAVR) są skutecznymi metodami leczenia zwężenia zastawki aortalnej, ale to, które leczenie jest odpowiednie, będzie zależeć od wielu czynników.
Leki i operacja mogą obniżyć ryzyko powikłań i pomóc żyć dłużej. Medyczne leczenie współistniejącego nadciśnienia, migotania przedsionków (nieregularnego rytmu serca) i choroby wieńcowej doprowadzi do optymalnych wyników. Inhibitory ACE, takie jak lizynopril, są podstawą leczenia wszystkich przypadków niewydolności serca z obniżoną frakcją wyrzutową, która jest najczęstszym klinicznym następstwem choroby zastawki aortalnej.
Rokowanie i perspektywy
Wymiana zastawki jest najlepszym leczeniem i daje dobre rokowanie. Istnieje obecnie więcej opcji niż kiedykolwiek wcześniej w leczeniu zwężenia zastawki aortalnej.
Nieleczona choroba zastawki aortalnej może zmniejszyć przepływ krwi i sprawić, że serce będzie pracować ciężej. Nieleczona choroba zastawki aortalnej może stać się zagrożeniem dla życia. Choroba zastawki aortalnej może prowadzić do poważnych komplikacji, takich jak udar, niewydolność serca i śmierć.
Jednak jest nadzieja. W wielu przypadkach lekarz może wykonać operację lub zabieg minimalnie inwazyjny w celu naprawy lub wymiany zastawek serca. To przywraca normalną funkcję i pozwala wrócić do normalnych czynności.
Zmiany stylu życia
Aby utrzymać zdrowe serce i zmniejszyć ryzyko rozwoju chorób serca, istnieje sześć prostych zmian w zdrowym stylu życia, które można wprowadzić.
Zdrowa dieta może przynieść długoterminowe korzyści zdrowotne i zmniejszyć ryzyko rozwoju chorób przewlekłych, w tym chorób serca. Zaleca się regularne spożywanie różnych owoców, warzyw i pełnych ziaren, zmianę źródła białka na roślinne (orzechy i rośliny strączkowe) lub ryby i owoce morza zamiast mięsa zwierzęcego, ograniczenie spożycia soli, cukru i alkoholu, unikanie żywności przetworzonej oraz unikanie tłuszczów nasyconych.
Regularne ćwiczenia o umiarkowanej do wysokiej intensywności, takie jak taniec, bieganie, jogging lub szybki spacer, mogą poprawić sprawność fizyczną i zdrowie psychiczne. Mogą wzmocnić kości i mięśnie, pomóc kontrolować lub zmniejszyć wagę, obniżyć wysokie ciśnienie krwi i cholesterol LDL, który może zaszkodzić sercu, poprawić jakość snu i energię oraz zmniejszyć stres. Osobom dorosłym zaleca się ćwiczenia przez 150-300 minut tygodniowo o umiarkowanej do wysokiej intensywności.
Jeśli nie otrzymano innej instrukcji od personelu medycznego, bardzo ważne jest utrzymywanie aktywności fizycznej jako części zdrowego stylu życia. Ćwiczenia nie tylko pomagają zachować sprawność fizyczną, ale są również fantastyczne dla zdrowia psychicznego. Łagodne ćwiczenia do stopnia, który powoduje łagodną duszność, powinny być zachęcane u praktycznie wszystkich osób z chorobą zastawki aortalnej.
Kontrola wagi ma znaczenie w chorobie zastawki aortalnej. Nadwaga zwiększa zapotrzebowanie organizmu na tlen i pogarsza wpływ każdego rodzaju choroby zastawkowej. Redukcja wagi może opóźnić, a czasami nawet uniknąć konieczności operacji. Poważna nadwaga sprawia, że operacje są bardziej ryzykowne, a powrót do zdrowia po nich wolniejszy.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.
Holandia