Migotanie komór to najgroźniejszy rodzaj zaburzeń rytmu serca, który wymaga natychmiastowej pomocy medycznej. Dolne komory serca zamiast prawidłowo pompować krew, zaczynają się niekontrolowanie drżeć, co prowadzi do zatrzymania krążenia i utraty przytomności w ciągu kilku sekund.
Czym jest migotanie komór
Migotanie komór, w skrócie oznaczane jako V-fib lub VF, to najczęściej występujący śmiertelny zaburzenie rytmu serca (arytmia). Jest to stan, w którym dolne komory serca zaczynają bić w sposób chaotyczny i nieskoordynowany.
W zdrowym sercu sygnały elektryczne powodują, że komory regularnie się rozszerzają i kurczą, pompując krew do całego organizmu. Podczas migotania komór zamiast normalnego pompowania, komory jedynie drżą lub trzepoczą. Oznacza to, że nie są w stanie pompować krwi tak, jak powinny.
Migotanie komór jest wynikiem nieprawidłowej aktywności elektrycznej i charakteryzuje się częstością komór zwykle przekraczającą 300 uderzeń na minutę. Na elektrokardiogramie (badaniu EKG, które rejestruje aktywność elektryczną serca) widoczne są nieregularne zespoły QRS.
Gdy krew przestaje płynąć z tego powodu, osoba zazwyczaj traci przytomność w ciągu zaledwie kilku sekund. To zjawisko nazywa się zatrzymaniem krążenia, które bez natychmiastowej pomocy medycznej jest zwykle śmiertelne w ciągu kilku minut.
Serce - komory (dolne komory serca)
Przyczyny migotania komór
Migotanie komór może wystąpić z różnych przyczyn, chociaż nie zawsze udaje się ustalić dokładną przyczynę. Najczęściej pojawia się podczas ostrego zawału serca lub wkrótce po nim. Gdy mięsień sercowy nie otrzymuje wystarczającej ilości krwi, może stać się elektrycznie niestabilny, co prowadzi do niebezpiecznych zaburzeń rytmu.
Nieprawidłowy poziom elektrolitów, szczególnie niski poziom potasu
Posocznnica (ciężkie zakażenie)
Toksyczność niektórych leków
Choroby genetyczne wpływające na układ przewodzący serca, takie jak zespół długiego lub krótkiego QT, zespół Brugadów lub przerostowa kardiomiopatia
Serce, które zostało uszkodzone przez zawał serca lub inne uszkodzenie mięśnia sercowego, jest szczególnie podatne na wystąpienie migotania komór.
Niektóre osoby są bardziej narażone na migotanie komór. Do czynników ryzyka należą:
Wrodzona wada serca
Choroba serca
Urazy, które uszkodziły mięsień sercowy
Określone zaburzenia równowagi elektrolitowej
Historia wcześniejszych epizodów migotania komór
Poprzedni zawał serca
Osłabiony mięsień sercowy
Objawy migotania komór
Tuż przed wystąpieniem migotania komór osoba może odczuwać następujące objawy ostrzegawcze:
Ból w klatce piersiowej (dławica piersiowa)
Zawroty głowy lub uczucie lekkości w głowie
Nudności
Przyspieszone lub nieregularne tętno (w tym inne rodzaje zaburzeń rytmu)
Kołatanie serca (uczucie nieprzyjemnego uświadamiania sobie własnego bicia serca)
Duszność
Omdlenie lub przejściowa utrata przytomności
Kiedy migotanie komór już wystąpi, osoba cierpiąca na ten stan zapaści się z niewielkim ostrzeżeniem lub bez niego i nie będzie reagować ani nie odpowie, gdy ktoś będzie próbował ją obudzić. Będzie także chwytać oddech lub przestanie oddychać.
Wczesne objawy zatrzymania krążenia, które wymaga pilnej pomocy medycznej, obejmują:
Nieregularny oddech lub brak oddechu
Brak reakcji na próby obudzenia
Jeśli zobaczysz kogoś, kto się zapaści, możesz poczuć się przestraszony i nie wiedzieć, co robić. Najlepszym sposobem pomocy jest natychmiastowe wezwanie pogotowia ratunkowego pod numer 112 lub lokalny numer alarmowy.
Rozpoznanie migotania komór
Rozpoznanie migotania komór zawsze następuje w sytuacji nagłej. Diagnoza opiera się na monitorowaniu bicia serca i braku tętna.
Lekarz zleci dalsze badania, aby znaleźć choroby serca, które były przyczyną migotania komór. Mogą one obejmować:
Badania krwi - krew jest testowana pod kątem enzymów sercowych, które uwalniają się z serca, jeśli zostało uszkodzone przez zawał
Zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej - ten obraz pozwala lekarzowi zobaczyć kształt i rozmiar serca
Badania elektrofizjologiczne - testy oceniające układ przewodzący serca
Leczenie migotania komór
Ostre migotanie komór jest leczone zgodnie z protokołami zaawansowanego podtrzymywania życia w stanach zagrożenia (ACLS). Hospitalizacja jest zalecana w przypadku omdlenia związanego z udokumentowaną lub podejrzewaną arytmią komorową w celu oceny, monitorowania i leczenia.
Natychmiastowe leczenie obejmuje:
Resuscytację krążeniowo-oddechową (RKO) - natychmiastowe rozpoczęcie uciśnięć klatki piersiowej w celu utrzymania przepływu krwi
Defibrylację - podanie kontrolowanego wstrząsu elektrycznego, który ma na celu przywrócenie normalnego rytmu serca. To najbardziej skuteczne leczenie migotania komór
Leki - podawanie leków przeciwarytmicznych i innych preparatów wspomagających stabilizację rytmu serca
Po przywróceniu krążenia lekarz będzie oceniał osoby z trwałymi zaburzeniami rytmu komorowego i osoby, które przeżyły nagłe zatrzymanie krążenia, pod kątem choroby niedokrwiennej serca i w razie potrzeby przeprowadzi rewaskularyzację.
Długoterminowe leczenie może obejmować:
Leki przeciwarytmiczne - takie jak beta-blokery lub leki przeciwarytmiczne w celu stabilizacji rytmu serca
Wszczepialny kardiowerter-defibrylator (ICD) - urządzenie wszczepiane pod skórę, które monitoruje rytm serca i automatycznie dostarcza wstrząsy elektryczne w przypadku wystąpienia niebezpiecznych zaburzeń rytmu
Ablację za pomocą prądów o częstotliwości radiowej - minimalnie inwazyjny zabieg, który celuje i niszczy nieprawidłową tkankę powodującą arytmię
Koronaroplastykę - zabieg mający na celu poprawę przepływu krwi w tętnicach wieńcowych
Rozpowszechnione jest zainteresowanie poprawą wskaźników szkolenia z zakresu resuscytacji krążeniowo-oddechowej wśród społeczeństwa - ze szczególnym naciskiem na wczesną defibrylację z wykorzystaniem automatycznych defibrylatorów zewnętrznych (AED) przez personel służb publicznych (np. policję, straż pożarną, linie lotnicze). Te działania mogą pomóc osiągnąć największe korzyści dla zdrowia publicznego w walce z nagłym zgonem.
Zapobieganie migotaniu komór
Niektóre zmiany w stylu życia mogą odegrać kluczową rolę w zapobieganiu migotaniu komór, szczególnie u osób z czynnikami ryzyka chorób serca. Osoby żyjące z zaburzeniami rytmu powinny dostosować swoje codzienne nawyki, regularnie przyjmować leki i systematycznie monitorować rytm serca.
Zalecane zmiany w stylu życia obejmują:
Utrzymywanie zdrowej wagi ciała
Stosowanie diety bogatej w warzywa, owoce i produkty pełnoziarniste
Regularna aktywność fizyczna dostosowana do możliwości
Ograniczenie lub unikanie alkoholu
Rzucenie palenia tytoniu
Unikanie kofeiny, jeśli pogarsza ona objawy
Zarządzanie stresem
Regularne przyjmowanie przepisanych leków
Kontrola poziomu cholesterolu i ciśnienia krwi
Leczenie cukrzycy, jeśli występuje
Osoby z grupy wysokiego ryzyka powinny być świadome objawów ostrzegawczych i wiedzieć, kiedy należy szukać natychmiastowej pomocy medycznej. Objawy wymagające pilnej oceny medycznej to: kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenie, ból w klatce piersiowej, duszność i niezwykłe zmęczenie. Nagłe lub pogarszające się objawy, szczególnie te, które pojawiają się szybko, powinny skłonić do natychmiastowego skontaktowania się z pomocą medyczną.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.
Austria
