Badanie skuteczności tenekteplazy w porównaniu z kwasem acetylosalicylowym u pacjentów z ostrą niedrożnością tętnicy środkowej siatkówki w czasie do 4,5 godziny od wystąpienia objawów
Niedrożność tętnicy siatkówki to nagły blok naczynia krwionośnego zaopatrującego siatkówkę oka w krew. Prowadzi to do gwałtownej, bezbolesnej utraty wzroku i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, choć rokowania na odzyskanie widzenia pozostają ograniczone.
Czym jest niedrożność tętnicy siatkówki
Niedrożność tętnicy siatkówki to stan, w którym dochodzi do zablokowania tętnicy dostarczającej krew do siatkówki - warstwy tkanki nerwowej z tyłu oka, która odbiera światło i umożliwia widzenie. Siatkówka zamienia obrazy w sygnały elektryczne, które następnie są przekazywane przez nerw wzrokowy do mózgu.
Główną tętnicą zaopatrującą oko w krew jest tętnica oczna. Gdy zostaje ona zablokowana, powoduje to największe uszkodzenia. Zablokowanie głównej tętnicy w siatkówce nazywa się centralną niedrożnością tętnicy siatkówki i często prowadzi do poważnej utraty wzroku. Nagłe przerwanie dopływu krwi do siatkówki powoduje niedokrwienie, które uszkadza komórki siatkówki. Brak dostarczenia tlenu do siatkówki może prowadzić do ciężkiej utraty wzroku.
Niedrożność tętnicy siatkówki stanowi nagły wypadek oczny i jest odpowiednikiem udaru mózgu w obrębie oka. Jeśli nie można szybko przywrócić normalnego krążenia krwi do siatkówki, komórki światłoczułe zaczynają obumierać w ciągu kilku minut lub godzin, w zależności od stopnia zablokowania przepływu krwi.
Objawy
Niedrożność tętnicy siatkówki zwykle objawia się nagłym, bezbolesnym pogorszeniem lub utratą wzroku w jednym oku. Jest to stan, który występuje nagle i nie powoduje bólu. Obszar siatkówki dotknięty przez zablokowane naczynia krwionośne określa zakres i rozległość utraty wzroku.
Nagłe zamazanie lub utrata wzroku może wystąpić w całym oku w przypadku centralnej niedrożności tętnicy siatkówki lub w części oka w przypadku niedrożności gałęzi tętnicy siatkówki. Niedrożność tętnicy siatkówki może być przemijająca i trwać tylko kilka sekund lub minut, jeśli zablokowanie rozpada się i przywraca przepływ krwi do siatkówki, lub może być trwała.
Skrzep krwi w oku może być sygnałem ostrzegawczym obecności skrzepów w innych miejscach. Skrzep w mózgu może spowodować udar.
Przyczyny i czynniki ryzyka
Niedrożność tętnicy siatkówki najczęściej jest spowodowana przez zator - mały kawałek cholesterolu lub zakrzep krwi, który blokuje przepływ krwi w tętnicy. Tętnice siatkówki mogą zostać zablokowane, gdy zakrzep krwi lub osady tłuszczu utknęły w tętnicach. Takie zablokowania są bardziej prawdopodobne, jeśli występuje miażdżyca - czyli gromadzenie się złogów tłuszczowych w tętnicach - w oku.
Zatory najczęściej pochodzą z tętnicy szyjnej w szyi lub z serca. Zator zwykle jest spowodowany przez cholesterol, ale może być również wapniowy, bakteryjny lub pochodzić z talku w przypadku dożylnego nadużywania narkotyków.
Do najczęstszych czynników ryzyka niedrożności tętnicy siatkówki należą:
Choroba tętnic szyjnych
Miażdżyca (złogi tłuszczu w tętnicach)
Wadliwe zastawki serca (choroba zastawkowa serca)
Guzy w sercu (śluzak serca)
Nieprawidłowe rytmy serca, takie jak migotanie przedsionków
Cukrzyca
Wysokie ciśnienie krwi
Dożylne nadużywanie narkotyków
Olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic
Zaburzenia przyczyniające się do tworzenia skrzepów krwi, takie jak choroba sierpowatokrwinkowa
Stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych
Homocystynuria (dziedziczne zaburzenie, które uniemożliwia organizmowi przetwarzanie aminokwasu metioniny, co prowadzi do nadmiernego gromadzenia się homocysteiny we krwi i moczu)
Ciąża
Nieprawidłowości płytek krwi
Większość pacjentów z niedrożnością tętnicy siatkówki ma około 60 lat i częściej są to mężczyźni niż kobiety. Tylko 1% do 2% przypadków dotyczy obu oczu.
Większość zablokować występuje u osób z takimi schorzeniami jak: choroba tętnic szyjnych (zwężenie lub zablokowanie dwóch dużych naczyń krwionośnych w szyi), cukrzyca, zaburzenia rytmu serca (głównie migotanie przedsionków), choroba zastawki serca, wysokie poziomy tłuszczu we krwi, wysokie ciśnienie krwi, dożylne nadużywanie narkotyków, lub olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic (zapalenie tętnic wywołane reakcją immunologiczną).
Rodzaje niedrożności
Zablokowanie głównej tętnicy w siatkówce nazywa się centralną niedrożnością tętnicy siatkówki (CRAO) i często prowadzi do poważnej utraty wzroku. Jednak około 25% osób, u których rozwija się CRAO, ma w swoich oczach dodatkową tętnicę zwaną tętnicą rzęskowo-siatkówkową. Gdy występuje CRAO, posiadanie tętnicy rzęskowo-siatkówkowej może znacznie zmniejszyć ryzyko uszkodzenia widzenia centralnego, o ile sama tętnica rzęskowo-siatkówkowa nie jest dotknięta.
Zablokowanie mniejszej tętnicy nazywa się niedrożnością gałęzi tętnicy siatkówki (BRAO). Może to spowodować utratę części pola widzenia, na przykład widzenia z jednej strony. Jeśli dotknięty obszar nie znajduje się w centrum oka lub jest stosunkowo niewielki, BRAO może pozostać niezauważone bez objawów.
Diagnostyka
Centralna niedrożność tętnicy siatkówki zwykle jest diagnozowana poprzez badanie oka z rozszerzoną źrenicą, które pokazuje charakterystyczny objaw.
Badania oceniające siatkówkę mogą obejmować:
Badanie siatkówki po rozszerzeniu źrenicy
Angiografię fluoresceinową
Ciśnienie wewnątrzgałkowe
Odruch źreniczny
Refrakcję
Fotografię siatkówki
Badanie lampą szczelinową
Badanie widzenia bocznego (badanie pola widzenia)
Ostrość wzroku
Ogólne badania powinny obejmować:
Ciśnienie krwi
Badania krwi, w tym poziomy cholesterolu i trójglicerydów oraz odczyn opadania krwinek czerwonych
Badanie fizykalne
Badania w celu zidentyfikowania źródła skrzepu
Leczenie
Niedrożność tętnicy siatkówki reprezentuje nagły wypadek oczny, a opóźnienie w leczeniu może skutkować trwałą utratą wzroku. Natychmiastowa interwencja zwiększa szanse na poprawę wzroku, ale nawet wtedy rokowania są słabe - tylko 21-35% oczu zachowuje użyteczny wzrok.
Nie istnieje standardowe leczenie centralnej niedrożności tętnicy siatkówki. Najważniejszą zasadą leczenia jest szybkie rozpoznanie centralnej niedrożności tętnicy siatkówki.
Wśród sugerowanych metod leczenia znajdują się zarówno nieinwazyjne, jak i bardziej inwazyjne terapie. Niektóre z nieinwazyjnych metod obejmują masaż oka, terapię tlenem hiperbarycznym, terapię inhalacyjną karbogenem, zmniejszenie ciśnienia wewnątrzgałkowego (za pomocą leków ogólnoustrojowych lub miejscowych), terapię przeciwzakrzepową, terapię podjęzykowym izosorbitem oraz ogólnoustrojową terapię steroidową. Celem każdej z nich jest zwiększenie przepływu krwi i zawartości tlenu we krwi.
Procedury inwazyjne obejmują nakłucie komory przedniej, embolektomię laserową, witrektomię przez pars plana oraz trombolizę wewnątrznaczyniową. Większość inwazyjnych procedur ma na celu zmniejszenie ciśnienia wewnątrzgałkowego oraz rozbicie lub usunięcie zablokowania powodującego niedrożność, chociaż żadne z tych metod leczenia nie ma wystarczających dowodów potwierdzających, aby stać się standardem opieki.
Chociaż przywrócenie wzroku jest bezpośrednim problemem, niedrożność tętnicy siatkówki jest zapowiedzią innych chorób ogólnoustrojowych, które należy natychmiast zbadać.
Rokowania
Niestety, rokowania na poprawę wzroku w przypadku centralnej niedrożności tętnicy siatkówki są ograniczone, co sprawia, że wczesne rozpoznanie i interwencja są kluczowe w leczeniu tego poważnego schorzenia oka.
Niedrożność tętnicy siatkówki związana jest ze znaczącą funkcjonalną zachorowalnością i prowadzi do głębokiej, zwykle jednoocznej utraty wzroku. Czynniki ryzyka dla centralnej niedrożności tętnicy siatkówki są takimi samymi miażdżycowymi czynnikami ryzyka jak dla udaru mózgu.
Nawet przy natychmiastowej interwencji, rokowania pozostają słabe - tylko od 21% do 35% oczu zachowuje użyteczny wzrok.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.