W skrócie
Ten artykuł opisuje badania kliniczne z adagrasib. Sprawdzają one głównie skuteczność i bezpieczeństwo w różnych nowotworach, zwłaszcza w niedrobnokomórkowym raku płuca i raku jelita grubego z mutacją KRAS G12C. W badaniach biorą udział osoby wcześniej leczone, a także pacjenci leczeni po raz pierwszy.
Najważniejsze informacje
- Badania kliniczne z adagrasib obejmują głównie niedrobnokomórkowego raka płuca oraz raka jelita grubego z mutacją KRAS G12C. W danych są próby fazy 1, 2, 3 oraz jedno badanie opisane jako faza 4. Część badań sprawdza adagrasib samodzielnie, a część w połączeniu z pembrolizumabem, cetuksymabem lub chemioterapią. Najczęściej oceniane wyniki to odpowiedź guza, przeżycie bez progresji choroby i całkowite przeżycie. W badaniach wczesnych ważne są też bezpieczeństwo, tolerancja i dobór dawki. Badania obejmują zarówno pacjentów wcześniej leczonych, jak i osoby z nowo rozpoznaną chorobą lub starsze i bardziej osłabione.
Zakres badań z adagrasib
W dostępnych danych adagrasib jest badany w kilku badaniach klinicznych jako leczenie dla osób z nowotworami, które mają mutację KRAS G12C. Najczęściej dotyczy to niedrobnokomórkowego raka płuca, ale badania obejmują też raka jelita grubego i inne zaawansowane guzy lite.
W części prób adagrasib jest oceniany sam, a w innych razem z innymi lekami, takimi jak pembrolizumab, cetuksymab lub chemioterapia. Celem tych badań jest sprawdzenie, czy takie leczenie pomaga kontrolować chorobę i czy można je bezpiecznie stosować u wybranych pacjentów.
Badania w niedrobnokomórkowym raku płuca
Najwięcej badań dotyczy niedrobnokomórkowego raka płuca z mutacją KRAS G12C. W badaniu NCT05853575 porównuje się dwa schematy dawkowania adagrasib u osób, które wcześniej otrzymały leczenie oparte na platynie oraz immunoterapię z inhibitorem punktu kontroli immunologicznej. Głównym wynikiem jest odsetek obiektywnych odpowiedzi, czyli to, u ilu pacjentów guz zmniejszył się według ustalonych kryteriów.
W badaniu NCT05673187 Adagrasib jest oceniany u osób starszych albo u pacjentów z gorszym stanem ogólnym, którzy mają KRASG12C-mutant NSCLC. To ważne, ponieważ takie osoby często są słabiej reprezentowane w badaniach, a tu sprawdza się, czy leczenie może działać także w tej grupie. W tym badaniu także mierzy się odpowiedź guza po 12 tygodniach.
W badaniu NCT04685135 Adagrasib jest porównywany z docetakselem u osób z zaawansowanym NSCLC, które były już wcześniej leczone. Głównym celem jest przeżycie bez progresji, czyli czas, przez który choroba nie pogarsza się lub pacjent nie umiera.
W badaniu NCT04613596 oceniane są dwa etapy leczenia: faza 2 sprawdza adagrasib sam i w połączeniu z pembrolizumabem, a faza 3 porównuje adagrasib z pembrolizumabem wobec samego pembrolizumabu w leczeniu pierwszej linii u chorych z PD-L1 ≥ 50%. W tej próbie główne punkty końcowe obejmują odpowiedź guza, przeżycie bez progresji i całkowite przeżycie.
W badaniu NCT05609578 Adagrasib jest łączony z pembrolizumabem i chemioterapią u pacjentów z zaawansowanym NSCLC w leczeniu pierwszej linii. To badanie ma kilka kohort, czyli oddzielnych grup pacjentów, a wynikiem w części z nich jest odpowiedź guza, a w innej przeżycie bez progresji po 6 miesiącach.
Badania w raku jelita grubego
Adagrasib jest także badany u pacjentów z rakiem jelita grubego z mutacją KRAS G12C. W badaniu NCT04793958 porównuje się adagrasib z cetuksymabem wobec chemioterapii w drugim rzucie leczenia u osób z chorobą zaawansowaną. Główne wyniki to całkowite przeżycie i przeżycie bez progresji.
W badaniu NCT06024174 część uczestników z KRAS G12C-mutant CRC otrzymuje adagrasib z innymi lekami, a część porównuje skuteczność tych schematów z samym adagrasib lub z adagrasib plus cetuksymab. Badanie ma też cel praktyczny: ustalić bezpieczną dawkę, sprawdzić tolerancję i ocenić, czy leczenie działa przeciw nowotworowi.
Badania w innych guzach litych i leczeniu skojarzonym
Jedno z badań fazy 1 obejmuje dorosłych z zaawansowanymi guzami litymi z mutacją KRASG12C, nie tylko z płuca czy jelita grubego. W tej próbie adagrasib jest łączony z INCB099280, a celem jest sprawdzenie bezpieczeństwa, tolerancji i znalezienie maksymalnej tolerowanej dawki albo zalecanej dawki do dalszych badań.
Inne badanie fazy 1 ocenia połączenie BMS-986466 z adagrasib, a czasem także z cetuksymabem, u pacjentów z KRAS G12C-mutant solid tumors, w tym NSCLC i CRC. W tym badaniu część uczestników otrzymuje leczenie w celu oceny bezpieczeństwa, a część w celu sprawdzenia odpowiedzi guza.
Fazy badań i co mierzą
W danych znajdują się badania fazy 1, fazy 2, fazy 3 oraz jedno badanie opisane jako faza 4. Faza 1 skupia się głównie na bezpieczeństwie, tolerancji, działaniach niepożądanych i dawce, którą można stosować dalej.
Faza 2 zwykle sprawdza, czy leczenie działa u określonej grupy pacjentów, a faza 3 porównuje nowe leczenie z innym standardem lub placebo w większej grupie osób. W badaniach z adagrasib najczęściej mierzy się ORR, PFS i OS, czyli odpowiedź guza, czas bez pogorszenia choroby i całkowite przeżycie.
Kto był włączany do badań
Do badań włączano osoby z potwierdzoną mutacją KRAS G12C lub KRASG12C. Część prób obejmowała pacjentów wcześniej leczonych, na przykład po schemacie z platyną i immunoterapią, a inne dotyczyły osób z chorobą nieleczoną wcześniej.
W niektórych badaniach były też szczególne grupy, takie jak osoby starsze, pacjenci z gorszym stanem ogólnym lub chorzy z miejscowo zaawansowanym albo przerzutowym nowotworem. To pokazuje, że badania nie dotyczą tylko jednej grupy, ale różnych sytuacji klinicznych.
Najważniejsze punkty końcowe
W badaniach klinicznych punkt końcowy to główny wynik, który badacze chcą zmierzyć. W próbach z adagrasib najczęściej są to odpowiedź guza, przeżycie bez progresji i całkowite przeżycie.
W badaniach wczesnych ważne są też działania niepożądane, przerwy w leczeniu, zmniejszanie dawki i trwałe odstawienie badanego leku. Dzięki temu można ocenić nie tylko to, czy leczenie działa, ale także czy da się je bezpiecznie prowadzić u pacjentów.