Centre Hospitalier Regional D'Angers
Zweryfikowany ośrodek
Angers, Francja
Choroby rzadkie
Badane cząsteczki
Lokalizacje
Prostym językiem: po co jest to badanie, jak jest zaplanowane i co robią uczestnicy
Badanie dotyczy pacjentów po przeszczepieniu nerki, u których wykryto przeciwciała skierowane przeciwko przeszczepionemu narządowi, ale bez widocznych objawów odrzucania. W badaniu porównywane są dwa leki immunosupresyjne: belatacept i takrolimus. Oba te leki pomagają zapobiegać odrzucaniu przeszczepu przez układ odpornościowy organizmu.
Celem badania jest sprawdzenie, który z tych leków jest skuteczniejszy w zapobieganiu uszkodzeniu przeszczepionej nerki u pacjentów z wykrytymi przeciwciałami. Belatacept podawany jest w formie wlewu dożylnego, natomiast takrolimus przyjmowany jest w postaci kapsułek doustnych o przedłużonym uwalnianiu. Leczenie będzie prowadzone przez okres 12 miesięcy.
W trakcie badania pacjenci będą regularnie poddawani badaniom kontrolnym, które pozwolą ocenić stan przeszczepionej nerki. Badania te obejmują między innymi kontrolę poziomu kreatyniny we krwi, badanie moczu oraz biopsję nerki. Prowadzona będzie również obserwacja pod kątem możliwych działań niepożądanych związanych z przyjmowanymi lekami.
To badanie ma 5 kroków – od badania przesiewowego po obserwację po zakończeniu terapii. Przy każdym opisujemy, co się dzieje i co sprawdza zespół.
6 kryteriów
12 kryteriów
Opowiedz nam o swoim schorzeniu – przeszukamy wszystkie badania w Europie i skontaktujemy Cię z właściwym ośrodkiem.
Zwykle odpowiadamy w ciągu kilku dni
Wszystkie ośrodki z potwierdzonymi danymi kontaktowymi. Status rekrutacji bywa niedostępny – wtedy zapytaj bezpośrednio w ośrodku
Gdzie możesz dołączyć do tego badania
Kolor kraju pokazuje status rekrutacji. Kliknij kraj, w którym trwa rekrutacja, żeby zapytać o udział właśnie tam.
Rekrutacja w tokuDołączenie do badania klinicznego może przytłaczać. Prowadzimy Cię krok po kroku – wiesz, czego się spodziewać i w czym Ci pomożemy.
Lek immunosupresyjny podawany dożylnie, stosowany w transplantologii, szczególnie po przeszczepieniu nerki. Jest to selektywny inhibitor kostymulacji limfocytów T, który zapobiega odrzucaniu przeszczepu poprzez blokowanie specyficznej interakcji między komórkami układu odpornościowego. W przeciwieństwie do standardowych leków immunosupresyjnych, takich jak Takrolimus, Belatacept wykazuje mniejszą toksyczność nerkową i może być skuteczniejszy w przypadkach subklinicznego odrzucania przeszczepu związanego z przeciwciałami. Lek jest stosowany w połączeniu ze standardową terapią immunosupresyjną i jest szczególnie skuteczny w zapobieganiu powstawaniu de novo przeciwciał swoistych dla dawcy (dnDSA).
Standardowy lek immunosupresyjny stosowany po przeszczepieniu narządów, w szczególności nerek, podawany doustnie. Jest to inhibitor kalcyneuryny, który hamuje aktywację limfocytów T odpowiedzialnych za odrzucanie przeszczepu poprzez blokowanie szlaku sygnałowego zależnego od wapnia. Lek jest podstawowym składnikiem standardowej terapii immunosupresyjnej po przeszczepieniu nerki, jednak jego długotrwałe stosowanie może wiązać się z toksycznym wpływem na nerki. Jest szeroko stosowany w transplantologii i ma ugruntowaną pozycję w protokołach leczenia immunosupresyjnego.
Jest to stan, w którym układ odpornościowy biorcy atakuje przeszczepioną nerkę, uznając ją za ciało obce. Proces ten może przebiegać w sposób podkliniczny, co oznacza, że pacjent początkowo nie odczuwa żadnych objawów. W przypadku odrzucania przeciwciało-zależnego (ABMR) organizm wytwarza specyficzne przeciwciała skierowane przeciwko przeszczepionemu narządowi. Stan ten może prowadzić do stopniowego pogorszenia funkcji przeszczepionej nerki, co objawia się między innymi spadkiem filtracji kłębuszkowej (eGFR) i pojawieniem się białkomoczu. W tkance przeszczepu dochodzi do charakterystycznych zmian, które można zaobserwować w badaniu biopsyjnym.
Jest to postępujące pogorszenie funkcji przeszczepionej nerki, które rozwija się stopniowo w czasie. Charakteryzuje się powolnym spadkiem funkcji filtracyjnej nerki, co można zmierzyć poprzez oznaczenie współczynnika przesączania kłębuszkowego (eGFR). W przebiegu choroby może pojawić się białkomocz oraz zmiany w strukturze przeszczepu widoczne w badaniu mikroskopowym. Stan ten może rozwinąć się jako następstwo różnych procesów immunologicznych i nieimmunologicznych zachodzących w przeszczepionej nerce.
źródło: unijny rejestr badań klinicznych (EU Clinical Trials Register) i weryfikacja ośrodków
Chcesz dowiedzieć się więcej o tym badaniu albo sprawdzić, czy możesz wziąć w nim udział?
Opowiedz nam o swoim schorzeniu – przeszukamy wszystkie badania w Europie i skontaktujemy Cię z właściwym ośrodkiem.