Chłoniak strefy brzeżnej to rzadki, wolno rosnący typ chłoniaka nieziarniczego, który rozwija się w tkance limfoidalnej zawierającej komórki B – białe krwinki będące częścią układu odpornościowego.
Czym jest chłoniak strefy brzeżnej?
Chłoniak strefy brzeżnej to grupa rzadkich, wolno rosnących chłoniaków nieziarniczych typu B. Zazwyczaj rozwijają się one w tkance limfoidalnej, która zawiera komórki B – rodzaj białych krwinek obecnych w częściach układu odpornościowego, takich jak węzły chłonne i śledziona.
Węzły chłonne zawierają pęcherzyki limfoidalne. Pęcherzyki limfoidalne mają dwie strefy lub sekcje – strefy płaszczowe i strefy brzeżne. Strefy brzeżne owijają się wokół stref płaszczowych. Chłoniak strefy brzeżnej powstaje, gdy komórki B w strefie brzeżnej ulegają mutacji (zmianie), stając się nieprawidłowymi komórkami, które rozmnażają się nadmiernie.
Chłoniaki strefy brzeżnej stanowią około ośmiu procent wszystkich przypadków chłoniaków nieziarniczych.
Typy chłoniaka strefy brzeżnej
Wyróżnia się trzy główne typy chłoniaka strefy brzeżnej:
Chłoniak tkanki limfoidalnej związanej z błonami śluzowymi (MALT) to najczęstsza postać chłoniaka strefy brzeżnej. Lekarze mogą również używać określenia „pozawęzłowy chłoniak strefy brzeżnej". Ten typ może rozwijać się w wyściółce żołądka (MALT żołądkowy) lub w płucach, skórze, tarczycy, śliniance, jelitach lub w pobliżu oka (MALT pozażołądkowy).
Węzłowy chłoniak strefy brzeżnej to typ, który atakuje węzły chłonne, ale może pojawić się również w szpiku kostnym.
Śledzionowy chłoniak strefy brzeżnej to rzadki typ chłoniaka strefy brzeżnej, który dotyka śledziony, krwi i szpiku kostnego.
Chłoniak MALT stanowi około dwóch trzecich wszystkich przypadków chłoniaka strefy brzeżnej rocznie.
Objawy choroby
Objawy chłoniaka strefy brzeżnej mogą się różnić w zależności od typu i lokalizacji choroby. Ponieważ jest to chłoniak wolno rosnący, objawy mogą rozwijać się stopniowo.
Kogo dotyka chłoniak strefy brzeżnej?
Chłoniaki strefy brzeżnej zwykle dotykają osób w wieku 60 lat i starszych. Średni wiek w momencie diagnozy to 60 lat. Choroba występuje nieco częściej u mężczyzn niż u kobiet, chociaż według niektórych źródeł może być nieco częstsza u kobiet.
Możliwości leczenia
Wybór leczenia dla pacjenta z chłoniakiem strefy brzeżnej zależy od typu choroby, stadium i lokalizacji, wieku pacjenta i ogólnego stanu zdrowia oraz objawów związanych z chłoniakiem.
W przypadku chłoniaka MALT żołądka, który często jest wynikiem zakażenia bakterią Helicobacter pylori (H. pylori), początkowym leczeniem jest terapia antybiotykowa, zazwyczaj połączona z inhibitorami pompy protonowej. To leczenie jest zwykle podawane przez dwa tygodnie. Inhibitory pompy protonowej zmniejszają kwasowość żołądka.
Lekarze mogą leczyć, a czasami wyleczyć niektóre typy chłoniaka strefy brzeżnej.
Rokowanie
Ponieważ chłoniak strefy brzeżnej jest chorobą wolno rosnącą, wiele osób żyje z tą chorobą przez wiele lat. Prognozy różnią się w zależności od typu chłoniaka strefy brzeżnej, stadium choroby w momencie diagnozy oraz odpowiedzi na leczenie.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.
Niemcy
