Badanie oceniające bezpieczeństwo i skuteczność leku BGB-16673 w połączeniu z innymi lekami u pacjentów z nawrotowym lub opornym na leczenie nowotworem złośliwym z komórek B
Badanie skuteczności loncastuksymabu tesiryny u pacjentów z nawrotowym lub opornym chłoniakiem z komórek płaszcza po leczeniu inhibitorami kinazy Brutona lub nietolerujących tych inhibitorów
Chłoniak z komórek płaszcza często dobrze reaguje na początkowe leczenie, jednak u większości pacjentów choroba z czasem nawraca lub staje się oporna na terapię, co stanowi poważne wyzwanie w dalszym postępowaniu.
Czym jest nawrót i oporność na leczenie
Chociaż chłoniak z komórek płaszcza (MCL) zazwyczaj dobrze odpowiada na początkowe leczenie, pacjenci mają tendencję do nawrotów choroby lub jej oporności na dalszą terapię. Jest to rzadki podtyp chłoniaka nieziarniczego (NHL), który wcześniej uważano za schorzenie o złym rokowaniu, charakteryzujące się wzorcem ciągłych nawrotów u większości chorych.
Termin „nawrót" odnosi się do choroby, która pojawia się ponownie lub zaczyna rosnąć po okresie remisji, czyli ustąpienia objawów. Określenie „oporność na leczenie" jest używane do opisania sytuacji, gdy chłoniak nie reaguje na terapię – oznacza to, że komórki nowotworowe nadal się rozwijają – lub gdy odpowiedź na leczenie nie trwa wystarczająco długo. Dla pacjentów, u których dochodzi do nawrotu lub oporności na leczenie, konieczne jest zastosowanie terapii drugiego rzutu.
Wzorce nawrotu choroby
U pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza występuje wiele różnych wzorców progresji choroby. Podobnie jak w przypadku innych chłoniaków, szczególnie tych o powolnym przebiegu, decyzja o dalszym postępowaniu zależy od kilku czynników: jakie leczenie pacjent otrzymywał wcześniej, jaka jest jego ogólna sytuacja zdrowotna, jakie ma objawy oraz jak skuteczna była poprzednia terapia.
Pacjenci często prezentują objawy podobne do tych, które wystąpiły przy początkowej diagnozie – powiększone węzły chłonne, zmniejszenie liczby komórek krwi (cytopenie), a czasem powiększenie śledziony. Sposób, w jaki choroba objawia się przy nawrocie, może być bardzo różnorodny.
Podejście do terapii zależy od kilku kwestii. Po pierwsze, czy pacjent ma objawy i małe zaawansowanie guza, czy też chorobę niezbyt rozległą. W takich przypadkach lekarze mogą zdecydować się na strategię obserwacji i czekania. Po drugie, jeśli pacjent ma objawy i wymaga leczenia, istotny jest czas, jaki upłynął od poprzedniej terapii. Czy choroba nawróciła po kilku latach, czy też progresja nastąpiła w krótkim czasie po zakończeniu leczenia. Ta szybkość nawrotu może wpływać na decyzję, czy obserwować pacjenta, czy rozpocząć leczenie wcześniej.
Opcje leczenia w chorobie nawrotowej i opornej
Chociaż inhibitory kinazy tyrozynowej Brutona (cBTKi) poprawiły leczenie nawrotowego i opornego chłoniaka z komórek płaszcza w ciągu ostatniej dekady, teraz wiadomo, że takie odpowiedzi często nie są trwałe. Leczenie takich pacjentów stanowi obszar znaczących niezaspokojonych potrzeb medycznych.
Istnieje pilna potrzeba lepszego zrozumienia mechanizmów oporności oraz identyfikacji grup pacjentów wysokiego ryzyka, u których odpowiedź na inhibitory BTK może być szczególnie krótka. Przeszczepienie allogenicznych komórek macierzystych ma ugruntowaną rolę u odpowiednich kandydatów, jednak współczesny konsensus poleca preferowanie terapii komórkami CAR-T.
Terapia komórkami CAR-T (receptory antygenowe komórek chimerycznych) została zatwierdzona w lipcu 2020 roku do leczenia nawrotowego lub opornego chłoniaka z komórek płaszcza. Dostępne są również różne inne środki zatwierdzone do leczenia tego schorzenia.
Nowe możliwości terapeutyczne
W ostatnich latach, wraz z lepszym zrozumieniem patofizjologii tej choroby, opracowano nowe schematy leczenia pierwszej linii, a także wprowadzono nowe opcje terapeutyczne. W konsekwencji rokowanie w tej chorobie na szczęście uległo poprawie.
Temsirolimus, inhibitor mTOR, wykazał skuteczność jako lek stosowany samodzielnie w nawrotowej chorobie, a wczesne dane dotyczące terapii skojarzonej są obiecujące. Naukowcy rozważają również dostępne dane dotyczące istniejących i pojawiających się opcji leczenia, w tym niekovalentnych inhibitorów BTK, przeciwciał dwuswoistych, koniugatów przeciwciało-lek oraz inhibitorów Bcl-2.
Strategia leczenia powinna priorytetowo traktować udział w badaniach klinicznych, tam gdzie są one dostępne. Chociaż dostępne terapie dla nawrotowego i opornego chłoniaka z komórek płaszcza nie są leczeniem przyczynowym przy zastosowaniu konwencjonalnej terapii, ich celem jest łagodzenie objawów i przedłużanie życia pacjentów.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.
Francja
