Gruczolakorak przełyku w trzecim stadium to zaawansowana postać nowotworu, w której rak mógł rozprzestrzenić się poza zewnętrzną warstwę przełyku na okoliczne tkanki i węzły chłonne, ale nie dotarł do odległych części ciała.
Czym jest gruczolakorak przełyku stadium III
Gruczolakorak przełyku w stadium III to rak, który mógł rozprzestrzenić się poza zewnętrzną warstwę przełyku do pobliskich tkanek, takich jak osłonka płuc (opłucna), zewnętrzna osłonka serca (osierdzie) lub mięsień u dołu klatki piersiowej (przepona). Rak mógł również rozprzestrzenić się do maksymalnie 6 pobliskich węzłów chłonnych. Nie ma jednak oznak rozprzestrzenienia się do odległych części ciała.
Gruczolakorak to rodzaj nowotworu, który powstaje w komórkach gruczołowych. Komórki gruczołowe w wyściółce przełyku wytwarzają i wydzielają płyny, takie jak śluz. Ten typ raka zwykle powstaje w dolnej części przełyku, blisko żołądka.
Określenie stadium nowotworu jest bardzo skomplikowane i zależy od kilku czynników. Stadium zależy od tego, jaki typ raka przełyku rozpoznano (rak płaskonabłonkowy czy gruczolakorak), stopnia zaawansowania nowotworu (jak nieprawidłowo wyglądają komórki) oraz tego, czy lekarze określają stadium na podstawie badań i skanów (stadium kliniczne), czy też po operacji (stadium patologiczne).
Objawy i trudności w połykaniu
Pacjenci z gruczolakorakiem przełyku w stadium III często doświadczają poważnych problemów z połykaniem. Trudności w połykaniu pokarmu mogą stopniowo się nasilać, powodując ogromny dyskomfort. Refluks żołądkowy może sprawić, że objawy stają się jeszcze bardziej nie do zniesienia.
Typowe objawy obejmują utratę masy ciała oraz bolesne lub utrudnione połykanie. W niektórych przypadkach pacjenci mogą odczuwać bóle w klatce piersiowej i zmęczenie. Problemy z połykaniem mogą postępować do tego stopnia, że osoba jest w stanie spożywać tylko płyny lub napoje proteinowe.
Przed rozpoczęciem leczenia może zostać założona sonda do karmienia, dzięki czemu pacjent może przybrać na wadze i utrzymać prawidłowe odżywianie podczas terapii.
Opcje leczenia
Leczenie gruczolakoraka przełyku w stadium III zazwyczaj łączy kilka metod. Zespół medyczny zaproponuje opcje leczenia w oparciu o potrzeby pacjenta i wspólnie opracuje plan terapeutyczny.
Chemioterapia i chemoradioterapia to podstawowe metody leczenia. Chemioterapię zwykle łączy się z radioterapią w leczeniu raka przełyku w stadium III. Takie połączenie nazywa się chemoradioterapią, gdzie oba rodzaje terapii są podawane w tym samym czasie.
Chemoradioterapia może być oferowana w różnych sytuacjach. Może być stosowana przed operacją (terapia neoadiuwantowa) lub po operacji (terapia adiuwantowa). Osoby z rakiem przełyku w stadium III, które nie są wystarczająco silne, aby przejść operację, lub nie chcą się poddać operacji, mogą otrzymać chemoradioterapię jako główne leczenie.
Chemioterapia może być również oferowana bez radioterapii przed operacją w przypadku nowotworów przełyku w stadium III. Do najczęściej stosowanych leków chemioterapeutycznych należą: kapecytabina (Xeloda), cisplatyna i kapecytabina, cisplatyna i etopozyd (Vepesid), cisplatyna i fluorouracyl, cisplatyna i irinotekan, karboplatyna i fluorouracyl, karboplatyna i irinotekan, karboplatyna i paklitaksel, epirubicyna, karboplatyna i fluorouracyl, epirubicyna, karboplatyna i kapecytabina, epirubicyna, cisplatyna i kapecytabina oraz epirubicyna, cisplatyna i fluorouracyl.
Operacja chirurgiczna jest również ważną częścią leczenia. Leczenie może obejmować usunięcie części żołądka i przełyku oraz dotkniętych węzłów chłonnych.
Rokowania i przeżywalność
Rokowania dla pacjentów z rakiem przełyku w stadium III są poważne, ale istnieją statystyki przeżywalności oparte na dużych grupach pacjentów. Należy pamiętać, że statystyki te nie mogą przewidzieć, co stanie się w indywidualnym przypadku.
Według dostępnych danych około 20 na 100 osób (około 20%) z rakiem przełyku w stadium III przeżyje 5 lat lub dłużej po rozpoznaniu choroby. Statystyki te dotyczą osób zdiagnozowanych w latach 2016-2020 w Anglii.
Należy mieć na uwadze, że te statystyki nie uwzględniają rodzaju leczenia, które otrzymali pacjenci. Przeżycie zależy od wielu czynników. Nikt nie może dokładnie powiedzieć, jak długo dana osoba będzie żyć. Lekarz prowadzący może dostarczyć więcej informacji na temat indywidualnych rokowań.
Terminy "5-letnie przeżycie" nie oznaczają, że pacjent będzie żył tylko przez 5 lat. Pięć lat to powszechnie stosowany punkt czasowy do mierzenia przeżywalności, ale wiele osób żyje znacznie dłużej.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.
Belgia
