Choroby rzadkie
Badane cząsteczki
Lokalizacje
Badania z rekrutacją w toku są na początku listy
11 badań klinicznych w tym schorzeniu
Badanie fazy 2 oceniające skuteczność i bezpieczeństwo ICP-332 u dorosłych z guzkowym świądem skóry
AustriaDługoterminowe badanie bezpieczeństwa poworcytynibu u pacjentów z hidradenitis suppurativa, prurigo nodularis lub bielactwem, którzy wcześniej uczestniczyli w badaniach klinicznych
AustriaBadanie skuteczności i bezpieczeństwa Povorcitinibu u pacjentów z Prurigo Nodularis
AustriaDługoterminowe badanie bezpieczeństwa i skuteczności nemolizumabu u pacjentów z prurigo nodularis
AustriaW skrócie
Neurodermit to przewlekły stan skóry charakteryzujący się intensywnym swędzeniem i drapaniem, który zwykle pojawia się na jednej lub dwóch niewielkich płatkach skóry. To niegroźne, ale bardzo uciążliwe schorzenie dotyka około 12% populacji i rzadko ustępuje bez leczenia.
lichen simplex chronicus
Neurodermit, zwany również lichen simplex chronicus, to niezagrażający życiu stan skóry obejmujący swędzenie i drapanie, zwykle na jednej lub dwóch płatkach skóry. Jest to rodzaj egzemy – grupy schorzeń powodujących stan zapalny i swędzenie skóry.
Neurodermit zazwyczaj ogranicza się do jednej lub dwóch płatek skóry, co odróżnia go od innych typów egzemy, które mogą pojawiać się w wielu miejscach jednocześnie. Charakterystyczne dla neurodermitu grube, łuszczące się plamy skóry mogą pojawić się wszędzie tam, gdzie można się drapać.
Neurodermit rzadko ustępuje bez leczenia, a ciągłe drapanie może drażnić zakończenia nerwowe w skórze, nasilając zarówno swędzenie, jak i drapanie. Z czasem przewlekłe drapanie powoduje, że swędzące płaty skóry stają się suche, skórzaste i pogrubione – zjawisko nazywane lichenifikacją.
Swędzenie może wystąpić w dowolnym miejscu na ciele, ale najczęściej występuje na ramionach, barkach, łokciach, nogach, kostkach, nadgarstkach, dłoniach, karku lub skórze głowy. Mogą być również dotknięte okolice odbytu i narządów płciowych oraz twarz. Powieki również mogą być zajęte.
Swędzenie może być intensywne, powodując częste drapanie, lub może przychodzić i odchodzić. Jest najbardziej aktywne, gdy pacjent odpoczyna lub próbuje zasnąć. W niektórych przypadkach pacjent budzi się drapiąc lub pocierając dotknięty obszar.
Swędzące plamy mają zwykle wymiary od 3 na 6 centymetrów do 6 na 10 centymetrów. Plamy mogą wyglądać następująco:
Starsze plamy mogą wydawać się białe lub blade w środku, otoczone ciemniejszymi kolorami. Z czasem może dojść do bliznowacenia.
Drapanie może drażnić zakończenia nerwowe w skórze i nasilać swędzenie, prowadząc do jeszcze większego drapania. Stan może stać się przewlekły, gdy cykl swędzenie-drapanie trwa.
Nikt nie wie dokładnie, co wywołuje neurodermit. Niektórzy eksperci uważają, że jest spowodowany nadmierną reakcją nerwów w skórze. Istnieje kilka powodów, dla których może to się zdarzyć:
Stan może rozpocząć się bez wyraźnego powodu lub może następować po wcześniejszym problemie skórnym, takim jak zapalenie skóry. Z czasem układ nerwowy może zmienić sposób, w jaki przetwarza odczucia swędzenia, sprawiając, że swędzenie staje się uporczywe.
Szacuje się, że neurodermit występuje u około 12% populacji. Badania wykazały, że osoby między 30. a 50. rokiem życia są bardziej narażone na zachorowanie. Kobiety częściej niż mężczyźni cierpią na neurodermit w stosunku 2:1.
Osoby z zaburzeniami lękowymi, zaburzeniami obsesyjno-kompulsywnymi oraz członkowie rodzin z historią innych chorób skóry są również bardziej narażone na rozwój neurodermitu. Ludzie podatni na atopowe zapalenie skóry, katar sienny lub astmę są bardziej narażeni na rozwój tego stanu.
Stres emocjonalny i niepokój również zwiększają podatność na zachorowanie. Niedawne badania sugerują również, że osoby ze słabymi umiejętnościami społecznymi, nieelastycznością, tendencją do unikania bólu, zależnością od innych w celu uzyskania aprobaty i specyficznymi cechami osobowości, takimi jak drażliwość, mogą również mieć większe prawdopodobieństwo rozwoju neurodermitu.
Neurodermit jest zwykle diagnozowany na podstawie wyglądu skóry i wywiadu medycznego. Lekarz może zadać pytania o swędzenie, historię schorzeń skórnych oraz czynniki, które mogą pogarszać objawy, takie jak suchość skóry.
W niektórych przypadkach lekarz może wykonać biopsję skóry – pobranie małego kawałka skóry do badania mikroskopowego – aby wykluczyć inne schorzenia skóry.
Leczenie neurodermitu koncentruje się na kontrolowaniu swędzenia i zapobieganiu drapaniu. Może to również pomóc w identyfikacji i eliminacji czynników pogarszających objawy, takich jak sucha skóra.
Leczenie często obejmuje kremy z kortykosteroidami oraz strategie zmniejszające swędzenie, ale unikanie drapania jest kluczowe dla ulgi. Przerwanie cyklu swędzenie-drapanie jest wyzwaniem, a neurodermit jest zwykle stanem długotrwałym. Może ustąpić po leczeniu, ale często powraca.
Oprócz leków miejscowych, lekarz może zalecić:
Drapanie może prowadzić do kilku komplikacji:
Swędzenie może być na tyle intensywne, że zakłóca sen, funkcje seksualne i jakość życia.
Swędzenie, suchość i odbarwienie neurodermitu rzadko ustępują bez leczenia medycznego. Jednak przy odpowiedniej opiece można skutecznie zarządzać objawami.
Ważne jest:
Chociaż neurodermit może być uciążliwy i frustrujący, nie stanowi zagrożenia dla życia i można go skutecznie kontrolować przy wsparciu medycznym.
Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.
Opowiedz nam o swoim schorzeniu – przeszukamy wszystkie badania w Europie i skontaktujemy Cię z właściwym ośrodkiem.
