Badanie skuteczności i bezpieczeństwa ALG-000184 w porównaniu z tenofowirem dizoproksylu u nieleczonych dorosłych z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu B
Ocena bezpieczeństwa i skuteczności szczepionki na zapalenie wątroby typu B u dorosłych pacjentów z przewlekłym zapaleniem wątroby typu B: MVA-HBVAC i kombinacja leków
Przewlekłe zapalenie wątroby typu B to długotrwałe zakażenie wirusem, które może trwać całe życie i prowadzić do poważnego uszkodzenia wątroby, marskości, a nawet raka wątroby, ale odpowiednie leczenie i monitorowanie mogą pomóc chronić wątrobę przed szkodami.
Czym jest przewlekłe zapalenie wątroby typu B
Przewlekłe zapalenie wątroby typu B to zakażenie wątroby wywołane przez wirus zapalenia wątroby typu B (HBV). Mówimy o przewlekłej formie, gdy wirus pozostaje w organizmie dłużej niż 6 miesięcy. Jest to stan długotrwały, który może trwać przez wiele lat, a nawet całe życie.
Przewlekłe zapalenie wątroby typu B różni się od ostrego zapalenia wątroby typu B. Ostre zapalenie to krótkotrwała choroba, która pojawia się w ciągu pierwszych 6 miesięcy po zakażeniu wirusem. U wielu osób ostre zapalenie wątroby typu B ustępuje samo, bez leczenia. Jednak u części zakażonych osób wirus nie znika i rozwija się przewlekła postać choroby.
Szacuje się, że około 254 miliony ludzi na świecie żyje z przewlekłym zapaleniem wątroby typu B. W Stanach Zjednoczonych około 640 000 osób ma tę chorobę. Zapalenie wątroby typu B jest najczęstszą infekcją wątroby na świecie.
Ryzyko rozwoju przewlekłej postaci zależy od wieku, w którym dochodzi do zakażenia. Im młodsza osoba, tym większe ryzyko, że zakażenie stanie się przewlekłe. U niemowląt zakażonych przy urodzeniu przewlekłe zapalenie rozwija się w 90% przypadków, u dzieci w wieku 1-5 lat w 25-50% przypadków, a u dorosłych tylko w około 5% przypadków.
Choć nie ma całkowitego wyleczenia z przewlekłego zapalenia wątroby typu B, dostępne są leki, które mogą uczynić wirusa nieaktywnym. Nieaktywny wirus oznacza, że nadal jest obecny w organizmie, ale nie może się rozprzestrzeniać.
Objawy choroby
Wiele osób z przewlekłym zapaleniem wątroby typu B nie ma żadnych objawów i czuje się zdrowych. Z tego powodu chorobę tę czasami nazywa się "cichym zabójcą" - nawet jeśli osoba nie czuje się chora, wirus może być aktywny i powodować uszkodzenie wątroby.
Osoby, które mają objawy, zazwyczaj czują się ogólnie źle i zmęczone, tracą apetyt. Niektóre mogą mieć niewielką gorączkę i niejasny dyskomfort w górnej części brzucha. Objawy mogą obejmować:
Ból brzucha, szczególnie w prawej górnej części
Zmęczenie i ogólne osłabienie
Gorączkę
Ból stawów
Utratę apetytu
Nudności i wymioty
Mogą również wystąpić objawy związane z chorobą wątroby:
Ciemny kolor moczu
Jasny lub gliniany kolor stolca
Obrzęki wywołane gromadzeniem się płynu w brzuchu lub kończynach
Żółtaczka - żółknięcie skóry i białek oczu
Często pierwsze konkretne objawy pojawiają się dopiero wtedy, gdy choroba wątroby znacznie zaawansowała. Dlatego tak ważne jest regularne wykonywanie badań, nawet gdy nie odczuwa się żadnych dolegliwości.
Jak się zaraża wirusem zapalenia wątroby typu B
Wirus zapalenia wątroby typu B przenosi się przez kontakt z zakażoną krwią lub innymi płynami ustrojowymi. Zakażenie następuje, gdy krew, nasienie lub inny płyn ustrojowy osoby zakażonej wirusem dostanie się do organizmu osoby niezakażonej.
Najczęstsze sposoby zakażenia to:
Kontakty seksualne z osobą zakażoną
Wspólne używanie igieł, strzykawek lub innego sprzętu do wstrzykiwania narkotyków
Wspólne używanie przedmiotów, które mogły mieć kontakt z krwią, takich jak glukometry, maszynki do golenia czy szczoteczki do zębów
Przekazanie wirusa z matki na dziecko podczas porodu
Około 3 na 4 osoby z przewlekłym zapaleniem wątroby typu B w Stanach Zjednoczonych to imigranci z regionów świata o wysokim ryzyku zakażenia.
Ważne jest, aby wiedzieć, że osoby z przewlekłym zapaleniem wątroby typu B mogą przenosić wirusa na innych, nawet jeśli same nie mają objawów. Dlatego tak istotne jest, aby osoby zakażone chroniły swoich bliskich poprzez szczepienia i odpowiednie środki ostrożności.
Badania diagnostyczne
Rozpoznanie przewlekłego zapalenia wątroby typu B opiera się na badaniach krwi. Badania te wykrywają obecność wirusa i pomagają ocenić, jak działa wątroba.
Główne badania krwi stosowane w diagnostyce obejmują:
Test na antygen powierzchniowy wirusa zapalenia wątroby typu B (HBsAg) - wykrywa obecność wirusa. Jeśli test ten jest dodatni przez dłużej niż 6 miesięcy, oznacza to przewlekłe zakażenie
Test DNA wirusa zapalenia wątroby typu B (wiremii) - mierzy ilość wirusa we krwi. Określa się to jako "poziom wirusa" lub "obciążenie wirusowe"
Test ALT (aminotransferazy alaninowej) - bada funkcję wątroby i wykrywa uszkodzenie komórek wątrobowych
Centra Kontroli i Prewencji Chorób (CDC) zalecają, aby wszystkie osoby dorosłe w wieku 18 lat i starsze przynajmniej raz w życiu wykonały test na zapalenie wątroby typu B. Wszystkie kobiety w ciąży powinny być badane na obecność wirusa podczas pierwszej wizyty prenatalnej.
Czasami lekarz może również zlecić biopsję wątroby - pobranie małego kawałka tkanki wątroby do badania pod mikroskopem. Pozwala to ocenić stopień uszkodzenia wątroby.
Ważne jest regularne wykonywanie badań, ponieważ pozwalają one lekarzowi monitorować aktywność wirusa i stan wątroby, nawet jeśli nie odczuwa się żadnych objawów.
Leczenie przewlekłego zapalenia wątroby typu B
Nie każda osoba z przewlekłym zapaleniem wątroby typu B wymaga leczenia farmakologicznego. Decyzja o rozpoczęciu terapii zależy od kilku czynników, takich jak poziom wirusa we krwi, stan wątroby i dostępne leki.
Jeśli przewlekłe zapalenie wątroby typu B powoduje uszkodzenie wątroby (wywołuje stan zapalny lub bliznowacenie), lekarz zazwyczaj rozpoczyna leczenie lekami przeciwwirusowymi. Dostępnych jest kilka zatwierdzonych leków do leczenia przewlekłego zapalenia wątroby typu B, a nowe preparaty są w fazie rozwoju.
Główne cele leczenia to:
Zapobieganie postępowi choroby
Zmniejszenie ryzyka rozwoju marskości wątroby
Zmniejszenie ryzyka rozwoju niewydolności wątroby
Zmniejszenie ryzyka rozwoju raka wątroby (raka wątrobowokomórkowego)
Leczenie lekami przeciwwirusowymi może pomóc zatrzymać namnażanie się wirusa, zapobiec dalszemu stanowi zapalnemu i bliznowaceniu wątroby oraz umożliwić regenerację już uszkodzonych obszarów. Jednak nie prowadzi do całkowitego wyleczenia.
Osoby z przewlekłym zapaleniem wątroby typu B powinny pozostawać pod opieką lekarza z doświadczeniem w leczeniu tej choroby. Lekarz będzie regularnie sprawdzał wątrobę pod kątem oznak uszkodzenia.
Przewlekłe zapalenie wątroby typu B zwiększa ryzyko raka wątroby. Bez leczenia 5-letnie skumulowane ryzyko rozwoju marskości wątroby wynosi od 8 do 20%. Osoby z marskością wątroby mają znaczne ryzyko rozwoju zdekompensowanej choroby wątroby, jeśli pozostaną nieleczone. Wskaźniki 5-letniego przeżycia wśród osób z nieleczoną zdekompensowaną marskością mogą wynosić zaledwie 15%.
Około 20% osób z przewlekłym zapaleniem wątroby typu B rozwija marskość lub raka wątroby i może umrzeć przedwcześnie. Ludzie z przewlekłym zapaleniem wątroby typu B mają podobne lub wyższe ryzyko rozwoju raka niż ktoś, kto pali jedną paczkę papierosów dziennie.
Regularne monitorowanie stanu zdrowia
Życie z przewlekłym zapaleniem wątroby typu B oznacza, że choroba będzie trwała przez długi czas, a może przez całe życie. Ignorowanie jej może prowadzić do długoterminowych konsekwencji, takich jak poważne uszkodzenie wątroby. Jednak istnieje wiele sposobów na zarządzanie przewlekłym zapaleniem wątroby typu B.
Regularne badania są niezwykle ważną częścią zarządzania przewlekłym zapaleniem wątroby typu B. Nawet jeśli nie przyjmuje się leków, osoba z przewlekłym zakażeniem powinna być regularnie monitorowana przez lekarza.
Niektóre badania, które lekarz może zlecać to:
Test DNA wirusa zapalenia wątroby typu B (poziom wirusa)
Test ALT (aminotransferazy alaninowej)
Badania obrazowe wątroby
Jeśli przyjmuje się leki na przewlekłe zapalenie wątroby typu B, czasami mogą wystąpić działania niepożądane. Czasami lek może nawet przestać działać. Regularne wizyty u lekarza pozwalają na uważne monitorowanie tych kwestii.
Osoby z przewlekłym zapaleniem wątroby typu B powinny być również regularnie badane pod kątem raka wątroby, ponieważ zakażenie zwiększa ryzyko rozwoju tej choroby. Rak wątroby może wystąpić na każdym etapie przewlekłego zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B.
Jak dbać o wątrobę
Osoby z przewlekłym zapaleniem wątroby typu B mogą żyć zdrowo i normalnie. Ważne jest, aby regularnie odwiedzać lekarza w celu optymalizacji opieki.
Istnieje kilka ważnych kroków, które można podjąć, aby chronić wątrobę i zapobiegać dalszemu uszkodzeniu:
Unikaj alkoholu. Alkohol może dodatkowo uszkadzać wątrobę, dlatego osoby z przewlekłym zapaleniem wątroby typu B powinny ograniczyć jego spożycie lub całkowicie go unikać.
Zaszczep się przeciwko zapaleniu wątroby typu A. Jeśli nie jesteś odporny na zapalenie wątroby typu A, powinieneś otrzymać szczepionkę. Współzakażenie dwoma rodzajami wirusów może być szczególnie niebezpieczne dla wątroby.
Skonsultuj się z lekarzem przed przyjmowaniem jakichkolwiek leków. Niektóre leki, w tym leki bez recepty i suplementy ziołowe, mogą uszkadzać wątrobę. Zawsze pytaj lekarza, zanim zaczniesz przyjmować nowe leki.
Chroń innych przed zakażeniem. Poinformuj swoich bliskich, partnerów seksualnych i lekarzy dentystycznych o swoim zakażeniu. Upewnij się, że członkowie rodziny i bliscy partnerzy otrzymali szczepionkę przeciwko zapaleniu wątroby typu B.
Prowadź zdrowy tryb życia. Zdrowa dieta i regularna aktywność fizyczna mogą pomóc w utrzymaniu dobrego stanu zdrowia ogólnego i wspierać funkcjonowanie wątroby.
Najlepszym sposobem zapobiegania zapaleniu wątroby typu B jest szczepienie. Wszystkie dzieci i młodzież w wieku 18 lat i młodsze, które nie zostały zaszczepione przy urodzeniu, powinny otrzymać szczepionkę jak najszybciej. Osoby dorosłe w wieku 19-59 lat, które nie zostały jeszcze zaszczepione, również powinny otrzymać szczepionkę przeciwko zapaleniu wątroby typu B.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.