Podsumowanie
Obecnie w Europie prowadzone są 2 badania kliniczne dotyczące nawrotowego szpiczaka plazmocytowego. Oba badania koncentrują się na pacjentach, u których choroba powróciła po wcześniejszym leczeniu.
Pierwsze badanie, prowadzone we Francji, porównuje dwa różne podejścia do terapii: ciągłą oraz o stałym czasie trwania (24 miesiące) z użyciem kombinacji daratumumabu, lenalidomidu i deksametazonu. Celem jest określenie, czy ograniczenie czasu leczenia może być równie skuteczne jak terapia kontynuowana aż do postępu choroby.
Drugie badanie jest prowadzone w wielu krajach europejskich, w tym w Polsce, Niemczech, Francji, Włoszech, Hiszpanii, Szwecji, Grecji, Norwegii, Czechach i na Węgrzech. To badanie skupia się na porównaniu dwóch różnych sposobów podawania isatuximabu (podskórnie i dożylnie) w połączeniu z pomalidomidem i deksametazonem. Głównym celem jest sprawdzenie, czy podanie podskórne może być równie skuteczne jak dożylne, oferując jednocześnie większą wygodę dla pacjentów.
Oba badania mają na celu poprawę strategii leczenia szpiczaka plazmocytowego, skupiając się zarówno na skuteczności terapii, jak i na jakości życia pacjentów. Warto zauważyć, że oba badania wykorzystują leki z grupy przeciwciał monoklonalnych (daratumumab i isatuximab) w połączeniu z lekami immunomodulującymi i steroidami, co odzwierciedla aktualne trendy w leczeniu tego schorzenia.