W skrócie
Ten artykuł opisuje badania kliniczne z valganciclovir. Sprawdzają one skuteczność i bezpieczeństwo różnych strategii leczenia u pacjentów z CMV, po przeszczepie, po operacji serca, z chłoniakami EBV+ oraz z glejakiem. Badania obejmują różne fazy, głównie fazę 2 i 3.
Najważniejsze informacje
- Badania kliniczne z valganciclovir dotyczą głównie zakażeń CMV, zwłaszcza u biorców przeszczepu nerki i u pacjentów po dużej operacji serca. Jedno badanie ocenia też leczenie chłoniaków EBV+ w połączeniu z nanatinostatem. W danych są zarówno badania fazy 2, jak i fazy 3, więc obejmują one zarówno wstępną ocenę skuteczności, jak i większe porównania strategii leczenia. W jednym badaniu valganciclovir jest sprawdzany także u chorych na nowo rozpoznanego glejaka. Mierzone wyniki obejmują odpowiedź na leczenie, częstość zakażenia CMV, odpowiedź wirusologiczną oraz całkowite przeżycie.
Przegląd badań
W dostępnych danych valganciclovir jest badany w kilku różnych sytuacjach klinicznych: w zakażeniach CMV, po przeszczepie nerki, po dużej operacji serca, w chłoniakach EBV+ oraz w glejaku WHO grade IV.
Badania mają charakter interwencyjny, czyli uczestnicy otrzymują zaplanowane leczenie lub porównywaną strategię, a badacze mierzą określone wyniki.
Badane grupy pacjentów
W badaniu NAVAL-1 oceniano osoby z chłoniakami nawrotowymi lub opornymi związanymi z EBV, czyli z wirusem Epstein-Barr, który może być powiązany z niektórymi nowotworami.
W badaniu CYTOPREV uczestnikami byli pacjenci po przeszczepie nerki, u których oceniano strategię zapobiegania CMV po transplantacji.
W badaniu GAN-CAR analizowano dorosłych, którzy byli w grupie wysokiego ryzyka po dużej operacji serca i byli immunokompetentni, czyli mieli zachowaną odporność.
W innym badaniu po przeszczepie nerki oceniano osoby z wysokim ryzykiem CMV po transplantacji oraz monitorowano odpowiedź immunologiczną związaną z CMV.
W badaniu z letermivirem i valganciclovir uczestniczyli biorcy przeszczepu nerki z zakażeniem CMV.
W badaniu z glejakiem analizowano osoby z nowo rozpoznanym glioblastoma WHO grade IV i małą ilością pozostałego guza po operacji.
Fazy badań i projekt
W źródłach są badania fazy 2 i fazy 3.
Badanie NAVAL-1 było otwarte, czyli uczestnicy i badacze wiedzieli, jakie leczenie jest podawane.
Badanie GAN-CAR było wieloośrodkowe, podwójnie zaślepione i randomizowane, co oznacza, że prowadzono je w wielu ośrodkach, a przydział do grup był losowy i ukryty przed uczestnikami oraz badaczami.
W badaniu CYTOPREV porównywano strategię zapobiegania sterowaną oceną immunologiczną z uniwersalną profilaktyką.
W badaniu z letermivirem porównywano terapię skojarzoną z monoterapią valganciclovir.
W badaniu glioblastoma porównywano valganciclovir z placebo jako dodatek do standardowego leczenia.
Najważniejsze punkty końcowe
Punkt końcowy to główny wynik, który badanie chce zmierzyć.
W NAVAL-1 głównym wynikiem był odsetek odpowiedzi na leczenie, oceniany przez niezależny komitet według kryteriów IWG z 2007 roku.
W CYTOPREV mierzono odsetek pacjentów z zakażeniem CMV w ciągu 6 miesięcy po przeszczepie.
W GAN-CAR oceniano liczbę dni z dobrym wynikiem w 30-dniowej obserwacji, gdzie dobry wynik oznaczał, że pacjent żył, nie przebywał na OIOM-ie, nie potrzebował leków przeciwbakteryjnych, nie był podłączony do respiratora i nie miał ciężkich zdarzeń niepożądanych.
W badaniu po przeszczepie nerki oceniano obecność zakażenia lub choroby CMV po 6 miesiącach od transplantacji oraz monitorowano odpowiedź komórkową specyficzną dla CMV w kilku punktach czasowych.
W badaniu letermovir/valganciclovir głównym wynikiem była odpowiedź wirusologiczna w 3. tygodniu, czyli spadek CMV DNA we krwi o co najmniej 2 log10 albo niewykrywalny poziom wirusa.
W badaniu glejaka głównym punktem końcowym było medianowe całkowite przeżycie, liczone od czasu resekcji guza do zgonu z dowolnej przyczyny.
Szczegóły wybranych badań
W badaniu NAVAL-1 oceniano połączenie nanatinostatu z valganciclovir u pacjentów z EBV-dodatnimi chłoniakami nawrotowymi lub opornymi, aby sprawdzić aktywność przeciwnowotworową tego zestawu.
Badanie to było ukończone, miało fazę 2 i obejmowało 502 uczestników.
W badaniu CYTOPREV oceniano, czy strategia profilaktyczna kierowana oceną immunologiczną jest skuteczniejsza niż uniwersalna profilaktyka u pacjentów po przeszczepie nerki.
To badanie było w fazie 3, miało status autoryzowane i obejmowało 144 osoby.
W badaniu GAN-CAR analizowano prewencyjne leczenie przeciwwirusowe u wysokiego ryzyka dorosłych po dużej operacji serca, aby ocenić wpływ na wynik kliniczny w ciągu 30 dni.
Badanie to było ukończone, miało fazę 3 i obejmowało 226 uczestników.
W badaniu po przeszczepie nerki z valganciclovir oceniano ryzyko CMV po transplantacji oraz odpowiedź immunologiczną przed i po przeszczepie.
Badanie to było autoryzowane, miało fazę 3 i obejmowało 30 osób.
W badaniu letermovir/valganciclovir sprawdzano, czy leczenie skojarzone daje lepszą odpowiedź wirusologiczną niż sam valganciclovir u biorców przeszczepu nerki z CMV.
Badanie to było autoryzowane, miało fazę 3 i obejmowało 80 uczestników.
W badaniu glioblastoma valganciclovir był testowany jako dodatek do standardowej terapii u pacjentów z nowo rozpoznanym guzem i małą ilością pozostałej tkanki nowotworowej po operacji.
Badanie to było autoryzowane, miało fazę 2 i obejmowało 220 uczestników.
Co oznaczają najważniejsze terminy
CMV DNAemia oznacza obecność materiału genetycznego CMV we krwi, a jego spadek pokazuje, że wirusa jest mniej.
Odpowiedź immunologiczna to reakcja układu odpornościowego, którą można mierzyć przed i po transplantacji.
Resekcja to operacyjne usunięcie guza, a czas przeżycia w badaniu liczono od tego zabiegu.
OIOM to oddział intensywnej terapii, gdzie trafiają najciężej chorzy pacjenci.
Randomizacja pomaga porównać grupy w sposób bardziej uczciwy, bo przydział do leczenia jest losowy.