Amsterdam UMC
Zweryfikowany ośrodek
Amsterdam, Holandia
Choroby rzadkie
Badane cząsteczki
Lokalizacje
Prostym językiem: po co jest to badanie, jak jest zaplanowane i co robią uczestnicy
Badanie dotyczy pacjentów z nowo zdiagnozowaną ostrą białaczką szpikową (AML) lub zespołem mielodysplastycznym (MDS) z nadmiarem blastów-2, którzy mają mutację w genach IDH1 lub IDH2. Celem badania jest porównanie skuteczności leczenia za pomocą leków ivosidenib lub enasidenib w połączeniu z chemioterapią w porównaniu do placebo. Leki te są stosowane w połączeniu z terapią indukcyjną, terapią konsolidacyjną, a następnie terapią podtrzymującą.
W badaniu pacjenci będą losowo przydzielani do grupy otrzymującej ivosidenib, enasidenib lub placebo. Leki te są podawane w formie tabletek powlekanych. Ivosidenib jest znany również pod kodem AG-120/S95031, a enasidenib pod kodem BMS-986361. Badanie jest prowadzone w sposób podwójnie zaślepiony, co oznacza, że ani pacjenci, ani lekarze nie wiedzą, kto otrzymuje który lek. Celem jest ocena, jak długo pacjenci pozostają bez objawów choroby po leczeniu.
Pacjenci będą monitorowani przez cały czas trwania badania, aby ocenić skuteczność i bezpieczeństwo leczenia. Badanie ma na celu zrozumienie, czy dodanie ivosidenibu lub enasidenibu do standardowej chemioterapii może poprawić wyniki leczenia u pacjentów z AML lub MDS z mutacjami IDH1 lub IDH2. Wyniki badania mogą pomóc w opracowaniu nowych strategii leczenia dla tych chorób.
To badanie ma 5 kroków – od badania przesiewowego po obserwację po zakończeniu terapii. Przy każdym opisujemy, co się dzieje i co sprawdza zespół.
12 kryteriów
4 kryteria
Opowiedz nam o swoim schorzeniu – przeszukamy wszystkie badania w Europie i skontaktujemy Cię z właściwym ośrodkiem.
Zwykle odpowiadamy w ciągu kilku dni
Wszystkie ośrodki z potwierdzonymi danymi kontaktowymi. Status rekrutacji bywa niedostępny – wtedy zapytaj bezpośrednio w ośrodku
Amsterdam, Holandia
Vandoeuvre-les-Nancy, Francja
Angers, Francja
Gdzie możesz dołączyć do tego badania
Kolor kraju pokazuje status rekrutacji. Kliknij kraj, w którym trwa rekrutacja, żeby zapytać o udział właśnie tam.
Nie rekrutujeDołączenie do badania klinicznego może przytłaczać. Prowadzimy Cię krok po kroku – wiesz, czego się spodziewać i w czym Ci pomożemy.
to lek stosowany w leczeniu pacjentów z nowo zdiagnozowaną ostrą białaczką szpikową (AML) lub zespołem mielodysplastycznym z nadmiarem blastów-2 (MDS-EB2), którzy mają mutację IDH1. Lek ten jest podawany w połączeniu z terapią indukcyjną i konsolidacyjną, a następnie jako terapia podtrzymująca. Jego celem jest poprawa przeżycia bez zdarzeń u pacjentów poddawanych intensywnej chemioterapii.
to lek stosowany w leczeniu pacjentów z nowo zdiagnozowaną ostrą białaczką szpikową (AML) lub zespołem mielodysplastycznym z nadmiarem blastów-2 (MDS-EB2), którzy mają mutację IDH2. Podobnie jak ivosidenib, enasidenib jest stosowany w połączeniu z terapią indukcyjną i konsolidacyjną, a następnie jako terapia podtrzymująca. Jego celem jest poprawa przeżycia bez zdarzeń u pacjentów poddawanych intensywnej chemioterapii.
Jest to lek podawany doustnie, stosowany w leczeniu ostrej białaczki szpikowej (AML) oraz zespołu mielodysplastycznego (MDS) u pacjentów z mutacją IDH1. Obecnie znajduje się w zaawansowanej fazie badań klinicznych, a jego skuteczność i bezpieczeństwo są intensywnie badane. Ivosidenib działa poprzez hamowanie enzymu IDH1, co prowadzi do zmniejszenia produkcji onkometabolitu 2-hydroksyglutaranu, który jest związany z rozwojem nowotworów. Klasyfikowany jest jako inhibitor IDH1.
Ten lek jest również podawany doustnie i stosowany w leczeniu ostrej białaczki szpikowej (AML) oraz zespołu mielodysplastycznego (MDS) u pacjentów z mutacją IDH2. Jest w trakcie badań klinicznych, które mają na celu ocenę jego skuteczności i bezpieczeństwa. Enasidenib działa poprzez hamowanie enzymu IDH2, co prowadzi do zmniejszenia poziomu 2-hydroksyglutaranu, substancji sprzyjającej rozwojowi nowotworów. Należy do klasy inhibitorów IDH2.
Jest to grupa chorób krwi, w których szpik kostny nie produkuje wystarczającej ilości zdrowych krwinek. W wyniku tego dochodzi do niedoboru czerwonych krwinek, białych krwinek i płytek krwi. Objawy mogą obejmować zmęczenie, łatwe siniaczenie i zwiększoną podatność na infekcje. Choroba może postępować powoli, ale w niektórych przypadkach może przekształcić się w ostrą białaczkę szpikową. Zespół mielodysplastyczny jest częściej diagnozowany u osób starszych.
Jest to nowotwór krwi i szpiku kostnego, charakteryzujący się szybkim wzrostem nieprawidłowych białych krwinek. Te nieprawidłowe komórki zakłócają produkcję normalnych krwinek, co prowadzi do anemii, infekcji i krwawień. Choroba rozwija się szybko i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy mogą obejmować zmęczenie, gorączkę, utratę masy ciała i bóle kości. Ostra białaczka szpikowa jest bardziej powszechna u dorosłych niż u dzieci.
źródło: unijny rejestr badań klinicznych (EU Clinical Trials Register) i weryfikacja ośrodków
Chcesz dowiedzieć się więcej o tym badaniu albo sprawdzić, czy możesz wziąć w nim udział?
Opowiedz nam o swoim schorzeniu – przeszukamy wszystkie badania w Europie i skontaktujemy Cię z właściwym ośrodkiem.