Narodowy Instytut Kardiologii Stefana Kardynala Wyszynskiego Panstwowy Instytut Badawczy
Zweryfikowany ośrodek
Warszawa, Polska
Choroby rzadkie
Badane cząsteczki
Lokalizacje
Prostym językiem: po co jest to badanie, jak jest zaplanowane i co robią uczestnicy
Badanie dotyczy optymalizacji leczenia przeciwzakrzepowego u pacjentów poddawanych zabiegom kardiologicznym wymagającym nakłucia przegrody międzyprzedsionkowej. Dotyczy to szczególnie dwóch rodzajów zabiegów: przezskórnej naprawy zastawki mitralnej (TEER) oraz zamknięcia uszka lewego przedsionka (LAAC). Są to małoinwazyjne zabiegi wykonywane na sercu przez wprowadzenie specjalnych narzędzi przez żyły.
W ramach badania stosowany jest lek przeciwzakrzepowy heparyna (Heparinum WZF) oraz roztwór soli fizjologicznej. Głównym celem badania jest ustalenie najlepszego momentu rozpoczęcia podawania leków przeciwzakrzepowych u pacjentów poddawanych tym zabiegom, aby zminimalizować ryzyko powikłań i zapewnić najlepsze efekty leczenia.
Podczas badania pacjenci będą otrzymywać leki w różnych schematach czasowych w okresie okołozabiegowym. Obserwacja pacjentów będzie prowadzona przez 30 dni od zabiegu, w trakcie których oceniane będzie występowanie zdarzeń niepożądanych związanych z układem krążenia i mózgowym. Dodatkowo wykonywane będą badania obrazowe mózgu oraz serca w celu oceny bezpieczeństwa zastosowanego leczenia.
To badanie ma 4 kroki – od badania przesiewowego po obserwację po zakończeniu terapii. Przy każdym opisujemy, co się dzieje i co sprawdza zespół.
7 kryteriów
10 kryteriów
Opowiedz nam o swoim schorzeniu – przeszukamy wszystkie badania w Europie i skontaktujemy Cię z właściwym ośrodkiem.
Zwykle odpowiadamy w ciągu kilku dni
Wszystkie ośrodki z potwierdzonymi danymi kontaktowymi. Status rekrutacji bywa niedostępny – wtedy zapytaj bezpośrednio w ośrodku
Gdzie możesz dołączyć do tego badania
Kolor kraju pokazuje status rekrutacji. Kliknij kraj, w którym trwa rekrutacja, żeby zapytać o udział właśnie tam.
Wkrótce rekrutacjaDołączenie do badania klinicznego może przytłaczać. Prowadzimy Cię krok po kroku – wiesz, czego się spodziewać i w czym Ci pomożemy.
Jest to lek przeciwzakrzepowy, który zapobiega tworzeniu się skrzepów krwi. W badaniu stosuje się go podczas zabiegów kardiologicznych wymagających nakłucia przegrody międzyprzedsionkowej. Lek pomaga bezpiecznie przeprowadzić procedurę i chroni pacjenta przed powikłaniami zakrzepowymi.
To doustny lek przeciwzakrzepowy, który jest często stosowany u pacjentów z migotaniem przedsionków. W badaniu ocenia się odpowiedni moment rozpoczęcia lub wznowienia leczenia tym lekiem po zabiegu kardiologicznym, aby zminimalizować ryzyko krwawienia przy jednoczesnym zapewnieniu skutecznej ochrony przeciwzakrzepowej.
To nowsza grupa leków przeciwzakrzepowych, które działają inaczej niż warfaryna. Są łatwiejsze w stosowaniu, ponieważ nie wymagają tak częstej kontroli poziomu krzepliwości krwi. W badaniu ocenia się, kiedy najlepiej rozpocząć lub wznowić ich podawanie po zabiegu, aby zapewnić pacjentom optymalne bezpieczeństwo.
Jest to lek przeciwzakrzepowy podawany dożylnie lub podskórnie, stosowany w celu zapobiegania tworzeniu się zakrzepów krwi podczas zabiegów przezskórnych na sercu, szczególnie podczas procedur wymagających nakłucia przegrody międzyprzedsionkowej. Mechanizm działania polega na wiązaniu się z antytrombiną III, co prowadzi do zahamowania procesu krzepnięcia krwi poprzez inaktywację czynnika Xa i trombiny. Lek jest szeroko stosowany w kardiologii interwencyjnej, zwłaszcza podczas zabiegów TEER (przezskórnej naprawy zastawki mitralnej) oraz LAAC (zamknięcia uszka lewego przedsionka), gdzie precyzyjne zarządzanie przeciwkrzepliwością ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa pacjenta.
Jest to lek stosowany dożylnie jako środek odwracający działanie heparyny, wykorzystywany w sytuacjach gdy konieczne jest szybkie przywrócenie prawidłowego krzepnięcia krwi po zabiegach kardiologicznych. Substancja ta działa poprzez tworzenie stabilnych kompleksów z heparyną, neutralizując jej działanie przeciwkrzepliwe. Jest standardowo stosowany w protokołach zabiegowych procedur strukturalnych serca, szczególnie w przypadkach gdy wymagane jest precyzyjne kontrolowanie parametrów krzepnięcia krwi podczas i po zabiegu.
Nagłe zaburzenie krążenia mózgowego, które prowadzi do uszkodzenia tkanek mózgu. Może być spowodowany zablokowaniem naczynia krwionośnego lub krwotokiem. Objawia się nagłym osłabieniem lub paraliżem części ciała, zaburzeniami mowy, widzenia lub równowagi.
Krótkotrwałe zaburzenie krążenia mózgowego, które powoduje przejściowe objawy neurologiczne. Objawy zwykle ustępują całkowicie w ciągu 24 godzin. Przypomina udar, ale ma charakter przemijający.
Niedokrwienie fragmentu mięśnia sercowego spowodowane zablokowaniem tętnicy wieńcowej. Charakteryzuje się silnym bólem w klatce piersiowej, dusznością i uczuciem lęku. Może powodować zaburzenia rytmu serca.
Stan, w którym materiał zatorowy blokuje przepływ krwi w naczyniach obwodowych. Może występować w różnych częściach ciała, najczęściej w kończynach. Objawia się bólem, ochłodzeniem i zaburzeniami czucia w zajętej okolicy.
Stan, w którym w worku osierdziowym gromadzi się płyn, uciskając serce i utrudniając jego pracę. Prowadzi do zaburzeń napełniania komór serca krwią. Charakteryzuje się dusznością, spadkiem ciśnienia krwi i przyspieszonym tętnem.
źródło: unijny rejestr badań klinicznych (EU Clinical Trials Register) i weryfikacja ośrodków
Chcesz dowiedzieć się więcej o tym badaniu albo sprawdzić, czy możesz wziąć w nim udział?
Opowiedz nam o swoim schorzeniu – przeszukamy wszystkie badania w Europie i skontaktujemy Cię z właściwym ośrodkiem.