Niewydolność zastawki mitralnej to schorzenie, w którym zastawka mitralna w sercu nie zamyka się prawidłowo, powodując cofanie się krwi do górnej komory serca. Jest to drugi najczęstszy powód operacji zastawek sercowych i może rozwijać się stopniowo przez lata lub pojawić się nagle.
Czym jest niewydolność zastawki mitralnej
Niewydolność zastawki mitralnej, nazywana również niedomykalnością zastawki mitralnej lub cofaniem krwi przez zastawkę mitralną, to schorzenie, w którym zastawka mitralna po lewej stronie serca nie zamyka się całkowicie. Zastawka mitralna działa jak drzwi łączące dwie komory po lewej stronie serca - górną komorę (przedsionek) i dolną komorę (komorę).
Kiedy zastawka mitralna otwiera się, pozwala krwi bogatej w tlen przepływać z lewego przedsionka do lewej komory. Gdy się zamyka, przepływ krwi między tymi komorami zatrzymuje się. Uszczelnione "drzwi" zapobiegają cofaniu się krwi z powrotem do górnej komory, dzięki czemu może ona płynąć z serca do reszty organizmu, dostarczając tlen.
Gdy zastawka mitralna ma problem z całkowitym zamknięciem, część krwi cofa się do lewego przedsionka zamiast płynąć we właściwym kierunku. To zmniejsza ilość krwi przepływającej do reszty ciała. W rezultacie serce może próbować pompować mocniej, co z czasem może prowadzić do zastoinowej niewydolności serca - stanu, w którym serce nie jest w stanie skutecznie pompować krwi.
Niewielki przeciek w zastawce mitralnej może nie powodować większych różnic ani niepokoju. Serce łatwo to kompensuje i osoba czuje się dobrze. Jeśli jednak zbyt dużo krwi stale cofa się, serce będzie musiało pracować ciężej, aby wysłać wystarczającą ilość krwi we właściwym kierunku. Z czasem może to obciążyć serce, prowadząc do objawów i powikłań.
Serce - zastawka mitralna
Lewy przedsionek serca
Lewa komora serca
Przyczyny choroby
Niewydolność zastawki mitralnej może rozpocząć się nagle lub rozwijać się przez długi czas jako stan przewlekły. Niewydolność może wystąpić z powodu problemów z samą zastawką lub z lewą komorą serca.
Do najczęstszych przyczyn pierwotnej (organicznej) niewydolności zastawki mitralnej należą:
Zespół wypadania zastawki mitralnej - stan, w którym płatki zastawki są zbyt elastyczne i wypadają do lewego przedsionka
Odrwany płatek zastawki - gdy płatek zastawki całkowicie się odrywa
Choroba reumatyczna serca - powikłanie nieleczonego paciorkowcowego zapalenia gardła, które staje się coraz rzadsze
W niektórych przypadkach, takich jak zerwane struny ścięgniste (struktury łączące płatki zastawki z mięśniem sercowym), zerwany mięsień brodawkowaty lub zakaźne zapalenie wsierdzia, niewydolność zastawki mitralnej może być ostra i ciężka.
Możesz być w grupie zwiększonego ryzyka niewydolności zastawki mitralnej, jeśli:
Miałeś chorobę reumatyczną serca
Miałeś zawał serca
Masz chorobę wieńcową
Masz wysokie ciśnienie krwi
Masz infekcje zastawek serca
Masz rzadkie schorzenia, takie jak nieleczona kiła lub zespół Marfana (genetyczne zaburzenie tkanki łącznej)
Masz obrzęk lewej dolnej komory serca
Ważnym czynnikiem ryzyka niewydolności zastawki mitralnej jest również wcześniejsze stosowanie leku na odchudzanie o nazwie "Fen-Phen" (fenfluramina i fentermina) lub deksfenfluraminy. Lek został wycofany z rynku przez amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków (FDA) w 1997 roku ze względów bezpieczeństwa.
Objawy
Wiele osób z niewydolnością zastawki mitralnej nie ma objawów, szczególnie jeśli przeciek jest niewielki. Jednak gdy niewydolność staje się umiarkowana lub ciężka, mogą pojawić się objawy.
Objawy mogą rozpocząć się nagle, jeśli zawał serca uszkadza mięśnie wokół zastawki mitralnej lub w przypadku infekcji zastawki. Objawy niewydolności zastawki mitralnej mogą obejmować:
Duszność (uczucie braku powietrza), szczególnie podczas wysiłku fizycznego
Zmęczenie i trudności w tolerowaniu wysiłku
Szybkie, trzepoczące bicie serca
Ból w klatce piersiowej
Szybkie lub nieregularne bicie serca
Zawroty głowy lub uczucie oszołomienia
Kaszel
Obrzęk stóp lub nóg
Płyn może gromadzić się w nogach i płucach, powodując uczucie zmęczenia, ospałości i duszności. Niektóre osoby mogą mieć trudności z oddychaniem w nocy. Czasami osoby muszą spać w pozycji pionowej lub podparte poduszkami, jeśli zatrzymują zbyt dużo płynu w płucach.
Razem wzięte, te objawy nazywane są zastoinową niewydolnością serca. Jeśli zauważysz którykolwiek z tych objawów, natychmiast skontaktuj się ze swoim lekarzem. Jeśli nagle nie możesz oddychać, zadzwoń pod numer alarmowy 112.
Diagnoza
Rozpoznanie niewydolności zastawki mitralnej zazwyczaj rozpoczyna się od wywiadu lekarskiego i badania fizykalnego. Lekarz wysłuchuje serca za pomocą stetoskopu, aby wykryć charakterystyczny szmer serca - dźwięk powstający, gdy krew cofa się przez nieszczelną zastawkę.
Do potwierdzenia diagnozy i oceny stopnia niewydolności zastawki mitralnej stosuje się różne badania diagnostyczne. Najważniejszym badaniem jest echokardiografia, która wykorzystuje fale dźwiękowe do tworzenia obrazów serca. Badanie to pozwala lekarzom zobaczyć, jak działa zastawka mitralna i ile krwi cofa się przez nią.
Zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej - pozwala ocenić rozmiar serca i stan płuc
Próby wysiłkowe - oceniają, jak serce pracuje podczas aktywności fizycznej
Badania obrazowe, takie jak rezonans magnetyczny serca (MRI), które dostarczają szczegółowych obrazów struktury serca
Leczenie
Leczenie niewydolności zastawki mitralnej zależy od tego, jak ciężka jest choroba i czy się pogarsza. Celem leczenia jest poprawa funkcji serca przy jednoczesnym minimalizowaniu objawów i unikaniu przyszłych powikłań.
Leczenie farmakologiczne
Leki mogą być przepisywane w celu leczenia objawów niewydolności zastawki mitralnej. Leki moczopędne mogą być stosowane w przypadku gromadzenia się płynu w nogach i płucach. Należy pamiętać, że leki moczopędne mogą być uciążliwe, ponieważ powodują częstsze oddawanie moczu, ale płyn lepiej jest usunąć niż zatrzymywać.
Ważne jest jednak zrozumienie, że leki te leczą tylko objawy i nie rozwiązują podstawowego problemu z zastawką mitralną, który powoduje chorobę.
Naprawa zastawki mitralnej
Jeśli niewydolność zastawki mitralnej jest ciężka, naprawa zastawki mitralnej jest uważana za jedno z najskuteczniejszych długoterminowych rozwiązań. Naprawa zastawki mitralnej daje największe prawdopodobieństwo bezpiecznego i skutecznego rozwiązania w czasie.
Chirurgiczna naprawa zastawki mitralnej zazwyczaj obejmuje technikę chirurgiczną zwaną anuloplastyką. Procedura ta zwykle polega na wszczepieniu urządzenia w celu napięcia lub zastąpienia pierścienia wokół zastawki mitralnej (pierścienia zastawkowego), tak aby płatki zastawki mogły się prawidłowo zamykać. W razie potrzeby można zastosować inne techniki naprawy zastawki.
Przezskórna naprawa zastawki
Przezskórna naprawa typu brzeg do brzegu (TEER) to małoinwazyjna procedura, która może być opcją dla osób z ciężką niewydolnością zastawki mitralnej. W przeciwieństwie do operacji chirurgicznej, procedura ta nie wymaga nacięć w klatce piersiowej ani tymczasowego zatrzymania serca. W tej procedurze mały wszczepiony klips jest przymocowywany do płatków zastawki mitralnej (dostęp przez żyłę w nodze), aby pomóc im zamknąć się bardziej całkowicie. Pomaga to przywrócić prawidłowy przepływ krwi przez serce.
Wymiana zastawki mitralnej
W niektórych przypadkach, gdy naprawa nie jest możliwa, może być konieczna wymiana zastawki mitralnej. Procedura polega na usunięciu uszkodzonej zastawki i zastąpieniu jej sztuczną zastawką mechaniczną lub biologiczną.
Ważne jest, aby omówić wszystkie opcje leczenia ze swoim lekarzem. Lekarz może opisać ryzyko i korzyści oraz pomóc zdecydować, która opcja jest dla ciebie odpowiednia.
Życie z niewydolnością zastawki mitralnej
Podczas omawiania opcji leczenia z lekarzem ważne jest, aby monitorować u siebie oznaki i objawy pogarszającej się niewydolności zastawki mitralnej.
Celem jest zapobieganie gromadzeniu się płynu w płucach. Nadmiar płynu sprawi, że poczujesz się zmęczony, ospały i będziesz miał duszność. Możesz nawet mieć trudności z oddychaniem w nocy.
Ważne zalecenia dla pacjentów
Przyjmuj wszystkie leki zgodnie z zaleceniami - szczególnie leki moczopędne. Leki moczopędne, zwane również tabletkami wodnymi, mogą być uciążliwe, ponieważ powodują częstsze oddawanie moczu. Może to zakłócać twój styl życia, ale pamiętaj: płyn lepiej jest usunąć niż zatrzymywać.
Kontroluj zmiany wagi. Waż się o tej samej porze każdego ranka po skorzystaniu z toalety i przed śniadaniem, a następnie zapisz wynik. Jeśli zauważysz przyrost wagi o 2-3 kilogramy z dnia na dzień lub 2,5 kilograma w ciągu tygodnia, zadzwoń do lekarza. Może on chcieć dostosować dawkę leku moczopędnego.
Bądź aktywny. Czasami pacjenci obawiają się wysiłku fizycznego i nie rozmawiają o tych obawach ze swoimi lekarzami. Jednak lekarze nie chcą, abyś tracił masę mięśniową i stawał się słaby, czekając na operację lub lecząc swoje objawy.
Zmiany w stylu życia
Aby pomóc zmniejszyć objawy niewydolności serca spowodowane cofaniem krwi, lekarz może zasugerować kilka zmian w stylu życia:
Zmniejszenie spożycia soli
Ograniczenie alkoholu
Rzucenie palenia
Utrata wagi
Lekarz będzie również monitorował postęp choroby poprzez regularne badania kontrolne i badania obrazowe serca.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.
Polska