Katholieke Universiteit te Leuven
Zweryfikowany ośrodek
Leuven, Belgia
Choroby rzadkie
Badane cząsteczki
Lokalizacje
Prostym językiem: po co jest to badanie, jak jest zaplanowane i co robią uczestnicy
To badanie dotyczy leczenia trzech różnych rodzajów zakażeń: zakażeń związanych ze złamaniami, ropowicy odwróconej oraz zakażeń endoprotez stawowych. Zakażenia związane ze złamaniami występują, gdy bakterie dostają się do kości lub tkanek wokół miejsca złamania. Ropowica odwrócona to przewlekłe schorzenie skóry charakteryzujące się powstawaniem bolesnych guzków i ropni, głównie w okolicach pachowych i pachwinowych. Zakażenia endoprotez stawowych to zakażenia, które mogą wystąpić wokół sztucznych stawów, takich jak biodra czy kolana. We wszystkich tych przypadkach leczenie obejmuje antybiotyk zwany klindamycyną, czasami podawany samodzielnie, a czasami w połączeniu z innym antybiotykiem o nazwie ryfampicyna.
Celem tego badania jest sprawdzenie, jak organizm przetwarza klindamycynę oraz jak na ten proces wpływają masa ciała pacjenta i jednoczesne stosowanie ryfampicyny. Badanie ma na celu lepsze zrozumienie tego, jak te czynniki mogą wpływać na skuteczność leczenia antybiotykami. Pacjenci biorący udział w badaniu są podzieleni na różne grupy w zależności od ich masy ciała oraz tego, czy otrzymują tylko klindamycynę, czy też kombinację klindamycyny i ryfampicyny.
W trakcie badania pacjenci otrzymują standardowe leczenie antybiotykami zgodnie z zaleceniami lekarza prowadzącego. Dodatkowo pobierane są próbki krwi w określonych momentach, aby zmierzyć poziom leku w organizmie. Badanie jest prowadzone wśród pacjentów hospitalizowanych na oddziałach ortopedii, traumatologii lub dermatologii, u których stwierdzono obecność bakterii Staphylococcus wrażliwych na stosowane antybiotyki. Lekarze monitorują również postępy w leczeniu i skuteczność terapii antybiotykowej.
To badanie ma 4 kroki – od badania przesiewowego po obserwację po zakończeniu terapii. Przy każdym opisujemy, co się dzieje i co sprawdza zespół.
8 kryteriów
12 kryteriów
Opowiedz nam o swoim schorzeniu – przeszukamy wszystkie badania w Europie i skontaktujemy Cię z właściwym ośrodkiem.
Zwykle odpowiadamy w ciągu kilku dni
Wszystkie ośrodki z potwierdzonymi danymi kontaktowymi. Status rekrutacji bywa niedostępny – wtedy zapytaj bezpośrednio w ośrodku
Leuven, Belgia
Gdzie możesz dołączyć do tego badania
Kolor kraju pokazuje status rekrutacji. Kliknij kraj, w którym trwa rekrutacja, żeby zapytać o udział właśnie tam.
Rekrutacja w tokuDołączenie do badania klinicznego może przytłaczać. Prowadzimy Cię krok po kroku – wiesz, czego się spodziewać i w czym Ci pomożemy.
to antybiotyk stosowany do leczenia różnych rodzajów infekcji bakteryjnych. Działa poprzez zatrzymywanie wzrostu bakterii, co pomaga organizmowi w walce z infekcją. W tym badaniu klindamycyna jest głównym lekiem, którego działanie i stężenie we krwi będą monitorowane, aby lepiej zrozumieć, jak skutecznie leczy infekcje u różnych pacjentów.
to kolejny antybiotyk, który jest często stosowany do leczenia poważnych infekcji, szczególnie gruźlicy i innych zakażeń bakteryjnych. W tym badaniu rifampicyna będzie podawana razem z klindamycyną niektórym pacjentom, aby zbadać, jak te dwa leki wpływają na siebie nawzajem i czy rifampicyna zmienia sposób, w jaki organizm przetwarza klindamycynę.
Klindamycyna to antybiotyk dostępny w postaci tabletek do przyjmowania doustnego oraz roztworu do wstrzyknięć dożylnych, który jest szeroko stosowany w leczeniu różnych infekcji bakteryjnych, szczególnie tych wywołanych przez bakterie beztlenowe oraz gronkowce. Lek działa poprzez wiązanie się z rybosomalną podjednostką 50S w komórkach bakteryjnych, co blokuje syntezę białek i prowadzi do zatrzymania wzrostu lub śmierci bakterii. Klindamycyna należy do grupy antybiotyków linkozamidowych i jest szczególnie skuteczna w leczeniu infekcji skóry i tkanek miękkich, infekcji kości i stawów oraz infekcji wywołanych przez bakterie oporne na inne antybiotyki. W badaniach klinicznych naukowcy badają, jak masa ciała pacjenta oraz jednoczesne stosowanie rifampicyny wpływają na stężenie klindamycyny we krwi, co ma kluczowe znaczenie dla skuteczności leczenia.
Rifampicyna to silny antybiotyk przeciwgruźliczy dostępny w postaci kapsułek i tabletek do stosowania doustnego, który jest podstawowym lekiem w leczeniu gruźlicy oraz innych infekcji bakteryjnych. Mechanizm działania polega na hamowaniu bakteryjnej RNA polimerazy, co uniemożliwia bakteriom syntezę RNA i prowadzi do ich zniszczenia. Lek należy do grupy antybiotyków rifamycynowych i jest często stosowany w kombinacji z innymi antybiotykami w leczeniu infekcji kości, stawów oraz infekcji związanych z implantami. Rifampicyna może wpływać na metabolizm innych leków, w tym klindamycyny, dlatego badacze analizują, jak jej obecność zmienia skuteczność innych antybiotyków stosowanych jednocześnie.
Stan patologiczny powstający w wyniku przedostania się bakterii do miejsca złamania kości. Zakażenie może wystąpić w momencie urazu lub rozwinąć się po operacji chirurgicznej. Bacteria kolonizują tkankę kostną i okoliczne tkanki miękkie, powodując stan zapalny. W miarę postępu choroby może dojść do uszkodzenia procesu gojenia się kości. Zakażenie często prowadzi do przewlekłego stanu zapalnego w obrębie złamanej kości. Proces chorobowy może rozprzestrzenić się na sąsiednie struktury kostne i tkanki.
Przewlekła choroba zapalna skóry dotycząca gruczołów apokrynowych. Choroba charakteryzuje się powstawaniem bolesnych guzków, ropni i przetok w obszarach ciała bogatych w gruczoły potowe. Najczęściej pojawiają się zmiany w pachach, w okolicy pachwiny i pod piersiami. W miarę postępu choroby dochodzi do tworzenia się głębokich tuneli pod skórą łączących poszczególne ogniska zapalne. Proces chorobowy ma charakter nawrotowy z okresami zaostrzeń i remisji. Długotrwały stan zapalny może prowadzić do powstania trwałych blizn i deformacji skóry.
Powikłanie infekcyjne występujące po wszczepieniu sztucznej protezy stawu. Bakterie mogą przedostać się do miejsca wszczepienia podczas operacji lub w późniejszym okresie przez krew. Zakażenie rozwija się wokół elementów protezy, tworząc biofilm bakteryjny na powierzchni implantu. Stan zapalny obejmuje tkanki miękkie otaczające protezę oraz może rozprzestrzenić się na kość. Proces chorobowy prowadzi do obluzowania się protezy i utraty jej funkcji. Zakażenie ma często charakter przewlekły i trudny do wyleczenia ze względu na obecność ciała obcego w organizmie.
źródło: unijny rejestr badań klinicznych (EU Clinical Trials Register) i weryfikacja ośrodków
Chcesz dowiedzieć się więcej o tym badaniu albo sprawdzić, czy możesz wziąć w nim udział?
Opowiedz nam o swoim schorzeniu – przeszukamy wszystkie badania w Europie i skontaktujemy Cię z właściwym ośrodkiem.