Bezpieczeństwo podawania ustekinumabu w połączeniu z podwójną terapią checkpoint inhibitorów u pacjentów z mezotelialną opłucnową

Badanie dotyczy rzadkiego nowotworu płucnego zwanego Pleural mesothelioma. Choroba rozwija się w błonie wyściełającej płuca i może powodować duszność oraz ból w klatce piersiowej. W badaniu stosuje się podwójną terapię immunologiczną, czyli leki blokujące białka anti‑PD‑1 i anti‑CTLA‑4, które pomagają układowi odpornościowemu rozpoznać i zniszczyć komórki nowotworowe. Dodatkowo podawane jest przeciwciało ustekinumab, zwane także anty‑p40, w dwóch formach: wstrzyknięcie podskórne (90 mg) i infuzja dożylną (130 mg).

Celem badania jest ocena, czy jednoczesne podanie przeciwciała przeciw‑p40 zmniejsza liczbę poważnych działań niepożądanych związanych z terapią immunologiczną. Pacjenci otrzymują najpierw jednorazową dawkę ustekinumabu, a następnie rozpoczynają podawanie leków anti‑PD‑1 i anti‑CTLA‑4 zgodnie z ustalonym harmonogramem. Przez kolejne tygodnie (do 24 tygodni) przeprowadzane są regularne wizyty kontrolne, podczas których lekarze oceniają ewentualne skutki uboczne oraz wykonują badania obrazowe klatki piersiowej.

Poważne działania niepożądane (grade ≥ 3) to silne reakcje organizmu, które mogą wymagać dodatkowego leczenia lub przerwania terapii; ich ocena odbywa się według systemu CTCAE. Odpowiedź nowotworu jest oceniana na podstawie zmian widocznych w tomografii komputerowej (CT) przy użyciu kryteriów mRECIST, które określają, czy guz się zmniejsza. Okres, w którym choroba nie postępuje, określa się jako progression‑free survival. Badania laboratoryjne obejmują analizę T‑cell (komórek odpornościowych), cfDNA (fragmentów DNA krążących we krwi) oraz serum proteome (białek w surowicy), aby lepiej zrozumieć reakcję organizmu na leczenie.