Choroby rzadkie
Badane cząsteczki
Lokalizacje
Badania z rekrutacją w toku są na początku listy
4 badania kliniczne w tym schorzeniu
Badanie oceniające działanie cytrynianów kofeiny u wcześniaków z pierwotnym bezdechem w zmniejszaniu bólu
CzechyBadanie wpływu dodatkowej dawki kofeiny cytrynianu przed ekstubacją na sukces ekstubacji u pacjentów z niewydolnością oddechową i dysplazją oskrzelowo-płucną
WęgryBadanie skuteczności doxapramu w leczeniu bezdechu wcześniaków
BelgiaBadanie wpływu automatycznej kontroli tlenu na wyniki zdrowotne wcześniaków urodzonych przed 28. tygodniem ciąży
NiemcyW skrócie
Bezdech niemowlęcy to stan, w którym niemowlę przestaje oddychać na co najmniej 20 sekund lub krócej, ale z towarzyszącym spowolnieniem akcji serca, siniczniem skóry lub znacznym osłabieniem napięcia mięśniowego. Problem ten występuje częściej u wcześniaków, ale może pojawić się u dzieci w każdym wieku.
Bezdech niemowlęcy to stan, w którym niemowlę przestaje oddychać. Bezdeckiem nazywamy przerwę w oddychaniu trwającą co najmniej 20 sekund u dzieci donoszonych lub krótszą pauzę oddechową, której towarzyszy spowolnienie akcji serca (bradykardia), sinienie skóry (sinica), zblednięcie lub wyraźne osłabienie napięcia mięśniowego (hipotonia).
Normalnie mózg kontroluje oddychanie automatycznie. Jednak u niemowląt, szczególnie urodzonych przedwcześnie, część ośrodkowego układu nerwowego (mózg i rdzeń kręgowy), która kontroluje oddychanie, nie jest jeszcze wystarczająco dojrzała, aby zapewnić ciągłe oddychanie. To powoduje duże wybuchy oddechu, po których następują okresy płytkiego oddychania lub zatrzymania oddechu.
U dzieci donoszonych bezdech oznacza przerwę w oddychaniu trwającą 20 sekund lub dłużej. Większość niemowląt wyrasta z tego problemu do czasu ukończenia pierwszego roku życia.
Krótkie okresy bezdechu, które występują w krótkich cyklach od 5 do 10 sekund, nie są patologiczne i są określane jako oddychanie okresowe. Oddychanie okresowe obserwuje się głównie w wieku od dwóch do czterech tygodni i ustępuje do szóstego miesiąca życia.
Oddychanie okresowe to trzy lub więcej okresów bez wysiłku oddechowego trwających 3 sekundy lub dłużej w okresie 20 sekund. Jest to normalny wzorzec oddychania noworodka i nie wiąże się ze zmianami częstości akcji serca ani koloru skóry.
Istnieją trzy główne kategorie bezdechu: bezdech centralny, bezdech obturacyjny i bezdech mieszany.
Bezdech centralny charakteryzuje się niewystarczającą reakcją ze strony ośrodków oddechowych, takich jak rdzeń przedłużony, co prowadzi do słabej koordynacji układów ciała niezbędnych do oddychania. W tym typie bezdechu wysiłek oddechowy i przepływ powietrza ustają jednocześnie – brak jest zarówno ruchu klatki piersiowej, jak i przepływu powietrza.
Bezdech centralny występuje u około 40% przypadków i jest spowodowany zmniejszeniem bodźców z ośrodkowego układu nerwowego do mięśni oddechowych.
Jest to typ bezdechu, w którym występuje opóźnienie w sygnale z mózgu informującym o potrzebie oddychania podczas snu.
Bezdech obturacyjny występuje, gdy dochodzi do niedrożności dróg oddechowych, a zatem słabej lub żadnej wymiany powietrza. Często przy bezdechu obturacyjnym występuje energiczny wysiłek wdechowy, ale jest on nieskuteczny w związku z niedrożnością.
Ten typ bezdechu stanowi około 10% przypadków i jest spowodowany niestabilnością lub zapadnięciem gardła, zgięciem szyi lub niedrożnością nosa.
W istocie bezdech obturacyjny to niedrożność lub zwężenie drogi od nosa do otwarcia płuc (górne drogi oddechowe). Mogą istnieć różne przyczyny niedrożności lub zwężenia, ale wszystkie skutkują mniejszą ilością powietrza (tlenu) dostającego się z zewnątrz do płuc.
Bezdech mieszany odnosi się do epizodu, w którym występuje kombinacja zarówno sił centralnych, jak i obturacyjnych. Stanowi on około 50% przypadków.
Rodzice mogą zauważyć kilka charakterystycznych objawów, które mogą wskazywać na bezdech u ich dziecka podczas snu.
Podstawowe objawy bezdechu niemowlęcego obejmują:
Pierwsze, na co rodzice powinni zwrócić uwagę, to oddech niemowlęcia. Jeśli dziecko rutynowo robi przerwy w oddychaniu, łapie powietrze, dławi się, ma głośny oddech lub charczy, należy poinformować o tym lekarza.
Rodzice powinni być również zaniepokojeni, jeśli słyszą coś, co brzmi jak chrapanie i słyszą to uporczywie noc po nocy. Chociaż niemowlęta często płaczą i wiercą się w łóżeczku, niemowlęta nie chrapią.
Ważne jest również, że jeśli dziecko ma bezdech senny, będzie miało również trudności z oddychaniem podczas drzemek w ciągu dnia. Bezdech senny nie występuje wyłącznie w nocy.
Bezdech u niemowląt jest najczęściej obserwowany u wcześniaków, ale może wystąpić w każdym wieku.
Bezdech wcześniactwa definiuje się jako nagłe zatrzymanie oddychania, które trwa co najmniej 20 sekund lub towarzyszy mu bradykardia lub desaturacja tlenem (sinica) u niemowlęcia młodszego niż 37 tygodni wieku ciążowego.
Najczęstszą przyczyną bezdechu noworodkowego jest wcześniacze urodzenie. Częstość występowania zależy od wieku ciążowego noworodka:
Bezdech niemowlęcy może być spowodowany problemami rozwojowymi, które skutkują niedojrzałością pnia mózgu. Niemowlęta muszą oddychać w sposób ciągły po urodzeniu, aby dostarczać tlen. U wcześniaka część ośrodkowego układu nerwowego (mózg i rdzeń kręgowy), która kontroluje oddychanie, nie jest jeszcze wystarczająco dojrzała do nieprzerywanego oddychania.
Bezdech może być również spowodowany innymi schorzeniami medycznymi. Potencjalne przyczyny lub czynniki pogarszające to:
Czynniki ryzyka bezdechu niemowlęcego obejmują:
Gdy niemowlę wykazuje objawy, lekarz będzie próbował określić podstawową przyczynę. Procedury diagnostyczne mogą obejmować:
Charakter i nasilenie problemów z oddychaniem u pacjentów można wykryć w badaniu snu zwanym polisomnografią, które mierzy fale mózgowe, bicie serca, ruchy ciała i oddychanie pacjenta przez całą noc.
Bezdech wcześniactwa zwykle ustępuje samoistnie po kilku tygodniach. Gdy znika, zwykle nie wraca. Ale może być przerażający, gdy występuje.
Niemowlę musi spędzić trochę czasu na oddziale intensywnej terapii noworodków (OITN). Lekarze monitorują oznaki życiowe dziecka i zapewniają leczenie wspomagające oddychanie. Dziecko może prawdopodobnie wrócić do domu, gdy będzie w stanie oddychać normalnie bez leczenia.
Głównymi celami leczenia bezdechu wcześniactwa jest zajęcie się jego przyczyną i zapewnienie odpowiedniego postępowania medycznego. Na przykład sepsa bakteryjna powodująca bezdech jest leczona antybiotykami i innymi terapiami wspomagającymi, podczas gdy drgawki wymagają leków przeciwpadaczkowych.
Stosowanie wspomaganej wentylacji do leczenia ciężkiego bezdechu, bradykardii i desaturacji tlenem może ratować życie, a wspomagana wentylacja i tlen mogą być wymagane, aby zapobiec uszkodzeniu ośrodkowego układu nerwowego.
W zależności od częstości i nasilenia bezdechu, bradykardii i desaturacji tlenem, powszechne metody leczenia obejmują stymulację (zwykle dotykową), leki i wspomaganą wentylację.
Niemowlę, które ma nieodpowiednią reakcję na stymulację dotykową i podawanie tlenu i wymaga odsysania dróg oddechowych oraz wentylacji workiem i maską, aby się zregenerować, sugeruje poważny problem.
Kojące środowisko w sypialni pomaga uspokoić umysł i pozwala dziecku uzyskać lepszy odpoczynek, nawet przy bezdechu sennym. Najlepsze zmiany, które można wprowadzić w pokoju dziecka, to:
W miarę wzrostu i rozwoju dzieci bezdech niemowlęcy zwykle nie utrzymuje się.
Bezdech niemowlęcy może być związany z niektórymi przypadkami zespołu nagłej śmierci niemowląt (SIDS), jednak związek między bezdeckiem niemowlęcym a SIDS nie jest znany.
Większość niemowląt wyrasta z tego problemu do czasu ukończenia pierwszego roku życia.
Przy wczesnym wykryciu bezdech senny można leczyć, aby zapobiec innym długoterminowym powikłaniom.
Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.
Opowiedz nam o swoim schorzeniu – przeszukamy wszystkie badania w Europie i skontaktujemy Cię z właściwym ośrodkiem.
