Ocena wpływu dapagliflozyny na aktywność immunologiczną u pacjentów z nefropatią błoniastą
Badanie prowadzone w: Francja
To badanie kliniczne bada wpływ dapagliflozyny na nefropatię błoniastą, schorzenie nerek, w którym układ odpornościowy organizmu atakuje system filtrujący nerek. Nefropatia błoniasta wiąże się z obecnością autoprzeciwciał anty-PLA2R1, czyli białek wytwarzanych przez układ odpornościowy, które błędnie atakują struktury w nerkach.
Kryteria włączenia: Pacjenci w wieku od 18 do 84 lat z nefropatią błoniastą i autoprzeciwciałami anty-PLA2R1. Wskaźnik białko-kreatynina w moczu (UPCR) musi wynosić od 0,5 do 3,5 g/g. Pacjenci muszą mieć nawrót immunologiczny, co oznacza wzrost poziomu przeciwciał anty-PLA2R1 o ponad 14 RU/ml po okresie, gdy zarówno objawy, jak i poziomy przeciwciał były pod kontrolą. Wymagane jest przyjmowanie stabilnej dawki leku zmniejszającego białko w moczu.
Kryteria wykluczenia: Osoby poniżej 18 roku życia, kobiety w ciąży lub planujące ciążę, osoby karmiące piersią, pacjenci z cukrzycą typu 1, zakażeniami dróg moczowych, poważnymi problemami z wątrobą, uczuleniem na dapaglifozynę lub osoby uczestniczące w innym badaniu klinicznym. Wykluczone są również osoby, które otrzymały inne leczenie nefropatii błoniastej w ciągu ostatnich 6 miesięcy.
Cel badania: Głównym celem jest ocena wpływu dapagliflozyny na poziom autoprzeciwciał u pacjentów z nawrotem immunologicznym choroby. Badanie będzie monitorować pacjentów przez okres 6 miesięcy, śledząc zmiany w poziomach przeciwciał, białkomoczu, albuminie we krwi i funkcji nerek. Badanie analizuje również zmiany w różnych cząsteczkach sygnałowych układu odpornościowego zwanych cytokinami.
Badany lek: Dapagliflozyna to lek z grupy inhibitorów SGLT2, który pomaga nerkom usuwać nadmiar cukru z krwi poprzez mocz. W tym badaniu naukowcy sprawdzają, czy dapagliflozyna może pomóc regulować aktywność układu odpornościowego u osób z nefropatią błoniastą, szczególnie czy może zmniejszyć poziom przeciwciał atakujących nerki.
Badanie zanubrutinibu i takrolimusu u pacjentów z pierwotną nefropatią błoniastą
Badanie prowadzone w: Włochy, Hiszpania, Czechy, Polska
To badanie kliniczne koncentruje się na pierwotnej nefropatii błoniastej, schorzeniu wpływającym na jednostki filtrujące nerek, prowadzącym do utraty białka w moczu. Badanie porówna skuteczność i bezpieczeństwo dwóch leków: zanubrutinibu i takrolimusu.
Kryteria włączenia: Wiek od 18 do 75 lat, potwierdzona diagnoza pierwotnej nefropatii błoniastej w biopsji wykonanej w ciągu ostatnich 5 lat, UPCR większy niż 3,5 na podstawie 24-godzinnego zbioru moczu. Pacjentki w wieku rozrodczym muszą stosować wysoce skuteczne metody antykoncepcji. W części 1 badania wymagane jest leczenie inhibitorami ACE lub blokerami receptora angiotensyny przez co najmniej 12 tygodni przed pierwszą dawką leku oraz poziom przeciwciał anty-PLA2R większy niż 50 RU/ml.
Kryteria wykluczenia: Inne poważne schorzenia mogące zakłócić badanie, ciąża lub karmienie piersią, niedawne zakażenia wymagające leczenia, historia nowotworów (z wyjątkiem niektórych rodzajów raka skóry), stosowanie leków mogących wpływać na wyniki badania, znana alergia na badane leki, uczestnictwo w innym badaniu klinicznym w ciągu ostatnich 30 dni, historia nadużywania narkotyków lub alkoholu, schorzenia wpływające na układ odpornościowy lub przeszczep nerki.
Cel badania: Badanie składa się z dwóch części. W pierwszej części uczestnicy otrzymają zanubrutinib, aby sprawdzić, jak wpływa na poziom białka w moczu przez 24 tygodnie. W drugiej części uczestnicy zostaną losowo przydzieleni do grupy otrzymującej zanubrutinib lub takrolimus, aby porównać ich skuteczność w osiąganiu całkowitej remisji przez 104 tygodnie. Uczestnicy będą mieli regularne wizyty kontrolne w celu monitorowania zdrowia i skutków działania leków.
Badane leki: Zanubrutinib to lek badany pod kątem zdolności do zmniejszania białkomoczu u pacjentów z pierwotną nefropatią błoniastą. Działa poprzez hamowanie swoistego enzymu zwanego kinazą tyrozynową Brutona, która odgrywa rolę w układzie odpornościowym i stanie zapalnym. Takrolimus to inny lek stosowany w badaniu do porównania skuteczności – jest powszechnie używany do tłumienia układu odpornościowego.
Badanie bezpieczeństwa i skutków AP1189 u pacjentów z idiopatyczną nefropatią błoniastą i ciężkim białkomoczem
Badanie prowadzone w: Dania, Szwecja
To badanie kliniczne koncentruje się na idiopatycznej nefropatii błoniastej charakteryzującej się ciężkim białkomoczem. Badanie testuje nowy lek o nazwie tabletka AP1189 zawierająca substancję czynną resomelagon, który jest porównywany z placebo w połączeniu ze standardowym leczeniem.
Kryteria włączenia: Wiek od 18 do 85 lat z idiopatyczną nefropatią błoniastą i ciężkim białkomoczem. Pacjenci muszą być dodatni pod względem przeciwciał anty-receptora PLA2 w badaniu lokalnym w ciągu 6 miesięcy przed włączeniem do badania lub mieć biopsję nerki zgodną z idiopatyczną nefropatią błoniastą w ciągu 24 miesięcy. Ciężki białkomocz definiowany jest jako stosunek białko/kreatynina w moczu większy niż 3,0 g/g lub stosunek albumina/kreatynina w moczu większy niż 2,0 g/g oraz albumina w osoczu poniżej dolnej granicy normy. Wymagany jest eGFR (szacowany współczynnik przesączania kłębuszkowego) większy niż 30 ml/min/1,73m2.
Kryteria wykluczenia: Pacjenci z jakąkolwiek inną chorobą nerek poza idiopatyczną nefropatią błoniastą, ciężki białkomocz niezwiązany z tą chorobą, pacjenci spoza określonego przedziału wiekowego, osoby z populacji wrażliwych wymagających szczególnej opieki, jakiekolwiek schorzenie lub lek mogący zakłócić wyniki badania, udział w innym badaniu klinicznym, historia poważnych reakcji alergicznych na leki stosowane w badaniu, ciąża lub karmienie piersią.
Cel badania: Ocena bezpieczeństwa i skuteczności tabletki AP1189 przez okres 12 tygodni. Uczestnicy będą otrzymywać tabletki raz dziennie. Badacze będą monitorować stan zdrowia pacjentów, sprawdzając występowanie skutków ubocznych, zmiany w parametrach życiowych i wykonując badania laboratoryjne. Główny nacisk położony jest na wpływ leczenia na ilość białka traconego w moczu. Badanie będzie również analizować zmiany w innych wskaźnikach zdrowia, takich jak poziom albuminy we krwi i współczynnik filtracji nerkowej.
Badany lek: AP1189 to lek badany pod kątem jego działania jako terapii dodatkowej do leczenia, które pacjenci już otrzymują. Ma na celu zmniejszenie ilości białka w moczu poprzez modulowanie określonych szlaków w organizmie, aby zmniejszyć stan zapalny i poprawić funkcję nerek.
Badanie leczenia ataciceptem pacjentów z wieloma autoimmunologicznymi chorobami kłębuszkowymi
Badanie prowadzone w: Włochy, Polska, Belgia, Francja, Hiszpania, Niemcy
To badanie kliniczne testuje lek o nazwie atacicept (VT-001) u osób z wieloma autoimmunologicznymi chorobami kłębuszkowymi. Są to schorzenia, w których układ odpornościowy atakuje jednostki filtrujące nerek, prowadząc do wycieku białka do moczu. Badanie obejmuje różne typy chorób nerek, w tym nefropatię IgA, nefropatię błoniastą, chorobę minimalnych zmian i ogniskowe segmentowe stwardnienie kłębuszków nerkowych.
Kryteria włączenia: Pacjenci muszą otrzymywać stabilne standardowe leczenie zgodnie z lokalnymi wytycznymi medycznymi. Wymagania dotyczące ciśnienia krwi: dla dorosłych ciśnienie skurczowe musi wynosić 160 mmHg lub mniej, a ciśnienie rozkurczowe 90 mmHg lub mniej; dla uczestników w wieku 10-17 lat ciśnienie krwi musi być poniżej 95. percentyla dla ich wieku, płci i wzrostu. Masa ciała musi wynosić co najmniej 40 kg. Dla pacjentów z nefropatią błoniastą: wiek 18 lat lub więcej, potwierdzona w biopsji nefropatia błoniasta z określonymi przeciwciałami (anty-PLA2R ≥ 25 RU/ml), białko w moczu co najmniej 1,5 g na gram kreatyniny.
Kryteria wykluczenia: Wiek poniżej 18 lat lub powyżej 75 lat, znana nadwrażliwość na atacicept lub którykolwiek z jego składników, kobiety w ciąży lub karmiące piersią, ciężka dysfunkcja nerek (eGFR poniżej 30 ml/min/1,73m²), aktywne lub przewlekłe zakażenia, w tym wirusowe zapalenie wątroby typu B, C lub HIV, historia nowotworów w ciągu ostatnich 5 lat, poważna operacja w ciągu 8 tygodni przed rozpoczęciem badania, niekontrolowane wysokie ciśnienie krwi, ciężka choroba serca lub niewydolność serca, aktywna choroba wątroby, stosowanie innych leków badawczych w ciągu 30 dni przed rozpoczęciem badania, historia nadużywania narkotyków lub alkoholu w ciągu ostatniego roku.
Cel badania: Ocena bezpieczeństwa ataciceptu i jego skuteczności w zmniejszaniu ilości białka w moczu. Lek podawany jest w postaci zastrzyków podskórnych przy użyciu strzykawki wstępnie napełnionej. Uczestnicy będą otrzymywać leczenie przez 52 tygodnie przy kontynuacji regularnych leków standardowej opieki. Lekarze będą monitorować różne aspekty funkcji nerek, szczególnie ilość białka w moczu i jak dobrze nerki filtrują krew. Będą również śledzić poziomy specyficznych markerów choroby we krwi związanych z każdym typem choroby nerek.
Badany lek: Atacicept to lek biologiczny podawany przez zastrzyk podskórny, który działa poprzez celowanie i hamowanie dwóch ważnych białek (BLyS i APRIL) zaangażowanych w rozwój komórek B i odpowiedzi autoimmunologiczne. Jako immunomodulator komórek B, atacicept zmniejsza produkcję szkodliwych przeciwciał, które mogą uszkadzać nerki, potencjalnie pomagając zmniejszyć wyciek białka do moczu u pacjentów z autoimmunologicznymi chorobami nerek.
Badanie felzartamabu u pacjentów z nefropatią błoniastą oporną na terapię anty-CD20
Badanie prowadzone w: Włochy
To badanie kliniczne koncentruje się na nefropatii błoniastej, która wpływa na nerki i może prowadzić do zespołu nerczycowego charakteryzującego się wysokim poziomem białka w moczu, co może powodować obrzęki i inne problemy zdrowotne. Badanie testuje leczenie zwane felzartamabem (MOR202), typem przeciwciała monoklonalnego zaprojektowanego do celowania w specyficzne białka w organizmie.
Kryteria włączenia: Wiek co najmniej 18 lat, potwierdzona diagnoza nefropatii błoniastej w biopsji nerki (z przeciwciałami anty-PLA2R lub anty-THSD7A lub bez nich). Leczenie lekami blokującymi układ renina-angiotensyna (RAS), takimi jak inhibitory ACE lub blokery receptora angiotensyny, w najwyższej tolerowanej dawce. Ciśnienie krwi dobrze kontrolowane, z odczytami poniżej 140/90 mmHg w co najmniej trzech pomiarach podczas badania przesiewowego. Pacjenci muszą spełniać jeden z warunków: oporność na terapię anty-CD20 (nadal wysokie poziomy białka w moczu mimo leczenia) lub zależność od anty-CD20 (częste nawroty). eGFR większy niż 30 ml/min/1,73m², zaprzestanie terapii anty-CD20 co najmniej 12 miesięcy przed badaniem, brak stosowania terapii immunosupresyjnej w ciągu ostatnich 6 miesięcy, ukończone szczepienie przeciw COVID-19.
Kryteria wykluczenia: Pacjenci z innymi poważnymi chorobami nerek poza nefropatią błoniastą, po przeszczepie nerki, obecnie otrzymujący inne leki doświadczalne, z historią poważnych reakcji alergicznych na podobne leczenia, kobiety w ciąży lub karmiące piersią, niekontrolowane wysokie ciśnienie krwi, aktywne zakażenia wymagające leczenia, historia nowotworów w ciągu ostatnich pięciu lat, historia nadużywania narkotyków lub alkoholu w ciągu ostatniego roku.
Cel badania: Sprawdzenie, czy felzartamab może pomóc zmniejszyć ilość białka w moczu pacjentów, którzy nie odpowiedzieli dobrze na wcześniejsze leczenia. Badanie będzie trwało do 24 miesięcy, podczas których uczestnicy będą mieli regularne wizyty kontrolne w celu monitorowania stanu zdrowia i skutków leczenia. Głównym celem jest określenie, czy felzartamab może skutecznie zmniejszyć poziomy białka w moczu. Badacze będą również analizować inne wskaźniki zdrowia, takie jak funkcja nerek i ogólna jakość życia.
Badany lek: Felzartamab (MOR202) to ludzkie przeciwciało celujące w białko CD38. Jest badane jako terapia ratunkowa dla pacjentów z nefropatią błoniastą, którzy nie odpowiedzieli dobrze na wcześniejsze leczenia celujące w białko CD20. Celem stosowania felzartamabu jest zmniejszenie lub zatrzymanie nadmiernej utraty białka w moczu.
Badanie obinutuzumabu u pacjentów z pierwotną nefropatią błoniastą oporną lub nietolerującą rytuksymabu
Badanie prowadzone w: Włochy
To badanie kliniczne koncentruje się na pierwotnej nefropatii błoniastej, która może prowadzić do zespołu nerczycowego obejmującego wysoki poziom białka w moczu, niski poziom białka we krwi i obrzęki. Badanie testuje lek o nazwie obinutuzumab, aby sprawdzić, czy może pomóc pacjentom, którzy nie odpowiedzieli dobrze na inne leczenie zwane rytuksymabem.
Kryteria włączenia: Wiek co najmniej 18 lat w dniu podpisania zgody. Zgoda na stosowanie skutecznej antykoncepcji od 28 dni przed rozpoczęciem leczenia do 18 miesięcy po zakończeniu leczenia. Potwierdzona w biopsji diagnoza pierwotnej nefropatii błoniastej. Niedawna (w ciągu ostatnich sześciu miesięcy) biopsja nerki w celu potwierdzenia diagnozy i oceny nasilenia schorzenia. Wysokie ryzyko progresji choroby nerek z powodu utrzymującego się wysokiego poziomu białka w moczu pomimo leczenia inhibitorami ACE lub blokerami receptora angiotensyny w najwyższych tolerowanych dawkach przez co najmniej sześć miesięcy. Brak odpowiedzi na terapię rytuksymabem z powodu nietolerancji (ciężkie reakcje alergiczne), oporności (brak poprawy zespołu nerczycowego) lub zależności (częste nawroty). eGFR co najmniej 30 ml/min/1,73 m².
Kryteria wykluczenia: Pacjenci uczuleni lub mający złą reakcję na rytuksymab, pacjenci, którzy nie odpowiadają na rytuksymab lub potrzebują go regularnie do kontrolowania swojego stanu, pacjenci, którzy nie tolerują obinutuzumabu, kobiety w ciąży lub karmiące piersią, inne poważne schorzenia, które mogą zakłócać badanie, osoby z populacji wrażliwych, takie jak te niezdolne do wyrażenia świadomej zgody.
Cel badania: Ocena, czy obinutuzumab może pomóc pacjentom osiągnąć remisję, co oznacza zmniejszenie lub wyeliminowanie objawów zespołu nerczycowego. Badanie oceni również, czy lek jest bezpieczny i dobrze tolerowany. Uczestnicy będą otrzymywać leczenie i będą monitorowani przez określony czas, aby zobaczyć, jak zmienia się ich stan. Badanie będzie analizować, ilu pacjentów doświadcza całkowitej lub częściowej remisji objawów oraz śledzi wszelkie skutki uboczne występujące podczas leczenia.
Badany lek: Obinutuzumab to lek stosowany w tym badaniu do leczenia pacjentów z pierwotną nefropatią błoniastą. Jest testowany, aby sprawdzić, czy może pomóc pacjentom, którzy nie odpowiedzieli dobrze na rytuksymab lub nie mogą tolerować rytuksymabu. Celem jest sprawdzenie, czy obinutuzumab może pomóc zmniejszyć objawy zespołu nerczycowego i czy jest bezpieczny dla tych pacjentów.
Badanie skuteczności i bezpieczeństwa obinutuzumabu i takrolimusu u pacjentów z pierwotną nefropatią błoniastą
Badanie prowadzone w: Polska, Hiszpania, Włochy, Francja
To badanie kliniczne koncentruje się na pierwotnej nefropatii błoniastej. Badanie ocenia skuteczność i bezpieczeństwo leku o nazwie obinutuzumab w porównaniu z innym leczeniem znanym jako takrolimus. Obinutuzumab podawany jest w postaci infuzji bezpośrednio do krwiobiegu przez żyłę, podczas gdy takrolimus przyjmowany jest doustnie w postaci kapsułek.
Kryteria włączenia: Zdolność do przestrzegania zasad badania według oceny lekarza prowadzącego badanie. Diagnoza pierwotnej nefropatii błoniastej potwierdzona biopsją nerki przed lub podczas badania przesiewowego. Określony poziom białka w moczu mierzony jako UPCR wynoszący co najmniej 5 g/g z 24-godzinnego zbioru moczu po otrzymaniu najlepszej opieki wspomagającej przez co najmniej 3 miesiące przed badaniem przesiewowym lub UPCR wynoszący co najmniej 4 g/g po otrzymaniu najlepszej opieki wspomagającej przez co najmniej 6 miesięcy przed badaniem przesiewowym. Określony poziom funkcji nerek mierzony jako eGFR wynoszący co najmniej 40 ml/min/1,73 m² na podstawie 24-godzinnego zbioru moczu podczas badania przesiewowego. Pacjenci, którzy wcześniej odpowiedzieli na określone leczenie z całkowitą lub częściową remisją, a następnie choroba powróciła, mogą uczestniczyć, ale muszą zaprzestać stosowania tych leków przez określony czas przed badaniem przesiewowym.
Kryteria wykluczenia: Pacjenci ze schorzeniem nerek innym niż pierwotna nefropatia błoniasta, pacjenci spoza określonego przedziału wiekowego dla badania, pacjenci, którzy nie są w stanie przestrzegać procedur badania lub przyjmować leków zgodnie z wymogami, inne poważne schorzenia, które mogą zakłócać badanie, kobiety w ciąży lub karmiące piersią, udział w innym badaniu klinicznym niedawno, alergie lub reakcje na badane leki, niemożność wyrażenia świadomej zgody.
Cel badania: Określenie, jak dobrze obinutuzumab działa w porównaniu z takrolimusem w pomaganiu pacjentom w osiągnięciu całkowitej remisji, co oznacza, że objawy choroby są znacznie zmniejszone lub znikają. Badanie będzie trwało przez okres 104 tygodni, podczas których uczestnicy będą otrzymywać obinutuzumab lub takrolimus. Przez cały czas badania uczestnicy będą monitorowani, aby sprawdzić, jak ich stan reaguje na leczenie i czy występują jakiekolwiek skutki uboczne.
Badane leki: Obinutuzumab to lek podawany dożylnie, który celuje i wiąże się z określonym białkiem na powierzchni niektórych komórek odpornościowych, prowadząc do ich zniszczenia. Takrolimus to lek zazwyczaj przyjmowany doustnie w postaci kapsułek, który działa poprzez hamowanie określonych komórek odpornościowych, zmniejszając stan zapalny i odpowiedź immunologiczną. Należy do klasy farmakologicznej inhibitorów kalcyneuryny.
Podsumowanie
Obecnie prowadzonych jest 7 badań klinicznych dotyczących błoniastego kłębuszkowego zapalenia nerek, oferujących pacjentom dostęp do różnych innowacyjnych terapii. Badania są rozproszone w wielu krajach europejskich, przy czym największa koncentracja występuje we Włoszech (5 badań), Francji (4 badania), Hiszpanii i Polsce (po 3 badania).
Badane terapie obejmują różne podejścia farmakologiczne: inhibitory SGLT2 (dapagliflozyna), inhibitory kinazy tyrozynowej Brutona (zanubrutinib), przeciwciała monoklonalne celujące w różne białka układu odpornościowego (atacicept, felzartamab, obinutuzumab) oraz tradycyjne leki immunosupresyjne (takrolimus). Szczególną uwagę zwraca kilka badań koncentrujących się na pacjentach opornych lub nietolerujących rytuksymabu, co wskazuje na potrzebę alternatywnych opcji terapeutycznych dla tej grupy chorych.
Większość badań ma na celu przede wszystkim zmniejszenie białkomoczu i osiągnięcie remisji choroby, przy jednoczesnej ocenie bezpieczeństwa i tolerancji stosowanych leków. Czas trwania badań waha się od 12 tygodni do 104 tygodni, co pozwala na ocenę zarówno krótkoterminowych, jak i długoterminowych efektów terapii.
Czechy
