Badanie nad zastosowaniem pembrolizumabu z chemioterapią u pacjentów z mięśniowo-inwazyjnym rakiem pęcherza moczowego kwalifikujących się do leczenia cisplatyną
Nowotwór pęcherza moczowego stadium III to zaawansowana miejscowo postać choroby, w której rak przeszedł przez warstwę mięśniową pęcherza i rozprzestrzenił się do otaczających tkanek tłuszczowych, a czasem także do pobliskich narządów.
Co oznacza stadium III nowotworu pęcherza moczowego
Stadium III nowotworu pęcherza moczowego to zaawansowana miejscowo postać choroby. W tym stadium guz nowotworowy przeszedł przez ścianę pęcherza moczowego i rozprzestrzenił się do otaczających tkanek.
Według American Cancer Society, stadium III oznacza, że nowotwór rozrósł się poza pęcherz. Może także dotknąć okoliczne tkanki, takie jak lokalne węzły chłonne. W stadium III rak nie rozprzestrzenił się jednak na odległe narządy lub tkanki.
Stadium III nowotworu pęcherza dzieli się na dwa podstadia: 3A i 3B. W stadium 3A nowotwór rozrósł się poza ściany i mięśnie pęcherza. W stadium 3B rak rozprzestrzenił się jeszcze dalej – może dotyczyć narządów takich jak macica, pochwa, pęcherzyki nasienne, prostata lub węzły chłonne miednicy.
W klasyfikacji TNM, która jest najczęściej używanym systemem określania stadium nowotworu pęcherza, stadium III odpowiada oznaczeniu T3. T3 oznacza, że rak przeszedł przez mięsień do warstwy tłuszczowej. Dzieli się na T3a i T3b. T3a oznacza, że rak w warstwie tłuszczowej można zobaczyć tylko pod mikroskopem. T3b oznacza, że rak w warstwie tłuszczowej można zobaczyć w badaniach lub wyczuć podczas badania.
Objawy
Nowotwór pęcherza moczowego stadium III może powodować różne objawy. Najczęstszym objawem jest obecność krwi w moczu, co w języku medycznym nazywa się krwiomoczem. Krew w moczu może być widoczna gołym okiem lub wykrywana tylko podczas badań laboratoryjnych.
Inne objawy mogą obejmować częste oddawanie moczu, uczucie palenia podczas oddawania moczu, trudności z oddaniem moczu lub ból w okolicy miednicy. W przypadku bardziej zaawansowanej choroby mogą wystąpić ogólne objawy, takie jak utrata wagi, zmęczenie czy ból w okolicy dolnej części pleców.
Rozpoznanie i określenie stadium
Kilka badań może pomóc zespołowi medycznemu określić stadium nowotworu. Cystoskopia i przezcewkowa resekcja guza pęcherza to procedury, które pozwalają lekarzowi zajrzeć do wnętrza pęcherza i pobrać próbkę tkanki do badania. Ta próbka tkanki, zwana biopsją, jest następnie badana pod mikroskopem.
Badanie mikroskopowe próbki tkanki pęcherza może pomóc określić, jak głęboko w ścianę pęcherza rozprzestrzenił się nowotwór. Gdy nowotwór nie wrósł w warstwę mięśniową pęcherza, nazywa się go nieinwazyjnym rakiem mięśnia pęcherza. Gdy nowotwór przeszedł do warstwy mięśniowej lub głębiej, nazywa się go inwazyjnym rakiem mięśnia pęcherza.
Lekarze mogą także zlecić dodatkowe badania obrazowe, takie jak tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny, aby lepiej ocenić rozprzestrzenienie się nowotworu na okoliczne tkanki i narządy.
Możliwości leczenia
Leczenie stadium II i III nowotworu pęcherza moczowego często wymaga kompleksowego podejścia. Przed rozpoczęciem jakiegokolwiek leczenia zespół medyczny zaproponuje opcje terapeutyczne dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta i wspólnie opracuje najlepszy plan leczenia.
Chemioterapia
Chemioterapia jest prawie zawsze proponowana w przypadku stadium II i III nowotworu pęcherza. Często podaje się ją przed radykalną operacją usunięcia pęcherza, zwaną cystektomią, ale może być także podawana po operacji, jeśli nie została wcześniej zastosowana. Chemioterapia może być również stosowana samodzielnie, jeśli operacja nie jest możliwa.
Chemioterapia jest podawana jako terapia systemowa przez igłę do żyły. Standardowym leczeniem w stadium II i III jest kombinacja leków chemioterapeutycznych zawierająca cisplatynę.
Jeśli pacjent jest leczony metodą zachowującą pęcherz, chemioterapia jest najczęściej stosowana jako część chemioradioterapii. Może obejmować cisplatynę lub 5-fluorouracyl z mitomycyną. Chemioradioterapia jest podawana po przezcewkowej resekcji guza pęcherza, aby nie było konieczności usuwania pęcherza.
Chirurgia
Operacja jest główną metodą leczenia stadium II i III nowotworu pęcherza. Najczęściej konieczne jest usunięcie całego pęcherza. Czasami jednak możliwe jest zachowanie pęcherza, co nazywa się podejściem zachowującym pęcherz. Kolejność podawania różnych form leczenia zależy od tego, czy oferowane jest podejście zachowujące pęcherz.
Radykalna cystektomia to operacja polegająca na usunięciu całego pęcherza moczowego. U mężczyzn często usuwa się również prostatę i pęcherzyki nasienne. U kobiet może być konieczne usunięcie macicy, jajników i części pochwy. Po usunięciu pęcherza chirurg musi stworzyć nowy sposób przechowywania i odprowadzania moczu z organizmu.
W niektórych przypadkach lekarze mogą zaproponować leczenie zachowujące pęcherz. Obejmuje ono zwykle przezcewkową resekcję guza pęcherza, chemioterapię i radioterapię. To podejście może być odpowiednie dla wybranych pacjentów, ale wymaga ścisłego monitorowania.
Radioterapia
Radioterapia wykorzystuje promieniowanie wysokiej energii do niszczenia komórek nowotworowych. Może być stosowana jako część chemioradioterapii w podejściu zachowującym pęcherz lub jako leczenie paliatywne, aby złagodzić objawy u pacjentów, którzy nie mogą przejść operacji lub chemioterapii.
Immunoterapia
W niektórych przypadkach może być stosowana immunoterapia, która pomaga układowi odpornościowemu organizmu w walce z rakiem. To podejście terapeutyczne jest wciąż badane w badaniach klinicznych dla stadium III nowotworu pęcherza.
Rokowanie i życie po leczeniu
Rokowanie w stadium III nowotworu pęcherza moczowego zależy od wielu czynników, w tym od dokładnej lokalizacji i rozległości nowotworu, ogólnego stanu zdrowia pacjenta oraz odpowiedzi na leczenie. Stadium nowotworu jest jednym z najważniejszych czynników, które lekarze biorą pod uwagę przy wyborze najlepszego leczenia i przewidywaniu wyników.
Po zakończeniu leczenia ważne jest regularne monitorowanie i obserwacja. Niektóre nowotwory pęcherza mają wysokie ryzyko nawrotu, dlatego pacjenci muszą pozostawać pod stałą opieką medyczną i regularnie wykonywać zalecane badania kontrolne.
Życie po leczeniu nowotworu pęcherza może wiązać się z pewnymi wyzwaniami. Pacjenci mogą doświadczać obaw związanych z nawrotem choroby, zmęczenia i konieczności dostosowania się do zmian w funkcjonowaniu układu moczowego, szczególnie jeśli pęcherz został usunięty.
Ważne kroki, które można podjąć po leczeniu, obejmują rzucenie palenia, jeśli pacjent pali, utrzymywanie odpowiedniego nawodnienia organizmu oraz przestrzeganie wszystkich zaleceń lekarza dotyczących wizyt kontrolnych. Wiele osób korzysta również ze wsparcia grup wsparcia dla pacjentów z nowotworem pęcherza.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.
Belgia
