Badanie nad bezpieczeństwem i tolerancją eganelisibu i cytarabiny u pacjentów z nawrotową lub oporną ostrą białaczką szpikową lub zespołami mielodysplastycznymi.
Nawrót ostrej białaczki szpikowej oznacza, że nowotwór powrócił po leczeniu i okresie remisji. Mimo że jest to trudna sytuacja, dostępne są różne opcje leczenia, które mogą pomóc w osiągnięciu ponownej remisji.
Czym jest nawrót ostrej białaczki szpikowej?
Nawrót, nazywany również nawrotową lub wznową, oznacza, że ostra białaczka szpikowa powróciła po okresie leczenia i remisji. Remisja to stan, w którym w krwi lub szpiku kostnym nie można znaleźć komórek białaczki, a pacjent nie ma objawów choroby.
Większość osób leczonych z powodu ostrej białaczki szpikowej osiąga remisję, ale nie zawsze trwa ona długo. Białaczka może nawrócić miesiące lub lata po pierwszym leczeniu. Nawrót występuje u 40-50% młodszych pacjentów i u zdecydowanej większości osób starszych.
Lekarz stwierdzi nawrót, gdy liczba komórek białaczki w szpiku kostnym wzrośnie, a w krwi będzie mniej zdrowych komórek. Istnieje również pojęcie opornej białaczki, która nie odpowiedziała na pierwsze leczenie. Oznacza to, że nie osiągnięto pełnej remisji, ponieważ leki chemioterapeutyczne nie zniszczyły wystarczającej liczby komórek białaczki.
Jak rozpoznać, że białaczka powróciła?
Objawy nawrotowej ostrej białaczki szpikowej mogą być podobne do tych, które pojawiły się przy pierwszym rozpoznaniu choroby. Nawrót może powodować następujące objawy:
Uczucie zmęczenia i osłabienia
Gorączka
Łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia
Duszność
Bladość skóry
Białaczka może nawrócić z kilku powodów. Może się zdarzyć, że nowotwór nie zareagował dobrze na pierwsze zastosowane leczenie, że terapia nie usunęła wszystkich komórek białaczki, lub że komórki nowotworowe rozprzestrzeniły się do innych części ciała i były zbyt małe, aby testy mogły je wykryć.
Czynniki wpływające na wybór leczenia
Zespół medyczny zasugeruje odpowiednie leczenie w oparciu o indywidualne potrzeby pacjenta i wspólnie opracuje plan terapii. Zarówno nawrotowa, jak i oporna ostra białaczka szpikowa wymagają dalszego leczenia, aby osiągnąć pełną remisję.
Podczas wyboru leczenia bierze się pod uwagę kilka czynników:
Wiek pacjenta
Ogólny stan zdrowia
Jak długo białaczka pozostawała w remisji
Jakie leczenie było stosowane wcześniej
Gdzie białaczka powróciła
Opcje leczenia nawrotowej białaczki
Opcje leczenia zazwyczaj obejmują chemioterapię i przeszczep komórek macierzystych, jeśli jest to możliwe. Może być również stosowana terapia celowana, która działa na specyficzne zmiany w komórkach nowotworowych.
Chemioterapia wykorzystuje leki przeciwnowotworowe do niszczenia komórek rakowych i jest głównym sposobem leczenia nawrotowej lub opornej ostrej białaczki szpikowej. Może obejmować powtórzenie cykli tych samych lub podobnych leków, które były stosowane w leczeniu indukcyjnym, jeśli pełna remisja trwała dłużej niż rok. Mogą być stosowane podobne lub wyższe dawki leków.
Może być podany ponowny kurs protokołu 7-i-3, w którym lek cytarabina podawany jest w połączeniu z innymi lekami. Przeszczep komórek macierzystych szpiku pozostaje jedynym leczeniem o potwierdzonej skuteczności w wyleczeniu choroby. Chociaż wielolekowa chemioterapia indukcyjna może doprowadzić do pełnej remisji, przeszczep allogenicznych komórek macierzystych jest jedyną uznaną terapią leczniczą.
Warto pamiętać, że jeśli nowotwór powróci, nadal istnieją opcje leczenia. Niektórzy pacjenci mogą również rozważyć udział w badaniach klinicznych, które testują nowe metody leczenia.
Jak radzić się z chorobą na co dzień
Dieta odgrywa ważną rolę w radzeniu sobie z nowotworem i jego leczeniem. Dobra, zbilansowana dieta może pomóc poczuć się silniejszym, mieć więcej energii i szybciej się regenerować. Po zakończeniu leczenia większość osób może jeść wszystko, co chce, chociaż powrót do normalnego odżywiania może zająć trochę czasu, zwłaszcza po intensywnym leczeniu.
Wiele osób po diagnozie raka przyjmuje zdrowsze nawyki żywieniowe, takie jak:
Spożywanie 5 porcji owoców i warzyw dziennie
Ograniczenie tłuszczu i soli
Ograniczenie alkoholu lub picie go zgodnie z wytycznymi
Aktywność fizyczna również może pomóc w radzeniu sobie z chorobą. Umiarkowane zajęcia, takie jak ogrodnictwo czy krótkie spacery, mogą przynieść ulgę i poprawić samopoczucie.
Ważne jest również dbanie o zdrowie psychiczne. Akceptacja swoich emocji, zarządzanie stresem i zapewnienie sobie dobrej jakości snu to istotne elementy samoopieki podczas leczenia. Pacjenci zalecają ograniczenie wizyt od osób, aby móc odpocząć zarówno fizycznie, jak i psychicznie, oraz unikanie miejsc wysokiego ryzyka, takich jak centra handlowe. Zwiększona higiena staje się "drugą naturą" do czasu zakończenia leczenia.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.
Hiszpania
