Badanie ziftomenibu (KO-539) u pacjentów z nawrotową lub oporną ostrą białaczką szpikową
Badanie prowadzone w: Polska, Włochy, Francja, Hiszpania, Niemcy, Belgia
To badanie koncentruje się na pacjentach z ostrą białaczką szpikową, która powróciła lub nie reaguje na wcześniejsze leczenie. Badany lek, ziftomenib (znany również jako KO-539), działa poprzez blokowanie białka zwanego meniną, które odgrywa rolę w rozwoju białaczki. Lek przyjmowany jest w formie twardych kapsułek doustnie.
Kryteria włączenia: Do badania mogą przystąpić osoby w wieku co najmniej 18 lat z nawrotową lub oporną ostrą białaczką szpikową, u których wcześniejsze leczenie nie przyniosło efektów lub nie kwalifikują się do standardowej terapii, w tym przeszczepienia komórek macierzystych. Wymagane jest co najmniej 5% komórek blastycznych w szpiku kostnym, liczba białych krwinek nie większa niż 30 000/μL oraz status sprawności ECOG wynoszący 2 lub lepszy, z przewidywaną długością życia co najmniej 2 miesiące.
Kryteria wykluczenia: Z badania wykluczeni są pacjenci poniżej 18 roku życia, osoby z ciężkimi reakcjami alergicznymi na podobne leki, aktywnymi niekontrolowanymi infekcjami wymagającymi antybiotyków dożylnych, białaczką układu nerwowego, kobiety w ciąży lub karmiące piersią, osoby z ciężkimi chorobami serca (w tym niekontrolowanym nadciśnieniem, niedawnym zawałem serca), poważnymi problemami z wątrobą lub nerkami, innymi aktywnymi nowotworami wymagającymi leczenia oraz pacjenci zakażeni wirusem HIV lub aktywnymi wirusami zapalenia wątroby typu B lub C.
Cel badania: Głównym celem jest sprawdzenie, jak dobrze ziftomenib działa w leczeniu pacjentów z ostrą białaczką szpikową oraz znalezienie najbardziej odpowiedniej dawki, która może być bezpiecznie podawana. Badanie jest podzielone na różne fazy – pierwsza koncentruje się na znalezieniu właściwej dawki i sprawdzeniu bezpieczeństwa leku, późniejsze fazy oceniają skuteczność leczenia u różnych grup pacjentów ze specyficznymi zmianami genetycznymi w komórkach białaczkowych.
Badany lek: Ziftomenib (KO-539) to inhibitor oddziaływania meniny z białkiem MLL (KMT2A), przeznaczony dla pacjentów z określonymi mutacjami genetycznymi, takimi jak NPM1 lub rearanżacje KMT2A.
Badanie bezpieczeństwa i skuteczności eltaneksoru u pacjentów z nawrotową lub oporną ostrą białaczką szpikową z mutacją NPM1
Badanie prowadzone w: Włochy
Badanie to testuje lek eltaneksor (znany również jako KPT-8602) u pacjentów z ostrą białaczką szpikową, której nowotwór powrócił lub nie zareagował na wcześniejsze leczenie. Eltaneksor przyjmowany jest w formie tabletek doustnie.
Kryteria włączenia: Pacjenci muszą mieć co najmniej 60 lat, udokumentowaną diagnozę nawrotowej lub opornej ostrej białaczki szpikowej z mutacją NPM1, przewidywaną długość życia co najmniej 3 miesiące oraz zdolność połykania leków w formie tabletek. Wymagane są odpowiednie funkcje wątroby i nerek, a także liczba białych krwinek nie większa niż 10 x 10⁹/L. Pacjenci muszą spełniać określone kryteria dotyczące historii leczenia – w zależności od tego, czy kwalifikowali się do standardowego leczenia przy diagnozie, muszą mieć za sobą co najmniej jedną linię chemioterapii standardowej i jeden schemat leczenia oparty na wenetoklaksie.
Kryteria wykluczenia: Wykluczeni są pacjenci bez diagnozy ostrej białaczki szpikowej, bez mutacji NPM1, osoby, których białaczka nie nawróciła ani nie jest oporna na leczenie, pacjenci poza określonym przedziałem wiekowym oraz osoby z grup szczególnie wrażliwych, które nie mogą wyrazić świadomej zgody.
Cel badania: Badanie ma na celu ocenę działania przeciwbiałaczkowego eltaneksoru oraz monitorowanie bezpieczeństwa i tolerancji leku. Celem jest określenie, jak dobrze eltaneksor działa w zmniejszaniu komórek białaczkowych, ze szczególnym uwzględnieniem odpowiedzi do końca drugiego cyklu leczenia.
Badany lek: Eltaneksor to selektywny inhibitor eksportu jądrowego (SINE), który działa poprzez blokowanie eksportu określonych białek z jądra komórkowego, co może prowadzić do śmierci komórek nowotworowych.
Badanie bezpieczeństwa eganelizibu w monoterapii i w połączeniu z cytarabiną u pacjentów z nawrotową lub oporną ostrą białaczką szpikową lub zespołami mielodysplastycznymi wysokiego ryzyka
Badanie prowadzone w: Hiszpania
To badanie bada działanie leku eganelizib (IPI-549) zarówno samodzielnie, jak i w połączeniu z cytarabiną – lekiem powszechnie stosowanym w leczeniu białaczek. Eganelizib przyjmowany jest w formie kapsułek doustnie, a cytarabina podawana jest dożylnie.
Kryteria włączenia: Pacjenci muszą mieć co najmniej 18 lat, potwierdzoną diagnozę ostrej białaczki szpikowej z co najmniej 10% komórek blastycznych w szpiku kostnym lub zespołów mielodysplastycznych wysokiego ryzyka, a ich choroba musi być nawrotowa lub oporna na leczenie, bez dostępnych innych skutecznych metod terapii. Wymagany jest status sprawności ECOG 0, 1 lub 2, odpowiednie funkcje wątroby, nerek oraz prawidłowy profil krzepnięcia krwi. Pacjenci muszą być gotowi do regularnych wizyt i wykonywania badań, w tym biopsji szpiku kostnego.
Kryteria wykluczenia: Wykluczeni są pacjenci z innymi typami nowotworów, osoby po zawale serca lub udarze w ciągu ostatnich 6 miesięcy, z niekontrolowanym nadciśnieniem, aktywnymi infekcjami wymagającymi leczenia, kobiety w ciąży lub karmiące piersią, pacjenci po przeszczepie narządu, z ciężką chorobą wątroby lub nerek, osoby uczestniczące aktualnie w innym badaniu klinicznym, z reakcjami alergicznymi na podobne leki oraz z historią nadużywania narkotyków lub alkoholu w ciągu ostatniego roku.
Cel badania: Pierwsza część badania ma na celu znalezienie najbardziej odpowiedniej dawki eganelizibu poprzez testowanie różnych dawek. Druga część ocenia, jak dobrze leczenie działa w kontrolowaniu choroby. Przez cały czas uczestnicy są monitorowani pod kątem stanu zdrowia i działań niepożądanych.
Badane leki: Eganelizib to inhibitor PI3K – rodzaj terapii celowanej nowotworowej, która może spowolnić lub zatrzymać postęp choroby poprzez hamowanie specyficznego enzymu odgrywającego rolę w przeżyciu i wzroście komórek nowotworowych. Cytarabina to lek stosowany powszechnie w leczeniu niektórych rodzajów nowotworów krwi.
Badanie CCTx-001, cyklofosfamidu monohydratu i fosforanu fludarabiny u pacjentów z nawrotową lub oporną ostrą białaczką szpikową
Badanie prowadzone w: Francja, Niemcy, Szwecja, Hiszpania
To badanie testuje nowe leczenie zwane CCTx-001, które jest formą terapii komórkowej CAR-T. Są to specjalne komórki odpornościowe, które zostały zmodyfikowane w laboratorium, aby lepiej rozpoznawać i atakować komórki nowotworowe. Badanie wykorzystuje również dwa inne leki – cyklofosfamid monohydrat i fosforan fludarabiny – które pomagają przygotować organizm do terapii komórkami CAR-T.
Kryteria włączenia: Pacjenci muszą mieć aktywną nawrotową lub oporną ostrą białaczkę szpikową, co najmniej 18 lat, liczbę krążących komórek blastycznych poniżej 20 000/mm³, bezwzględną liczbę limfocytów powyżej 200/mm³, status sprawności ECOG wynoszący 0 lub 1, przewidywaną długość życia powyżej 3 miesięcy oraz odpowiednie funkcje narządów. Wymagane jest podpisanie świadomej zgody oraz kwalifikacja do procedury leukaferezY (zbierania białych krwinek). Kobiety w wieku rozrodczym muszą mieć negatywny wynik testu ciążowego.
Kryteria wykluczenia: Badanie nie jest przeznaczone dla pacjentów poniżej 18 roku życia oraz osób niezdolnych do bezpiecznego przeprowadzenia leukaferezY lub przyjęcia terapii komórkami CAR-T.
Cel badania: Badanie ma na celu znalezienie najlepszej dawki CCTx-001 oraz sprawdzenie, jak bezpieczne i skuteczne jest to leczenie dla pacjentów z nawrotową lub oporną ostrą białaczką szpikową. Badanie prowadzone jest w dwóch fazach – pierwsza koncentruje się na określeniu najbezpieczniejszej dawki i poznaniu działań niepożądanych, druga ocenia skuteczność leczenia w kontrolowaniu białaczki.
Badany lek: CCTx-001 to eksperymentalna terapia komórkami CAR-T podawana dożylnie, będąca formą immunoterapii, która wykorzystuje genetycznie zmodyfikowane komórki T pacjenta do atakowania komórek nowotworowych.
Badanie bezpieczeństwa komórek CAR-T CD19, cyklofosfamidu i fludarabiny u dorosłych z oporną lub nawrotową ostrą białaczką szpikową wyrażającą CD19
Badanie prowadzone w: Francja
To badanie bada nową metodę leczenia wykorzystującą specjalną immunoterapię komórkową znaną jako komórki CAR-T CD19. Są to własne komórki T pacjenta – rodzaj białych krwinek – które zostały zmodyfikowane w laboratorium, aby lepiej rozpoznawać i atakować komórki nowotworowe. Leczenie podawane jest przez infuzję, czyli bezpośrednio do krwiobiegu.
Kryteria włączenia: Pacjenci muszą mieć co najmniej 18 lat, klirens kreatyniny wynoszący co najmniej 40 ml/min, poziomy enzymów wątrobowych (ALT i AST) nie przekraczające 2,5-krotności górnej granicy normy, bilirubinę całkowitą 1,5 mg/dl lub mniej (z wyjątkiem zespołu Gilberta), frakcję wyrzutową serca wynoszącą 45% lub więcej, poziom tlenu powyżej 92% przy oddychaniu powietrzem pokojowym oraz ostrą białaczkę szpikową wyrażającą marker CD19. Choroba musi być nawrotowa lub oporna na leczenie, status sprawności ECOG musi być niższy niż 2, przewidywana długość życia większa niż 2 miesiące. Badanie MRI mózgu nie może wskazywać na zajęcie ośrodkowego układu nerwowego, a liczba płytek musi wynosić co najmniej 30 000 na mikrolitr oraz bezwzględna liczba limfocytów co najmniej 200 na mikrolitr.
Kryteria wykluczenia: Z badania wykluczeni są pacjenci poniżej 18 roku życia, osoby bez nawrotowej lub opornej ostrej białaczki szpikowej wyrażającej marker CD19, pacjenci, którzy nie mogą przejść badania cytometrii przepływowej oraz osoby, które nie mogą bezpiecznie przyjąć terapii komórkami CAR-T CD19.
Cel badania: Głównym celem jest ocena bezpieczeństwa i tego, jak dobrze pacjenci tolerują leczenie komórkami CAR-T CD19. W badaniu stosowane są również cyklofosfamid i fludarabina, które pomagają przygotować organizm do terapii komórkami CAR-T. Uczestnicy będą regularnie badani i monitorowani, aby sprawdzić odpowiedź na leczenie i śledzić ewentualne działania niepożądane.
Badany lek: Komórki CAR-T CD19 to forma immunoterapii, w której komórki T pacjenta są genetycznie modyfikowane, aby wyrażały receptor antygenu chimerycznego (CAR) ukierunkowany na białko CD19 na komórkach nowotworowych, co prowadzi do ich zniszczenia.
Badanie S227928 w monoterapii i w połączeniu z wenetoklaksem u pacjentów z nawrotową lub oporną ostrą białaczką szpikową, zespołem mielodysplastycznym lub przewlekłą białaczką mielomonocytową
Badanie prowadzone w: Francja, Finlandia, Niemcy
To badanie testuje nowy lek S227928, który jest koniugatem przeciwciało-lek anty-CD74. Oznacza to, że jest to specjalny rodzaj leku zaprojektowanego tak, aby celować i atakować komórki nowotworowe. Badanie analizuje działanie S227928 zarówno samodzielnie, jak i w połączeniu z innym lekiem zwanym wenetoklaksem, który jest już stosowany w leczeniu niektórych nowotworów krwi.
Kryteria włączenia: Pacjenci muszą być dorosłymi (co najmniej 18 lat), mieć status sprawności wynoszący 2 lub mniej (w niektórych krajach europejskich 0 lub 1), udzielić pisemnej świadomej zgody oraz mieć potwierdzoną diagnozę ostrej białaczki szpikowej, zespołu mielodysplastycznego/ostrej białaczki szpikowej lub przewlekłej białaczki mielomonocytowej. Pacjenci muszą zostać wcześniej poddani leczeniu co najmniej jedną standardową terapią, a ich choroba musi być nawrotowa lub oporna na leczenie, bez możliwości dalszej standardowej terapii. Liczba krążących leukocytów musi być mniejsza niż 10 x 10⁹/L (można stosować hydroksykarbamid w celu spełnienia tego kryterium). Wymagane są odpowiednie funkcje nerek i wątroby.
Kryteria wykluczenia: Wykluczeni są pacjenci bez diagnozy nawrotowej lub opornej ostrej białaczki szpikowej, zespołu mielodysplastycznego/ostrej białaczki szpikowej lub przewlekłej białaczki mielomonocytowej, osoby poza określonym przedziałem wiekowym oraz osoby niespełniające kryteriów płci lub nie należące do określonej grupy szczególnie wrażliwej.
Cel badania: Pierwsza faza koncentruje się na ocenie bezpieczeństwa i tolerancji S227928 jako pojedynczego leku i w połączeniu z wenetoklaksem, z dostosowywaniem dawki w celu określenia maksymalnej tolerowanej dawki. Druga faza ocenia działanie przeciwbiałaczkowe połączenia S227928 z wenetoklaksem. Uczestnicy są ściśle monitorowani pod kątem działań niepożądanych, z regularnymi badaniami parametrów życiowych, badaniami fizykalnymi, testami laboratoryjnymi oraz oceną serca.
Badane leki: S227928 to koniugat przeciwciało-lek podawany dożylnie, który łączy przeciwciało z lekiem w celu celowania i atakowania komórek nowotworowych poprzez dostarczanie środka cytotoksycznego bezpośrednio do komórek wyrażających białko CD74. Wenetoklaks to doustny inhibitor BCL-2, który działa poprzez hamowanie białka BCL-2, pomagając komórkom nowotworowym przeżyć, promując tym samym ich śmierć.
Badanie bezpieczeństwa i skuteczności kizartinibu u dzieci i młodych dorosłych z ostrą białaczką szpikową
Badanie prowadzone w: Francja, Szwecja, Belgia, Włochy, Dania, Hiszpania, Holandia
To badanie koncentruje się na dzieciach i młodych dorosłych z ostrą białaczką szpikową i testuje lek zwany kizartinibem (kod AC220). Kizartinib jest inhibitorem kinazy tyrozynowej receptora klasy III, zaprojektowanym do celowania w określone mutacje w komórkach nowotworowych. Badanie ocenia bezpieczeństwo i skuteczność kizartinibu stosowanego w połączeniu z chemioterapią oraz jako samodzielne leczenie.
Kryteria włączenia: Pacjenci muszą mieć od 1 miesiąca do 21 lat w momencie wyrażenia zgody, diagnozę ostrej białaczki szpikowej z co najmniej 5% komórek blastycznych w szpiku kostnym oraz specyficzną mutację genetyczną FLT3-ITD w szpiku kostnym lub krwi. Muszą być w pierwszym nawrocie lub nie reagować na pierwszą rundę chemioterapii o wysokiej dawce, bez więcej niż jednej próby indukcji remisji. Wymagany jest odpowiedni status sprawności, pełne wyleczenie z istotnych działań niepożądanych poprzednich terapii nowotworowych oraz odpowiednie funkcje nerek, wątroby i serca. Pacjenci w wieku rozrodczym muszą stosować wysoce skuteczną antykoncepcję.
Kryteria wykluczenia: Wykluczeni są pacjenci z innym rodzajem nowotworu niż ostra białaczka szpikowa, osoby poza przedziałem wiekowym 1 miesiąca do 21 lat, pacjenci, którzy nie mogą bezpiecznie otrzymać badanego leku lub chemioterapii z powodu innych schorzeń, kobiety w ciąży lub karmiące piersią, osoby uczestniczące ostatnio w innym badaniu klinicznym, pacjenci z pewnymi infekcjami lub innymi poważnymi problemami zdrowotnymi, które mogą zakłócać badanie, oraz osoby niezdolne do przestrzegania procedur badania lub uczestniczenia w wymaganych wizytach.
Cel badania: Badanie ma na celu określenie najlepszej dawki kizartinibu dla różnych grup wiekowych oraz ocenę, jak dobrze działa w osiąganiu remisji, czyli stanu, w którym nowotwór nie jest już wykrywalny. Uczestnicy będą otrzymywać kizartinib wraz z chemioterapią przez maksymalnie dwa cykle, z opcją dodatkowego leczenia w razie potrzeby. Następnie kizartinib może być podawany samodzielnie przez maksymalnie dwanaście cykli, aby sprawdzić, czy pomaga zapobiec powrotowi nowotworu.
Badany lek: Kizartinib to inhibitor kinazy tyrozynowej celujący w receptor FLT3, który jest zaangażowany we wzrost i przeżycie komórek nowotworowych. Jest podawany doustnie w formie roztworu.
Podsumowanie
Siedem aktualnie prowadzonych badań klinicznych nad nawrotową ostrą białaczką szpikową przedstawia zróżnicowane podejścia terapeutyczne. Większość badań koncentruje się na pacjentach dorosłych, z wyjątkiem jednego badania dedykowanego dzieciom i młodym dorosłym (badanie kizartinibu).
Geograficznie badania są prowadzone głównie w krajach Europy Zachodniej, ze szczególnym uwzględnieniem Francji, która uczestniczy w pięciu z siedmiu badań. Hiszpania, Niemcy i Włochy również wykazują znaczącą aktywność w tym zakresie. Polska uczestniczy w jednym badaniu (ziftomenib).
Pod względem podejść terapeutycznych wyróżniają się trzy główne kierunki: terapie celowane molekularnie (ziftomenib, eltaneksor, eganelizib, kizartinib), zaawansowana immunoterapia komórkowa CAR-T (CCTx-001, komórki CAR-T CD19) oraz koniugaty przeciwciało-lek (S227928). Wiele badań koncentruje się na pacjentach ze specyficznymi mutacjami genetycznymi, takimi jak NPM1 czy FLT3-ITD, co odzwierciedla trend w kierunku medycyny spersonalizowanej.
Istotnym aspektem jest to, że wszystkie badania są przeznaczone dla pacjentów z ograniczonymi opcjami terapeutycznymi – osoby, które wyczerpały standardowe możliwości leczenia lub u których choroba jest oporna na dotychczasową terapię. Badania te oferują nadzieję na nowe możliwości leczenia w tej trudnej grupie pacjentów.
Hiszpania
