Badanie oceniające bezpieczeństwo i tolerancję długotrwałego leczenia wodorowęglanem sodu i diwodorofosforanem sodu u pacjentów z przewlekłymi zaparciami
Zaparcia to powszechny problem trawiennyy, który dotyka około jednej na siedem zdrowych osób, szczególnie często kobiety i osoby starsze. Chociaż większość przypadków jest przejściowa i można je łatwo opanować, zrozumienie przyczyn i skutecznych metod leczenia jest kluczowe dla utrzymania dobrego samopoczucia.
Czym są zaparcia
Zaparcia to stan, w którym osoba ma mniej niż trzy wypróżnienia w tygodniu, a stolec jest twardy, suchy lub grudkowaty. Może to również oznaczać trudności lub ból podczas oddawania stolca oraz uczucie, że nie cały stolec został wydalony.
Zaparcia mogą oznaczać różne rzeczy dla różnych osób. Zwykle termin ten odnosi się do trudności lub rzadkiego oddawania stolca. Trzeba jednak pamiętać, że wzorce wypróżnień są bardzo indywidualne. To, co jest normalne dla jednej osoby, może być inne dla innej. Częstotliwość wypróżnień u zdrowych osób może się wahać od trzech razy dziennie do trzech razy w tygodniu.
Istnieje powszechne przekonanie, że ludzie powinni wypróżniać się codziennie, ale nie jest to prawdą. Ważne jest, aby znać swój własny wzorzec wypróżnień i dostrzegać, kiedy pojawia się zmiana.
Im dłużej czeka się na wypróżnienie, tym trudniej jest stolcowi przejść. Dzieje się tak dlatego, że jelito grube (najgrubsza część jelit) wchłania zbyt dużo wody ze stolca. To wysusza go, sprawiając, że staje się twardy i trudny do wydalenia.
Jak często występują zaparcia
Zaparcia są bardzo powszechnym problemem. W Stanach Zjednoczonych około 33 milionów dorosłych cierpi na zaparcia, co skutkuje 2,5 miliona wizyt u lekarza i 92 000 hospitalizacji rocznie.
Zaparcia dotyczą około jednej na siedem zdrowych osób. Jest to jeden z najczęstszych problemów żołądkowo-jelitowych. Co najmniej 2,5 miliona osób rocznie zgłasza się do swojego lekarza z powodu zaparć.
Dwie grupy najbardziej narażone na zaparcia to młode kobiety oraz osoby starsze. Zaparcia są również problemem dla niektórych osób, które muszą przyjmować określone leki.
Objawy zaparć
Główne objawy zaparć obejmują trudności z oddawaniem stolca lub rzadkie wypróżnienia. Niezależnie od indywidualnego wzorca wypróżnień, pewne cechy zazwyczaj definiują zaparcia:
Stolec jest suchy i twardy
Wypróżnienia są bolesne, a stolec trudny do wydalenia
Uczucie niepełnego wydalenia stolca
Mniej niż trzy wypróżnienia w tygodniu
Zaparcia mogą występować wraz z bólem w odbytnicy i skurczami. Ból może nasilać się podczas próby oddania stolca. Czasami na papierze toaletowym lub na powierzchni stolca mogą pojawiać się niewielkie ilości jasnoczerwonej krwi. Jest to spowodowane powiększonymi żyłami w okolicy odbytnicy, czyli hemoroidami (żylakami odbytu).
Co powoduje zaparcia
Zaparcia mogą mieć wiele przyczyn. Najczęstsze z nich to zmiany w diecie lub rutynie oraz niewystarczające spożycie błonnika pokarmowego.
Czynniki ryzyka zaparć można podzielić na niemodyfikowalne i modyfikowalne. Do czynników niemodyfikowalnych należą płeć żeńska, niższy status społeczno-ekonomiczny, choroby współistniejące, przebywanie w domu opieki oraz wiek powyżej 65 lat. Modyfikowalne czynniki ryzyka obejmują niewystarczającą aktywność fizyczną, depresję, zmniejszone spożycie kalorii oraz stosowanie leków, które mogą powodować zaparcia.
Niektóre leki mogą powodować zaparcia. Przykłady obejmują morfinę i kodeinę, które są nazywane lekami opioidowymi. Inne leki, które mogą powodować zaparcia, to leki przeciwbólowe i antydepresanty.
Słaba dieta, niewystarczająca ilość snu, ograniczona aktywność fizyczna, niepokój, stres emocjonalny i wiek mogą również powodować zaparcia. Niektóre choroby również mogą być przyczyną zaparć i zazwyczaj wiążą się z nagłą zmianą nawyków jelitowych, bólem, utratą wagi, zmęczeniem lub krwistym stolcem.
Jak leczyć zaparcia
W większości przypadków można leczyć zaparcia w domu. Leczenie pierwszego rzutu obejmuje kilka prostych zmian.
Zmiany w diecie i płynach
Zmiana tego, co się je i pije, może sprawić, że stolec będzie miększy i łatwiejszy do wydalenia. Aby ulżyć objawom:
Jedz więcej pokarmów bogatych w błonnik
Pij dużo wody i innych płynów
Jeśli masz chorobę nerek, serca lub wątroby i musisz ograniczać płyny, porozmawiaj z lekarzem przed zwiększeniem ilości płynów.
W zależności od wieku i płci dorośli powinni otrzymywać od 22 do 34 gramów błonnika dziennie. Włączaj produkty bogate w błonnik do swojej diety każdego dnia. Należą do nich owoce, warzywa, fasola i produkty pełnoziarniste.
Istnieją dwa rodzaje błonnika: rozpuszczalny i nierozpuszczalny. Oba są ważne dla zdrowia, trawienia i zapobiegania chorobom. Błonnik rozpuszczalny wchłania wodę z jedzenia, tworząc żel, który spowalnia trawienie. Można go znaleźć w owsie, jęczmieniu, orzechach, nasionach, fasolach, soczewicy, grochu oraz niektórych owocach i warzywach. Błonnik nierozpuszczalny nie wchłania wody i dodaje objętości stolcowi, pomagając pożywieniu szybciej przechodzić przez żołądek i jelita. Można go znaleźć w produktach pełnoziarnistych, większości warzyw, otrębów pszennych i roślinach strączkowych.
Aktywność fizyczna
Wykonuj co najmniej 2,5 godziny umiarkowanych do intensywnych ćwiczeń tygodniowo. Spacery to dobry wybór. Możesz również chcieć wykonywać inne czynności, takie jak bieganie, pływanie, jazda na rowerze lub gra w tenisa lub sporty zespołowe.
Suplementy błonnikowe
Możesz brać suplement błonnikowy, taki jak Benefibre lub Metamucil, codziennie. Przeczytaj i postępuj zgodnie ze wszystkimi instrukcjami na etykiecie.
Środki przeczyszczające
Leki przeczyszczające mogą pomóc w leczeniu zaparć. Leczenie pierwszego rzutu obejmuje zapewnienie odpowiedniego spożycia płynów, suplementację błonnika pokarmowego oraz środki przeczyszczające osmotyczne. Terapia drugiego rzutu obejmuje krótki okres stosowania środków przeczyszczających pobudzających, a następnie leki wydzielnicze jelitowe.
Lekarz może zalecić dostępny bez recepty środek przeczyszczający w celu złagodzenia zaparć. Przykłady to Mleczko Magnezowe i Restoralax.
Nawyki toaletowe
Zaplanuj czas każdego dnia na wypróżnienie. Codzienna rutyna może pomóc. Poświęć czas na wypróżnienie, ale nie siedź dłużej niż 10 minut na raz. I nie napinaj się zbyt mocno. Podpieraj stopy małym podnóżkiem, gdy siedzisz na toalecie. Pomaga to zgiąć biodra i umieścić miednicę w pozycji kucającej.
Domowe sposoby
Istnieje kilka naturalnych metod, które mogą pomóc zachęcić jelita do pracy. Sok z cytryny może być oczyszczającym sposobem na zachęcenie do wypróżnienia. Spróbuj wypić szklankę wody zmieszanej z sokiem z połowy cytryny przed snem i po przebudzeniu.
Spożywanie oliwy z oliwek może również pomóc złagodzić zaparcia, ponieważ działa jak naturalny środek przeczyszczający.
Jak zapobiegać zaparciom
Kilka zmian w diecie i stylu życia może pomóc uniknąć ciągłych zaparć:
Pij dużo płynów każdego dnia
Jedz produkty bogate w błonnik
Regularnie ćwicz
Utrzymuj regularne nawyki toaletowe
Większość przypadków zaparć jest przejściowa i zniknie przy prostych zmianach stylu życia.
Kiedy udać się do lekarza
Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli zaparcia są poważne lub nie ustępują. Zwłaszcza ważne jest udanie się do lekarza, jeśli występują objawy alarmowe.
Objawy alarmowe, które wymagają konsultacji lekarskiej, obejmują:
Niezamierzona utrata wagi
Zmęczenie
Krwawienie z odbytu lub krew w stolcu
Zmiana w nawykach jelitowych
Zwężenie stolca
Silny ból brzucha
Powinieneś również skontaktować się z lekarzem, jeśli masz silny ból, krew w stolcu lub zaparcia trwające dłużej niż trzy tygodnie.
Pacjenci z objawami alarmowymi lub ci, którzy zalegają z badaniami przesiewowymi w kierunku raka jelita grubego, powinni być skierowani na kolonoskopię. Rutynowe stosowanie badań laboratoryjnych lub obrazowania, w tym kolonoskopii, nie jest zalecane w przypadku braku objawów alarmowych.
Jeśli początkowe leczenie jest nieskuteczne, pacjenci powinni być skierowani do gastroenterologa w celu przeprowadzenia bardziej specjalistycznych badań. Pacjenci z opornym na leczenie zaparciem mogą być rozważani do operacji.
Opiekę następczą należy traktować jako kluczowy element leczenia i bezpieczeństwa. Należy umówić się na wszystkie wizyty i zadzwonić do lekarza, jeśli występują problemy.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.