Badanie nad bezpieczeństwem i skutecznością wenetoklaksu z kombinacją leków u pacjentów z MDS, CMML lub wtórną ostrą białaczką szpikową przed przeszczepem komórek macierzystych
Białaczka to nowotwór krwi, który powstaje w szpiku kostnym – miękkim wnętrzu kości, gdzie produkowane są komórki krwi. Choroba charakteryzuje się niekontrolowanym wzrostem nieprawidłowych komórek krwi, które stopniowo wypierają zdrowe krwi i zakłócają jej normalne funkcjonowanie.
Czym jest białaczka?
Białaczka to nowotwór krwi, charakteryzujący się szybkim wzrostem nieprawidłowych komórek krwi. Ten niekontrolowany wzrost zachodzi w szpiku kostnym – miękkiej, gąbczastej tkance wewnątrz kości, gdzie organizm produkuje większość komórek krwi. Komórki białaczkowe są zazwyczaj niedojrzałymi (wciąż rozwijającymi się) białymi krwinkami. Nazwa „białaczka" pochodzi z greckiego i oznacza dosłownie „białą krew".
W odróżnieniu od innych nowotworów, białaczka zazwyczaj nie tworzy bryły guza, który można zobaczyć w badaniach obrazowych, takich jak prześwietlenia rentgenowskie czy tomografia komputerowa.
Istnieje wiele typów białaczki. Niektóre są częstsze u dzieci, inne u dorosłych. Leczenie zależy od typu białaczki i innych czynników.
Jak rozwija się białaczka?
Białaczka rozpoczyna się w szpiku kostnym, gdzie powstają komórki krwi. Komórki te przechodzą przez wiele etapów zanim osiągną swoją w pełni dojrzałą formę. Dojrzałe, prawidłowe komórki krwi obejmują:
Czerwone krwinki – komórki przenoszące tlen i inne ważne substancje do wszystkich tkanek i narządów w organizmie
Białe krwinki – komórki walczące z infekcjami
Płytki krwi – komórki pomagające w krzepnięciu krwi
Te komórki krwi powstają z komórek macierzystych krwiotwórczych (hemo = krew, poiesis = tworzenie). Komórki macierzyste rozwijają się albo w komórki macierzyste limfoidalne, albo mieloidalne. Komórki macierzyste limfoidalne przekształcają się w limfocyty, rodzaj białych krwinek. Limfocyty pomagają zwalczać infekcje i niszczą nieprawidłowe komórki. Istnieją trzy typy limfocytów: komórki B, komórki T i komórki NK (naturalni zabójcy).
Komórki macierzyste mieloidalne rozwijają się w czerwone krwinki, płytki krwi, granulocyty i monocyty. Granulocyty i monocyty to rodzaje białych krwinek, które pomagają zwalczać infekcje.
W białaczce dochodzi do nadprodukcji komórek blastycznych (blastów) – niedojrzałych komórek krwi. Te komórki blastyczne rozwijają się nieprawidłowo i nie przekształcają się w dojrzałe komórki krwi. Z czasem komórki blastyczne wypierają normalne komórki krwi, przez co te nie mogą wykonywać swoich funkcji. Po zdiagnozowaniu białaczki te komórki blastyczne nazywane są komórkami białaczkowymi.
Białaczka rozpoczyna się, gdy DNA pojedynczej komórki w szpiku kostnym ulega zmianie (mutacji) i nie może rozwijać się ani funkcjonować normalnie.
Główne typy białaczki
Białaczka może być ostra lub przewlekła. Ostra białaczka rozwija się szybko i zwykle wymaga natychmiastowego leczenia. Przewlekła białaczka rozwija się wolniej i pogarsza stopniowo przez dłuższy okres czasu.
Białaczka klasyfikowana jest również jako limfocytowa lub mieloidalna. Białaczka limfocytowa odnosi się do nieprawidłowego wzrostu komórek szpiku, które stają się limfocytami – rodzajem białych krwinek odgrywającym rolę w układzie odpornościowym. W białaczce mieloidalnej nieprawidłowy wzrost komórek występuje w komórkach szpiku, które dojrzewają do czerwonych krwinek, białych krwinek lub płytek krwi.
Cztery główne typy białaczki to:
Ostra białaczka limfoblastyczna (ALL) – najczęstsza postać nowotworu u dzieci, może również wystąpić u dorosłych
Ostra białaczka szpikowa (AML) – częstsza u starszych dorosłych, ale może również dotknąć dzieci
Przewlekła białaczka limfocytowa (CLL) – jeden z najczęstszych typów białaczki u dorosłych, często występuje w wieku średnim lub po nim
Przewlekła białaczka szpikowa (CML) – zwykle występuje u dorosłych w wieku średnim lub po nim
Białaczka występuje zarówno u dzieci, jak i u dorosłych. ALL jest najczęstszą postacią białaczki dziecięcej, a AML jest drugą co do częstości. Dwie najczęstsze białaczki u dorosłych to AML i CLL.
Według danych z bazy Surveillance, Epidemiology, and End Results (SEER), szacuje się, że w 2021 roku było 61 090 nowych przypadków białaczki, co stanowi 3,2% wszystkich nowych przypadków nowotworów, czyniąc białaczkę 10. najczęstszym nowotworem w Stanach Zjednoczonych.
Białaczka występuje najczęściej u dorosłych powyżej 55 roku życia, ale jest również najczęstszym nowotworem u dzieci poniżej 15 roku życia.
Czynniki ryzyka
Chociaż eksperci nie są pewni dokładnych przyczyn białaczki, zidentyfikowali kilka czynników ryzyka, które obejmują:
Narażenie na wysokie poziomy promieniowania
Wielokrotne narażenie na pewne substancje chemiczne (na przykład benzen)
Chemioterapia w przeszłości
Zespół Downa
Silna historia rodzinna białaczki
Objawy białaczki
Objawy różnią się w zależności od typu i stadium białaczki, ale mogą obejmować następujące:
Gorączka, dreszcze, nocne poty i inne objawy grypopodobne
Osłabienie i zmęczenie
Opuchnięte lub krwawiące dziąsła
Bóle głowy
Powiększona wątroba i śledziona
Powiększone migdałki
Ból kości
Bladość
Małe czerwone plamki na skórze wielkości główki od szpilki
Utrata wagi
Diagnostyka
Aby ustalić, czy masz białaczkę, lekarz wykona pełną morfologię krwi (ang. complete blood count, CBC). To badanie może ujawnić, czy masz komórki białaczkowe. Nieprawidłowe poziomy białych krwinek oraz nieprawidłowo niskie liczby czerwonych krwinek lub płytek krwi mogą również wskazywać na białaczkę.
Jeśli wynik testu na białaczkę jest pozytywny, lekarz przeprowadzi biopsję szpiku kostnego, aby określić typ białaczki.
Leczenie
Leczenie białaczki zależy od typu białaczki, wieku pacjenta, ogólnego stanu zdrowia oraz tego, czy białaczka rozprzestrzeniła się na inne narządy lub tkanki.
Główne metody leczenia obejmują:
Chemioterapia jest głównym leczeniem wielu typów białaczki. Chemioterapia stosuje leki, aby zabić komórki białaczkowe. W przypadku leczenia intensywnego zwykle podaje się kombinację dwóch lub więcej leków chemioterapeutycznych.
Radioterapia jest najczęściej stosowana do celowania w obszary ciała, w których zgromadziły się komórki białaczkowe. Jest również używana do przygotowania szpiku kostnego do przeszczepu komórek macierzystych.
Przeszczep komórek macierzystych jest stosowany u niektórych osób z określonymi typami białaczki.
Terapia celowana jest oferowana w przypadku niektórych typów białaczki.
Czujna obserwacja (ang. watchful waiting) jest opcją leczenia dla niektórych osób z przewlekłą białaczką.
Chirurgia może być stosowana w rzadkich przypadkach do usunięcia śledziony.
Leczenie często przeprowadzane jest w szpitalu lub w specjalistycznym ośrodku, ponieważ wymaga bardzo ścisłego nadzoru medycznego i pielęgniarskiego. Pacjenci będą potrzebować regularnych transfuzji krwi, ponieważ ich krew nie będzie zawierać wystarczającej liczby zdrowych komórek krwi. Będą również podatni na infekcje, więc ważne jest, aby przebywali w czystym i stabilnym środowisku.
Skutki uboczne chemioterapii mogą obejmować nudności i wymioty, łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia, biegunkę, utratę apetytu, owrzodzenia jamy ustnej, zmęczenie, wysypki skórne, wypadanie włosów i niepłodność.
Życie z białaczką
Życie z białaczką może być trudne, szczególnie w przypadku przewlekłych postaci choroby, które są stale obecne. W przeciwieństwie do niektórych innych rodzajów nowotworów, które znikają po zakończeniu leczenia, przewlekłe nowotwory takie jak niektóre typy białaczki zawsze będą częścią życia pacjenta.
Ważne jest, aby dbać o siebie fizycznie i psychicznie podczas i po leczeniu nowotworowego. Owoce, warzywa, chude białka i produkty pełnoziarniste dają więcej siły niż przetworzona żywność. Mogą również pomóc w radzeniu sobie z działaniami ubocznymi leczenia, utrzymaniu zdrowej wagi i zmniejszeniu ryzyka infekcji.
Należy pić dużo płynów (około ośmiu szklanek po 250 ml dziennie), aby utrzymać równowagę minerałów w organizmie. Jeśli występują wymioty lub biegunka, należy zwiększyć spożycie płynów, aby zapobiec odwodnieniu.
Ćwiczenia są istotną częścią planu leczenia nowotworowego. Badania pokazują, że regularne ćwiczenia mogą znacząco poprawić zdrowie fizyczne i psychiczne podczas każdej fazy leczenia.
Dowiadywanie się o swoim typie białaczki i zdobywanie jak największej ilości informacji może pomóc w podejmowaniu decyzji dotyczących opieki. Najlepiej uzyskać te informacje od lekarza. Warto przygotować listę wszystkich pytań i wątpliwości przed wizytami.
Wielu ludzi, stawiwszy czoła początkowej diagnozie, z czasem i wsparciem jest w stanie dostosować się do życia z białaczką. Pomoc i wsparcie są dostępne, w tym grupy wsparcia, konsultacje psychologiczne i programy edukacyjne dla pacjentów.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.