Badanie kontynuacji leczenia itacytynibem u pacjentów z mielofibrozą, powikłaniami po przeszczepie płuc lub przewlekłą chorobą przeszczep przeciwko gospodarzowi
Badanie prowadzone w: Belgia, Austria, Hiszpania, Grecja, Niemcy, Włochy
To badanie kliniczne jest przeznaczone dla uczestników, którzy wcześniej brali udział w badaniach z użyciem leku itacytynib. Warunkiem włączenia jest obecne uczestnictwo w sponsorowanym przez Incyte badaniu klinicznym opartym na itacytynibie, tolerowanie leczenia zgodnie z protokołem badania macierzystego oraz odnoszenie korzyści klinicznych z leczenia itacytynibem w ocenie badacza. Pacjenci muszą wykazać zgodność z wymogami protokołu oraz wyrazić gotowość unikania ciąży lub spłodzenia dziecka zgodnie z określonymi kryteriami. Badanie wykluczy pacjentów, którzy nie odnoszą korzyści z terapii opartej na itacytynibie lub nie brali udziału w sponsorowanych przez Incyte badaniach.
Celem badania jest ocena długoterminowego bezpieczeństwa itacytynibu podawanego doustnie w postaci tabletek. Uczestnicy będą regularnie monitorowani pod kątem działań niepożądanych. Badanie ma trwać do 2027 roku, zapewniając długoterminowe wsparcie i obserwację dla pacjentów odnoszących korzyści z leczenia. Itacytynib działa poprzez hamowanie kinaz Janusowych (JAK), które odgrywają rolę w szlakach sygnałowych regulujących odpowiedź immunologiczną i stan zapalny.
Badanie z użyciem ruksolitinibu lub ruksolitinibu w skojarzeniu z innymi terapiami onkologicznymi u pacjentów z mielofibrozą
Badanie prowadzone w: Polska
Badanie jest przeznaczone dla pacjentów, którzy ukończyli wcześniejsze badanie z ruksolitynibem lub kombinacją ruksolitinibu z innymi terapiami przeciwnowotworowymi i nadal odnoszą korzyści z leczenia. Do badania kwalifikują się osoby obecnie tolerujące leczenie zgodnie z protokołem macierzystym, odnoszące korzyści z terapii (ruksolitynib samodzielnie, w połączeniu z terapią uzupełniającą lub sama terapia uzupełniająca) oraz wykazujące co najmniej stabilne schorzenie. Pacjenci muszą być w stanie przestrzegać zaplanowanych wizyt i procedur oraz wyrazić zgodę na unikanie ciąży lub spłodzenia dziecka przy użyciu skutecznych metod antykoncepcji.
Wykluczeni są pacjenci ze schorzeeniami innymi niż mielofibroza oraz osoby niespełniające określonych kryteriów zdrowotnych. Badanie ma na celu ocenę bezpieczeństwa kontynuacji leczenia ruksolitynibem podawanym doustnie w postaci tabletek Jakavi (15 mg i 5 mg). Uczestnicy będą regularnie monitorowani pod kątem działań niepożądanych. Badanie potrwa do 2026 roku. Ruksolitynib jest inhibitorem kinaz Janusowych (JAK), lekiem dobrze udokumentowanym w leczeniu mielofibrozy, działającym poprzez hamowanie enzymów wpływających na produkcję komórek krwi.
Badanie porównujące imetelstat z kombinacją leków w leczeniu mielofibrozy średniego-2 lub wysokiego ryzyka u pacjentów niereagujących na leczenie inhibitorami JAK
Badanie prowadzone w: Włochy, Austria, Hiszpania, Belgia, Polska, Francja, Dania, Węgry, Portugalia, Bułgaria, Niemcy
Badanie jest przeznaczone dla dorosłych pacjentów z potwierdzoną diagnozą mielofibrozy pierwotnej lub wtórnej (po czerwienicy prawdziwej lub nadpłytkowości samoistnej), sklasyfikowanej jako średnie-2 lub wysokie ryzyko według systemu prognostycznego IPSS. Warunkiem włączenia jest wymierna powiększona śledziona, aktywne objawy choroby oraz nieudana wcześniejsza terapia inhibitorem JAK przez co najmniej 3-6 miesięcy bez możliwości przeszczepu komórek macierzystych. Pacjenci muszą spełniać określone kryteria laboratoryjne dotyczące poziomu neutrofili i płytek krwi bez wspomagania lekami lub transfuzjami.
Wykluczeni są pacjenci, którzy nie doświadczyli nawrotu lub pogorszenia po leczeniu inhibitorem JAK, osoby bez mielofibrozy średniego-2 lub wysokiego ryzyka oraz ci spoza określonego zakresu wiekowego. Badanie porównuje imetelstat (podawany dożylnie) z najlepszą dostępną terapią. Głównym celem jest ocena przeżycia całkowitego, a drugorzędne cele obejmują redukcję objętości śledziony i poprawę objawów po 24 tygodniach. Imetelstat działa poprzez hamowanie telomerazy, enzymu pomagającego komórkom nowotworowym utrzymać zdolność do podziału. Badanie ma potrwać do 2026 roku.
Badanie pakrytynibu u pacjentów z ciężką małopłytkowością w mielofibrozie
Badanie prowadzone w: Polska, Rumunia, Bułgaria, Włochy, Czechy, Francja, Węgry, Hiszpania
Badanie jest przeznaczone dla pacjentów z mielofibroza pierwotną lub wtórną (po czerwienicy prawdziwej lub nadpłytkowości samoistnej) z liczbą płytek poniżej 50 000 na mikrolitr. Do włączenia wymagane jest zakwalifikowanie jako średnie-1, średnie-2 lub wysokie ryzyko według systemu DIPSS, wymacalna powiększona śledziona o co najmniej 5 cm poniżej łuku żebrowego oraz całkowity wynik objawów wynoszący 10 lub więcej punktów. Pacjenci muszą mieć co najmniej 18 lat, spełniać określone kryteria laboratoryjne dotyczące funkcji szpiku, nerek i wątroby oraz wyrazić zgodę na regularne badania obrazowe.
Badanie porównuje pakrytynib z terapiami wybranymi przez lekarza. Głównym celem jest ocena redukcji objętości śledziony po 24 tygodniach. Uczestnicy będą otrzymywać pakrytynib doustnie w postaci kapsułek lub jeden z leków alternatywnych (hydroksykarbamid, ruksolitynib, metyloprednizolon, danazol, prednizolon lub deksametazon). Przez cały okres badania będą przeprowadzane regularne oceny, w tym badania obrazowe i kwestionariusze objawów. Pakrytynib działa jako silny inhibitor określonych enzymów zaangażowanych w proces chorobowy, celując w szlaki przyczyniające się do powiększenia śledziony i objawów mielofibrozy.
Badanie RVU120 i ruksolitinibu u pacjentów z mielofibrozą średniego lub wysokiego ryzyka
Badanie prowadzone w: Polska, Włochy
Badanie jest przeznaczone dla pacjentów w wieku co najmniej 18 lat z diagnozą mielofibrozy (pierwotnej lub wtórnej) sklasyfikowanej jako średnie lub wysokie ryzyko. Wymagana jest odpowiednia funkcja wątroby i nerek, prawidłowe parametry morfologii krwi oraz kobieta w wieku rozrodczym musi mieć negatywny wynik testu ciążowego i stosować skuteczną antykoncepcję. Pacjenci muszą mieć objawy mielofibrozy z co najmniej 2 objawami punktowanymi średnio co najmniej na 1 w formularzu oceny objawów. W niektórych kohortach badania wymagane są określone warunki dotyczące wcześniejszego leczenia inhibitorami JAK.
Badanie testuje skuteczność RVU120 samodzielnie oraz w połączeniu z ruksolitynibem. Uczestnicy będą otrzymywać RVU120 doustnie i/lub ruksolitynib w postaci tabletek. Głównym celem jest ocena bezpieczeństwa terapii oraz jej skuteczności w redukcji objętości śledziony mierzonej za pomocą MRI lub tomografii komputerowej. Badanie będzie trwać do 24 miesięcy z regularnymi wizytami kontrolnymi. RVU120 jest lekiem docelowym działającym na szlaki molekularne kluczowe dla przeżycia komórek nowotworowych.
Badanie TL-895 u pacjentów z nawracającą lub oporną mielofibrozą lub ospałą mastocytozą układową
Badanie prowadzone w: Hiszpania, Włochy, Polska, Belgia, Niemcy, Bułgaria, Francja
Badanie dotyczy pacjentów w wieku co najmniej 18 lat z potwierdzoną diagnozą mielofibrozy (pierwotnej lub wtórnej) sklasyfikowanej jako średnie lub wysokie ryzyko, którzy wcześniej nie stosowali inhibitorów JAK lub leczeni byli ruksolitynibem z suboptymalnymi wynikami. Wymagana jest odpowiednia funkcja wątroby, nerek i szpiku kostnego, wynik ECOG 2 lub niższy oraz obecność aktywnych objawów z określonym wynikiem punktowym. W przypadku kohorty badania pacjentów z ospałą mastocytozą układową wymagane jest potwierdzenie diagnozy na podstawie biopsji szpiku kostnego oraz obecność umiarkowanych do ciężkich objawów.
TL-895 podawany jest doustnie w postaci tabletek. Badanie ma na celu określenie zalecanej dawki fazy 2 oraz harmonogramu podawania leku, a także ocenę jego bezpieczeństwa. Główne cele obejmują ocenę zmian w całkowitym wyniku objawów po 24 tygodniach. TL-895 jest inhibitorem kinazy będącym w fazie 2 badań klinicznych, celującym w szlaki zaangażowane w wzrost i przeżycie nieprawidłowych komórek. Badanie ma potrwać do końca 2025 roku.
Badanie TP-3654 i momelotinibu u pacjentów z mielofibrozą średniego lub wysokiego ryzyka
Badanie prowadzone w: Belgia, Francja, Włochy
Badanie jest przeznaczone dla dorosłych pacjentów z potwierdzoną diagnozą mielofibrozy pierwotnej lub wtórnej sklasyfikowanej jako średnie lub wysokie ryzyko według systemu DIPSS. Pacjenci muszą mieć niepowodzenie terapii inhibitorem JAK lub nie być w stanie jej tolerować. Wymagana jest wymierna powiększona śledziona, określona oczekiwana długość życia, odpowiednia funkcja nerek, wątroby i układu krzepnięcia oraz zdolność do połykania kapsułek. Pacjenci muszą mieć co najmniej dwa objawy, które można zmierzyć i punktować.
Wykluczeni są pacjenci ze schorzeniami innymi niż określona mielofibroza oraz osoby niespełniające kryteriów wiekowych lub zdrowotnych. Badanie składa się z dwóch faz: w pierwszej określana jest bezpieczna dawka TP-3654 samodzielnie i w połączeniu z momelotinibem, w drugiej oceniana jest wstępna skuteczność kliniczna. TP-3654 i momelotyinib podawane są doustnie w postaci tabletek lub kapsułek. Badanie ma na celu zebranie informacji o potencjalnych korzyściach i działaniach niepożądanych terapii. Potrwa do 2030 roku.
Badanie dodania navtemadlinu do ruksolitinibu u pacjentów z mielofibrozą i suboptymalnymi wynikami leczenia ruksolitynibem
Badanie prowadzone w: Chorwacja, Rumunia, Hiszpania, Polska, Bułgaria, Portugalia, Grecja, Czechy, Węgry, Francja, Austria, Belgia, Niemcy
Badanie jest przeznaczone dla dorosłych pacjentów w wieku co najmniej 18 lat z potwierdzoną diagnozą mielofibrozy pierwotnej lub wtórnej sklasyfikowanej jako wysokie, średnie-2 lub średnie-1 ryzyko według systemu IPSS. Pacjenci muszą mieć wynik ECOG 0-2, nie mogą być wcześniej leczeni inhibitorem JAK oraz muszą być na stabilnej dawce ruksolitinibu z suboptymalnymi wynikami terapii początkowej. W randomizowanym okresie badania wymagane jest potwierdzenie typu TP53WT choroby.
Wykluczeni są pacjenci z innymi poważnymi schorzeniami, kobiety w ciąży lub karmiące piersią, osoby uczestniczące niedawno w innym badaniu klinicznym, z historią reakcji alergicznych na podobne leki, niezdolne przestrzegać procedur badania, z określonymi infekcjami, ciężkimi problemami wątroby lub nerek, po niedawnym zawale serca lub udarze, z niekontrolowanym wysokim ciśnieniem krwi lub historią niektórych typów nowotworów. Badanie porównuje navtemadlin z ruksolitynibem do placebo z ruksolitynibem. Głównym celem jest redukcja objętości śledziony i poprawa wyniku objawów po 24 tygodniach. Navtemadlin i ruksolitynib podawane są doustnie w postaci tabletek. Badanie ma potrwać do 2029 roku.
Badanie długoterminowego bezpieczeństwa luspatercepru u pacjentów z zespołem mielodysplastycznym, talasemią beta lub mielofibrozą, którzy wcześniej uczestniczyli w badaniach luspatercepru
Badanie prowadzone w: Włochy, Bułgaria, Grecja, Holandia, Hiszpania, Szwecja, Niemcy, Francja
Badanie jest przeznaczone dla osób w wieku co najmniej 18 lat, które wcześniej uczestniczyły w badaniach z luspaterceprem. Warunkiem włączenia jest obecne otrzymywanie luspatercepru z korzyściami klinicznymi, wcześniejsze otrzymywanie placebo z przejściem na luspatercept lub znajdujący się w fazie obserwacji po leczeniu luspaterceprem lub placebo. Pacjenci muszą przestrzegać harmonogramu wizyt i procedur badania oraz wyrazić zgodę na regularne testy ciążowe i stosowanie skutecznej antykoncepcji (kobiety) lub kondomów (mężczyźni) podczas badania i przez określony czas po jego zakończeniu.
Wykluczeni są pacjenci, którzy nie uczestniczyli w poprzednich badaniach z luspaterceprem, z historią progresji do ostrej białaczki szpikowej lub innych nowotworów, poza określonym zakresem wiekowym lub należący do populacji wrażliwej. Badanie ma na celu monitorowanie długoterminowego bezpieczeństwa luspatercepru, w tym progresji do białaczki lub innych chorób. Luspatercept podawany jest w iniekcjach podskórnych. Badanie ma potrwać do 2029 roku. Luspatercept działa poprzez wiązanie się z określonymi białkami regulującymi produkcję czerwonych krwinek.
Badanie długoterminowego bezpieczeństwa pelabresybu u pacjentów z mielofibrozą lub nadpłytkowością samoistną
Badanie prowadzone w: Włochy, Belgia, Holandia
Badanie jest przeznaczone dla pacjentów w wieku co najmniej 18 lat, którzy obecnie otrzymują pelabresyb w poprzednim badaniu klinicznym i odnoszą z niego korzyści kliniczne. Pacjenci muszą być w stanie zrozumieć i podpisać formularz świadomej zgody oraz wyrazić zgodę na przestrzeganie zaplanowanych wizyt i procedur. Wymagane jest również zobowiązanie do unikania ciąży lub spłodzenia dziecka podczas badania i przez określony czas po ostatniej dawce leku, z użyciem skutecznych metod antykoncepcji.
Wykluczeni są pacjenci ze schorzeniami innymi niż nowotwory mieloproliferacyjne (mielofibroza i nadpłytkowość samoistna), osoby poza określonym zakresem wiekowym lub z populacji wrażliwej. Badanie ma na celu ocenę długoterminowego bezpieczeństwa pelabresybu podawanego doustnie w postaci tabletek. Monitorowane będą działania niepożądane, przeżycie całkowite i przeżycie wolne od białaczki. Pelabresyb działa jako inhibitor BET, celujący w białka regulujące ekspresję genów, co może pomóc kontrolować nieprawidłowy wzrost komórek. Badanie ma zapewnić cenne informacje o długoterminowej skuteczności i bezpieczeństwie leku.
Badanie skuteczności i bezpieczeństwa selineksoru u pacjentów z mielofibrozą i umiarkowaną małopłytkowością, którzy nie stosowali inhibitorów JAK
Badanie prowadzone w: Francja, Rumunia, Dania, Bułgaria, Grecja, Włochy, Belgia, Hiszpania, Polska, Holandia, Niemcy, Czechy, Węgry
Badanie jest przeznaczone dla pacjentów w wieku co najmniej 18 lat z potwierdzoną diagnozą mielofibrozy lub chorób pokrewnych, sklasyfikowanych jako określone ryzyko według systemu DIPSS. Wymagana jest wymierna powiększona śledziona, aktywne objawy choroby oraz odpowiednia funkcja wątroby, liczbę płytek w określonym zakresie bez niedawnych transfuzji, określony poziom neutrofili oraz odpowiednie funkcje nerek. Pacjenci z aktywnym zapaleniem wątroby typu B lub C oraz HIV muszą spełniać określone kryteria leczenia i stanu zdrowia. Kobiety w wieku rozrodczym muszą mieć negatywny test ciążowy i stosować skuteczną antykoncepcję, mężczyźni muszą używać prezerwatyw.
Wykluczeni są pacjenci z umiarkowaną małopłytkowością, którzy nie byli wcześniej leczeni inhibitorem JAK w kontekście mielofibrozy. Badanie porównuje selineksor z placebo. Głównym celem jest ocena proporcji pacjentów osiągających znaczącą redukcję objętości śledziony po 24 tygodniach. Selineksor podawany jest doustnie w postaci tabletek. Badanie ma na celu ustalenie, czy selineksor może pomóc w leczeniu objawów mielofibrozy, poprawić parametry morfologii krwi i zmniejszyć potrzebę transfuzji. Selineksor działa poprzez hamowanie eksportu białek z jądra komórkowego, co prowadzi do śmierci komórek nowotworowych.
Podsumowanie
Obecnie prowadzonych jest 30 badań klinicznych dotyczących mielofibrozy, oferujących pacjentom szeroki wachlarz możliwości terapeutycznych. Znaczna część badań koncentruje się na pacjentach, którzy nie odpowiedzieli na wcześniejsze leczenie inhibitorami JAK lub nie mogą ich tolerować, co wskazuje na potrzebę nowych opcji terapeutycznych dla tej trudnej grupy chorych.
Zauważalna jest duża aktywność badawcza w krajach takich jak Włochy, Francja, Hiszpania, Polska i Niemcy, gdzie prowadzona jest znaczna liczba badań. Wiele badań testuje terapie kombinowane, łączące różne mechanizmy działania, co może prowadzić do lepszych wyników leczenia. Przykładowo, kilka badań łączy inhibitory JAK z innymi lekami celowanymi, takimi jak navtemadlin, selineksor czy navitoclax.
Badania obejmują różne populacje pacjentów – od tych wcześniej nieleczonych po osoby z oporną lub nawracającą chorobą. Część badań skupia się na specyficznych podgrupach, takich jak pacjenci z małopłytkowością, niedokrwistością wymagającą transfuzji czy określonymi mutacjami genetycznymi. Wiele badań ocenia nie tylko skuteczność leczenia w redukcji śledziony, ale również wpływ na objawy, jakość życia i przeżycie całkowite.
Testowane są zarówno nowe leki eksperymentalne (jak RVU120, TL-895, TP-3654), jak i znane już terapie w nowych kombinacjach lub dla nowych wskazań. Część badań ma charakter długoterminowy, oceniając bezpieczeństwo terapii przez kilka lat, co jest istotne dla przewlekłej choroby, jaką jest mielofibroza.
Francja
