Badanie porównujące pojedynczą i podwójną terapię przeciwpłytkową z klopidogrelem i kwasem acetylosalicylowym u pacjentów z migotaniem przedsionków poddawanych zabiegowi zamknięcia uszka lewego przedsionka
Badanie przeprowadzane w: Włochy
To badanie skupia się na pacjentach z migotaniem przedsionków, którzy przechodzą zabieg zamknięcia uszka lewego przedsionka przy użyciu urządzenia Amulet. Celem jest porównanie skuteczności dwóch strategii leczenia po zabiegu: podawania jednego leku przeciwpłytkowego lub dwóch leków jednocześnie.
Kryteria włączenia: Do badania mogą być zakwalifikowane osoby w wieku 18 lat lub starsze z migotaniem przedsionków, które mają zaplanowany zabieg zamknięcia uszka lewego przedsionka. Pacjenci muszą być odpowiedni do leczenia aspiryną i klopidogrelem oraz nie nadawać się do długotrwałej doustnej antykoagulacji ze względu na wysokie ryzyko krwawienia.
Kryteria wykluczenia: Wykluczeni są pacjenci, którzy nie przechodzą zabiegu zamknięcia uszka lewego przedsionka z użyciem urządzenia Amulet, nie są w określonym przedziale wiekowym lub nie spełniają innych kryteriów badania.
Cel badania: Badanie ma na celu ustalenie, czy stosowanie pojedynczego leku przeciwpłytkowego jest równie skuteczne jak podawanie dwóch leków w zapobieganiu powikłaniom takim jak zakrzepy krwi, krwawienia lub zgon w ciągu sześciu miesięcy po zabiegu.
Badane leki: Plavix (zawierający klopidogrel) i Cardioaspirin (zawierający kwas acetylosalicylowy). Te leki zapobiegają krzepnięciu krwi poprzez hamowanie agregacji płytek krwi.
Badanie dotyczące allopurynolu w redukcji ryzyka sercowego u pacjentów z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym i zespołem długiego COVID
Badanie przeprowadzane w: Polska
To badanie dotyczy osób z wysokim i bardzo wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, w tym tych, którzy doświadczyli zespołu długiego COVID. Badanie sprawdza, czy allopurynol, lek obniżający poziom kwasu moczowego we krwi, może pomóc zmniejszyć ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych.
Kryteria włączenia: Pacjenci muszą mieć od 40 do 70 lat, podwyższony poziom kwasu moczowego (powyżej 5 mg/dl) oraz spełniać jedno z kryteriów wysokiego ryzyka sercowo-naczyniowego, takich jak przebyty udar, niewydolność serca, chorobę tętnic obwodowych lub migotanie przedsionków.
Kryteria wykluczenia: Wykluczeni są pacjenci obecnie leczeni allopurynolem, z znaną alergią na allopurynol, ciężką chorobą nerek lub wątroby, aktywnym nowotworem, kobiety w ciąży lub karmiące piersią oraz osoby uczestniczące w innych badaniach klinicznych w ciągu ostatnich 30 dni.
Cel badania: Badanie ma na celu określenie, czy allopurynol może zapobiegać poważnym zdarzeniom sercowo-naczyniowym, takim jak problemy z sercem, udary lub konieczność przeprowadzenia zabiegów kardiologicznych u pacjentów z wysokim ryzykiem.
Badany lek: Allopurynol, lek obniżający poziom kwasu moczowego, jest badany pod kątem jego potencjału do zmniejszania ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z wysokim ryzykiem, w tym tych z zespołem długiego COVID.
Badanie AP31969 w porównaniu z placebo w celu kontroli rytmu serca u pacjentów z migotaniem przedsionków
Badanie przeprowadzane w: Węgry, Bułgaria, Holandia, Polska, Włochy, Dania, Niemcy
To badanie ocenia nowy lek antyarytmiczny AP31969, który ma na celu kontrolowanie rytmu serca u pacjentów z migotaniem przedsionków. Głównym celem jest sprawdzenie, jak skutecznie AP31969 zmniejsza obciążenie migotaniem przedsionków w porównaniu z placebo.
Kryteria włączenia: Pacjenci muszą mieć co najmniej 18 lat, potwierdzone migotanie przedsionków na EKG, historię migotania przedsionków występującego między 1% a 90% czasu, oraz wyrazić zgodę na wszczepienie rejestratora pętlowego pod skórę do ciągłego monitorowania rytmu serca.
Kryteria wykluczenia: Wykluczeni są pacjenci poniżej 18 lub powyżej 65 lat, kobiety w ciąży lub karmiące piersią, osoby z historią ciężkich reakcji alergicznych na leki, po niedawnej operacji serca, z chorobą zastawek serca, ciężką niewydolnością serca lub po udarze w ciągu ostatnich 6 miesięcy.
Cel badania: Badanie sprawdza, czy AP31969 może skutecznie zmniejszać częstotliwość i długość epizodów nieregularnego rytmu serca u pacjentów z migotaniem przedsionków przez okres 12 tygodni leczenia.
Badany lek: AP31969 to eksperymentalny lek antyarytmiczny badany w celu kontrolowania rytmu serca u pacjentów z migotaniem przedsionków, choć jego szczegółowy mechanizm działania nie jest jeszcze publicznie ujawniony.
Badanie dotyczące amiodaronu u pacjentów z uporczywym migotaniem przedsionków poddawanych kardiowersji elektrycznej
Badanie przeprowadzane w: Hiszpania
Badanie skupia się na ocenie skuteczności amiodaronu w przywracaniu prawidłowego rytmu serca przed zabiegiem kardiowersji elektrycznej u pacjentów z uporczywym migotaniem przedsionków (trwającym 7 dni lub dłużej).
Kryteria włączenia: Pacjenci muszą mieć co najmniej 18 lat, uporczywe migotanie przedsionków trwające 7 dni lub dłużej, być skierowani na planową kardiowersję elektryczną i podpisać formularz świadomej zgody.
Kryteria wykluczenia: Wykluczeni są pacjenci z innymi zaburzeniami serca niż migotanie przedsionków, osoby poza określonym przedziałem wiekowym oraz należące do grup szczególnie wrażliwych.
Cel badania: Badanie porównuje dwa różne schematy czasowe przyjmowania amiodaronu: jedną grupę przez jeden miesiąc, drugą przez pięć dni przed kardiowersją elektryczną, aby określić, który sposób jest bardziej skuteczny w przywracaniu i utrzymywaniu prawidłowego rytmu serca.
Badany lek: Amiodaron (Trangorex 200 mg w tabletkach) jest używany do pomocy w przywróceniu normalnego rytmu serca przed zabiegiem kardiowersji elektrycznej.
Badanie dotyczące chlorowodorku amiodaronu w leczeniu migotania przedsionków u pacjentów w stanie krytycznym
Badanie przeprowadzane w: Dania
To badanie skupia się na pacjentach w stanie krytycznym na oddziale intensywnej terapii, którzy rozwinęli nowo wystąpione migotanie przedsionków. Badanie porównuje dwie formy podawania amiodaronu: dożylnie oraz przez sondę dojelitową.
Kryteria włączenia: Dorośli w wieku 18 lat lub starsi, przebywający na oddziale intensywnej terapii, którzy otrzymali pojedynczą dawkę amiodaronu dożylnie (150-300 mg) z powodu nowo wystąpionego migotania przedsionków, wymagają kontynuacji leczenia amiodaronem, są wentylowani mechanicznie i mają prawidłową czynność przewodu pokarmowego.
Kryteria wykluczenia: Pacjenci, którzy nie są w stanie krytycznym i nie są wentylowani mechanicznie, nie mają nowo wystąpionego migotania przedsionków lub nie są w określonym przedziale wiekowym.
Cel badania: Badanie ma na celu zrozumienie, jak organizm przetwarza amiodaron podawany na dwa różne sposoby (dożylnie i przez sondę dojelitową) poprzez pomiar poziomów leku we krwi, płucach i oddechu.
Badany lek: Amiodaron jest lekiem używanym do kontrolowania nieprawidłowych rytmów serca, podawanym dożylnie lub przez sondę dojelitową u pacjentów w stanie krytycznym z nowo wystąpionym migotaniem przedsionków.
Badanie dotyczące apiksabanu w zapobieganiu udarowi u pacjentów z migotaniem przedsionków i przewlekłą chorobą nerek w stadium 5
Badanie przeprowadzane w: Szwecja, Polska, Norwegia, Finlandia, Islandia, Holandia
To badanie bada skuteczność apiksabanu w zapobieganiu udarom u pacjentów z migotaniem przedsionków i najcięższym stadium przewlekłej choroby nerek (stadium 5), gdy nerki są bliskie niewydolności lub już zawiodły.
Kryteria włączenia: Pacjenci muszą być mężczyznami lub kobietami w wieku 18 lat lub starszymi, otrzymywać przewlekłą dializę lub mieć bardzo niską czynność nerek (eGFR poniżej 20 ml/min/1,73 m²), mieć zdiagnozowane migotanie przedsionków lub trzepotanie przedsionków oraz wynik CHA2DS2-VASc wynoszący 2 lub więcej dla mężczyzn lub 3 lub więcej dla kobiet.
Kryteria wykluczenia: Wykluczeni są pacjenci z historią krwawienia wewnątrzczaszkowego, wysokim ryzykiem krwawienia śmiertelnego, niemożnością przestrzegania procedur badania, kobiety w ciąży lub karmiące piersią oraz osoby uczestniczące jednocześnie w innym badaniu klinicznym.
Cel badania: Badanie ma na celu określenie, czy apiksaban może zmniejszyć ryzyko udaru niedokrwiennego lub zatorowości systemowej bez powodowania zbyt dużego krwawienia u pacjentów z migotaniem przedsionków i ciężką chorobą nerek.
Badany lek: Apiksaban to lek przeciwzakrzepowy przyjmowany doustnie w postaci tabletek powlekanych (2,5 mg), podawany dwa razy dziennie przez okres badania wynoszący do 72 tygodni.
Badanie wpływu atorwastatyny na zapobieganie migotaniu przedsionków u pacjentów poddawanych chirurgicznej wymianie zastawki aortalnej
Badanie przeprowadzane w: Dania
Badanie koncentruje się na pacjentach poddawanych chirurgicznej wymianie zastawki aortalnej i bada, czy atorwastatyna (lek obniżający cholesterol) może zmniejszyć występowanie pooperacyjnego migotania przedsionków.
Kryteria włączenia: Pacjenci powyżej 60 roku życia poddawani planowej, izolowanej chirurgicznej wymianie zastawki aortalnej z bioprotezą, będący w rytmie zatokowym i nieużywający leków antyarytmicznych poza beta-blokerami. Dla badania 1 pacjenci nie powinni przyjmować statyn w ciągu ostatnich 3 miesięcy, dla badania 2 powinni być leczeni statynami przez ostatnie 3 miesiące.
Kryteria wykluczenia: Wykluczeni są pacjenci, którzy nie przechodzą chirurgicznej wymiany zastawki aortalnej, już przyjmują statyny (badanie 1) lub nie przyjmują statyn (badanie 2), nie mogą rozpocząć przyjmowania atorwastatyny co najmniej 7-14 dni przed operacją lub nie są w określonym przedziale wiekowym.
Cel badania: Badanie sprawdza, czy przyjmowanie atorwastatyny przed i po operacji może zmniejszyć występowanie nieregularnego bicia serca (migotania przedsionków) po zabiegu wymiany zastawki serca oraz czy odstawienie statyn przed operacją wpływa na to ryzyko.
Badane leki: Atorwastatyna w dawce 80 mg dziennie doustnie oraz potencjalne odstawienie statyn przed operacją są badane pod kątem ich wpływu na występowanie pooperacyjnego migotania przedsionków.
Badanie dotyczące kolchicyny w zmniejszaniu nawrotów migotania przedsionków u pacjentów poddawanych kardiowersji elektrycznej
Badanie przeprowadzane w: Dania
To badanie sprawdza, czy kolchicyna (lek przeciwzapalny) może pomóc zmniejszyć nawroty migotania przedsionków lub trzepotania przedsionków u pacjentów po zabieg kardiowersji elektrycznej, który przywraca prawidłowy rytm serca.
Kryteria włączenia: Pacjenci powyżej 18 roku życia z rozpoznaniem napadowego lub uporczywego migotania przedsionków, zaplanowani lub po pomyślnej kardiowersji, zdolni do przyjmowania aspiryny i klopidogrelu, oraz na optymalnej terapii migotania przedsionków.
Kryteria wykluczenia: Pacjenci z historią migotania przedsionków lub trzepotania przedsionków nie mogą uczestniczyć w badaniu.
Cel badania: Badanie ma na celu określenie, czy kolchicyna może wydłużyć czas do pierwszego nawrotu migotania przedsionków po rozpoczęciu leczenia przez okres do roku po kardiowersji.
Badany lek: Kolchicyna jest lekiem podawanym doustnie w formie tabletek, badanym pod kątem potencjału do zmniejszania nawrotów migotania przedsionków u pacjentów poddawanych kardiowersji.
Badanie dotyczące dapagliflozyny w zmniejszaniu migotania przedsionków i uszkodzenia nerek u pacjentów oczekujących na operację pomostowania wieńcowego
Badanie przeprowadzane w: Dania, Szwecja, Czechy
Badanie skupia się na pacjentach oczekujących na operację pomostowania wieńcowego (CABG) i bada, czy dapagliflozyna (inhibitor SGLT2) może zmniejszyć ryzyko rozwoju nowo wystąpionego migotania przedsionków i ostrego uszkodzenia nerek po operacji.
Kryteria włączenia: Pacjenci muszą wyrazić pisemną zgodę, mieć co najmniej 18 lat w momencie wyrażania zgody, mieć przewlekły zespół wieńcowy potwierdzony angiografią wieńcową oraz być zaplanowani na operację CABG z użyciem krążenia pozaustrojowego. Mogą również być zaplanowani na dodatkowe procedury sercowe podczas CABG.
Kryteria wykluczenia: Wykluczeni są pacjenci, którzy niedawno przebyli zawał serca, z ciężką chorobą wątroby, historią ciężkich reakcji alergicznych na leki, obecnie uczestniczący w innym badaniu klinicznym, z niekontrolowanym nadciśnieniem, ciężką chorobą nerek lub innymi poważnymi schorzeniami.
Cel badania: Badanie ma na celu określenie, czy dapagliflozyna może skutecznie zapobiegać nowo wystąpionemu migotaniu przedsionków i ostremu uszkodzeniu nerek u pacjentów poddawanych operacji pomostowania wieńcowego przez okres do 12 miesięcy obserwacji.
Badany lek: Dapagliflozyna, inhibitor SGLT2 zazwyczaj używany do kontrolowania poziomu cukru we krwi u osób z cukrzycą typu 2, jest badany pod kątem jego potencjału do zmniejszania ryzyka sercowo-naczyniowego i nerek po operacji serca.
Badanie dotyczące edoksabanu i kombinacji leków u pacjentów z migotaniem przedsionków wymagających antykoagulacji po operacji serca
Badanie przeprowadzane w: Niemcy
To badanie porównuje doustne antykoagulanty bezpośredniego działania (DOAC) z antagonistami witaminy K (VKA) u pacjentów, którzy rozwinęli migotanie przedsionków po operacji serca i wymagają leków przeciwzakrzepowych.
Kryteria włączenia: Pacjenci muszą mieć 18 lat lub więcej, przejść operację serca na otwartym sercu w ciągu ostatnich 10 dni oraz wymagać antykoagulacji z powodu migotania przedsionków. Wymagana jest świadoma zgoda pacjenta lub osoby podejmującej decyzje w jego imieniu.
Kryteria wykluczenia: Pacjenci z migotaniem przedsionków wymagający leczenia przeciwzakrzepowego nie mogą uczestniczyć w badaniu.
Cel badania: Badanie ma na celu porównanie bezpieczeństwa i skuteczności DOAC z VKA w zapobieganiu zatorowości i ocenie ryzyka poważnego krwawienia u pacjentów z migotaniem przedsionków po operacji serca przez okres do 180 dni.
Badane leki: Edoksaban, apiksaban, dabigatran, rywoksaban (DOAC) oraz warfaryna, fenprokumon (VKA). Wszystkie leki przyjmowane są doustnie w formie tabletek lub kapsułek.
Badanie dotyczące edoksabanu u pacjentów z migotaniem przedsionków i zespołem wieńcowym poddawanych PCI
Badanie przeprowadzane w: Holandia, Dania, Belgia, Włochy
Badanie koncentruje się na pacjentach z migotaniem przedsionków i ostrym lub przewlekłym zespołem wieńcowym, którzy przeszli przezskórną interwencję wieńcową (PCI). Bada najlepszą strategię zapobiegania zakrzepom krwi po zabiegu.
Kryteria włączenia: Pacjenci muszą mieć co najmniej 18 lat, przejść pomyślne PCI, mieć historię lub nowo zdiagnozowane migotanie przedsionków lub trzepotanie przedsionków oraz długoterminową potrzebę doustnej antykoagulacji (OAC).
Kryteria wykluczenia: Wykluczeni są pacjenci bez migotania przedsionków, bez ostrego zespołu wieńcowego lub bez przewlekłego zespołu wieńcowego.
Cel badania: Badanie porównuje skuteczność 30-dniowej podwójnej terapii przeciwpłytkowej (DAPT) ze standardową terapią w zapobieganiu krwawieniom i zdarzeniom sercowym u pacjentów z migotaniem przedsionków po PCI przez okres 6 miesięcy.
Badany lek: Lixiana (edoksaban) w dawkach 30 mg i 60 mg, podawana doustnie w formie tabletek powlekanych w ramach różnych strategii przeciwzakrzepowych po PCI.
Badanie dotyczące emulsji olejowej z ryb w zapobieganiu migotaniu przedsionków u pacjentów wysokiego ryzyka po operacji serca
Badanie przeprowadzane w: Niemcy
To badanie bada, czy emulsja lipidowa na bazie oleju rybnego (Omegaven-Fresenius) podawana dożylnie może pomóc zapobiec migotaniu przedsionków u pacjentów po operacjach serca wysokiego ryzyka.
Kryteria włączenia: Pacjenci muszą wyrazić pisemną świadomą zgodę, być dorosłymi (18 lat lub starszymi) i być zaplanowani na planową operację serca z użyciem krążenia pozaustrojowego. Muszą być uznani za wysokie ryzyko na podstawie określonych kryteriów, takich jak skomplikowane operacje, wiek 70 lat lub więcej lub niskie frakcje wyrzutowe lewej komory.
Kryteria wykluczenia: Pacjenci w stanie krytycznym lub przebywający na oddziale intensywnej terapii oraz ci, którzy niedawno przeszli operację, nie mogą uczestniczyć.
Cel badania: Badanie sprawdza, czy terapia emulsją lipidową na bazie oleju rybnego może zmniejszyć występowanie migotania przedsionków w ciągu siedmiu dni po operacji serca wysokiego ryzyka oraz poprawić ogólne wyniki zdrowotne.
Badana terapia: Emulsja lipidowa na bazie oleju rybnego (Omegaven-Fresenius) zawierająca glicerol, wysoce oczyszczony olej rybny i oczyszczone fosfolipidy jajeczne, podawana dożylnie.
Podsumowanie
Przedstawione badania kliniczne obejmują szeroki zakres podejść terapeutycznych do leczenia migotania przedsionków i jego powikłań. Koncentracja badań w krajach europejskich, szczególnie w Niemczech, Polsce, Hiszpanii, Włoszech i krajach skandynawskich, wskazuje na silne zaangażowanie tych regionów w badania nad tą chorobą.
Szczególnie widoczny jest nacisk na optymalizację terapii przeciwzakrzepowej, z wieloma badaniami porównującymi różne leki DOAC (doustne antykoagulanty bezpośredniego działania) z tradycyjnymi opcjami leczenia. Istotną grupę stanowią również badania dotyczące pacjentów po zabiegach kardiochirurgicznych oraz tych z dodatkowymi czynnikami ryzyka, takimi jak przewlekła choroba nerek.
Badania te mają potencjał znaczącej poprawy bezpieczeństwa i skuteczności leczenia pacjentów z migotaniem przedsionków poprzez lepsze zrozumienie strategii zapobiegania powikłaniom zakrzepowo-zatorowym przy jednoczesnej minimalizacji ryzyka krwawienia.
Bułgaria
