Badanie porównujące skuteczność cisplatyny, paklitakselu i karboplatyny u pacjentek z zaawansowanym miejscowo rakiem sromu wymagających chemioradioterapii lub rozległej operacji
Nowotwór sromu to rzadki typ raka dotykający zewnętrznych żeńskich narządów płciowych. Choroba ta rozwija się powoli przez wiele lat, a głównym objawem mogą być zmiany w wyglądzie skóry sromu, guzki lub otwarte rany. Leczenie najczęściej polega na zabiegu chirurgicznym, niekiedy wspomaganym radioterapią lub chemioterapią.
Czym jest nowotwór sromu
Nowotwór sromu to rzadki typ raka, który powstaje w tkankach sromu. Srom to określenie zbiorcze dla wszystkich zewnętrznych żeńskich narządów płciowych. Srom obejmuje kilka struktur anatomicznych.
Wejście do pochwy – mięśniowy kanał służący do współżycia, porodu i miesiączkowania
Wargi sromowe mniejsze (wewnętrzne wargi) – fałdy tkanki otaczające wejście do pochwy i rozciągające się powyżej łechtaczki
Wargi sromowe większe (zewnętrzne wargi) – mięsista część otaczająca wargi wewnętrzne
Zewnętrzna część łechtaczki – wrażliwa na dotyk część tkanki powyżej warg sromowych
Wzgórek łonowy – zaokrąglony obszar przed kością łonową, który w okresie dojrzewania pokrywa się włosami
Ujście cewki moczowej – rurka umożliwiająca wypływ moczu z organizmu
Krocze – fragment skóry między pochwą a odbytem
Nowotwór sromu zwykle rozwija się powoli przez wiele lat. Najczęściej dotyka zewnętrznych warg sromowych. Rzadziej rak wpływa na wargi wewnętrzne, łechtaczkę lub gruczoły sromowe.
Przed rozwojem inwazyjnego raka zwykle pojawiają się nieprawidłowe obszary tkanki, zwane zmianami przedrakowymi. Nieprawidłowe komórki mogą przez długi czas rozwijać się na powierzchni skóry sromu. Ten stan nazywa się śródnabłonkową neoplazją sromu (VIN). Ponieważ VIN może przekształcić się w raka sromu, ważne jest, aby podjąć leczenie.
Według danych w Stanach Zjednoczonych odnotowuje się około 6500 nowych przypadków nowotworu sromu rocznie. Nowotwory sromu i pochwy są bardzo rzadkie. Razem stanowią około 7% wszystkich nowotworów ginekologicznych diagnozowanych w Stanach Zjednoczonych. Najczęściej chorobę diagnozuje się w wieku od 65 do 74 lat.
Rodzaje nowotworu sromu
Lekarze klasyfikują nowotwór sromu na podstawie typu komórek, w których rozpoczyna się rak. Najczęstsze rodzaje nowotworu sromu to:
Rak płaskonabłonkowy sromu – około 90% nowotworów sromu to rak płaskonabłonkowy. Ten typ raka rozwija się w płaskich, cienkich komórkach zwanych komórkami płaskonabłonkowymi. Są to główny typ komórek skóry. Ponad 90% inwazyjnych raków sromu to raki płaskonabłonkowe.
Nowotwór sromu może również rozpocząć się w melanocytach, czyli komórkach skóry, które wytwarzają pigmenty. Rak rozpoczynający się w melanocytach w sromie nazywa się czerniakiem sromu.
Objawy i symptomy
Nie każda osoba z diagnozą nowotworu sromu będzie miała objawy. Ważne jest, aby zwracać uwagę na pewne zmiany.
Znaki nowotworu sromu mogą obejmować zmiany w kolorze skóry sromu oraz guzki lub otwarte rany. Objawy często obejmują także krwawienie lub swędzenie w okolicy sromu.
Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące zmiany w okolicy sromu, takie jak przebarwienia skóry, guzki, rany czy uporczywe swędzenie, ważne jest, aby skontaktować się z lekarzem w celu przeprowadzenia badania.
Czynniki ryzyka
Cokolwiek, co zwiększa szansę na zachorowanie na raka, nazywane jest czynnikiem ryzyka. Nie znamy przyczyn wszystkich nowotworów sromu, ale istnieją pewne czynniki, które mogą zwiększać ryzyko jego rozwoju.
Czynniki ryzyka obejmują:
Wzrastający wiek
Zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV)
Palenie tytoniu
Stany zapalne sromu
Wcześniejsze napromienianie miednicy
Niedobór odporności
Większość przypadków jest powiązana z zakażeniem wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV) lub z chorobą skóry zwaną liszaj twardzinowy. Liszaj twardzinowy to przewlekły stan zapalny wpływający na skórę sromu.
Obecność śródnabłonkowej neoplazji sromu (VIN) lub zakażenia HPV może zwiększać ryzyko rozwoju nowotworu sromu.
Badania diagnostyczne
Zwykle proces diagnostyczny rozpoczyna się od wizyty u lekarza pierwszego kontaktu. Lekarz pyta o objawy i przeprowadza badanie. Następnie lekarz decyduje, czy skierować pacjenta do specjalisty.
Badania, które sprawdzają stan sromu, są wykorzystywane do diagnozowania nowotworu sromu. Rozpoznanie jest zwykle stawiane na podstawie biopsji tkanki. Biopsja to procedura, w której pobiera się małą próbkę tkanki do badania pod mikroskopem.
Po postawieniu diagnozy nowotworu sromu lekarz określa stadium choroby. Stadium nowotworu sromu informuje, jak duży jest guz i czy rak się rozprzestrzenił. Stadium i stopień zaawansowania komórek pomagają lekarzowi zaplanować leczenie.
Metody leczenia
Leczenie nowotworu sromu często jest skuteczne. Wybór leczenia zależy od kilku czynników:
Wielkość i typ nowotworu sromu
Miejsce występowania raka
Czy rak się rozprzestrzenił
Ogólny stan zdrowia pacjenta
Głównym leczeniem nowotworu sromu jest zwykle zabieg chirurgiczny. Może być również stosowana radioterapia lub chemioterapia.
Zespół specjalistów opiekujących się pacjentem będzie:
Wyjaśniał dostępne metody leczenia, ich korzyści i skutki uboczne
Współpracował z pacjentem w celu stworzenia najlepszego planu leczenia
Pomagał w radzeniu sobie z skutkami ubocznymi leczenia
Chirurgia
Chirurgia jest zwykle głównym leczeniem nowotworu sromu, szczególnie gdy rak zostanie wykryty wcześnie.
Zabieg chirurgiczny może obejmować usunięcie:
Raka wraz z otaczającym go obszarem tkanki
Części sromu
Całego sromu, w tym warg sromowych, a czasami łechtaczki
Może być również konieczne usunięcie niektórych węzłów chłonnych w pachwinie. Są one częścią układu odprowadzającego organizmu.
Po usunięciu raka chirurg naprawia srom, wykorzystując pozostałą skórę. W niektórych przypadkach specjalista chirurg plastyczny będzie musiał zrekonstruować srom. Zrobi to, wykorzystując skórę lub mięśnie z innych części ciała.
Radioterapia
Radioterapia wykorzystuje promieniowanie o wysokiej energii do niszczenia komórek rakowych.
Radioterapię można zastosować w przypadku nowotworu sromu:
Przed zabiegiem chirurgicznym, aby zmniejszyć raka
Po zabiegu chirurgicznym, aby zapobiec nawrotowi raka
Gdy zabieg chirurgiczny nie jest możliwy
Gdy rak rozprzestrzenił się na inne części ciała
Chemioterapia
Chemioterapia wykorzystuje leki do niszczenia komórek rakowych.
Chemioterapię można zastosować w przypadku nowotworu sromu:
Przed zabiegiem chirurgicznym, aby zmniejszyć raka
Po zabiegu chirurgicznym, aby zapobiec nawrotowi raka
Gdy zabieg chirurgiczny nie jest możliwy
Aby leczyć objawy, gdy rak się rozprzestrzenił
Leczenie zaawansowanego raka
Jeśli zostanie zdiagnozowany zaawansowany nowotwór sromu, może być trudny do leczenia i niemożliwy do wyleczenia.
Celem leczenia będzie spowolnienie wzrostu i rozprzestrzeniania się raka, pomoc w łagodzeniu objawów i przedłużenie życia. Wiadomość, że raka nie można wyleczyć, może być bardzo trudna do przyjęcia.
Pacjent zostanie skierowany do zespołu lekarzy i pielęgniarek nazywanego zespołem kontroli objawów lub zespołem opieki paliatywnej. Będą oni pomagać w radzeniu sobie z objawami i zapewniać większy komfort.
Życie z nowotworem sromu
Nowotwór sromu może być bardzo trudnym rakiem do zniesienia zarówno emocjonalnie, jak i fizycznie. Srom jest jedną z najbardziej prywatnych części ciała kobiety, więc normalne jest odczuwanie niepokoju i zdenerwowania po wykryciu nowotworu sromu. Każdy reaguje na swój sposób.
Czasami trudno jest w ogóle przyjąć fakt, że ma się raka. Dostępna jest pomoc i wsparcie. Są rzeczy, które można zrobić, ludzie, którzy mogą pomóc, i sposoby radzenia sobie z diagnozą nowotworu sromu.
Emocje i samopoczucie
Po otrzymaniu wiadomości o raku można mieć wiele różnych uczuć. Na początku mogą pojawić się silne emocje, takie jak szok, przygnębienie i trudności w przyjęciu dalszych informacji. Inne emocje obejmują:
Odrętwienie
Strach i niepewność
Zamęt
Złość i urazy
Poczucie winy
Smutek
Można doświadczać niektórych lub wszystkich tych uczuć. Lub uczucia mogą być zupełnie inne. Można odczuwać kilka naraz lub wszystkie razem, co prowadzi do wyczerpania. Każdy reaguje na swój sposób. Należy robić to, co jest właściwe dla siebie, aby pomóc sobie radzić.
Samoocena i obraz ciała
Nowotwór sromu i jego leczenie mogą wpływać na samoocenę i obraz ciała. Samoocena to sposób, w jaki czujesz się ze sobą. Obraz ciała to sposób, w jaki postrzegasz własne ciało. Często są one ze sobą ściśle powiązane.
Rak i jego leczenie mogą zmieniać ciało na różne sposoby, takie jak:
Blizny
Utrata włosów
Problemy skórne
Zmiana kształtu lub wyglądu sromu, lub całkowite usunięcie sromu
Nietrzymanie moczu
Problemy seksualne
Niektóre z tych zmian mogą być tymczasowe. Inne będą trwać długo lub będą trwałe. Ale leczenie może wpływać na samoocenę lub obraz ciała, nawet jeśli nie zmienia wyglądu.
Wsparcie i pomoc
Łatwiej może być radzić sobie i podejmować decyzje, gdy ma się informacje o swoim typie raka i jego leczeniu. Informacje pomagają wiedzieć, czego się spodziewać.
Przyjmowanie informacji może być trudne, szczególnie gdy właśnie otrzymano diagnozę lub informacje o rokowaniach. Należy sporządzić listę pytań przed wizytą u lekarza. Dobrze jest zabrać ze sobą kogoś, kto przypomni pytania, które chcesz zadać. Mogą również pomóc zapamiętać przekazane informacje.
Otrzymanie dużej ilości nowych informacji może być przytłaczające. Należy poprosić lekarzy i pielęgniarki o ponowne wyjaśnienie rzeczy, jeśli jest to potrzebne. Można czuć, że nie chce się od razu wiedzieć dużo informacji. Należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Zawsze będzie można poprosić o więcej informacji, gdy się poczuje gotowym.
Opieka wspierająca pomaga w fizycznych, praktycznych, emocjonalnych i duchowych wyzwaniach związanych z rakiem. Ta ważna część opieki nad chorymi na raka koncentruje się na poprawie jakości życia osób z rakiem i ich bliskich, szczególnie po zakończeniu leczenia.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.
Włochy
