Potrójnie ujemny nowotwór piersi

Czym jest potrójnie ujemny nowotwór piersi

Potrójnie ujemny nowotwór piersi, określany także jako TNBC (od angielskiej nazwy triple-negative breast cancer), to szczególny typ inwazyjnego raka piersi1. Nazwa "potrójnie ujemny" odnosi się do kluczowej cechy odróżniającej ten nowotwór od innych typów raka piersi1.

Większość nowotworów piersi posiada receptory dla estrogenu i progesteronu – hormonów płciowych. Komórki raka mogą także mieć receptory dla białka HER2, które kontroluje wzrost komórek piersi1. Receptory na komórkach działają jak zamki, które mogą otworzyć tylko określone substancje. Większość powszechnych leków przeciwnowotworowych działa właśnie poprzez celowanie w te receptory1.

W przypadku TNBC komórki nowotworowe są ujemne dla receptorów estrogenu, ujemne dla receptorów progesteronu i nie wykazują nadmiernej ekspresji HER21. To oznacza, że leki takie jak tamoksyfen, który celuje w receptor estrogenu, czy trastuzumab (Herceptin), który działa na HER2, nie są skuteczne w leczeniu potrójnie ujemnego nowotworu piersi1.

TNBC stanowi około 15% wszystkich przypadków raka piersi1. Jest to stosunkowo rzadki typ nowotworu – w Stanach Zjednoczonych dotyka około 13 na 100 000 kobiet1. Ten podtyp charakteryzuje się szybszym wzrostem, większym prawdopodobieństwem rozprzestrzenienia się poza pierś przed postawieniem diagnozy oraz wyższym ryzykiem nawrotu w porównaniu z innymi typami nowotworów piersi1.

Objawy choroby

Objawy potrójnie ujemnego nowotworu piersi są podobne do objawów innych typów raka piersi1. Warto zwrócić uwagę na następujące znaki ostrzegawcze:

• Nowy guzek lub masa w piersi
• Ból piersi lub brodawki sutkowej
• Pomarszczona skóra piersi
• Wydzielina z brodawki
• Brodawka zwrócona do wewnątrz
• Sucha, łuszcząca się, pogrubiona lub zaczerwieniona skóra brodawki lub piersi
• Obrzęk całej piersi lub jej części
• Powiększone węzły chłonne pod pachą lub w pobliżu obojczyka

Wystąpienie pewnych objawów nie oznacza automatycznie raka piersi. Jednak nie należy zwlekać z wizytą u lekarza, jeśli zauważysz jakiekolwiek zmiany w swoich piersiach1. Ważne jest także regularne przeprowadzanie badań przesiewowych piersi.

Kto jest najbardziej narażony

Potrójnie ujemny nowotwór piersi występuje nieco częściej u kobiet w młodszym wieku – poniżej 40 lat1. Istnieją także znaczące różnice rasowe i etniczne w częstości występowania tej choroby.

TNBC jest częstszy u kobiet afroamerykańskich, latynoskich oraz pochodzenia indyjskiego1. Częstość zachorowań na TNBC jest około dwukrotnie wyższa u kobiet nielatynoskich pochodzenia afrykańskiego w porównaniu z kobietami nielatynoskimi rasy białej1. Co więcej, kobiety o pochodzeniu afrykańskim mogą napotykać dodatkowe bariery, takie jak opóźnienia między diagnozą a rozpoczęciem leczenia oraz brak odpowiedniego ubezpieczenia lub dostępu do zasobów medycznych1.

Ten podtyp nowotworu częściej występuje także u kobiet, które mają mutacje genów BRCA1 lub BRCA21. Większość osób zdiagnozowanych z rakiem piersi nie ma silnej historii rodzinnej tej choroby ani nie jest nosicielkami mutacji genów BRCA1 i BRCA21.

Kobiety z gęstą tkanką piersiową również wymagają szczególnej uwagi. Gęsta tkanka piersiowa jest bardzo powszechna, ale nie należy jej lekceważyć. Badanie tkanki piersiowej u kobiet z gęstymi piersiami jest jak czytanie mammografii przez mgłę1.

Rozpoznanie choroby

Aby określić typ nowotworu piersi, lekarze poszukują obecności lub braku receptorów – białek, które znajdują się wewnątrz komórki lub na jej powierzchni i wiążą się z czymś w organizmie, powodując reakcję komórki1. W badaniach sprawdzane są receptory estrogenu (ER), receptory progesteronu (PR) oraz receptor ludzkiego naskórkowego czynnika wzrostu 2 (HER2)1.

Diagnoza TNBC jest stawiana, gdy guz jest ujemny dla receptorów estrogenu i progesteronu oraz nie wykazuje nadekspresji HER21. Lekarze stosują te same testy i procedury chirurgiczne do określenia metod leczenia potrójnie ujemnego nowotworu piersi, jak w przypadku innych rodzajów raka piersi1.

Leczenie będzie oparte na rozmiarze guza, stopniu zaawansowania nowotworu oraz na tym, czy rak rozprzestrzenił się do węzłów chłonnych lub innych części ciała1.

Możliwości leczenia

Standardowe opcje leczenia potrójnie ujemnego nowotworu piersi obejmują chemioterapię, operację oraz radioterapię1. Ponieważ komórki TNBC nie mają zwiększonej ekspresji receptorów, leki celujące w receptory nie są tak skuteczne. Dlatego chemioterapia okazała się być najskuteczniejszym leczeniem potrójnie ujemnego nowotworu piersi1.

Życie z przerzutowym TNBC

Diagnoza przerzutowego TNBC jest przerażająca dla kobiet i osób, które je kochają1. Te nowotwory można jednak leczyć. Istnieje rosnąca liczba terapii, które pomagają kobietom z przerzutowym TNBC, oraz setki badań klinicznych testujących nowe podejścia1.

W tej chwili, jeśli rak rozprzestrzenił się do odległych narządów, zwykle nie jest uważany za uleczalny1. Celem leczenia staje się kontrolowanie raka i jego objawów1.

Gdy TNBC się rozprzestrzeni, podstawowym leczeniem pozostaje chemioterapia1. Wiele pacjentek otrzymuje pojedynczy lek tak długo, jak na niego reagują, a następnie przechodzą na drugą i trzecią linię terapii, często także stosując pojedyncze leki. Nazywa się to sekwencyjną terapią pojedynczym lekiem1. W innych przypadkach leki są łączone ze sobą1.

Około jedna trzecia pacjentek z przerzutowym TNBC będzie miała początkową odpowiedź na chemioterapię1. Ich guzy albo się zmniejszą, albo przestaną rosnąć1. Problem polega na tym, że rak często staje się oporny – co oznacza, że komórki rakowe przestają reagować na terapię1.

Lekarz omówi opcje i podejmie decyzję o leczeniu na podstawie charakterystyki nowotworu, wcześniejszego leczenia oraz indywidualnych celów i preferencji pacjenta1.