Badanie nad leczeniem ostrej niewydolności serca z zastojem płucnym: furosemid, izosorbid dinitrat lub ich kombinacja dla pacjentów z ostrą niewydolnością serca
Przekrwienie płucne to stan, w którym płyn gromadzi się w płucach, utrudniając prawidłowe oddychanie. Najczęściej jest spowodowane problemami z sercem, ale może wystąpić także z innych przyczyn. Wymaga natychmiastowej pomocy medycznej.
Czym jest przekrwienie płucne?
Przekrwienie płucne, znane również jako obrzęk płuc, to nieprawidłowe gromadzenie się płynu w tkankach lub przestrzeniach powietrznych płuc. Ten nadmiar płynu utrudnia wymianę gazową w płucach, co prowadzi do trudności w oddychaniu.
Kiedy serce i płuca działają prawidłowo, organy te są w stanie kontrolować ruch płynów w organizmie, w tym wymianę płynów między sercem a płucami. Jednak czasami problem w lewej komorze serca powoduje nadmierne ciśnienie płynu i zatrzymanie krwi, co może przytłoczyć płuca. Gdy płyn dostaje się do płuc szybciej, niż mogą go usunąć, części płuc się wypełniają, utrudniając lub wręcz uniemożliwiając przyjmowanie tlenu i dostarczanie go do reszty ciała.
Przekrwienie płucne może być stanem zagrażającym życiu i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Na szczęście jest to stan odwracalny, a im szybciej zostanie rozpoczęte leczenie, tym lepsze są rokowania.
Przyczyny przekrwienia płucnego
Przekrwienie płucne można podzielić na dwie główne kategorie w zależności od przyczyny: kardiogenne (związane z sercem) i niekardiogenne (niezwiązane z sercem).
Przyczyny związane z sercem
Przekrwienie płucne najczęściej jest spowodowane niewydolnością zastoinową serca. Gdy serce nie jest w stanie skutecznie pompować krwi, zwiększa się ciśnienie w naczyniach krwionośnych płuc, powodując wypływanie płynu z tych naczyń do pęcherzyków płucnych.
Niewydolność zastoinowa serca, która prowadzi do przekrwienia płucnego, może być spowodowana różnymi problemami, takimi jak:
Zawał serca lub jakakolwiek choroba serca osłabiająca lub usztywniająca mięsień sercowy (kardiomiopatia)
Nieszczelne lub zwężone zastawki serca (zastawka mitralna lub aortalna)
Nagłe, ciężkie nadciśnienie tętnicze
Przyczyny niezwiązane z sercem
Przekrwienie płucne może również wystąpić z przyczyn niezwiązanych z problemami serca, takich jak:
Ostra niewydolność oddechowa (ARDS) – płuca wypełniają się płynem i białymi krwinkami w wyniku urazu, utraty krwi lub zakażenia
Uszkodzenie układu nerwowego – może wystąpić po urazie mózgu lub operacji mózgu
Duża wysokość – wysokogórski obrzęk płuc (HAPE) może rozwinąć się u wspinaczy górskich i osób podróżujących na duże wysokości
Niepożądane reakcje na leki – niektóre leki, takie jak heroina, kokaina i aspiryna, mogą powodować obrzęk płuc
Zapalenie płuc – to zakażenie płuc, które powoduje stan zapalny w pęcherzykach płucnych
Niewydolność nerek
Ciężkie zakażenia wirusowe
Objawy przekrwienia płucnego
Objawy przekrwienia płucnego mogą obejmować:
Trudności w oddychaniu lub uczucie duszności
Uczucie „głodu powietrza" lub „tonięcia"
Kaszel z odkrztuszaniem krwi lub krwistej wydzieliny
Świszczący oddech
Uczucie ucisku w klatce piersiowej
Trudności w mówieniu pełnymi zdaniami z powodu braku tchu
Inne objawy mogą obejmować:
Lęk lub niepokój
Obniżony poziom świadomości
Obrzęk nóg lub brzucha
Bladość skóry
Nadmierne pocenie się
Przyspieszona akcja serca (tachykardia)
Przyspieszony oddech (tachypnea)
Osoby z przekrwieniem płucnym mogą mieć trudności z oddychaniem; uczucie to zostało opisane jako podobne do tonięcia lub duszenia się. Niektórzy ludzie odkrztuszają gęsty, różowy, pieniący się płyn podczas walki o oddech.
Rozpoznanie przekrwienia płucnego
Lekarz przeprowadzi dokładne badanie fizykalne. Za pomocą stetoskopu wysłucha płuc i serca, sprawdzając obecność:
Nieprawidłowych dźwięków serca
Trzeszczenia w płucach, zwanych rzężeniami
Zwiększonej częstości akcji serca
Przyspieszonego oddechu
Inne rzeczy, które można zaobserwować podczas badania, obejmują obrzęk nóg lub brzucha oraz nieprawidłowy wynik pulsoksymetrii (pomiaru nasycenia krwi tlenem).
Badania laboratoryjne
Mogą być wykonane różne badania laboratoryjne, takie jak morfologia krwi, troponina czy BNP (peptyd natriuretyczny mózgowy), które pomagają w ocenie stanu serca i ogólnego stanu zdrowia.
Badania obrazowe
Do diagnozowania przekrwienia płucnego wykorzystuje się różne badania obrazowe:
Rentgen klatki piersiowej (RTG) – pozwala zobaczyć płyn w płucach
Tomografia komputerowa (TK)
Ultrasonografia
Echokardiografia – badanie obrazujące serce za pomocą fal ultradźwiękowych
Leczenie przekrwienia płucnego
Nagłe (ostre) przekrwienie płucne wymaga natychmiastowego leczenia. Cele terapii obejmują poprawę natlenienia organizmu, utrzymanie odpowiedniego ciśnienia krwi dla perfuzji narządów życiowych oraz zmniejszenie nadmiaru płynu pozakomórkowego.
Tlenoterapia
Tlen powinien być podawany wszystkim pacjentom, aby utrzymać saturację powyżej 90%. Metody dostarczania tlenu obejmują:
Maskę tlenową
Nieinwazyjną wentylację wspomagającą ciśnieniem (w tym dwupoziomowe dodatnie ciśnienie w drogach oddechowych - BiPAP - i ciągłe dodatnie ciśnienie w drogach oddechowych - CPAP)
Intubację i mechaniczną wentylację (w ciężkich przypadkach)
Leki
W leczeniu przekrwienia płucnego stosuje się różne leki:
Leki moczopędne – stosowane u pacjentów z nadmiarem płynów. Furosemid powinien być podawany w powolnym wstrzyknięciu dożylnym
Azotany – istnieją mocne dowody na skuteczność azotanów w leczeniu
Leki inotropowe – takie jak dobutamina, stosowane tylko w przypadku niedociśnienia i obniżonej perfuzji narządów
Rutynowe stosowanie morfiny nie jest zalecane ze względu na działania niepożądane.
Inne metody leczenia
W niektórych przypadkach mogą być potrzebne dodatkowe metody leczenia, takie jak:
Ultrafiltracja (mechaniczne usuwanie płynu)
Kontrapulsacja wewnątrzaortalna
Terapia zastępcza nerki (w przypadku niewydolności nerek)
Należy również leczyć podstawową przyczynę przekrwienia płucnego, taką jak arytmia serca czy zawał mięśnia sercowego.
Jak dbać o siebie w domu?
Po opuszczeniu szpitala ważne jest odpowiednie postępowanie w domu. Oto kilka wskazówek:
Leki
Przyjmuj leki dokładnie zgodnie z zaleceniem lekarza. Jeśli uważasz, że masz problem z lekiem, zadzwoń do lekarza. Omów wszystkie regularnie przyjmowane leki z lekarzem. Nie przyjmuj żadnych preparatów ziołowych bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.
Dieta
Jedz zbilansowaną dietę. Umów się na wizytę z dietetykiem, jeśli masz pytania dotyczące odpowiedniego rodzaju diety. Ważne zalecenia dietetyczne obejmują:
Nie jedz więcej niż 2000 miligramów (mg) sodu dziennie – to mniej niż jedna łyżeczka soli dziennie, wliczając całą sól w gotowych lub pakowanych produktach spożywczych
Nie dodawaj soli podczas gotowania ani przy stole – zamiast tego używaj czosnku, soku z cytryny, cebuli, octu, ziół i przypraw
Jedz mniej przetworzonej żywności i potraw z restauracji, w tym fast foodów
Używaj świeżych lub mrożonych produktów zamiast konserwowanych
Codziennie zapisuj, ile sodu spożywasz – sprawdzaj etykiety produktów spożywczych pod kątem zawartości sodu
Styl życia
Unikaj zanieczyszczonego powietrza, smogu, zimnego i suchego powietrza, gorącego i wilgotnego powietrza oraz dużych wysokości.
Naucz się metod oddychania, które pomagają w przepływie powietrza do i z płuc. Często rób przerwy na odpoczynek – planuj krótkie przerwy podczas wykonywania prac domowych i innych czynności.
Rozpocznij lekkie ćwiczenia, jeśli lekarz powie, że jest to bezpieczne. Staraj się być aktywny na tyle, na ile to możliwe.
Nawodnienie
Utrzymuj odpowiednie nawodnienie. Pij dużo wody, aby utrzymać śluz wytwarzany przez drogi nosowe, zatoki i drogi oddechowe rzadkim i płynnym. Zapobiega to gromadzeniu się gęstego śluzu w zatokach i płucach.
Opieka następcza jest kluczowym elementem leczenia i bezpieczeństwa. Upewnij się, że umawiasz się na wszystkie wizyty kontrolne i przyjeżdżasz na nie. Dzwoń do lekarza, jeśli masz jakiekolwiek problemy. Dobrym pomysłem jest również znajomość wyników swoich badań i prowadzenie listy przyjmowanych leków.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.