Badanie skuteczności i bezpieczeństwa lunsekimig u dorosłych z niewystarczająco kontrolowaną przewlekłą obturacyjną chorobą płuc o fenotypie eozynofilowym
Badanie oceniające skuteczność i bezpieczeństwo leku AZD6793 w tabletkach u dorosłych pacjentów z umiarkowaną do bardzo ciężkiej przewlekłą obturacyjną chorobą płuc
Przewlekła obturacyjna choroba płuc jest chorobą, która utrudnia oddychanie i stopniowo się pogarsza. Obejmuje rozedmę płuc i przewlekłe zapalenie oskrzeli. Mimo że nie można jej całkowicie wyleczyć, odpowiednie leczenie pozwala kontrolować objawy i spowolnić postęp choroby.
Czym jest przewlekła obturacyjna choroba płuc?
Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) to nazwa określająca grupę poważnych chorób płuc i dróg oddechowych, które blokują przepływ powietrza i utrudniają oddychanie. Jeśli otrzymasz rozpoznanie rozedmy płuc lub przewlekłego zapalenia oskrzeli, oznacza to, że masz POChP.
W POChP dochodzi do nieodwracalnego uszkodzenia płuc i dróg oddechowych. Główne zmiany, które zachodzą w organizmie, obejmują utratę elastyczności dróg oddechowych i pęcherzyków płucnych, stan zapalny i bliznowacenie dróg oddechowych, gromadzenie się gęstego śluzu oraz niszczenie ścian między pęcherzykami płucnymi.
POChP jest chorobą postępującą, co oznacza, że z czasem się pogarsza. Zaostrzenia objawów stają się coraz cięższe i występują częściej. Ten proces zazwyczaj trwa lata lub nawet dekady, choć u niektórych osób postęp choroby następuje szybciej.
Typy przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
POChP obejmuje dwa główne rodzaje schorzeń, przy czym większość chorych ma objawy obu:
Rozedma płuc występuje, gdy pęcherzyki płucne (alveole) ulegają uszkodzeniu i powiększeniu. Najbardziej charakterystycznym objawem jest duszność.
Przewlekłe zapalenie oskrzeli to długotrwały stan zapalny dróg oddechowych. Powoduje on puchnięcie ich wyściółki i wytwarzanie nadmiernej ilości śluzu.
Objawy choroby
Główne objawy POChP obejmują duszność, szczególnie podczas aktywności fizycznej, uporczywy kaszel z odkrztuszaniem plwociny, częste infekcje dróg oddechowych oraz świszczący oddech.
Bez leczenia objawy zazwyczaj stopniowo się nasilają. Mogą również występować okresy nagłego pogorszenia, nazywane zaostrzeniem lub rzutem choroby.
Osoby z POChP często doświadczają zaostrzeń, czyli nasilenia objawów, takich jak poważne trudności z oddychaniem, gęstsza plwocina, świszczący oddech i kaszel. W przypadku ciężkich zaostrzeń może być konieczna hospitalizacja.
Przyczyny i czynniki ryzyka
POChP rozwija się, gdy płuca ulegają stanowi zapalnemu, uszkodzeniu i zwężeniu dróg oddechowych. Główną przyczyną POChP w Stanach Zjednoczonych jest dym tytoniowy, w tym również fajki i cygara, zwłaszcza gdy jest wdychany.
Palenie tytoniu odpowiada za ponad 70% przypadków POChP w krajach o wysokich dochodach. Ryzyko rozwoju POChP zwiększa się wraz z liczbą wypalanych papierosów i długością okresu palenia.
Narażenie na wdychane substancje drażniące może przyczyniać się do rozwoju POChP. Należą do nich dym bierny, zanieczyszczenie powietrza oraz opary chemiczne lub pyły ze środowiska lub miejsca pracy.
Niektóre przypadki POChP spowodowane są długotrwałym narażeniem na szkodliwe opary lub pył. Inne są wynikiem rzadkiego problemu genetycznego, który sprawia, że płuca są bardziej podatne na uszkodzenie.
Czynniki ryzyka
Każda osoba, która pali lub paliła papierosy, ma wyższe ryzyko rozwoju POChP. Inne czynniki ryzyka obejmują narażenie na dym bierny, ekspozycję na zanieczyszczenia środowiskowe lub zawodowe, historię rodzinną POChP oraz astmę.
Niektóre grupy ludzi są bardziej narażone na POChP. Należą do nich osoby obecnie palące lub palące w przeszłości, osoby z historią astmy, kobiety, dorośli w wieku 65 lat i starsi, osoby bezrobotne, niezdolne do pracy, na emeryturze lub zajmujące się domem oraz osoby z wykształceniem niższym niż średnie.
Rozpoznanie choroby
Jeśli masz uporczywe objawy POChP, szczególnie jeśli masz ponad 35 lat i palisz lub paliłeś w przeszłości, powinieneś udać się do lekarza. Nie lekceważ objawów. Jeśli są one spowodowane POChP, najlepiej rozpocząć leczenie jak najszybciej, zanim płuca ulegną znacznemu uszkodzeniu.
Lekarz zapyta o objawy oraz o to, czy palisz lub paliłeś w przeszłości. Może zlecić badanie oddechowe, które pomoże rozpoznać POChP i wykluczyć inne choroby płuc, takie jak astma.
Badanie spirometryczne
Głównym badaniem diagnostycznym jest spirometria, która mierzy, ile powietrza możesz wydmuchać z płuc i jak szybko możesz to zrobić. Jest to proste, bezbolesne badanie, które pomaga określić stopień uszkodzenia płuc.
Leczenie i postępowanie
Uszkodzenie płuc spowodowane POChP jest trwałe, ale leczenie może pomóc spowolnić postęp choroby. Dostępne metody leczenia obejmują rzucenie palenia, leki wziewne i tabletki, rehabilitację pulmonologiczną oraz w niektórych przypadkach zabiegi chirurgiczne lub przeszczep płuc.
Zaprzestanie palenia
Jeśli cierpisz na POChP i palisz, rzucenie palenia to najważniejsza rzecz, jaką możesz zrobić. Jest to najskuteczniejszy sposób, aby zapobiec dalszemu pogorszeniu się choroby. Chociaż już powstałych uszkodzeń płuc i dróg oddechowych nie można cofnąć, rzucenie palenia może pomóc zapobiec kolejnym uszkodzeniom.
Może to być jedyne leczenie potrzebne we wczesnych stadiach POChP, ale nigdy nie jest za późno na rzucenie palenia – nawet osoby z bardziej zaawansowaną POChP skorzystają z zaprzestania palenia.
Leki wziewne
Jeśli POChP wpływa na oddychanie, zazwyczaj przepisywany jest inhalator, czyli urządzenie dostarczające lek bezpośrednio do płuc podczas wdechu.
Dla większości osób z POChP pierwszym leczeniem są wziewne leki rozszerzające oskrzela krótko działające. Rozszerzają one drogi oddechowe i ułatwiają oddychanie. Należy ich używać w razie potrzeby, gdy pojawia się duszność, maksymalnie 4 razy dziennie.
Jeśli objawy występują regularnie lub masz zaostrzenia mimo stosowania leków krótko działających, może być zalecony inhalator z lekiem rozszerzającym oskrzela długo działającym. Leki te działają podobnie do krótko działających, ale każda dawka działa przez co najmniej 12 godzin, więc trzeba ich używać tylko raz lub dwa razy dziennie.
W przypadku objawowych pacjentów z POChP zalecana jest terapia skojarzona z długo działającym agonistą receptora beta-2 (LABA) i długo działającym antagonistą receptora muskarynowego (LAMA) zamiast monoterapii, ponieważ zmniejsza zaostrzenia i hospitalizacje oraz poprawia duszność.
Rehabilitacja pulmonologiczna
Rehabilitacja pulmonologiczna to wyspecjalizowany program ćwiczeń i edukacji, który może pomóc w poprawie objawów i jakości życia. Program jest dostosowany do indywidualnych potrzeb i możliwości pacjenta.
Życie z POChP
POChP może wpływać na wiele aspektów życia, ale istnieją sposoby, które pomagają zmniejszyć jej wpływ na codzienne funkcjonowanie.
Regularne przyjmowanie leków
Ważne jest, aby regularnie przyjmować przepisane leki, w tym stosować inhalatory, ponieważ może to pomóc zapobiec ciężkim zaostrzeniom choroby.
Regularne ćwiczenia
Regularna aktywność fizyczna może pomóc w poprawie objawów i jakości życia. Ilość ćwiczeń, które możesz wykonywać, zależy od indywidualnych okoliczności. Ćwiczenia powodujące lekką duszność nie są niebezpieczne, ale nie należy się przemęczać.
Utrzymanie zdrowej wagi ciała
Nadwaga może nasilać duszność, dlatego warto schudnąć poprzez połączenie regularnych ćwiczeń i zdrowej diety, jeśli masz nadwagę. Niektóre osoby z POChP nieumyślnie tracą na wadze. W takim przypadku ważne jest spożywanie pokarmów bogatych w białko i przyjmowanie wystarczającej liczby kalorii.
Szczepienia
POChP może znacznie obciążać organizm i powodować większą podatność na infekcje. Wszystkie osoby z POChP powinny otrzymać coroczne szczepienie przeciw grypie oraz jednorazowe szczepienie przeciw pneumokokom.
Unikanie czynników wywołujących
Zimna pogoda oraz okresy gorąca i wilgoci mogą powodować problemy z oddychaniem u osób z POChP. Ważne jest, aby pozostawać w domu w bardzo zimne lub gorące dni oraz unikać miejsc o złej jakości powietrza.
Rokowanie
POChP jest czwartą wiodącą przyczyną zgonów na świecie, powodując 3,5 miliona zgonów w 2021 roku, co stanowi około 5% wszystkich zgonów na świecie. Prawie 90% zgonów z powodu POChP u osób poniżej 70. roku życia występuje w krajach o niskich i średnich dochodach.
POChP jest jedną z 10 głównych przyczyn zgonów w Stanach Zjednoczonych. Osoby z POChP częściej mają trudności w pracy, wykonywaniu zwykłych czynności, chodzeniu lub wchodzeniu po schodach oraz koncentracji, zapamiętywaniu lub podejmowaniu decyzji.
Rokowanie w POChP różni się u poszczególnych osób. Choroby nie można wyleczyć ani odwrócić, ale leczenie może pomóc spowolnić jej postęp i kontrolować objawy. Wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie mogą znacznie poprawić jakość życia.
W Stanach Zjednoczonych prawie 16 milionów dorosłych ma zdiagnozowaną POChP, a wiele innych osób może mieć tę chorobę, nie wiedząc o tym.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.
Austria
